Δ-

ι-

ο-

ν-

Κληνομάχου

τοῦ Διονυσίου.

Ἀριστέα τοῦ Ἀριστομάχου Αμφιμ.

Διονυσίου τοῦ Ὄρθωνος Εργ.

γραμματέος

Κρατίππου τοῦ Κρατίππου

τὸ κοινὸν τῶν περὶ τὸν Διόνυσον

τεχνιτῶν καὶ προξένων

[Δ]ι̣ονύσου.

Διογένεˉς καλός.

καλός.

Διογένεˉς καλός.

ℎι[ππ]όλοχος καλός ⋮

οὐδέ οἱ εἱμερόεν κάλλος ἔρυκε μόρον.

ὦ μάκαρος τέκνου Διονύσιος οὐχ ἕλεν ἄλγη ΑΛΓΕΙ,

ἀλλὰ βαθὺν Λάθας ἦλθε πάροιθε δόμον.

Διόνυσος.

Ἀθην[ᾶ].

Διονύσου.

ἀγαθῆ[ι] τύχη[ι]·

χρησμοὶ Δ[ι]οσκόρων δοθέ[ντες]

Σεπτιμίωι Νέστορι Λαρανδ[εῖ ποι]-

Διονύσιε

Διογένου

Λαοδικεῦ

το͂ Διὸς

το͂ Μελιχίο

Γαυλίων Διοπόμπου

χαῖρε.

Διογένης ὁ κυνικὸς φιλόσοφος

ἰδὼν γυναῖκα ὑπὸ ποταμοῦ φε-

ἀγαθῆ[ι] τύχη[ι].

χρησμοὶ Δ[ι]οσκόρων δοθέ[ντες Λ(ουκίωι)]

Σεπτιμίωι Νέστορι Λαρανδ[εῖ ποι]-

Διόνυσ[ος].

ΤΙΟΝΟ *Τιμόνο(?).

Διόνυσος ΠΙΝ(?) πίν[ει]; πίν[ων]

[— —]ΧΙΟ̣ΙΟ [—]ΧΙΔ̣ΙΟ(?)

Διὸς

ἀγορά.

[— — — Δι]οσσχόρο[ισι Διοσχόροισι = Διοσκόροισι(?) — — —].

τὸ Διὸς Ξείνο Ξενίο.

ἔνθα κατάκιτε Διογένης,

υἱὸς Ἰαμλίχου Ἰαμβλίχου, ἀνεψιὸς

ἐνθάδ’ ἀριζήλοιο Διοσκόρου

ἔπλετο σῆμα, | οὗ μέλιτος

στόματος. |

ἰητροῦ τάφος εἰμὶ Διοσκόρου,

ὃς διὰ τέχνην | πολλάκι κά-

νος, | τοὔνομα πατρὸς ἔχων

Διόσκορος· ἦν δ’ ἀπὸ πάτρης |

Αἰγύπτου ζαθέης, ἡ δὲ πό-

[Δι]ονύσου.

Ἀρχέλαος ∙

Διογένης ∙

[— —]․νν Διοκλῆς ∙

Ἀντέρως ∙

χρηματίζω ∙ Ἀλεξανδρεὺς ∙ φιλόσοφος ∙ γενόμενος ἱερεὺς

κατὰ τὸ ἑξῆς δὶς καὶ ἀρχιερεὺς ∙ τοῦ καθηγεμόνος ∙ Διονύσου διὰ

βίου ∙ ἔτι τε ∙ καὶ τειμηθεὶς ∙ ἀρχιερεὺς ∙ Μάρκου ∙ Αὐρηλίου Ἀντωνίνου

Σεβαστοῦ ∙ τοῦ νέου ∙ Διονύσου ∙ διὰ βίου ∙ καὶ ὑποσχόμενος αὐθαί-

ρετος ∙ καὶ ταύτην ∙ τὴν ἀρχιερωσύνην ∙ διὰ βίου ἐπιτελεῖν

τὸν Διόνυσον ∙ ἀνακοσμήσας ∙ ἐκ τῶν ἰδίων πρῶτος

λογιστεύοντος ∙ Μ(άρκου) ∙ Οὐολυσσίου Περικλέους

ἐπανγειλάμενος ∙ τὸν Διόνυσον ἀνακοσμῆσαι ∙ ἐπὶ ∙ ἄρχοντος

Βεντιδίου ∙ Σωτᾶ ∙ πυθαύλου ∙ περιοδονείκου ∙ παραδόξου,

ξου ∙ καὶ νομοδίκτου ∙ Αὔλου ∙ Οἰνέος Οἰνέως ∙ τραγῳδοῦ ∙ παραδόξου·

ἐτελείωσα δέ, ὡς ἐπηνγειλάμην ∙ τὸν Διόνυσον ∙ ἐπὶ ἄρ-

χοντος ∙ Αὐρ(ηλίου) ∙ Ἀγχαρήνου ∙ Φαίδρου ∙ Ἐφεσίου ∙ κωμῳδοῦ,

καὶ κεραυνώσας, ἀνελόμενος

τὸν Διόνυσον ἐνράπτει εἰς

τὸν μηρόν, ὕ̣στερ̣[ο]ν διὰ Ἑρμοῦ

Διονύσις

Ἀγαπῇ

Διονύσιος Διονυσίου

Ἀθηναῖος καὶ Κοσσμιανὸ[ς]

ζῶσα ἔθηκ̣[εν ἑα]υ̣τῇ

[κ]αὶ Αὐρηλ̣[ίῳ Διοδ(?)]ότῳ

τῷ συν[βίῳ ․․․]ς.

υἱῷ ∙ Γ(άϊος) ∙ Οὐέλλι-

ος ∙ Διονύσιος.

καλύπτι

Διονύσιον

τὸν μισόχρυσον

Διονύσου.

Διονύσῳ θεῷ

ἐπηκόῳ καὶ βο-

τῇ σεμνοτάτῃ καὶ γλυκυτάτῃ

συμβίῳ Ῥοδίνῃ Αὐρ(ήλιος) Διόσκο-

ρος τέθεικα. ancora ὁ Κύρ(ιος) μετά σου.

[ℎιαρ]ὰ Δ[ιονύσωι].

[ℎιαρὰ Διονύ]σ̣ωι̣.

Διὸς Σωτῆρος.

Ἀκταίων.

[Διό]νυσος.

ℎερμῆς.

Διο̣δ̣[ό]-

του.

Διονυσίῳ vacat ὀ̣ψοφόρος.

[ἥρ]πασεν ὠκυμόρους· τίς φθό[νος αἰνότερος ὠμότερος]

[θα]ρ̣σεῖτον δύο παῖδε τεθνήκε[τον ὡς Διὸς] υἱώ·

[κοι]νὸν ἐπεὶ μερόπων πᾶσι μ[έρος θάνατο]ς.

τιστος ἐτῶν γʹ, μη(νῶν) ιαʹ, πρὸ γʹ νωνῶν

Φεβραρ(ίων), ἡμ(έρᾳ) vacat Διός.

[οὐ γ]ὰρ ὑποχθόνιος κατὰ γῆς Ἀίδης με κέκευθε,

[ἀ]λλὰ Διὸς πάρεδρος ἀετὸς ἥρπασέ με

[πυρ]σ̣ῷ ὁμοῦ καὶ δάδι γεγηθότα, ἔνθα σύνεδρος

[Διον]υσίο(υ).

ΑΛ.

Δι[ονυσίο(υ)].

Διόδωρος.

Διονυσ[— —] Διονύσ[ιος]; Διονυσ[ίοˉ] (M.L. Lazzarini).

[γος”· | —— ․c. 3․ Δαμναμεν]ε̣[υ], δάμασον δὲ κακο͂ς ἀ[έκοντας ἀνάγκαι· | —— ․c. 3․ ὅς κέ με σίνεˉται] καὶ οἳ κακ̣[ὰ κόλλο]-

[βα δο͂σι, | —— ․c. 3․ – ⏑ ⏑]ν ὅς τε Διὸς μνάσαιτο ν ἑκάτ̣[οιο φ ⏑ – × | —— ․c. 3․ – ⏑ ⏑ – ⏑ ⏑]ας δὲ ἀρχ[– ⏑ ⏑ –]

[ ⏑ ⏑]βιος | οὔ κα δαλέˉσαιτο οὐδ’ α̣[ἰ πολυφάρμακ ⏑ – × | — — — — — — — — — — — — — — —]οϲνυ[— — — —]

Διο͂ι(?) Διογ(ένους)(?) (Taeuber).

[Δ]ιονυσίοˉ.

Δίο̄.

Φιλώτας ℎιστιείω, v με ἐπιστύλιον

ℎηρακλείδας Ζωπύρω, v Διονύσωι.

ἀνέγραψαν τοὶ ὀρισταὶ τοὶ ℎαιρεθέντες ἐπὶ τὼς χώρως τὼς ℎιαρὼς τὼς τῶ Διονύσω

Φιλώνυμος Ζωπυρίσκω, Ἀπολλώνιος ℎηρακλήτω, Δάζιμος Πύρρω, Φιλώτας ℎιστιείω,

νοι ἀπὸ τῶ ἀντόμω τῶ ℎυπὲρ Πανδοσίας ἄγοντος τῶ διατάμνοντος τώς τε ℎιαρὼς χώ-

ρως καὶ τὰν ϝιδίαν γᾶν ἐπὶ τὸν ἄντομον τὸν ὀρίζοντα τώς τε τῶ Διονύσω χώρως καὶ

τὸν Κωνέας ℎο Δίωνος ἐπαμώχη. κατετάμομες δὲ μερίδας τέτορας·

κτω καὶ δρυμῶ διακάτιαι πεντήκοντα σχοῖνοι. κεφαλὰ πά-

σας γᾶς ℎᾶς κατεσώισαμες τῶι Διονύσωι ℎεπτακάτιαι τριά-

κοντα ℎοκτὼ σχοῖνοι ℎημίσχοινον· ταύταν τὰν γᾶν κατεσώισα-

μὲς κατεσώισαμες, τριακατίων μεδίμνων τὸ ϝέτος ℎέκαστον,

ℎα δὲ πᾶσα γᾶ ℎα τῶ Διονύσω τετρακατίων δέκα μεδίμνων κάδ-

διχος τὸ ϝέτος ℎέκαστον. ἐστάσαμες δὲ καὶ ὄρως ἐπὶ μὲν τᾶς

γως ἀλλάλοις, τὼς μὲν ἐς τὸ ℎιαρὸν πλάγος τῶ ἀντόμω ἐπιγε-

γραμμένως ℎιαρὼς Διονύσω χώρων, τὼς δὲ ἐν τᾶι ϝιδίαι γᾶι ἐπι-

γεγραμμένως ἀντόρως. ℎωσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶ ἀντόμω τῶ

τᾶς διὰ τῶ χαράδεος ἀγώσας πὰρ τὸν δρυμόν, τὼς μὲν ἐς τὸ ℎιαρὸν

πλάγος ἐπιγεγραμμένως ℎιαρὼς Διονύσω χώρων, τὼς δὲ ἐς τὰν ϝιδί-

αν γᾶν ἐπιγεγραμμένως ἀντόρως, ἀπέχοντας ἀπ’ ἀλλάλων ℎως ἦ-

τὰς μερείας τὰς ποτ’ ἀλλάλως τοῖς μεμισθωμένοις τὼς ℎιαρὼς χώ-

ρως. τὼς δὲ πάντας χώρως τὼς τῶ Διονύσω τερμάζοντι τοί τε ἄντομοι

ℎό τε πὰρ τὰ ℎηρώιδεια ἄγων καὶ ℎο πὰρ τὰ Φιντία ἀπὸ τᾶν ἀποροᾶν ἄνω-

ώρυγα.

συνθήκα Διονύσω χώρων.

ἐπὶ ἐφόρω Ἀριστίωνος, μηνὸς Ἀπελλαίω, ℎα πόλις καὶ τοὶ πολιανόμοι ασ βότρυς Τίμαρ-

κν θρῖναξ Φιλώτας ℎιστιείω, με ἐπιστύλιον ℎηρακλείδας Ζωπύρω μισθῶντι τὼς ℎι-

αρὼς χώρως τὼς τῶ Διονύσω, ἔχοντας ℎως ἔχοντι, κατὰ βίω, καθὰ τοὶ ℎηρακλεῖοι διέ-

γνον. τοὶ δὲ μισθωσάμενοι καρπευσόνται τὸν ἀεὶ χρόνον, ℎᾶς κα πρωγγύως ποτάγων-

κλείδα ἐφόρω, ℎα ἄνθεμα Φιλωνύμω τῶ Φιλωνύμω ℎα ἔμβολος ℎηρακλείδα τῶ Τιμοκράτιος, καρπευ-

σῆται ἀπὸ τῶ ἀντόμω τῶ τρίτω ἀπὸ τᾶς τριακονταπέδω ἐπὶ τὸν ἄντομον τὸν ὀρίζοντα τώς τε τῶ Διο-

νύ‵σω′ χώρως καὶ τὰ Φιντίας ℎο Κρατίνω παμωχεῖ. ℎο δὲ ἀνℎελόμενος ἐργαξῆται τὰ μὲν ἄλλα κὰτ τὰν

Διονυσίω vacat [ὀ]ψοφόρος.

χθονίων βασίλεια | Εὔκλεες Εὐβου-

λεῦ τε, Διὸς τέκος ἀγλαά, ἔχω δὲ | Μνημο-

σύνης τόδε δῶρον ἀοίδιμον ἀνθρώ-

παῖ Διός, εὐκήλου μεδέων, Ἡράκλεες, ὅρμου,

σῶτερ ἁλιτρύτων, χαῖρε, Μόνοικε, νεῶν·

[(e.g.) Διον]ύσιος ε[— — —]

ἐ[πὶ Δ]ιοκλεῦς,

Ἀγαθίνου.

ἐπὶ Διονυ(σίου),

Ἱέ̣ρωνος.

τράσι ∙ καὶ

Διοσκόροι[ς].

ψήφισμα τῆς ἱερᾶς θυμε[λικ]ῆς Ἁδριανῆς συνόδου τῶν [περὶ τὸν]

Αὐτοκράτορα Καίσαρα Τραιανὸν Ἁδριανὸν Σεβαστὸν νέον Διόνυ̣[σον]

συναγωνιστῶν ∙ ἐπεὶ Δολαβέλλ[α ἀ]ν̣ὴρ οὐ μόνον ἐν τῇ λαμπρο[τάτῃ πατρίδι?]

[Κ]λεύδημος Διονυσίου

γεραίτερος νικήσας

Διονύσι[ος]

Διονυσί[ου]

Σίδηι Σείδηι τῇ

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις)

Αὐρηλίου Διοκλείδου,

ὅστις ἔζησεν ἔτεα ιζ,

ἡμερῶν δεκαπέντε,

Αὐρ(ήλιος) Διοκλῆς καὶ

Αὐρηλία Τερτία γονεῖς

[Δι]όγνητε,

[χρ]ηστὲ καὶ [ἄ]-

Ἀθηνάδης

Διοσκουρίδου

γραμματικὸς

Διοκλείας.

Θεία τὸ [— — — — — — — — τῷ]

Διονύσ[ῳ — — — — — — ἐπὶ τ]-

ῷ ἀπελε[υθερωθῆναι ἀνέθηκεν].

Θεία το[ῦτο τὸ μνημεῖον]

Διονυσ[οδώρῳ τῷ ἰδί]-

ῳ ἀπελε[υθέρῳ ἐποίησεν].

Ἀριστόδημος Διόννιος Μασσαλεύς.

Δημήτριος Διονυσίου. 2 examples

Διο[— —]. 2 examples

Διο[— —]ος Οὔλιος.

Διόδωρος Θε[ο]μ̣έδοντος.

Διονῦς.

Διονυσ[— —].

Διονυσι[— —].

Διονύσιος. 5 examples

Διονύσιος ὕος.

Διονύσιος Ἑρμοχάριος. 2 examples

[Δι]ονύσιος Εὐκλέου.

Διονύσιος Ἡρύλου.

Διονύσιος Ὀρέα. 2 examples

Διονύσιος Τιμοστράτου.

Διονύσιο[ς —]ωνος.

Δ[ιον]ύσιος χάρ[ιν χαρ[ιστήριον] — —] Χαρ[— —](?).

Διονύσιος καὶ Κτῆμα.

Διοσκουρίδης.

Δίων Διονυσίου.

Εὔδημος Διονυσίου.

Ἥρυλος Διονυσίου.

Ἥρυλο[ς καὶ Ξείνα(?)]νδρο̣[ς] οἱ Διονυσίου.

Ἱπ̣οκρεῖς Διονυσίου.

Νίκων Διονυσίου. 2 examples

Ξείνανδρος Διονυσίου.

Πουλύμαχος Δίου.

Διονύσερμος Κελτ[ι]κιου Ἀρισ[ταίωι]

καὶ Παρμενικκα εὐχ[ήν].

[Δ]ιονύσιος v Λουβιου Ἀρισταίωι χάριν λεγόμενος.

Ἀθήναιος

Διονυσίου

Νεωπολίτης

θεία το[ῦτο τὸ μνημεῖον]

Διονυσί[ῳ τῷ γλυκυτάτ]-

ῳ ἀπελε[υθέρῳ ἐποίησεν].

Κληφένη Ποσειδώνακτος

Διονύσιος Οὔλιος

ὃς καὶ Δίας Νίκου