Funerary epigram for Diogenes. Five joining fragments of a white marble
stele, broken at the top.
| vacat | |
| υἱὸν Ἀρ̣[ιστ— — — — — — — — — — — — — —] | |
| Διογένην [⏑ ⏑ – δέξατο γ]ᾶ φθίμεν[ον] | |
| ἀστὸν ἀρίζηλον̣ [τᾶς πατρ]ίδος· ἀλλὰ παρέρπων̣ | |
| χαῖρ’ εἴποις κεδνῆς ἦρα δικαιοσύνης. | |
| vacat |