[ ]
Nub. — Berlin Mus. — 1157 AD — ZNTW 37 (1938) 61-64
| ☩ α ω Α ☩ α | |
| 1 | ὁ θ(εὸ)ς τῶν πν(ευμ)ά(των) καὶ πάσης σαρκός, ὁ τὸν θά- |
| νατον καθαργήσας καὶ τὸ(ν) Ἅδην κατα- | |
| παθήσας καὶ ζωὴν τοῦ κόσμου χαρισά- | |
| μενος, ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τὸν δ(οῦλον) | |
| 5 | "Ñissiña" υ(ἱὸ)ς "Milaña" ἐν κόλποις Ἀβρὰμ, |
| καὶ Ἰσὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐν τώπῳ <φω>τινῷ, | |
| ἐν τώπῳ χροει {²⁶χλόης}²⁶, ἐν τώπῳ, ἔνθ’ ἀπέ- | |
| δρα ὀδήνη καὶ λύπη καὶ στεναγ- | |
| μῶν, πραχθὲν λόγον ἢ ἔργον ἢ κα- | |
| 10 | θὰ διάνοια ἄνες, ἄφες ὡς ἀγαθ- |
| ὸς καὶ φυλάν(θρωπ)ος. συνχώρισον {²⁶συνχώρησον}²⁶, ὅ- | |
| τι οὐκ ἔστιν ἄν(θρωπ)ος, <ὃς> ζύσεται {²⁶ζήσεται}²⁶ <καὶ> οὐκ ἁ- | |
| μαρτήσει{ς}. σὺ γὰρ μώνος {²⁶μόνος}²⁶ θ(εὸ)ς εἶ ἁ- | |
| μαρτίας <ἐκτὸς> (καὶ) δι(και)οσύνη σου | |
| 15 | εἰς τὸν αἰῶνα, κ(ύρι)ε, ὁ λόγο(ς) σου ἀλήθεια |
| διαμένη εἰς τὸν αἰῶνα. σὺ γὰρ εἶ ἀ- | |
| νάστασις (καὶ) ἀνάπαυσις τὸν δ(οῦλον) "Ñissi- | |
| ña" υ(ἱὸ)ς "Milaña" ∶ ἔτ̣ι̣ {²⁶ἔτη}²⁶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ | |
| ο υεʹ, ἀπὸ μαρτ(ύρων) ωογʹ | |
| 20 | ἀνάπαυσης {²⁶ἀνάπαυσις}²⁶ μη- |
| νὸς Μεσουρεα, ἡμέρᾳ βʹ λο ∶ | |
| ἀναπαύσῃς ∶ | |
| #⁵⁴¹ñϹΝ ΟΥΚΙΡΙΤΟΥΛΛΟΝ {²Nub.: "Des Gelebthabens Tage(!) aber (betragen)"}² ογʹ λο. ∶ | |
| α ω Α ☩ |