Αὐρ. Γάϊος κὲ Διο-

μήδης κὲ Μαρίων

Διομήδη-

ς Παπα π-

Βουλα Κλεάρχο[υ — — —]

Κουριλη ἀνδρὶ [— — — καὶ Δι]-

ομήδη καὶ ΛΙΟϹ[— — —]-

η τέκνοις μν[ήμης ἕνεκεν].

Αὐρ. Διονύσιο[ς Μ]-

ανη πατρὶ κα̣[ὶ]

☩

Φλα. Διογε-

νία ἀνέστησα

στρατεί[α]ς̣ πλείστας δὲ ὅσας βασάνου̣[ς] ὑπομείνας

ἐπὶ Διογέν̣ους ἡγεμόνος σπουδάσας [τ]ε ἀπαλλαγῆναι

τῆς στρατε̣ίας τὴν τῶν Χρειστιανῶν πίστιν φυλάσσων

βύτερος σὺν τῷ

ἀδελφῷ Διοφάντ-

ῳ πρεσβυτέρῳ, ὕτι-

γλυκυτάτῳ μου γαν-

βρῷ Διοκλῇ ἀνέστη-

σα μνήμης χάριν.

Αὐρ(ήλι)ο(ς) Διομήδ̣-

ης σὺν τῇ συνβ-

τῷ πενθερῷ

μου Διομήδῃ Τι[η]-

ου κὲ τῇ πεν-

στήσα[με]ν τῷ

πατρὶ ἡμῶν Διο-

μήδου τίτλον

ων τι[μ]ὴν Χριστοῦ βασ-

ηλῆος. Αὐρ. Διομήδης ἐν-

θάδε κῖτε.

Αὐρ. Διομήδη-

ς Κυρίᾳ τιγατ-

Αὐρ. Διομήδης

Εἰαναρίω πατρὶ

Αὐρ. Μῖρος Διομήδου τῆ γλυ-

τάτη συμβίω Δόμνη ἀ-

Διονύσιος

καὶ Μᾶρκος καὶ

Αὐρ. Ἀραξις κὲ Τειμότις κὲ

Μοσις κὲ Διομήδης πα-

τρὶ Αὐρ. Διομήδη κὲ μη-

τρὶ Αὐρ. Λονγίλλῃ ἀνέσ-

Κόνωνι καὶ Μάρκῳ καὶ

Διομήδη ἀνεστήσαμεν

ἑαυτοις ζῶντες

Θιηος Δ̣[ι]-

ομήδου

πιστὸς ἐν-

Νέων κὲ Αὐρ. Νε-

ωνιανὸς [Δι]-

ονυσίο[υ]

εὐχήν.

τῷ υἱῷ

Διομήδ[ῃ]

[ἀ]νέστησε

[Αὐρ. Οὐαλερίῳ]

[Διοκ]λ̣ητι̣α̣-

[ν]ῷ Εὐσεβ(εῖ)

[Αὐτοκράτο]ρα Καί[σαρα Γ.]

[Αὐρ. Οὐαλ.] Διοκλητιανὸν

[Εὐσεβῆ Εὐτ]υχῆ Σεβ(αστὸν) καὶ

[Γ.] Οὐαλερίῳ

[Δι]οκλητιανῷ

[Ε]ὐσεβ(εῖ) Εὐτυχε[ῖ]

[— — —]ος Τραια̣[νὸς — — —]

[— — — ἱ]ερεὺς Διὸ̣[ς — — —]

[— — —] τοῦ τε ν[αοῦ(?) — — —]

υἱὸς Δορυμέν-

ου πρεσβ(υτέρου) Διο-

μήδου Ὀνεισου.

[Διομ]ήδ̣[ης πρεσβύτε]-

[ρος Μί]ρῳ τῷ χαὶ καὶ Μυρ-

Γουνδιανὴ

Διοκλέου̣ς̣

ἀνέθηκε[ν]

[ο]ου  Ἱέρακα

δὶς Διομήδο-

υς,  Θεμιστ-

[— — — ἀ]ν̣έ̣σ̣τ̣ησ̣ε̣ν̣ Διομήδην [— — —]

[— — —]ν θυγατέρα αὐτοῦ καὶ [— — —]

Αὐρ. Μνησίθεις

υἱὸς Διομήδου σὺ[ν]

τῇ συνβίῳ μου Κυ-

Διομήδης Τ[— — —]

τῇ ἰδίᾳ γυν[αικὶ — —]

Διομή-

δης Ζή-

τάτῳ ἀδελφ-

[ῷ] Διογένῃ

[μ]νήμης χά[ρι]-

Διομήδης Ταντά-

λου καὶ Δόμνος Τ-

Διομήδης [Τι]-

μοθέου ἀνέ[σ]-

Βούλα Κλεάρχο[υ Διοσ]-

κουρίδῃ ἀνδρὶ [καὶ Δι]-

ομήδῃ καὶ Διοσ[κουρίδ]-

ῃ τέκνοις μν[ήμης χάριν].

— — —ου καὶ Τυράννου καὶ Ἑρμογένους ἱερέως τοῦ μεγίστου Διὸς Μητρὶ Βει— — —

— — —τα μετὰ πάσης ἐπισκευῆς καὶ τῶν ἀγαλμάτων κατὰ κέλευσιν αὐτῆς ἀνέσ[τησαν].

[ὑπὲρ τῆς Κυρίου σωτηρίας κὲ]

[Οὐ]ρ̣έων(?) δήμου Διὸς Μεγίσ[του]

[Ὀλυ]νπίου ἱυῷ(?) υἱῷ Διονύσωι ε[ὐ]-

[αντ]ήτῳ(?) Ἠτᾶς Λοῦτσος Κα[νδί]-

Μάγας Ἀπολλωνίου Διοσκό-

ροις εὐχήν.

Αἰλία Τάτα τὸν περίβολον ἐναρχθέντα ὑπὸ Ἀρρουν[τ]ίου Διομήδους τοῦ — — —

ἀνδρὸς αὐτῆς τελέσασα, κατακειμένου τοῦ Διομήδους καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτῶν Δόμνου

ἐν αὐτῷ, ἀφωσίωσεν καὶ εἰς τὴν ἑαυτῆς κηδείαν· οὐδενὶ δὲ ἐξέσται

Λιμναῖος κ̣[αὶ] Δ[ι]-

ομήδης ἀδελφοὶ

ἀγαλματογλύφοι Δ-

Λονγείνῃ γυν[αικὶ]

καὶ Διονυσίῳ υἱ[ῷ]

μνήμης χάριν.

[․3-4․]ρέων δήμου Διὸς μεγίστο[υ]

[Ὀλυ]νπίου ιὑῷ Διονύσωι ἐ̣[ν]

[Κρ]ητίνῃ Τας Λουτεος Κα-

στου βασηλῆος [πρ(εσβύτερος)]

Δ̣ιο̣μ̣ήδης ἐνθάδε

κῖτε.

Διόσκοροι

Σαμοθρ̣ᾴ-

[— — — Διο(?)μ]ήδους εὐχήν.

Μ. Αὐρ. Ἀρτεμίδωρον̣

τοῦ Διοδότου τὸν ἱερέα

[τῆ]ς Πολιάδος καὶ Λινδίας̣

στεφάνωι εὐνοίας ἕνεκα τᾶς εἰς τὸν δᾶμον· τὸν δὲ ἀ-

γωνοθέταν ἀναγγεῖλαι τὸν [σ]τέφανον τοῖς Διονυσί-

οις ἐν τῶι θεάτρωι· δεδόσθαι δὲ αὐτῶι καὶ πολιτίαν καὶ ἰσο-

θήκη Διονυσίου ἰατροῦ.

[θή]κη Διοδότου Φλαυί[ου καὶ Κ]-

υνηγίδος τῆς γυνα[ικός].

ἱερασάμενον τῶν Σεβαστῶν

καὶ τ〚οῦ Δι〛ός,

[κα]ὶ ἄρξαντ〚α ἀμ〛έμπτως

μαντείαν δὸς ἀψευδῆ περὶ ὧν ἐπιβάλλομαι, εἰ σύμφορον καὶ λῷον.

§ 1 ααααα Διὸς Λαμώτου.

εʹ Ζεύς σοι καλὴν τὴν πρᾶξιν εἰσηγήσεται,

εὔκαιρον ἕξεις πραγμάτων διέξοδον.

§ 17 γγγγγ Διὸς καὶ Ἀθηνᾶς.

[ιεʹ] νῦν ἐνχειρεῖν σοι καιρὸς περὶ ὧν ἥκεις ἐπερωτῶν.

μὴ σαυτοῦ τρύχειν ἄρχῃ φρένα καὶ μετὰ ταῦτα.

§ 25 ααγϛϛ Διοσκόρων.

[ιζʹ] οὐκ ἔστιν ἐν σοὶ τοῦτο κείμενον μόνον,

Ινγειν Ινδοβαρου, ἄνδρα

ἀγαθόν, ἱερασάμενον Διὸς

Ἀνεικήτου κοσμίως, ἀρετῆς

Ερδαρωνιν Ινδ[ο]βαρου, ἄνδρα

ἀγαθόν, ἱερα[σ]άμενον Δι-

ὸς Ἀνδροκλοῦ καλῶς τε καὶ

no further lettering.

ξάμενον κοσμίως, ἱερασάμε-

νόν τε Διὸς Μεγάλου τετράκις

ἐκτενῶς καὶ ἐργεπιστατήσαντα

Μισιν Μωτατος [ἱερα]σάμενον

Διὸς Ἀνδροκλοῦ καλῶς τε καὶ

κοσμίως καὶ δημιουργήσαντα

— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —

καὶ ἱερασάμενον Διὸς [Μ]εγάλου σεμνῶ̣ς

καὶ φιλοτείμως, ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐνοίας

[Δειδατ]ο̣υ Πλου, ἱεροδούλην

[Διὸς Με]γ̣άλου Λαμώτου ἐν /[․]-

[λοις καὶ] αὐτὴν χρησιμεύσα̣[σαν]

ἀνέστησεν

Διὸς Κεραου-

νίου sc. βωμόν or στήλην.

Ἀθηνόδω-

ρος Διοδό-

του ὁ κὲ Κά-

Μουσαῖος Διοσκουρί-

δου κατεσκεύασεν

Ἀντιοχέων ὁ δῆμος

Διομήδην Ἀσκληπιά[δ]ου

Σελευκέα ἀπὸ Πιερίας,

Λεύκιος Διονυσίου τὴν γυνα[ῖκα]

Στησιγόνην Πυθίωνος.

κατὰ τὸ ἰν․․ καὶ ἱερέα διὰ βίου τοῦ καλλικάρπου

Διονύσου τὸν φιλοκέσαρα καὶ φιλόπατριν καὶ υἱὸν

τῆς ἀγαθῆς τύχης τῆς πόλεως καὶ πανάρετον.

[ἡ βουλὴ] καὶ ὁ δῆμος

Μαρίονα Μαρίον αʹ? Διοσκουρίδ[ου] τὸν καὶ Πάππον κτλ.

ἐν τῶ ϛκϛ ἔτει καὶ πανηγυρίαρχην.

Ἀλεξίτιμος Ἀλεξιτίμου

τοῖς γονεῦσι καὶ Διο[νε]ίκω

καὶ Ἀρίστωνι τοῖ[ς ἀδ]ε[λ]-

Φίλιππον δίς, ἱερασάμ[ενον]

[τοῦ] Διὸς καὶ τῆς Ἥρας κ[αὶ τῆς]

Ἀ[θη]νᾶς κ[αὶ] Θεοῦ Σεβασ[τοῦ]

․․․υκράτης Διο[νυ]-

[σί]ου Διονύσιον Ἱ[ππ]-

[ώ]νακτος τὸν [πατέ]-

[ὁ δῆμο]ς

Λάανδρον Διοσκουρίδο[υ]

[κ]αθ’ υἱοθεσίαν δὲ Δημητρίο[υ]

Διόνυσος Καλλίκαρπος

Δημήτηρ Καρποφόρος

Διονύσω

Καλλικάρπω

Θεοδότη Διοδό-

του Νεικάνδρω τῶ

Γερ[μ]ανικοῦ Μηνόδωρ[ο]ς

Διονυσίου τὸν ἑαυ[το]ῦ εὐεργέτην.

τὴν Ζωΐλου θυγατέρα τοῦ Διογένους

ἔστησεν μήτηρ Σωπάτρα τὴν Σωπάτραν.

Διονύσιος

λευκοργὸς

[․․․]ων Διογένους

[τ]ὸ χαμοσόριον

ἐξὸν δὲ εἶναι

τεθῆναι Δι-

ονύσιον

ὧν ὁ τόπ-

καὶ Ἐλπίδα

Σωρὸς Διονυσίου

Διοσκουρίδου

καὶ Ἀρρίας Ἐλπί-

ΜΗΝΟΔΟΤΟϹ ΔΙΟϹΙΕΡΕΥϹ τοῦ ναοῦ τὴν ἀνάκλισιν ἐκ τῶν ἰδίων

Μηνόδοτος Διὸς ἱερεὺς

Μηνόδοτος [Ἴρ]διος

καὶ Εὐσταχίου.

λουτρὰ Διονυσίου χριστιανοῦ κλυρικοῦ

ἐνθάδε κεῖται Ἰουλιανὴ ἡ γλυκυτάτη.

[Ἐπι]κράτης Ἀπολλωνίδου

Διομήδης Ἀπολλωνίδου

Νικόλαος Ἀρτέμωνος

Νέων Νικάνορος

Διομήδης Νικάνορος

Νικάνωρ Ἐπικράτου

Κόμων Ῥωμνάμιος

Διομέδων Ῥωνδβίου

Τροκομβίγρεμις Νήνιος

Ὀπράμωσις Τεύκρου

Διόνικος Ταρκυμβίου β

Πλῶς Ὀάριος

Κλοῦς Μῶτος

Διόνικος Δηλιάρχου

Ζᾶς Γιάλιος

Ῥωνδβίης Ἀντιγένου β

Μενέδημος Διομέδοντος

Νεοπτόλεμος Ἑρμίππου

Ζηνόφαντος Μίσιος β

Διοσκουρίδης Ἑρμίππου β

Ὀρόντης Μῶτος

Ὕβρις Τεύκρου

Διοκλῆς Πολέμωνος

Θρασέας Ἑρμοκ[ρά]του β

Ἑρμοκράτης Τεύκρου τοῦ Ὕβριτος β

Διομήδης Ἑρμοκράτου

Ζηνοφάνης Τεύκρου

Ἑρμόφαντος Νικάνορος β

Κλέων Διομήδου

Ἑρμοκράτης Μῶτος β

Ἀπολλόδοτος Διονίκου β

Ἀρμαρώνζας Μίσιος

Κλέων Διοσκουρίδου

Ἀντίοχος Μενεδήμου β

Τεῦκρος Νικάδου β

Τεῦκρος Διοκλέους

Διομήδης Διονίκου

Ἑρμόφαντος Διοσκουρίδου β

Ἕρμιππος Λακρ[ά]το[υ]

Νέ[ων] Διομήδο[υ] β

Λοῦς [Ῥωσ]δρυμαρίου β

Κνῶς Ἑρμοκράτου β

Διόνικος Εὐ[β]ούλου

Ἀριστόβουλος Ὕβριτος

Ἐπικράτης Τεύκρου

Διοσκουρίδης Ἀπολλοδότου

Νικόλαος Ταυρίσκου

Ζηνόφαν[τ]ος Ἑ[ρμο]φάντου

Διοσκουρίδης Ἑ(ρ)μοφίλου

Δηλίαρχος Τεύκρου β

Διόνικος Βοήθου β

Ἐπικράτης Ἀπολλοδότου

Διοσκουρίδης Κλέωνος β

Τεῦκρος Πάπου

Πολύκλειτος Διοσκουρίδου β

Ἀρχέλαος Ἀρχελάου

Ζηνοφάν[ους] —του?

․․․ν․ς Διοσκουρίδ[ου] β

Ἀ[θ]ηνόδωρος

Ζηνοφάνους

Διογένης ὁ καὶ

Κο․․λος Ἀππᾶ

Καλλίστρ[α]τος δὶς

τοῦ Διονείκου β

Πό(πλιος) Αἴλιος

․․μ․․․ς Ζηνο[φ]άν[ου]ς β

Α[ὐρ. Διο]κ[λ]η[τια]νός(?)

[Αὐ]ρ. ․․․․․․․ος Δ[ιόδο]τος β

Ἀπ[ολλ]ωνίδης ὁ καὶ Ρ․․․αρ․ς

[Α]ὐρ. Κυίντ[ιο]ς Ἑ[ρ]μοκράτης

ὁ καὶ Διόδοτος

Μ. Αὐρ. [leer, unvollendet]

Αὐρ. Ἀντώνιος Ἀκυ-

λιανὸς Διοκλῆς δίς β

Μ. Αὐρ. Εὐ[τυχ]ιανός

Ἀντιγέν[η]ς γ

Μ. Αὐρ. Διοκλ[ητι]ανός

Ἑρμογένης γ

Αὐρ. Διόνικ[ο]ς δὶς ὁ καὶ Πομπη-

ιανός

[Α]ὐρ. Διοκλῆς δὶς

ὁ καὶ Ζ[η]νοφάνης

Διονύσω Ἀρχε-

[β]άκχω καὶ τοῖς

[Διο]κλῆς Διοκλέους

[Συν]φόρω τῷ υἱω.

[Ἁ]στάλα τὸ μνᾶμα Διοκλέος, ὦ ξ[ένε, παιδὸς]

[Συν]φόρου, ὃν σοφίας ὁ γλυκὺς εἶχ[εν ἔρως·]

σι καὶ ἐν εἰρήνηι καὶ ἐμ πολέμωι καὶ κατὰ γᾶν καὶ

κατὰ θάλασσαν· εἶναι δὲ καὶ θεαροδόκους τοῦ Διὸς

τοῦ ἐν Νεμέαι καὶ τῆς Ἥρας τῆς Ἀργείας καὶ προεδρί-

στεφάνωι εὐνοίας ἕνεκα τᾶς εἰς τὸν δᾶμον· τὸν δέ ἀ-

γωνοθέταν ἀναγγεῖλαι τὸν [σ]τέφανον τοῖς Διονυσί-

οις ἐν τῶι θεάτρω· δεδόσθαι δὲ αὐτῶι καὶ πολιτίαν κα[ὶ] ἰσο-

[στέφανον ἀν]αγγεῖλαι τὸν ἀγωνο-

[θέταν τοῖς Διονυ]σίοις ἐν τῶι θεάτρωι·

[ὅπως δὲ καὶ πρ]όξενος γένηται, τοὺς

Αὐρ. Νέστωρ Διοδότου ἐποίη(σ)εν

ἑαυτῶ καὶ Τάτα τῆ γυναικὶ

ασεν ἑαυτῆ τὸν (sic) λάρνακα

ἅμα κὲ Διογένης Διογένους.

τοῦ ἀξιολογωτάτου καὶ

Αὐρ. Διοδωριανῆς Θ[ε]-

[ο]δώρας τῆς γυνα[ι]-

ἀξιολο[γωτάτου καὶ]

Αὐρ. Διοδ[ω]ριαν[ῆς Θε]-

[ο]δώρ[ας τῆ]ς γυναικ[ὸς]

Χρήστου τοῦ ἀξιολογωτάτου καὶ Αὐρ.

Διοδωριανῆς [Θ]εοδώρας τῆς ἀξιολογω-

[τ]άτης ἐξ ἰδί[ων] χρημάτ[ων] τὸ τοῦ παν[κρα]-

λου Χρήσ[τ]ου τοῦ ἀξιο[λ]ογω-

τάτου καὶ [Αὐ]ρ. Διοδωριανῆς

[Θε]οδώρας τῆς γυναικὸς αὐ-

ρίωνος ὁρ[ᾶ]ς

γαμετὴν Διοδώραν, /

ἣν τέκε Λουνυ․․

τατίας Μᾶς τῆς ἱερείας

διὰ βίου Διὸς, Ἥρας, Ἀθηνᾶς.

Μουσαῖος Μουσαίου̣,

Διοσκουρίδης Διονυσίου,

Διόδοτος Δέκμου,

Δῖος Κάστορος,

Μηνόδοτος Φαιδίμο[υ],

Λεονίδης [Ἑ]ρεννίο[υ],

Γυμνάσις̣ [Δ]ιοσ̣κόρο[υ],

Τι̣τ̣ιαν̣ὸς Τ̣ι̣τ̣[ιανοῦ],

ὁ δῆ[μος]

[Δι]ο̣νύσιον Δει̣σ̣[․․․․․․]

[τ]ο̣ῦ Διονυσίου [․․․․․․]

[․] ἱερέα Τ̣ι̣[․․․․․․․․․․]

Διονύσῳ

Καλλικάρπῳ

Δημήτριος βʹ ἱερασάμε-

νος Διὸς Πολιέως καὶ Ἐπαρ-

χ̣είου.

[–⏑⏑ –⏑⏑ – οὔ]ν̣ομα λᾶας ἔχει

[–⏑⏑ –⏑⏑ –⏑⏑ ἔ]φθιτο, Διογενὶς δὲ

[–⏑⏑ –⏑⏑ – Θε]υδότη εἶδεν ἔτος

νῶν ὑμν[— –⏑⏑ – οὔ]ν̣ομα λᾶας ἔχει

Δ̣ῶ̣ρ̣[ὶς(?) ⏑ –⏑⏑ –⏑⏑ ἔ]φθιτο, Διογενὶς δὲ

[–⏑⏑ –⏑⏑ – Θε]υδότη εἶδεν ἔτος

Διονύσιος Ἀλεξάνδρου

τὴν σειτικὴν τῇ πατρίδι

[ὁ δῆμος ὁ Ἱεροπολιτῶν — — —] Διογένους τὸν

[— — — — — — — — — — — — — —]Ιδικος τοῦ κτίστου

[— — — — — — — — — — τοὺς] ἀνδριάντας σὺν τῇ βάσι,

[κατὰ τὴν γεγραμμένην] ὑπὸ το[ῦ] Διογένους διαθήκην.