τοῖς εἰς ἑαυτοὺς φιλοτιμουμένοις· ἀγαθεῖ τύχει· δεδόχθα[ι]

τοῖς τεταγμένοις τῶν παροίκων Ῥαμνοῦντι ἐπαινέσαι

Δημόστρατον Δημητρίου Φλυέα καὶ στεφανῶσαι χρυ%⁸⁰-

τῶν παροίκων

Ῥαμνοῦντι

Δημόστρατον

τῶν παροίκων

Ῥαμνοῦντι

Πάμφιλον

[ἔδοξεν τοῖς στρ]ατευο̣μ̣[ένοις ἐν Ῥαμνοῦντι, Ἀρίσ(?)]τ̣ιππος v

[δεῖνος Παλ]ληνεὺς εἶπεν· ἐπειδὴ Γόργιππος στρατη-

[ἐπεμελήθη τοῦ φ]ρουρίου καλῶς καὶ συνφερόντως τῶι

[δήμωι καὶ τοῖς] οἰκοῦσιν ἐν Ῥαμνοῦντι, ὁμοίως δὲ καὶ

[τῆς κατὰ τὴν χώρ]αν φυλακῆς ὅπως ἂν μηθὲν ἀδίκη%⁸⁰-

[καὶ αἱ πρόσ]οδοι διασώζωνται [— — — —11— — — — — —]

[— — —c.13— — — ὑπ]αίθροις σ(τ)ρατευ[ομένοις Ῥαμνοῦντι]

[— — —c.7— — — παρασκευ]άζ[ω]ν κο̣[ινεῖ τε καὶ] ἰδίαι εἰ[ς ὃ ἄν]

[ἐν] παντὶ καιρῶι διατελεῖ φιλοτιμούμενος εἰς τὴν βουλὴν καὶ v

[τὸ]ν δῆμον καὶ πρὸς τοὺς τεταγμένους Ἀθηναίων ἐν Ῥα%⁸⁰%⁸⁰%⁸⁰%⁸⁰-

[μ]ν̣οῦντι, καὶ διδοὺς ἑαυτὸν ἀπροφασίστως εἰς τὰς πρεσβεί%⁸⁰-

[α]ς καὶ τὰς λοιπὰς λειτουργίας εἰς ὅσας αὐτὸν ὁ δῆμος προχειρί-

[τον οἱ] νόμοι καὶ τὰ ψηφίσματα, καὶ Ἀθηναίων τοῖς τεταγμέ%⁸⁰%⁸⁰-

[νοις ἐ]ν Ῥαμνοῦντι πρὸς πάντας φιλότιμον ἑαυτὸν παρασκευ-

[άζω]ν, ὅπως ἂν οὖν καὶ Ἀθηναίων οἱ τεταγμένοι ἐν Ῥαμνοῦντι

[φαί]νωνται χάριν ἀποδιδόντες τοῖς εἰς ἑαυτοὺς φιλοτιμου%⁸⁰-

[μ]ένοις. ἀγαθεῖ τύχει· δεδόχθαι Ἀθηναίων τοῖς τεταγμένοις

[ἐν] Ῥαμνοῦντι ἐπαινέσαι Ἀντισθένην v Ἡλιοδώρου Διομέα

[καὶ] στεφανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι εὐνοίας ἕνεκεν καὶ φιλο%⁸⁰-

[τιμία]ς ἣν ἔχων διατελεῖ πρός τε τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον καὶ

[Ἀθη]ναίων τοὺς τεταγμένους ἐν Ῥαμνοῦντι· τῆς δὲ ποιήσεω[ς]

[τοῦ] στεφάνου ἐπιμεληθῆναι τοὺς αἱρεθέντας καὶ ἀναγρά%⁸⁰-

Ἀθηναίων οἱ στρα-

τευόμενοι Ῥαμνοῦντι

Ἀντισθένην

κτως οἱ στρατευόμεν[οι τῶν πολιτῶν· ἐφρόντισεν δὲ]

καὶ τῶν παροίκων τῶν τε̣[ταγμένων Ῥαμνοῦντι ἵνα ὁ]-

μοίως λειτουργῶσιν ἐν [τῶι — — — — — — — — — — —]

Ἐλπίας Ἐλπίου Κονθυλῆθεν, στρατηγὸς χειροτονηθεὶς ἐπὶ Ῥαμνοῦν-

τα καὶ τὴν παραλίαν χώραν εἰς τὸν ἐπὶ Μενοίτου ἄρχοντος ἐνιαυτὸν

[Κ]λεοφῶν [— — —]οφῶ[ντος Ῥαμ]νού[σιος] Νική[ρατος Κλεοφ]ῶντος Ῥαμνού

[— — —]έου

[Ῥαμνού]σιος

Τηλέσκοπος Ἀριστοκρίτου Ῥαμνούσιος

Ξενοκράτ̣η̣[ς —2?—]νοκράτους Ῥαμνούσιος

[Μεγακλέους]

Ῥαμνούσιος

[ἀνέθηκεν]

[τὰ μῆ]να ...

[νοις ἐ]ν Ῥαμνοῦντι, ...

[στεφάνωι κατὰ τὸν ν]όμον· εἶναι δὲ αὐ[τῶι καὶ]

[προεδρίαν ἐν τ]οῖ[ς ἀγ]ῶσιν οἷς Ῥαμνούσιοι τ[ίθησιν τ[ιθέασιν]· ἀνα]-

[γράψαι] δὲ τόδε τὸ ψήφισμα ἐν στήλαις δυο[ῖν καὶ]

[ναίων τῶι δήμωι· δεδόχθαι τ]οῖς Ἀθηναίοις τοῖς τετα[γ]μ[έ]-

[νοις Ῥαμνοῦντι ἐπαινέσαι δεῖνα Μ]ελησίππου Ἀγγελῆθεν καὶ σ[τε]-

[φανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι ἀρετῆς ἕνεκα καὶ] φιλοτιμίας τῆς εἰς το[ὺς]

[Θε]ο̣φάνης Ἱεροφῶ̣ντος Ῥαμνούσιος Ἑρμεῖ̣ [ἀν]έθηκεν στεφανωθε[ὶς]

ὑ̣πὸ τῶν ἐφήβων καὶ τῶν σωφρονιστῶν καὶ τῶν κοσμητῶν.

[ὁ δ]ῆμος.

Ῥαμνού-

σιοι.

[Κ]λ̣εοχάρης Τεισωνίδ[ου Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ]

Κ̣[λ]εοχάρης Κλεοδωρίδ[ου δήμαρχος? αἱρεθεὶς ὑπὸ τῶν]

χει καλῶς καὶ [ —]-

․υς· τύχει ἀγα[θεῖ· δεδόχθαι τοῖς Ῥαμνουσίοις δημόταις?]

— — —

Αἰθαλίδην.

[ἔδοξε τῶν ἰσο]τελῶν τοῖς τεταγμένοις Ῥαμνοῦντι· Τείσανδρος εἶπεν· ἐπει-

[δὴ Ἀπολλόδωρος κ]ατασταθεὶς στρατηγὸς ὑπό τε τοῦ βασιλέως Ἀντιγόνου καὶ

[λαμβάνωσιν, ἐπε]μελήθη δὲ καὶ τῆς δοκιμασίας ὑπὲρ τῆς ἰσοτελείας ὅπως

[ἂν ὡς τάχιστα] ἐπικυρωθε[ῖ] τοῖς ἐγ Ῥαμνοῦντος ἡ δωρεὰ ἀκολούθως τῆι τοῦ

[βασιλέως προ]αιρέσει, διατελεῖ δὲ καὶ εἰς τὰ ἄλλα χρείας παρεχόμενος καὶ κοι-

τιμ[ουμέν]ους εἴς τε τὸμ βασιλέα Ἀντίγονον καὶ εἰς ἑαυτοὺς τιμῶσιν· ἀγαθῆι

τύχηι· δεδόχθαι τῶν ἰσοτελῶν τοῖς τεταγμένοις Ῥαμνοῦντι· ἐπαινέσαι τὸν

στ[ρα]τηγὸ[ν] Ἀπολλόδωρον Ἀπολλοδώρου Ὀτρυνέα, καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν χρυσῶι

Ῥαμνού[σιοι καὶ οἱ]

οἰκοῦντες τῶ[ν πο]-

λιτῶν Ῥαμν[οῦντι]

τὸν ἐπιμελητ[ὴν]

[στεφανωθ]έντες ὑπὸ τῶν στρα-

[τιωτῶν τῶν] ταχθέντων Ῥαμνοῦν-

[τι ἐπὶ ․c.4․]μάχου ἄρχοντος.

[patronymic]

[Ῥαμνούσιος?].

Ἀγασικλῆς

Γλαύκου

Ῥαμνού(σιος).

ἀξίας [κομι]οῦντα[ι ὧν ἂν εὐεργετήσω]σ[ιν· ἀγαθῆι] τύχη[ι]·

δεδόχθαι Ἀθηναίων [τ]ο[ῖ]ς στρα[τε]υομέν[ο]ις Ῥ[α]μνοῦν-

τι· ἐπαινέσαι Δικαίαρχον Ἀ[π]ο[λλ]ωνίου Θριά[σιον]

οἱ στρατευόμενοι

Ῥαμνοῦντι

Δικαίαρχον.

[— — — — — —]ΙΑΙ λαμπάδα ἐποίησεν ἐκ τῶν στρατευ-

[ομένων Ῥαμνοῦ]ντι καὶ τοῖς ἄλλοις θεοῖς πᾶσιν οἷς πάτριον

[ἦν περὶ π]λείστου ποιούμενος τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσέβε[ι]-

[περὶ ἑ]α̣υτούς· ἀγαθεῖ τύχει· δεδόχθαι Ἀθηναίων τοῖς

[στρατευο]μένοις Ῥαμνοῦντι ἐπαινέσαι Δημόστρατον

[— — —] Φλυέα καὶ στεφανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι κατὰ

[αυ]τούς· οἵδε εἱρέθησαν Ἀντιφάνης ἐξ Οἴου, Ξενόφιλος Κυ-

[δαντ]ίδης, Θεογείτων [Ῥα]μνούσιος.

ἐπὶ Ἐκφάντου ἄρχοντος· ἔδοξεν Ῥαμνουσίοις· Ἐλπίνικος

[Μ]νησίππου Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ Δικαίαρχος πατρικὴν

[π]αρειληφὼς φιλίαν πρὸς τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων καὶ τὸ

[κ]οινὸν τῶν Ῥαμνοῦντι ταττομένων διαφυλάττει τὴν φιλί-

[α]ν καὶ κατασταθεὶς μετὰ τοῦ πατρὸς Ἀπολλωνίου ὑπὸ το[ῦ]

στρατιώτας τοὺς ὑπὸ τὸν πατέρα ταττομένους καὶ διὰ

ταῦτα αὐτοὺς ἀμφοτέρους Ῥαμνούσιοι καὶ Ἀθηναίων οἱ οἰ-

κοῦντες τὸ φρούριον ἐστεφάνωσαν χρυσῶι στεφάνωι κατὰ

[σ]ῶν τῶν θυσιῶν διὰ τὸν πόλεμον, ὅπως ἔχει καλῶς τὰ πρὸς

[τ]ὰς θεὰς Ῥαμνουσίοις· τύχει τεῖ ἀγαθεῖ· δεδόχθαι Ῥαμνου-

σίοις καὶ τοῖς [ἄλ]λοις Ἀθηναίοις καὶ τ[οῖ]ς οἰκοῦσιν ἐν Ῥαμνουν-

τι πᾶσιν· ἐπαινέσαι Δικαίαρχον [Ἀπο]λλωνίου Θριάσιον, ἀρ[ε]-

α Δ[ημήτριον] καὶ εἰς τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων καὶ εἰς τὸ

κοινὸν τῶν οἰκ[ού]ντων Ῥαμνοῦντα καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν χρυ-

σῶι στεφάνωι κατὰ τὸν νόμον· ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ ψήφισ-

μα τοὺς ἐπιμελητὰς καὶ τὸν δήμαρχο[ν] τὸν Ῥαμνουσίων

ἐν στήλαις λιθίναις δυεῖν ἵνα εἶ ὑπόμνημα τοῖς βουλομένοις

εὐεργετεῖν τὸ κοινὸν Ῥαμνουσίων καὶ τῶν οἰκούντων τὸ φρού-

ριον καὶ στῆσαι τὴν μὲν ἐν τῶι τεμένει τοῦ Διονύσου, τὴν δ’ ἐν

τῶι Νεμεσίωι· εἰς δὲ τὴν ποίησιν στηλῶν καὶ τὴν ἀναγρ[α]-

φὴν τοῦ ψηφίσματος μερίσαι τὸν ταμίαν τὸν Ῥαμνουσίων

τὸ ἀναλωθὲν καὶ λογίσασθαι τοῖς δημόταις· ἑλέσθαι δὲ κ[αὶ]

τῶν πολιτῶν

Ῥαμνοῦντι

Δικαίαρχον.

[ἀνέθηκεν καὶ — —ως δι]έτριψε μετὰ τῶν στρατ-

[ιωτῶν στρατ|[ευομένων]? Ῥαμνοῦντι· ὅπως ἂν οὖν ο]ἱ στρατηγοὶ οἱ ἐ̣[πὶ τὴν]

[παραλίαν ἀεὶ καθιστάμενοι εἰδῶσιν ὅτι χάριτ]ας [ἀξίας]

ἔδοξεν Ῥαμνουσίοις καὶ τοῖς οἰκοῦσιν τῶν πολιτῶν

Ῥαμνοῦντι· Τιμοκράτης Ἐπιγένου Ὄαθεν εἶπεν· ἐπειδ[ὴ]

Μένανδρος κατασταθεὶς τριήραρχος εἰς τὸν ἐνιαυ[τὸν]

ἕνεκεν τῆς εἰς ἑαυτούς· ἔδωκεν δὲ καὶ τὰ ναυφυλά-

κια παρ’ ἑαυτοῦ καὶ παραγενόμενος εἰς Ῥαμνοῦντα

ἔθυσεν τεῖ Νεμέσει μετὰ τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν ἱερο-

τῶν παροίκων

Ῥαμνοῦντι

Τ̣ελέσ̣ιππ̣ον.

ἔδοξεν τῶν παροίκων τοῖς τεταγμένοις Ῥα-

μνοῦντι· Εὐκτήμων Χαρίου Ἐρετριεὺς εἶπε·

ἐπειδὴ Θεότιμος στρατηγὸς χειροτονη-

ν παρασκευάζων ἐν παντὶ καιρῶι τοῖς οἰκοῦσιν

ἐν Ῥαμνοῦντι· ὅπως ἂν οὖν ἐφάμιλλον εἶ πᾶσι

τοῖς χειροτονουμένοις φιλοτιμεῖσθαι εἰς ἑαυ-

ν ἂν εὐεργετήσωσιν· τύχει ἀγαθεῖ· δεδόχθαι τοῖς

τεταγμένοις τῶν παροίκων Ῥαμνούντι· ἐπαινέ-

σαι Θεότιμον Θεοδώρου Ῥαμνούσιον καὶ στεφα-

νῶσαι χρυσῶι στεφάνωι /////////////// ἀρετῆ-

[θ]εοί.

[Κ]ηφισοκλείδης Σωστράτου Ῥαμνούσιος εἶπεν·

δεδόχθαι τῶι δήμωι· ἐπειδὴ Διονύσιος Ἀρτεμι-

[δώ]ρου Κλαζομένιος διατελεῖ εὔνους ὢν

[τῶι δ]ήμωι τῶι Ἀθηναίων τῶι Ῥαμνοῦντι καὶ̣

[ἐνδεί]κνυται τὴν εὔνοιαν ἣν ἔχει εἰς τὸν

Θρασυκλῆς Θρασυμάχου

Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ ὁ ξε-

[ν]αγὸς Σαραπ̣[․c.3․ κ]αὶ οἱ στρατ-

[․c.5․δ]ωρος Ξανθίου Θη[μακ]εὺς στρα[τη]γὸς [χει]-

ροτονηθεὶς ἐπὶ Ῥαμνοῦντα καὶ τὴν παραλίαν χώραν ε̣[ἰς]

τὸν ἐπὶ Μηδείου ἄρχοντος ἐνιαυτὸν Διὶ σωτῆρι καὶ Ἀθ[η]-

Ξενοκράτη[ς Ξεν]οκράτους Ῥαμνούσιος.

Φανοκράτης Ξενοκράτους

Ῥαμνούσιος.

Θεότιμος Θεοδώρου Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ Διοκλῆς συνῆ-

χε τῶι Ἀμφιεράωι σύνοδον, τὸ δὲ ἱερὸν συνβαίνει προσδεῖσθαι

γράψαι δὲ καὶ Μνησικλείδην ἐπειδὴ συνεπισκευάζει μετ’ αὐ-

τῶν τὸ ἱερόν· ἐπαινέσαι δὲ καὶ Ὀνησιμίδην Ῥαμνούσιον

καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν θαλλοῦ στεφάνωι, ἐπειδὴ καὶ οὗτος

Πάμφιλος Κεφαλῆθεν

Θεότιμος Ῥαμνούσιος

Θεογένης Ῥαμνούσιος

Ἀλεξικράτης Ἀναφλύστιος

Ὀ[ν]ησιμίδης

Ῥ[αμ[ν]ούσιος.

in corona:

Μεγακλῆς Μεγακ[λέους Ῥαμ]νούσ[ι]ος ἀνέθηκεν Θέμιδι στεφα[ν]ωθεὶς ὑπὸ τῶν δημοτ̣ῶν δικαι-

οσύνης ἕνεκα ἐ[πὶ ἱ]ερείας Καλλιστοῦς

Χαιρέστρατος Χαιρεδήμου

Ῥαμνούσιος ἐπόησε.

[— — — — — —] Ῥαμνούσιος [ἀνέθηκε]

[νικήσας χορηγῶν] κωμωιδοῖς

Θέμιδι καὶ Νεμέσει

Ἱεροκλῆς Ἱεροποίου Ῥαμνούσιος

ἀνέθηκε τὴν μητέρα Ἀριστονόην

Νικοκράτου Ῥαμνουσίου ἱέρειαν

Νεμέσεως.

[․c.3․]πείθου

[Ῥαμν]ούσιος.

Πυθομένου

[Ῥ]α[μ]νού[σ]ιος.

[Ἁρ]μόξ[ενος]

Ῥαμνούσιος.

[Δημ]οστράτο̣υ̣

[Ῥ]αμνούσιο̣ς.

[Με]ν̣εσθ[εὺς]

[Με]ν̣εσθίδ̣[ου]

[Ῥ]αμνού[σιος].

[Ἀ]θην[— —]

[Ῥ]α̣μνου̣[σίου]

θ[υγάτηρ].

Θεοφίλου

Ῥαμνούσιος.

Θεόδωρος Ἀντιφίλου

Ῥαμνούσιος.

Τείσιππος Ἀντιφίλου

Ῥαμνούσιος.

two rosettes

Καλλιστρατίδου

Ῥαμνούσιος.

Καλλιστρατίδης

Καλλιστράτου

[Ῥα]μνούσιος.

[Καλλιστ]ράτη Μενεδήμ[ου]

[Ῥαμνουσί?]ου θυγάτηρ,

[γυνὴ δὲ Κ]ηφισοδότ[ου].

Δημοστράτου

Ῥαμνουσίου

γυνή.

[ὁ δ]ῆμος.

Ῥαμνού-

σιοι.

[ὁ δῆ]μος

Ῥαμνού-

σιοι

[Θε]οφάνης Ἱεροφῶν̣τος Ῥαμνούσιος Ἑρμεῖ [ἀν]έθηκεν στεφανωθε[ὶς]

ὑπὸ τῶν ἐφήβων καὶ τῶν σοφρονιστῶν καὶ τῶν κοσμητῶν.

Αἰθαλίδην.

[ἔδοξεν τῶν ἰσο]τελῶν τοῖς τεταγμένοις Ῥαμνοῦντι, Τείσανδρος εἶπεν· ἐπει-

[δὴ Ἀπολλόδωρος κ]ατασταθεὶς στρατηγὸς ὑπό τε τοῦ βασιλέως Ἀντιγόνου καὶ

[λαμβάνωσιν· ἐπε]μελήθη δὲ καὶ τῆς δοκιμασίας ὑπὲρ τῆς ἰσοτελείας, ὅπως

[ἂν ὡς τάχιστα] ἐπικυρωθε[ῖ] τοῖς ἐγ Ῥαμνοῦντος ἡ δωρεὰ ἀκολούθως τῆι τοῦ

[βασιλέως προ]αιρέσει· διατελεῖ δὲ καὶ εἰς τὰ ἄλλα χρείας παρεχόμενος καὶ κοι-

τιμ[ουμέν]ους εἴς τε τὸμ βασιλέα Ἀντίγονον καὶ εἰς ἑαυτοὺς τιμῶσιν· ἀγαθῆι

τύχηι· δεδόχθαι τῶν ἰσοτελῶν τοῖς τεταγμένοις Ῥαμνοῦντι· ἐπαινέσαι τὸν

στ[ρα]τηγὸ[ν] Ἀπολλόδωρον Ἀπολλοδώρου Ὀτρυνέα καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν χρυσῶι

[τριον ἐλευθερία]ν̣ καὶ λαμπάδα ἐποίησεν ἐκ τῶν στρατευ-

[ομένων Ῥαμνοῦ]ντι καὶ τοῖς ἄλλοις θεοῖς πᾶσιν οἷς πάτριον

[ἦν, περὶ π]λείστου ποιούμενος τὴν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσέβε[ι]-

[περὶ ἑ]αυτούς· ἀγαθεῖ τύχει· δεδόχθαι Ἀθηναίων τοῖς

[στρατευο]μένοις Ῥαμνοῦντι ἐπαινέσαι Δημόστρατον

— — — — Φλυέα καὶ στεφανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι κατὰ

[αυ]τούς· οἵδε εἱρέθησαν· Ἀντιφάνης ἐξ Οἴου, Ξενόφιλος Κυ-

[δαντ]ίδης, Θεογείτων [Ῥα]μνούσιος.

ἔδοξεν Ῥαμνουσίοις καὶ τοῖς οἰκοῦσιν τῶν πολιτῶν

Ῥαμνοῦντι· Τιμοκράτης Ἐπιγένου Ὄαθεν εἶπεν· ἐπειδ[ὴ]

Μένανδρος κατασταθεὶς τριήραρχος εἰς τὸν ἐνιαυ[τὸν]

ἕνεκεν τῆς εἰς ἑαυτούς· ἔδωκεν δὲ καὶ τὰ ναυφυλά-

κια παρ’ ἑαυτοῦ καὶ παραγενόμενος εἰς Ῥαμνοῦντα

ἔθυσεν τεῖ Νεμέσει μετὰ τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν ἱερο-

ἔδοξεν τῶν παροίκων τοῖς τεταγμένοις Ῥα-

μνοῦντι· Εὐκτήμων Χαρίου Ἐρετριεὺς εἶπε·

ἐπειδὴ Θεότιμος στρατηγὸς χειροτονη-

ν παρασκευάζων ἐν παντὶ καιρῶι τοῖς οἰκοῦσιν

ἐν Ῥαμνοῦντι· ὅπως ἂν οὖν ἐφάμιλλον εἶ πᾶσι

τοῖς χειροτονουμένοις φιλοτιμεῖσθαι εἰς ἑαυ-

ν ἂν εὐεργετήσωσιν· τύχει ἀγαθεῖ· δεδόχθαι τοῖς

τεταγμένοις τῶν παροίκων Ῥαμνοῦντι· ἐπαινέ-

σαι Θεότιμον Θεοδώρου Ῥαμνούσιον καὶ στεφα-

νῶσαι χρυσῶι στεφάνωι 〚․c.10-11․․〛 ἀρετῆ-

Ἱεροποίου

Ῥαμνούσιος.

anaglyphum

Κλειτοφῶντο[ς]

Ῥαμνούσιο[ς].

rosae duae

Λυκέου

Ῥαμνούσιος,

Ἱεροκλῆς

Λυκέου

Ῥαμνούσιος.

— — κ̣ράτο[υ]

[Ῥαμνού]σ̣ι[ος].

Κλεοχάρου

Ῥαμνούσιος.

rosae duae

[Λογγίν]ου

[Ῥαμν]ούσιος,

rosae duae

Λο[γγίν]ου

Ῥαμνούσιος.

— — — — — — —

[Ῥ]αμνούσ̣[ιος].

rosae duae

— — — — — — — ου

[?Ῥαμνούσιο]ς.

[— — — Ῥα]μνου̣[σι— — —]

— — — — — ΣΤ — — — — — —

ἔδοξεν Ῥαμνουσίοις· Ἱερόποιος εἶπεν, ἐπαινέσ-

[αι] Κάλλιππον Θεοδότου Μελιτέα καὶ στεφανῶσαι

[χρ]υ̣σῶι στεφάνωι ἀνδραγαθίας ἕνεκα καὶ δικαιοσύ-

[νης τ]ῆ̣ς εἰς τὸν δῆμον τῶν Ῥαμνουσίων, ὅτι καλῶς

[καὶ δικ]α̣ίως ἐπεμελήθη τῆς φυλακῆς· εἶναι δὲ καὶ προ-

τῶι φρουρίωι· ἐπόησε δὲ καὶ — — — — — — — — — — — — — — — —

ἀκοντιστῶν καὶ τοξείαν καὶ [— — — — — — — — — — — — — — — Ῥα]-

μνοῦντι στρατευομένους συντελοῦντας [— — — — — — — τοῖς ὑπὲρ]

τῆς πατρίδος τελευτήσασι κ[α]λῶς ․․ια․ στρατευομε — — — — — —

ριτας ἀξίας κομιοῦνται ὧν ἂν εὐεργετήσωσιν, ἀγαθεῖ τύχει δεδόχ[θαι]

Ἀθηναίων τοῖς στρατευομένοις ἐν Ῥαμνοῦντι [․․․․․c.15․․․․․․ ἐπαι]-

νέσαι Αἰσχρίωνα Ἀμφικλέους Φυλάσιον καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν χρ[υ]-

αυτούς· ἐπαινέσαι δὲ καὶ τὸν ἡγεμόνα ․․․․․․․․․․c.25․․․․․․․․․․․

Ῥαμνούσιον καὶ τὸν γραμματέα Ἀρίστωνα Σ․․․․․․․․c.20․․․․․․․․

καὶ στεφανῶσαι αὐτῶν ἑκάτερον θαλλοῦ στεφάνωι [ἀρετῆς ἕνεκα]

νόμενον ἀνάλωμα μερίσαι ἐκ τοῦ κοινοῦ ταμείου. [Ἡιρέθησαν] Ἀρι-

στέας Ῥαμνούσιος, Δημοκλῆς Εὐπυρ[ίδης, — — — — — — — — — — — — —],

Ἀριστοκλῆς Ἱστιαιόθεν, Σμικρ— — — — — — — — — — — — — — —.

[τύχει ἀγαθεῖ δεδόχθαι τοῖς τεταγμένοις τ]-

[ῶν παροίκων Ῥαμνοῦντι ἐπαινέσαι Ἡρακλεί]-

[δην Οἰῆθεν καὶ στεφανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι]

τῶν παροίκων

Ῥαμνοῦντι Ἡρα-

κλείδην Οἰῆθεν.

θεοί.

Νικόστρατος Ἐπιτέλου Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ Ἐπιχάρης, ἐπί τε Λυσιθε[ίδου]

χειροτονηθεῖς ἵππαρχος καλῶς καὶ κατὰ τοὺς νόμους ποησάμενος τοῦ ἱππικ̣ο̣[ῦ]

[— — — — — — — ἀ]ρετῆς ἕ[νεκα — — — — — — —]

[— — — — — Ῥαμ]νουσίων καὶ — — — — — — — —

[— — — — — στρατ]ηγοῖς ἐπ — — — — — — — — —

ἐπὶ 〚Ἐκχφάντου〛 υ ἄρχοντος· ἔδοξεν Ῥαμνουσίοις· Ἐλπίνικος

[Μ]νησίππου Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ Δικαίαρχος πατρικὴν

[π]αρειληφὼς φιλίαν πρὸς τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων καὶ τὸ

[κ]οινὸν τῶν Ῥαμν̣οῦντι ταττομένων, διαφυλάττει τὴν φιλί-

[α]ν, καὶ κατασταθεὶς μετὰ τοῦ πατρὸς Ἀπολλωνίου ὑπὸ το[ῦ]

στρατιώτας τοὺς ὑπὸ τὸν πατέρα ταττομένους, καὶ διὰ

ταῦτα αὐτοὺς ἀμφοτέρους Ῥαμνούσιοι καὶ Ἀθηναίων οἱ οἰ-

κοῦντες τὸ φρούριον ἐστεφάνωσαν χρυσῶι στεφάνωι κατὰ

[σ]ῶν τῶν θυσιῶν διὰ τὸν πόλεμον, ὅπως ἔχει καλῶς τὰ πρὸς

[τ]ὰς θεὰς v Ῥαμνουσίοις· τύχει τεῖ ἀγαθεῖ δεδόχθαι Ῥαμνου-

σίοις καὶ τοῖς [ἄλ]λοις Ἀθηναίοις καὶ τ[οῖ]ς οἰκοῦσιν ἐν Ῥαμνοῦν-

τι πᾶσιν v ἐπαινέσαι Δικαίαρχον Ἀ̣[π]ο̣λλωνίου Θριάσιον ἀρ[ε]-

〚α̣ Δη̣μ̣[ήτ]ρ̣ι[ο]ν̣〛 καὶ εἰς τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων καὶ εἰς τὸ

κοινὸν τῶν οἰκ[ού]ντων Ῥαμνοῦντα, καὶ στεφανῶσαι αὐτὸν χ̣[ρυ]-

σῶι στεφάνωι κατὰ τὸν νόμον· ἀναγράψαι δὲ τόδε τὸ ψήφισ-

μα τοὺς ἐπιμελητὰς καὶ τὸν δήμαρχο[ν] τὸν Ῥαμνουσίων

ἐν στήλαις λιθίναις δυεῖν, ἵνα εἶ ὑπόμνημα τοῖς βουλομένοις

εὐεργετεῖν τὸ κοινὸν Ῥαμνουσίων καὶ τῶν οἰκούντων τὸ φρού-

ριον, καὶ στῆσαι τὴν μὲν ἐν τῶι τεμένει τοῦ Διονύσου, τὴν δ’ ἐν

τῶι Νεμεσίωι· εἰς δὲ τὴν ποίησιν τῶν στηλῶν καὶ τὴν ἀναγρ[α]-

φὴν τοῦ ψηφίσματος μερίσαι τὸν ταμίαν τὸν Ῥαμνουσίων

τὸ ἀναλωθὲν καὶ λογίσασθαι τοῖς δημόταις· ἑλέσθαι δὲ κ[αὶ]

τῶν πολιτῶν

Ῥαμνοῦντι

Δικαίαρχον.

[Δημ]οστράτου

[Ῥ]αμνούσιος.

[Μ]ενεσθεὺς

[Μ]ενεσθίδου

[Ῥ]α̣μνούσιο[ς].

Διογείτων Καλλίου Ῥαμνούσιος.

Ἁβρὼ Ἀρχεβίου.

Λυσίμαχος Διογείτονος Ῥαμνούσιος.

Χορονίκη Εὐδωρίδου.

Λυσίστρατος Λυσιμάχου Ῥαμνο[ύσιος].

Τελέσταγο[ς] Θεομνήσ[του]

Ἀθην[— — —]

Ῥαμνού[σιος].

Εὔφρονος

Ῥαμνούσιος.

rosettes

Εὐφράνορος

Ῥαμνούσιος.

Ἁβρύλλα.

Εὐφράνορος

Ῥαμνούσιος.

Φαιναρέτη

Εὐφράνωρος

Ῥαμνουσίου

θυγάτηρ.

Εὔφρονος

Ῥαμνούσιος.

[Θεοφ]άνης Θεοφάντου Ῥαμνούσιος.

Καλλιτέλου

Ῥαμνούσιος.

Νικοστράτου

Ῥαμνούσιος.

Φειδοστράτη

Κηφισίου

Ῥαμνούσιος.

τῶι φρουρίωι, ἐπόησε δὲ καὶ Ε̣Λ̣[․c.6․․]Τ̣ΑΣ̣[․]Ο̣[․c.6․․]Κ̣ΑΠΟ̣Σ̣[․․․․․c.15․․․․․․]

ἀκοντισμὸν καὶ τοξείαν κα[․․]Β̣Α̣Σ̣ΙΛΟ̣Ι̣[․․․]Υ̣Λ̣Ο̣Ν̣[— — — — — — τοὺς ἐν Ῥα]-

μνοῦντι στρατευομένους συντελ[εῖ]ν τὰ ν̣ομ[ι]ζό[μ]ε̣ν̣α τ[οῖς ὑπὲρ]

τῆς πατρίδος τελευτήσασιν· [ὅπ]ως [οὖν] κ̣αὶ [οἱ] στρατευόμε[νοι τῶν ὑ]-

ριτας ἀξί̣[α]ς κομιοῦνται ὧν ἂν εὐεργετήσωσιν· ἀγ[αθεῖ τ]ύ̣χει, δεδ[όχθαι]

Ἀθηναίων̣ [τ]οῖς στρατευομένοις ἐν Ῥαμνοῦντι [τῶν ὑπαί]θρων [ἐπαι]-

νέσαι Α[ἰ]σχρίωνα Ἀμφικλέους Φυλάσιον κ̣α̣ὶ στε̣φ̣α̣[νῶσαι αὐ]τὸν χ[ρυ]-

αυτοὺς ἐπ̣α̣[ι]νέσαι δὲ καὶ τὸν ἡγεμόνα Φ̣[ιλ]ό̣τι[μον? — — —]

Ῥαμνούσιον καὶ τὸν γραμματέα Ἀρίστω[ν]α Σ[— — —]Σ̣[․]Ε̣Α

καὶ στεφανῶσαι αὐτῶν ἑκάτ̣ερον θαλλ[οῦ σ]τεφάν̣ω̣ι̣ [ἀρετῆς] ἕνε̣[κα]

[ν]όμενον ἀνάλωμα μερίσαι ἐκ τοῦ κο[ι]ν̣οῦ̣ [ταμ]εί[ου· εἱρέθησαν] Ἀ[ρισ?]-

[τ]έας Ῥαμνούσιος, Δημοκλῆς Εὐπυ̣ρ̣ί̣δ̣[ης — — — — — — — — —]

Ἀριστοκλῆς Ἱστιαιόθεν, Σμικ̣ρ̣[— — — — — — — — — — — — —]

[— — — — — — — —]

[Ῥ]α̣μ̣ν̣[ούσιος].

[Ε]ὔκολο[ς — — —]

[Ῥαμνούσιος?].

Ἰοφῶντος

Ῥαμνούσι[ος].

Λυκέας Ἱεροκ[λέους]

[— — —]η Ῥαμνούσιος.

rosettes

Λύσιππος Λουσικλείδου Ῥαμνούσιος.

Λυσικλείδης

Λυσικλέους

Ῥαμνούσιος c 150 bc.

․ΕΙΟΙ․ΕΟ[— — — —]

[Ῥ]αμνούσιο[ς]

Ἀνδ[— — — — Ῥαμνούσιος?].

Θρασυμάχου

Ῥαμνούσιος.

Ἀντίμαχος Ῥαμνούσιος. Νεαρίστη.

[— — —] Διοφαντίδου

[Ῥαμνουσίου?] θυγάτηρ.

[— — — — —]

[Ῥ]α̣μ̣ν̣[ούσιος].

Εὔκολον

Ἀρχεδήμου

Ῥαμνουσίου

θυγάτηρ.

Θεόμνηστος Πρωτάρχο

Ῥαμνούσιος. Κλεαγόρα,

Θεόδημος Θεομνήστου

Ῥαμνούσιος.

two rosettes

Θεοφάνης Θεοφάντου

Ῥαμνούσιος.

Ἱεροκλῆς Ἱέρωνος Ῥαμνό[σ]ιος.

Δημοστρά̣[τ]η̣ vv [Φ]ει[δ]ε̣στ[ρ]ά̣τ[ου γυν]ή.

Λυκέας Ἱεροκλέους

Ῥαμνόσ[ι]ος.

Ἰοφῶ̣[ν] Ἱεροκλέους

Ῥαμνόσιος.

[Ἱ]ερ̣οκ̣[λ]έο[υς]

[Ῥ]αμνούσιος.

Ἱεροκλῆς

Ἰοφῶντος

Ῥαμνούσιος.

Ἱε̣ρ̣[οκλέους]

[Ῥαμνούσιος].

Ἱ̣έρων Ἱεροκλέους Ῥαμνούσιος. Λυσίππη.

αἰπειὰν στείχων ἀτραπόν, ξένε φράζεο σῆμα

Κλειτοφῶν Ἱεροκλέος Ῥαμνούσιος.

[— — —]μένης Φανοστράτο

[Ῥαμ]νο[ύσ]ιο[ς].

[— — —]ρά[της ․․νο]κράτου

[Ῥαμνούσ]ιο[ς].

Μοσχίων

Ῥαμνόσιος.

Νικήτ[ου]

Ῥαμνού[σιος].

[Ἐπ]ιτέλο[υ]

[Ῥαμνούσιος].

Φανοκράτης Ξενοκράτους

Ῥαμνούσιος.

Ξεν[οκράτ]ους

Ῥ[αμνούσ]ιος.

[Ἀρ]χεστράτη

[— — —] Εὐτελίδου

[Ῥαμνου]σ̣ίου θ̣υγάτηρ.

[Ξενο]κ̣ράτο[υ]

[Ῥαμνού]σ̣ιος.

[— — — Φ]ανοκράτους Ῥαμνούσιος.

Ἰοφῶντος

Ῥαμνούσιος.

Νικόστρατος Ἐ[πιτέλου Ῥαμνούσιος εἶπεν· ἐπειδὴ — — —]-

ς Ἐρετριᾶς ΑΠ̣Ο̣[— — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — —]Ι․ [Δ]ωροθέου Ῥα̣μ̣[νούσιος — — — — —]