ἐπ’ Αἰσχίνου ἄρχοντος, ἐπὶ τῆς Ἀ̣ν̣τιοχίδος [δω]-

[δεκ]ά̣της πρυτανείας Σκιροφοριῶνος, ἔδοξεν τεῖ β-

Διονύσιος Σκοπίου

Ἀντίοχος Σκοπίου

ἀκόλουθος Παυσανίου· Ὅμιλος

— — — — — —ΑΛΛ— —

— —ρ̣έτη Ἀντιόχου

— —Ι— — —Η— — — —

— —κλῆς Φιλάγρου Ῥόδ̣[ιος]

— —ς Ἱέρωνος Ἀντιοχεύς̣

— —ος Ἀφροδισίου Ἀντιοχεύς̣

— —ς Διογένους Πριαπηνό̣ς

[ἐπὶ β]ασιλέως Μ. Ῥ. Φρόν-

[τω]νος ‵Ἱκ[έ]σιος Ἀντιόχου′(?) μύσται εὐσεβεῖς

[Μαρω]νεῖται· Ἀπολλόδωρος το[ῦ]

χου, Νικ[ο]κ[λῆς] Κ[λ]ε[ινία, Ἐπι]κ[ράτη]ς Τελεσικράτ[ου],

Τιμό[θε]ος βʹ, Ἀν[τίοχος Εὐφα]ν[ο]υ, Νικ[αγ]όρας βʹ τοῦ

Θρασυάνδρ[ο]υ, [Ξ]ενοδ[όκ]ος Τιμοκράτου, Ἡραγόρας

Κύδιππος Εἰδομένευς

Ἀντίοχος Νικήνορος

Τιμαίνετος Φορύλλου

Φίλιππος Ἱππαγόρευς

Ἀντίοχος Ναυμάχου

⸏ Δημόκριτος Δηϊάλκου

⸏ Εὔβοιος Τηλεμάχου

Λεωμήδης Ἀντιόχου

Ἐράτων Σκύμνου

[Ἡραγόρας(?) Φε]ιδίππου

[Ἀντίοχ]ος [Μακεδονι]κὸς? Διονυσίου.

Δάμων Ῥιανοῦ

Ἀντίοχον Σωτῆραν

ὁρᾶτε, ὃς ἐνθάδε κεῖμε, |

Θασίων δέ με δέξατο γε͂-

α. ∙ | Ἀντίοχος καὶ Καλλιγόνη

Ἀντιόχῳ υἱῷ καὶ Πρωτόκ-

τητος υἱὸς καὶ Ἀρτεμιδώ-

ρα σύμβιος Ἀντιόχῳ μνείας χάριν.

π[ροσφιλὴς χαῖρε].

Ἀντί[ο]χος — — —

προσφιλὴς [χαίρε].

Λεύκιος Κορ[νή]λιος Περιγένης, Σῶσος Ἁρμοδίου,

Ἀντίοχος Ζήνωνος. v Αὔλου Σαλαρίου τοῦ Μανίου

υἱοῦ ἐπανγ[ε]ιλαμένου γυμνασιαρχήσειν τὸν ἐνι-

Φίλων Εὔνου, Ἀσκληπιόδωρος Ἀσκληπιάδου, Ζ[ωΐ]λλος

Ἀντιόχου, Κάνωπις [Μη]νοφίλου, Χρύσιλλος Χρυσίλλου,

Πόπλιος Μαίνιος Λευκίου, Πόπλιος Κο[ρ]νήλιος Γναίου,

Δέκμος Κορνήλιος Σέξτου [Ν]εμ[έρ]ιος, Κορνήλιος Νε[μερ]ίο[υ],

Ἀντίοχος Ἀντιόχου, Τίτος Σεπτόμιος Τίτου, Γάϊος Σεπτόμιο[ς]

Τίτου, Νίκων Σωτᾶ, Πόπλιος Ἐ̣ρ̣έ̣ννιος Ποπλίου, Εὔβουλος

Θεοφάνου

Ἀντιοχεύς.

Νικίου

Ἀντιοχεύς.

Εἰρηναῖος Ἀλεξάνδρου

Ἀντιοχεὺς

καὶ Φιλόνικος

Ἀντιόχα

Θράσωνος

Ἑρμίας

Ἀντιόχου.

Διονύσιος Ἀντιόχου χαῖρε.

[ἐπειδὴ Ἀντίοχος Θεοδίκου Λαμψακηνὸς]

[ἀνὴρ ἀγαθὸς ὢν διατελεῖ περὶ τὸν δῆμον τὸν]

φέροντα Ἐρετριεῦσιν, ἔδοξε [τῶι δήμωι]

εἶναι Ἀντίοχον Θεοδίκου Λαμψα[κηνὸν]

πρόξενον καὶ εὐεργέτην τοῦ δήμου [τοῦ Ἐρε]-

Ἀντίοχος

Φίλωνος.

Βαρναναίου

Ἀντιοχεύς.

Ἀρτεμιδώρου

Ἀντιοχεύς.

Ἐπίκτητος Χαρίτωνος.

Ἀντίοχος Φίλωνος.

Φίλων Ἀντιόχου.

Εἰσιδώρα Γηροστράτου.

Ἀνούβιδι, Ἁρφοκράτῃ.

Σεπτομία Ἀντιοχὶς

ναυαρχήσασα θεοῖς

Διονύσιος Ἀντιόχου χ̣[αῖρε] χ̣[ρηστός].

Ἀντιοχὶς Κάρβωνος Μιλησία,

γυνὴ δὲ Ἐπικτήτου.

[— —]ο̣ς Ἀντιοχεὺς ἐλεύθερος vacat Πώλῳ Ε․․τ̣[— —]κλείτῳ

[— — —]η̣σεν ❦

[— —] γ̣ενομένης γυναικ[ὸς — —]

[— — —]εια Αἰλ. Ἀντιοχ[— — —]

[— — —] γυναικὸς αὐτοῦ κ[— —]

[— — — — —] τ̣ότ’ ἤλυθεν αργε[— — —]

[— — Ἀντίο]χος βασιλεὺς

[— — — — —]․ορον Ἄρηι θυίω[ι]

σὺν Εὐρύττονι τῶ Μενοντίδα, Λάππαι δ’ ἐπὶ τῶν σὺν Ἄρχω[νι]

τῶ Ἀντιόχω, τά[δε] συνέθεντο Γορτύνιοι καὶ Λαππαῖοι, συν-

μαχησῆν ἀλλάλοις τὸν ἅπαντα χρόνον ἁπλόως καὶ ἀδόλως,

[ἦ κίνδυνος ὄρωρε καὶ ἄμμι]ν̣, ὅτ’ ἤλυθ’ ἐναργέ[ς]

[ἔχθος ἔχων Συρίας Ἀντίο]χος βασιλεύς

[σὺν στρατῶι –⏑⏑– μέγαν ἐς] πόρον Ἄρηι θυίω[ν]

[σὰ δέ, θέαιν’, ἀρετὰ δεινὸ]ν̣ ἔλυσε χόλον

[Ἀντιόχου, πρὸς ἔριν Ῥωμ]αίων τῶν Πτολεμ̣[αίων]

[κλεινὰ μετ’ αἰχμητῶν δούρατα] θηξαμένων.

[Αἰγύπτου βασιλῆες ἐπώ]νυμοι ἐκ πτολέ[μοιο]

[καὶ κλυτὸς Ἀντίοχος νεῖ]κος ἀηράμενοι.

[ἐς δὲ κρίσιν καὶ ἵκαν’ ἁμῶν πόλ]ις· εἷς δ’ ἀ̣πὸ Νείλ[ου]

σὺν Εὐρύττονι τῶ Μενοντίδα, Λάππαι δ’ ἐπὶ τῶν σὺν Ἄρχω[νι]

τῶ Ἀντιόχω, τά[δε] συνέθεντο Γορτύνιοι καὶ Λαππαῖοι· συν-

μαχησῆν ἀλλάλοις τὰν ἅπαντα χρόνον ἁπλόως καὶ ἀδόλως,

Μνάσων

[Ἀν]τ̣ι̣οχεύς.

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — — τ]ῶι πατρὶ βασιλεῖ Ἀντιόχωι δε[— — — — — — — — — —]

[κ]αὶ τὴν εὔνοιαν καὶ αἵρεσιν ἣν ἔχων διετέλε[ι] βασιλεὺ[ς Ἀντίο]-

χος πρός τε Λυττίους καὶ τοὺς συμμάχους αὐτῶν [ὡς Ἀπολ]-

λώνιος ἐνεφάνιζεν· δεδόχθαι Λυττίων τοῖς κόσμοις [καὶ]

[τῆ]ι πόλει καὶ τοῖς ἄλλοις συμμάχοις ἀνανεώσασθαι πρὸς [βασι]-

[λ]έα Ἀντίοχον τὸν Ἀντιόχου υἱὸν καὶ τοὺς ἐσγόνους αὐτοῦ [τὴν]

[πρ]οϋπάρχουσαν αὐτῶι τε καὶ τῶι πατρὶ φιλίαν καὶ συμμαχίαν [κατὰ]

[να]νέωσις ἐγένετο τῆς φιλίας καὶ συμμαχίας βασιλεύον[τος]

[Ἀ]ντιόχου δευτέρου καὶ ἑξηκοστοῦ ἔτους, μηνὸς Ἀρτεμισί[ου, ἐν δὲ]

Λύττωι ἐπὶ Δυμάνων κοσμούντων τῶν σὺν Ἀμνάτωι.

[κ]αὶ τὴν εὔνοιαν καὶ αἵρεσιν ἣν ἔχων διετέλε[ι] βασιλεὺ[ς Ἀντίο]-

χος πρός τε Λυττίους καὶ τοὺς συμμάχους αὐτῶν ...

... δεδόχθαι Λυττίων τοῖς κόσμοις [καὶ]

[τῆ]ι πόλει καὶ τοῖς ἄλλοις συμμάχοις ἀνανεώσασθαι πρὸς [βασι]-

[λ]έα Ἀντίοχον τὸν Ἀντιόχου υἱὸν καὶ τοὺς ἐσγόνους αὐτοῦ [τὴν]

[πρ]οϋπάρχουσαν αὐτῷ τε καὶ τῷ πατρὶ φιλίαν καὶ συμμαχίαν ...

Ἀριστόνικον Βοΐσκου Σαμίος, Ἀρίστανδρον Ἀρατοκλεῦς

[Ῥ]όδιον, Ἀντίοχον Φιλτίδα Ἀπταραῖον, Παυσανίαν

[Κα]λλιάνακτος Ἀλεξανδρῆ, Κλεωναῖον

καὶ περὶ τᾶς ἀσυλίας τᾶς τε πόλεος καὶ τᾶς χώρας πα-

ρεκάλεσαν, ἔτι δὲ καὶ τῶ παρ’ Ἀντιόχω τῶ βασιλέος πρει-

γευτᾶ Ἀγησάνδρω παρακαλέσαντος μετὰ πάνσσας πάνσας

[— — — — —]ς, Ὀνασίων Ὀνασίωνος, Πούπλιος Κορνήλιος [— — — — — — — — — — —]

[— — — —]ρου, Τίτος Αἴλιος Ἀντίοχος, Φιλήτωρ Ἀντ[— — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — Π]ασίθεμις, Τίτος Ἰούνιος Ἀρτεμᾶς, Γάϊος [— — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — —] Ἐπαφρίωνος, Σωτήριος Σωτηρίο[υ, — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — Γά]ϊος Ἰούλιος Ἀντίοχος, Νουμέριο̣ς̣ [— — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — —]λος Ἀπελλίωνος, Μᾶρκος Ἀν[— — — — — — — — — — — — — — — — — —]

ἔδοξεν Ἱαραπυτνίων τοῖς κόσμοις τοῖς σὺν Ἀλεξάνδρωι καὶ τᾶι πόλι, Μαγνήτων ἀποστηλάντων

πρεσβευτὰς Θεόδοτον Ἀντιόχω καὶ Ἀριστόμαχον Ἀριστοκλέος, καὶ ἀ-

νανεωμένων τὰν πατρίαν οἰκειότατα καὶ φιλίαν καὶ ἀξιώντων τὰ γεγρ-

καὶ τῶι δάμωι· Κλησθ[έν]ης Σώ-

σω εἶπε· Ἀντίοχον καὶ Ἀγαθοκλ-

ῆν Σωσιγένεος Ἱεροπολίτας

καὶ Ἀγήσανδρος Εὐκράτευς Ῥόδιος ὁ παρὰ τῶ βασι-

λέως Ἀντιόχω πρεσβευτὰς ἐπὶ τὰς τῶ πολέμω

διαλύσεις ἀποσταλείς, οὐθὲν ἐλλείπων σπου-

[ὁ δεῖνα Ἀντιοχεὺς τῶν πρὸ]ς̣ Δάφνην ἐποίει.

[․]Λ̣εσσωμήδης

[Ἀ]ν̣τιόχω θεᾷ Φ-

[ε]ρ̣σοπόνῃ εὐχή̣[ν].

αὐτούς, καὶ περὶ τῆς ἀσυλίας τῆς τε πόλεως καὶ

τῆς χώρας [παρεκάλ]εσα[ν, ἔτι δὲ καὶ] τοῦ παρ’ Ἀντιόχ[ου]

[τοῦ βασιλέως πρεσβευτοῦ Ἀγησάν]δρου παρα-

Γράνιο[ς — — —]

Ἀντίοχος Ε[— —]

Ἀντίοχο[ς]

Ἀντιφάτα

Κλα(υδίου)

Ἀντιόκου Ἀντιόχου.

P 25. Ti. Cl. Anicet[us].

P 27. Τι. Κλα(ύδιος) Ἀντίοκος Ἀντίοχος.

P 8. Τι. Κλαύδιος Ἀριστοτέλης.

βασιλευόντων Ἀντιόχου Μεγάλου καὶ Ἀντιόχ[ου τοῦ υἱοῦ, ἔτους]

ἑν[δ]εκάτου καὶ ἑκατο[σ]τοῦ, μηνὸς Δίου, ἐπὶ ἀρχιε[ρέως ․․c.7․․, τοῦ]

σωμάτων κατὰ πόλεμον ἐπρέσβευσεν πρὸ̣ς̣

βασιλῆ Ἀντίοχον τοῖς ἰδίοις ἀναλώμασιν κα[ὶ ἐ]-

π̣ανήγαγεν τὰ σώματα, ἔν τε τοῖς ἄλλοι[ς]

[βασιλε]υόντων Ἀντιόχου Μεγάλου κ[αὶ Ἀντιόχου τοῦ υἱοῦ, ἔτους]

[δω]δεκάτου καὶ ἑκατοστοῦ, μηνὸς Ἀπελλαίο[υ· ἐπὶ ἀρχιερέως —]

Ἀντιο[χ—]

[χαί]ρει[ν —]

βασιλεὺς Ἀντίοχος στρατηγοῖς,

ἱππάρχαις, πεζῶν ἡγεμόσι, στρα-

[βασιλεὺς Ἀντίοχος Ἀμυζονέων τῶι δή]μωι χαίρειν. ἡμεῖς καὶ τοὺς ἄλλους μὲν πάντας

[διατελοῦμεν εὐεργετοῦντες ὅσοι α]ὑτοὺς πιστεύσαντες ἡμῖν ἐνεχείρισαν τὴν πᾶσαν αὐ-

[εἰ μὴ π]ροῖκα ὑπέσχηται. εὐτ[υχεῖτε.]

[προ —ʹ] καλανδῶν Ἰανουαρίων ἀ[π’ Ἀντι]-

[οχεία]ς. ἐπέμφθη τὸ ψήφισμα τ[ῷ κυρί]-

[ῳ ἡμῶ]ν αὐτοκράτορι ἐπὶ συν[αρχόν]-

θητικόν·

ὁ δῆμος ὁ Ἀντιοχέων·

Νυσαέων τῆς γερουσί-

βασιλευόντων Ἀντιόχου καὶ Ἀντιόχου

τοῦ υἱοῦ ειʹ καὶ ρʹ Γορπιαίου· ἐπὶ τοῖσδε

συνέθεντο Ζεῦξίς τε ὁ ἀπολελειμμένος ὑ-

πὸ τοῦ βασιλέως Ἀντιόχου ἐπὶ τῶν ἐπιτάδε

τοῦ Ταύρου πραγμάτωγ καὶ Φιλιππεῖς διὰ τῶν

ἀποσταλέντωμ πρεσβευτῶμ παρὰ τῆς πόλε-

ως Ἀνδρονόμου Σωτάδου, Ἀντιόχου Χένωνος ἐ-

φ’ ὧι ἔσονται Φιλιππεῖς φίλοι καὶ σύμμαχοι Ἀντιό-

[χ]ου τε τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἐκγόνων αὐτοῦ

[κ]αὶ συντηρήσουσιν τήν τε φιλίαγ καὶ συμμαχί-

Ἀντίοχος Ἀσκληπιά-

δου ἀπὸ ἱερέως Νέω-

[ἀ]ενάους ἐνέρων πρὸς ἀλαμπέας ἵκεο κοίτας

Μοιρῶν εὐκλώστοις νήμασιν, Ἀντίοχε·

[γ]αῖα δέ σε ξείνα τὸν ὁμώνυμον υἱέα πατρί

τύψεν ὑπὸ ζοφεροῖς κεύθεσι δεξαμένα·

[π]άτρα δ’ Ἀντιόχεια παλαιστρίταν σε τὸν ἄκρο[ν]

μύρετ’ ἔτι, ζαθέων ἔντροφε γυμνασίων·

ζᾶλον ἐνὶ θνατοῖς ἁγαθὸς ἐκφέρε[ται.]

[Ἀ]ντί[οχος Ἀντιόχου.]

Ματροφίλη Ἀντιόχου γ[υ]νὴ δὲ Δηλιάδου ἰατροῦ χρηστὴ χ[αῖρε.]

Ἀντίοχε Δηλιάδου χρηστὲ χαῖρε.

Νάννιον Δράκοντος γυνὴ δὲ Ἀντιόχου χρηστὴ χαῖρε.

Ἀντίοχε Δηλιάδου χρηστὲ χαῖρε.

[— Λαοδίκ]η̣ν καὶ τ̣ὸ̣ν̣ υἱ̣ὸ̣ν̣ Ἀ̣ν̣τ̣ί̣[οχον πρὸς τ]αῖς π̣[αρ’]

[ὑμῶν ψηφι]σ̣θείσαις τιμαῖς οἷς διεσαφεῖτε στεφάνοις, ὁμοίως δὲ̣

Φανίας Φανίου τοῦ Φαν[ίου,]

Ἀντίοχος Ἀντιόχου το[ῦ Δι]-

ονυσίου,

[νε]δ̣ήμου, Πινδάρου τοῦ Σωστράτου δι’ ἐπιτρόπου Διονυ-

[σίο]υ̣ τοῦ Μενεκλείους· ἐπειδὴ βασιλέως μεγάλου Ἀντιό-

[χο]υ̣ προγονικὴν αἵρεσιν διατηροῦντος εἰς πάντας

[το]ὺ̣ς Ἕλλη̣ν̣ας κ̣αὶ τοῖς μὲν τὴν εἰρήνην παρέχοντος,

βασιλεῖ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν, ἣν ἔχει διάληψιν ὁ δῆμος

πρῶτομ μὲν ὑπὲρ βασιλέως μεγάλου Ἀντιόχου καὶ

βασιλίσσης Λαοδίκης καὶ τῶν τέκνων αὐτῶν, εἶ[τ]εν

ως εἰς τὴν πόλιν δ[—]

βασιλέα μέγαν Ἀντίο[χον —]

γέγονεν καὶ φύλαξ α̣γη[— οἱ στρατηγοὶ]

μεθ’ ἑαυτοὺς στρατηγοῖς τ[— παρὰ τὸν βω]-

μὸν ὃν ἱδρύσατο ὁ δῆμος βασ[ιλέως μεγάλου Ἀντιό]-

χου, οἱ δὲ εἰσιόντες εἰς τὴν ἀρ[χὴν θυέτωσαν ἐπὶ τοῦ]

βωμοῦ τῶι τε βασιλεῖ καὶ τοῖς α[ὐτοῦ προγόνοις καὶ τοῖς κοι]-

ἐπεύχεσθαι δὲ τοὺς φυλέτας [πάντας? πάντα γίν]-

εσθαι τἀγαθὰ βασιλεῖ τε μεγάλωι Ἀ̣[ντιόχωι]

καὶ βασιλίσσηι Λαοδίκηι καὶ τοῖς τ[έκνοις]

τοῦ Παρμένοντος, Διογνήτου τοῦ Εὐκλέους· ἐπειδὴ

Ἀντίοχος Βρίκωνος Ἁλικαρνασσεὺς ἀνὴρ

ἀγαθὸς καὶ πρόθυμός ἐστιν περὶ τὴν πόλιν

τῆς εἰς αὐτούς· ἀναγρα[φῆν]αι δὲ τὸ ψήφισμα τοῦ-

το ἐν τῷ ἐπιφανεστάτωι τό[πωι τοῦ] Ἀντιοχεί-

ου. ψῆφοι αἱ δ̣[ιδοῦ]σαι ἑβδ̣[ομ]ήκον[τα]· α̣ἱ οὐ, τέσσαρες.

λ[έ]σηι τοὺς ἀγῶνας, ἀποτεισάτω τῶι κοινῶι τῶν περὶ τὸν Διόνυσον τε-

χνιτῶν Ἀντιοχ[εί]ας δραχμὰς χιλίας ἱερὰς ἀπαραιτήτους τοῦ θεοῦ, ἐὰν μή

τις δι’ ἀσθένειαν ἢ διὰ χειμῶνα ἀδύνατος γένηται· τούτωι δὲ ἔστω παραί-

[ἐπιμέλειαν ποιήσασθαι τοῖς μὲν Διονυ]σ[ίοις]

[τὸν πρύτανιν, τοῖς δὲ Κλαρίοις καὶ τ]οῖς Ἀντιο[χεί]-

[οις τοὺς ἀγωνοθέτας·] ἐ̣π̣αιν[έσ]αι δὲ κ̣αὶ τὸν

ταῖς τῶν ἀσθενούντων πολιτῶν θυγατράσιν, διδόν-

τες μὴ πλέον Ἀντιοχέων δραχμῶν τριακοσίων ἑκάσ-

τηι τῶν συνοικιζομένων· γινομένοις θ’ ὑμῖν εἴς τε τὸν

ἃς ἐπέδωκεν ὁ πατὴρ αὐτῶν, δραχμὰ[ς δια]κοσίας· καὶ μέτοικοι

Νοῦς Δημητρίου Ἀντιοχεὺς Ἀντιοχείας τῆς πρὸς Δάφνηι, Ἐπίνικος

Ἀριστέου Λυσιμαχεὺς ἑκάτερος δραχμὰς ἑκατόν.

Δημητρίου Λαοδικεύς, Νικάνωρ Διο[φάντο]υ

Ἀντιοχεύς, Θεόδοτος [Ἑρμοτί]μου Μ[—,]

[Κ]υδίας Μενεξένου ἀγωνοθετῶν ἐπέδωκαν

μετοίκων· Λυσίμαχος Ἰάσονος

Ἀντιοχεὺς δραχμὰς ἑκατόν.

Δρακοντίδης Διοκλεί[ους,] ἕκαστος δ(ραχμὰς) σʹ·

μετοίκων· Ἡ[—]φῶν Πολ[υ]τίμου Ἀ[ντ]ιοχεὺς δ(ραχμὰς) ρʹ,

Σωσ[ί]λος Πρωτο[άρ]χου [Τρ]αλλιανὸς (δραχμὰς) ρʹ.

[λεσίου, —]ίου δ[ρ]αχμὰς διακοσία[ς·]

μετοίκων· Σύμμαχος Δημάρχου Ἀντιοχεύς, Θεόδωρος

Θεοδώρου Ἀλινδεὺς ἑκάτερος δραχμὰ[ς ἑκ]ατόν.

διακοσίας, Πρῶτος Διονυσ[ί]-

[ο]υ Ἀντιοχεὺς δραχμὰς

ἑκατόν.

μων Ἀγαθοκλείου[ς]

Ἀντιοχεὺς Ἀντιο-

χείας τῆς πρὸς Δά-

φνηι δραχμὰς ἑκα-

Ἄνθος Τιμόθου

Εὐπόλεμος Ἀντιόχου

Ἑκαταῖος Ἀντιόχου

Χρύσερμος Λεσβίου

Μένανδρος Ἀρχελάου

Δαμόνομος Ἀντιόχου

Ἔρασστος Ἑκάτωνος

Ἀλέξανδρος Δημητρίου

Ἑ[κα]ταῖος Ἀντιόχου

Ἑκάτων Διονυσίου

Λούκιος Τάμπιος Λιβερᾶλις

Ἑκαταῖος Ἀντιόχου

Δόκιμος αʹ

[Λούκιος] Τάμπιος

[Ἑκα]ταῖος Ἀντιόχου

[Ἑκάτων] Διονυσίου

Ἀπολλώνιος αʹ

Ἀντίοχος Δημητρίου

[—]

Τρύφωνα Τ[ρύφωνος]

Ἀντίοχον [—]

Ῥόδωνος τοῦ Ἐπαινέτου

Ἀντιοχέων· Εὔφρονος τοῦ Ὀρθίο[υ]

Ἀγαθοβούλου τοῦ Εὔφρονος

Εὐφρόσυνος Ἀντι-

οχίδος, μηδένα ἐξὸν

ἶναι θῖνε ἰ μὴ Σοραθ̣ίωνι

ακὼς τόδε τὸ μνῆμα ἑαυτῶι καὶ δεδωκὼς

θέσιν Διογενίδι Διογένους Ἀντιοχίδι μετοί-

κωι τῆι ἑαυτοῦ γυναικὶ και Φιλαθηναίωι Ἀντιόχου

καὶ ἐάν τινι ἑτέρωι ζῶν αὐτὸς ἐνγράφως συνχωρήσω.

νίκη

Ἀντιόχου

Φαύστου.

νίκη

Ἀντιόχου

Δαμᾶ·

Διονυσίου

Ἀντιόχου.

θεοῖς

[Ζήνω]ν Ἀντιοχ̣ε̣ὺς ἐ̣[π]όησ[ε.]

[․c.3․] σ̣υ̣ντέταχεν ἡμ[ῖν ὁ] βασιλεὺς

[Ἀ]ν̣τίοχος ἐπιμέλεια̣ν ποιεῖσθαι [τῶν]

[ἱερ]ῶ̣ν καὶ ἅπαντα τὰ ἄλλα· ὑμεῖς ο̣ὖ̣[ν]

[δρων ἐ]πιστατοῦντος Ἀπολλοφάνου τοῦ Ἀπολλοφάνο[υ.]

[π]αρ[ὰ] Ἀντι[ο]χέων·

[ὑπὲρ] τιμῶν Πυθοδότωι Χαρισίου·

[—]ως δοῦναι τὸ π[ροσῆκον —]

[— Ἀντιοχ]έων δήμου ε[—]

[— ψηφίσ]μ̣ατος κ[—]

[π]αρὰ Ἀντιοχέων τῶν Π[ερσίδος·]

[ἐ]πὶ̣ ἱερ̣έως Σελεύκου Νικάτορος καὶ Ἀντιόχου

Σωτ̣ῆρος καὶ Ἀντιόχου Θεοῦ καὶ Σελεύκου Καλλινί-

κου καὶ βασιλέως Σελεύκου καὶ βασιλέως Ἀντιόχου

καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ βασιλέως Ἀντιόχου Ἡρακλείτου

τοῦ Ζωέους τῆς πρώτης ἑξαμήνου· δόγματα ἐκκλη-

ας παρε̣ισ̣χημένο[ι] τ̣ο̣ῖ̣ς̣ [Ἕλλ]ησιν [τῶν εἰς εὐδοξί]-

αν ἀνηκουσῶν πρότ̣ερόν τε Ἀντιόχου τοῦ Σ̣ωτ̣ῆ̣ρ̣ο̣ς̣

φιλοτιμο̣[υ]μ̣ένου ἐπα[υξ]ῆσαι τὴμ πόλιν ἡμῶν οὖσαν

ἱκανοὺς καὶ ἀρετῆι διαφέροντας, σπουδάζοντες

συναυξῆσαι τὸν τῶν Ἀντιοχέων δῆμον, διατηροῦν-

τές τε τὴν πρὸς ἅπαντας τοὺς Ἕλληνας εὔνοιαν

γ̣ν̣ητας τῆς̣ τε πρὸς τὸ θεῖον εὐσεβείας ἕνεκεν καὶ τῆς

πρὸς τὸμ βασιλέα Ἀντίοχον φιλίας καὶ εὐνοίας καὶ

τὸν δῆμον τὸν Ἀντιοχέων, καὶ δ[ι]ότι τοῖς ἰδίοις ἀγαθ[οῖς]

καὶ τῆι εὐημερίαι [τ]ῆς πόλεως καλῶς χρώμενοι δι[αφ]υ-

[—]

Ἀν[τι]ο̣[χεῦσιν τοῖς]

πρὸς̣ [—]

θ[εοὺ]ς ἔ[χων δ]ιατ[ηρ]εῖ τ̣ή̣[ν τε] συγγ[έ]νειαν καὶ τὴν οἰκ[ε]ι[ό]τητα [κα]ὶ φ[ιλίαν τὴν ὑ]πάρχου-

σ[αν] τ[ῆ]ι πόλει [τῶν] Ἀντ[ιοχ]έων [π]ρὸς [τὴ]ν πόλιν τὴν [Μ]αγνήτω[ν·] τ̣ο̣[ὺς δὲ ἱερεῖ]ς καὶ τὰς

ἱ̣ε̣ρ̣ε[ί]ας ἀνο[ῖ]ξ̣α̣ι̣ τοὺς να[οὺ]ς κ̣α̣ὶ ε̣ὔ̣ξ̣α̣σθαι καὶ Μάγν[ησιν ․c.4․]σχηνται

εἰς τὸ[ν ἀε]ὶ [χρ]όνον καὶ [γίνε]σθ[α]ι κοιν[ῆ]ι πάντα τὰ ἀγαθ[ὰ] Ἀ[ντιοχεῦ]σ̣ίν τε καὶ Μάγνη-

σιν, ἀφ[ιέ]ναι δὲ [κ]αὶ [τ]οὺς [π]αῖδ[ας κ]α[ὶ] τὰς παῖδας ἐκ τῶ[ν] μ[α]θ[ημάτων ἐ]ν τῆιδε τῆι

[—]ν̣τ[․ ἑκατ]ὸν̣ δρ[αχ]μ̣ῶ[ν ․․]σ․․․θεμ․․․εν․․ν̣ ετ̣ωι․η[—]

[—]σε[․․․c.11․․․․]ο[․c.5․] ὁ δ[ῆμ]ος ὁ Ἀντιο[χέω]ν ἀποσ[—]

[—]δικ̣[—]

[καθ’] ἕ̣[καστον] ἐ̣ν̣ι̣αυτὸν ἐ̣ν̣ τῶι ἀγῶνι ὧι συντ[ε]-

[λοῦμεν] ἐν [τῶι μην]ὶ τῶ[ι Ἀ]ν̣τιο̣χεῶν̣ι̣ χρυ̣σῶι στε-

[φάνωι εὐσεβείας ἕ]ν̣[εκεν καὶ εὐ]νοίας τῆς πρ[ὸ]ς τὴν

κατὰ τὰ [αὐτὰ δὲ ἐψηφίσαντο·]

Ἀ̣ν̣τιοχ̣ε̣ῖ̣ς [—]

Εὐρωπεῖ[ς]

[ξα— βα]σ̣ιλέως

[Ἀντιόχου — αὐ]τ̣ο̣ὶ διε-

[λέχθησαν ἀκολούθως τοῖς ἐν τῶι ψηφίσματι γε]γ̣ραμμέ-

[ταις — ἐ]π̣ὶ τῆι εὐνοί-

[αι — πρὸς τὸν βασιλέα Ἀ]ν̣τίοχον καὶ

[—] καὶ τὴν ἡμε-

εδρευούσης Σελευκίδος, προ[έ]-

δρων ἐπιστατοῦντος Ἀντι[ό]-

[χ]ου το̣ῦ Ἀρτεμιδώρου, [γ]ραμμα-

τεύοντος Ἡγησίου τοῦ Φιλοκρ[ά]-

βασιλεὺς Ἀντίοχος Μαγνή-

των τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι χαί-

τιδι τῆς πόλεως Ἀρτέμιδι Λευκοφρυ-

ηνῆι, συμμείξαντες ἐν Ἀντιοχείαι

τῆς Περσίδος τό τε ψήφισμα ἀπέδω-

βασιλεὺς Ἀντίοχος Μαγνήτων

τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι χαίρειν· Δη-

πόσον ἕκαστος αὐτῶν κατέλιπε· Φιλήμων ὁ ἄππας

Διονύσου 𐆖 ιηʹ ☩ Ποσιδωνία ἡ ἱέρια καὶ στεφανηφόρος 𐆖 κεʹ ☩ [Ἀντίο]-

χος ὁ ὶεροφάντης 𐆖 ιηʹ ☩ Ἔλπις ἡ ὑπότροφος 𐆖 ιεʹ ☩ Ἀγαθίας [𐆖 —ʹ ☩ Ἀνα]-

ξαγόρας? ὁ ἄππας 𐆖 ιηʹ ☩ ἅτινα καὶ ἐκδανείζεται ὑπὸ τῶ̣[ν μυστῶν —]