— — — — — — — —ως θυγάτηρ μετὰ κυρίου

[— — — — — — — Π]αιανιέως ἀφίησιν ἐλευθε-

[ρ— — — — — — — —] παραμείναντα ἑαυτ[ῆι]

έδρων [ἐπ]εψήφισεν Ἀντικράτης Π̣ρασιεύς, συ[μ]-

πρόεδροι Κράτυς Ὀτρυν[εύ]ς, Ἀ̣ρ̣ι̣στείδης Παιανιε̣[ύς],

Γλαυκέτης Χολλείδης, Ἀ̣ρ̣χέλα[ς Ἰ]φιστιάδης, Εὔ-

λειπούσας πλήσηι νάματι τὰς πατέρος.

Παιάν, σοὶ δ’ εἴη κεχαρισμένα, καὶ δόμον αὔξοις

τοῦδε καὶ ὑψίσταν πατρίδα Γόρτυν ἀεί.

αῖος

Παιᾶνι.

[λον ․․․․․․․17․․․․․․․․]․4․․οις

[․․․․11․․․․․ ἰὴ] ἰὲ Παιάν.

[Παιᾶνα κλυτό]μητιν ἀείσατε| κοῦροι,

[Λατοΐδαν Ἕ]κ̣ατον, |ἰὲ Παιάν,| ὅς μέγα χάρ-

[μα βροτοῖσ]ιν ἐγείνατο| μιχθεὶς ἐμ φι-

[λότητι Κορ]ωνίδι |ἐν γᾶι τᾶι Φλεγυείαι,

[ἰὴ Παι]άν| Ἀσκλαπιόν,| δαίμονα κλεινό

[τατ]ον,| ἰὲ Παιάν.

[το]ῦ δὲ καὶ ἐξεγένοντο Μαχάων| καὶ Πο-

[δα]λείριος ἠδὲ Ιασώ,| ἰὲ Παιάν| Ἀἴγλα

[τ’] εὀῶπις Πανάκειά τε,| Ἠπιόνας παῖδες

σὺν ἀγακλυτῶι| εὀαγεῖ Ὑγιείαι·| ἰὴ Παι-

άν,| Ἀσκλαπιόν,| δαίμονα κλεινότατον

ἰὲ Παιάν.

χαῖρέ μοι, ἵλαος δε ἐπινίσεο τὰν ἀμὰν

πόλιν εὐρύχορον,| ἰὲ Παιάν,| δὸς δ’ ἡμᾶς

χαίροντας ὁρᾶν φάος

σὺν ἀγακλυτῶι| εὐαγεῖ Ὑγιείαι·|

ἰὴ Παι-

άν,| Ἀσκλαπιόν| δαίμονα κλεινότατον,

ἰὲ Παιάν.

ὑμνεῖτε ἐπὶ σπονδαῖς Ἀπόλλωνος κυανοπλοκάμου

Π̣λ̣ειστάρχου Δοκιμεὺς Ἀσκληπιάδης ἀνέ̣[θηκε]

πατρὶ τέκος, Παιὰν ὡς ἐκέλευσεν ἄναξ.

ἱ̣λήκοις, ὦ Φοῖβε, σὺν υἱέϊ, τῷ δ’ ὑγίειαν

[—] Ἰούλιος Στάχυς φυ(λῆς) Ἐφεσέων, χι(λιαστὺν) Κλαυδιεύς·

[— Ἰού]λ̣ιος? Μενεκράτης φυ(λῆς) Ἀντωνιανῆς, χι(λιαστὺν) Παιανιεύς, ἐκ γε̣[ρουσίας —]

στου γερουσίας, φυ(λῆς) Ἀντωνια-

νῆς, χι(λιαστὺν) Παιανιεύς.

νος Ῥώμης,

Ἀπόλλωνι Παιᾶνι.

[οἴστρωι λυσσηέ]ντι κατα̣[σκήπτουσα πολίταις].

[ἀλλὰ σύ, κάρπιμε] Παιά̣[ν, — — — — — — — —]

Δημοσθένους

Παιανιέα

Πολέμων

[— — — — — — — —]ΜΙ[— — — — —]ΑΜΟϹ

[․․․․]ν ἀδύτων, Παιᾶν, σαῖσιν ἐφημοσύναις

Ἐλπίδος, ὦ Παιᾶν, τὤγαλμα τὸ ἄγαλμα τεαῖσι μενοιναῖς

αὐτόχθων δᾶμος σταῖσεν ὑπὲρ πόλιος. vac.

[Ἐλπίδος ἱρὸν ἄ]γ̣[α]λμα̣ [τόδ’ ἄνθετο κόσμον ὁ δ]ᾶμος

[σῶ]ν ἀδύτων, Παιάν, σαῖσιν ἐφημοσύναις.

Ἐλπίδος, ὦ Παιάν, τὤγαλμα τὸ ἄγαλμα τεαῖσι μενοιναῖς

αὐτόχθων δᾶμος στᾶισεν ὑπὲρ πόλιος. vac.

τ̣ᾷ Ἑκάτᾳ καὶ Μανὶ τὸν

υ̣ἱέα τῷ Παιᾶνος.

Relief: Horseman with radiated head.

χρυσοκό[μ]ην Παιᾶνα

ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ /

ονία καὶ ἐὼν? χθόνιαι καὶ ἀπάωνες χθόνιο̣ι̣ καὶ ἥρης χθονίου vv

καὶ Πα[ι]άν, Δημήτηρ χθονία καὶ Πλούτων χθόνιαι καὶ Περσεφό-

νη χ̣θονία καὶ νεκοίηα 〚χθόνιοι〛 κακο̣ὶ καὶ δέμ̣ο̣νης

χρυσοχέλυ Παιάν, Μανδοῦλι, Ἀθηνᾶς ἀγάπημα, εἶ λίαν ἐπίσεμος,

Λατοῦς γόνη, χρησμοδέ λυροκτύπ[ε], Πύ[θ]ιε Ἄπολλων,

πάντοτέ σε ὑμνήσω Λατο[ῦ]ς γόνε, Πύθιε Ἄπολλον,

ἀθανάτων προκαθάγεμα καὶ χρυσόχελυ Παιάν.

καὶ γὰρ ἐγὼ παρὰ σοῖς προθύροις ἦλθον· ἐπίνευσον

καὶ ὑμεῖς, μεγάλοι τε θεοὶ σύνναοι ἅμ’ αὐτῆι,

πέμψατ’ ἐμοὶ Παιᾶν’, ἀχέ[ω]ν ἰήτορα πάντω[ν].

Ἰσίδωρος

Παιᾶνα κλυτόμητιν ἀείσατε | κοῦροι, Λητοίδην Ἕκατον,

ἱὲ ὦ ἱὲ παιάν, | ὃς μέγα χάρμα βροτοῖσιν ἐγείνατο | μιχθεὶς

θάλος ἀμβρόσιον | πάσηι τε ἀγανὸν κλέος Αἰγύπτωι. |

χαῖρέ μοι, ὦ Παιάν, ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς, |

χαῖρ’ ὦ Πύθι’ Ἄπολλον.

Παιᾶνα κλυτόμητιν ἀείσατε | κοῦροι, Λητοίδην Ἕκατον,

ἱὲ ὦ ἱὲ παιάν, | ὃς μέγα χάρμα βροτοῖσιν ἐγείνατο | μιχθεὶς

θάλος ἀμβρόσιον | πάσηι τε ἀγανὸν κλέος Αἰγύπτωι. |

χαῖρέ μοι, ὦ Παιάν, ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς, |

χαῖρ’ ὦ Πύθι’ Ἄπολλον.

χρυσοχέλυ Παιάν, Μανδοῦλι, Ἀθηνᾶς ἀγάπημα, εἶ λίαν ἐπίσεμος,

Λατοῦς γόνη, χρησμοδέ λυροκτύπ[ε], Πύ[θ]ιε Ἄπολλων,

πάντοτέ σε ὑμνήσω Λατο[ῦ]ς γόνε, Πύθιε Ἄπολλον,

ἀθανάτων προκαθάγεμα καὶ χρυσόχελυ Παιάν.

καὶ γὰρ ἐγὼ παρὰ σοῖς προθύροις ἦλθον· ἐπίνευσον

Θεσπέσιος υἱὸς Παιανίου(?) εἰς τὰ [ὧδε(?)] πουου․ω(?)

ἐθαύμασα σ̣ὺ̣ν̣ τέκνο[υ] συνόντος μ̣ο̣[ι] καὶ ἀδελφῶν.

τῶι πρυτανείω[ι]

Παιᾶνι καὶ̣ [τοῖς]

παρέδροις — — —

Ἀντίμαχο[ς Θ]ρασυμά[χ]ου

Νικόδαμος Παιανίου.

ἐπὶ Ἀγάθωνος

Θεόδωρος Σωσιπάτρου βʹ

[Π]αιάνιος Νικοδάμου.

ἐπὶ Σιμύλου

[— — Ἀπό]λλοˉνος Παιᾶνος

[— — Ἀθ]αναίας.

[— — — — Ἀπό]λλοˉνος Παιᾶνος

[— — — — Ἀθ]αναίας.

[— — Ἀπό]λλοˉνος Παιᾶνος

[— — Ἀθ]αναίας.

Δαματρίου τρίται ℎισταμένου, ἐπὶ ἀμφιπόλου

Παιανίου τοῦ Θεόλλου, Δίων Ἀριστάρχου Ἐρι(μεῖος)

δευ(τέρα) δευ(τέρα) ἐπρίατο πὰρ Φιλωνίδα τοῦ Νεμ̣ηνίου

νους

Παιανιεὺς ῥήτωρ.

νουσολύτα, κλυτόμητι, φερέσβ̣[ιε, δέσποτα Παιάν],

σὴ δύναμις κακόεργον ἀνακρο[ύει — — — — — —]

νῦν οὖν πάντα δόμον γενέτας̣ [τε καὶ ἀγλαὰ τέκνα]

σῷζε, μάκαρ Παιάν, ἀκεσώδυν[ε, δῶτορ ὑγείης].

Πατρωίνου.

ἀκειρεκόμῃ |

τοῖόν τοι Παιὰν Ἀσκληπιέ,

σεῖο Βόηθος |

εἰκῶ τάνδε θεοῖο |

Παιᾶνος κούρου ματρὸς

ἀπ’ ἀρτιτόκου |

ἡ ἱερὰ τάξις τῶν Παιανιστῶν

τοῦ ἐν Ῥώμῃ Διὸς Ἡλίου

μῇ μαρμαρινῇ, ἣ ἀνατεθεῖσα

ἐν τῷ οἴκῳ τῶν Παια-

νιστῶν τῇ πρ(ὸ) ∙ α ∙ νωνῶν

Μαίων, ἥτις ἐστὶν κατὰ

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

κύριοι οἱ [Παια]νιστ̣α̣[ὶ — — — — — — — — — — — — — — — δεηθῆ]-

ναι ∙ παρ’ ὑμῶν ὥστε ἐπιτρέψε ∙ ἣν ει[— — — — — — — — — — καὶ]

φρονι βουλῆι. Β

Μ̣ο̣υ̣σῶν Μν[η]μοσύνης πηγὴ Παιάνιε Νέστορ,

[σῶν ἐπ]έων ἀ[ρ]ετὴ πλείστους αἰῶνας ὁδεύσει.

φρονι βουλῆι βʹ

Μ̣ο̣υ̣σῶν Μν[η]μοσύνης πηγή, Παιάνιε Νέστορ,

[σῶν ἐπ]έ̣ων ἀ[ρ]ετὴ πλείστους αἰῶνας ὁδεύσει.

ἐν λυγρᾶι φθόηι /

χειμῶνι, Παιὰν Θύβρ̣[ιε],

[ἑκ]ατὸν ἥμασιν· /

Παιᾶνος κ‵λ′υτὸν ἅρμα, βιὸς φόρμινξ τε λίγια,

γρῦπες καὶ τρίποδες, σήματα μαντοσύνης.

ἐν λυγρᾶι φθόηι /

χειμῶνι Παιὰν Θύβρ̣[ις]