Ἀρσινόης Μενίππου Ῥο(δίας)

Δίων Μύνδιος καὶ Ἀγάθη

Λαδικὶς τῆς συντρόφου

φῶντος, Στήρι Στήριος, Ἀπολλᾶι [Ἡλιοδώρου,]

Ὀρνυμενῶι Ἑστιαίου, Ἀχαιῶι Κράτητος, Δίωνι

Ἡρακλείτου.

Στήριος, Ἀπολλᾶ τοῦ Ἡλιοδώρου, Ὀρνυμενοῦ το[ῦ]

Ἑστιαίου, Ἀχαιοῦ τοῦ Κράτητος, Δίωνος τοῦ

Ἡρακλείτου τάδε ἀνετέθη τῶι θεῶι· φιάλη παρὰ

Μαια[νδρ]ίου τοῦ Θράσωνος vacat[⁵¹ἀπολογισμὸς]⁵¹

vacat[⁵¹τῶν ἔργων]⁵¹, Δίων[ος το]ῦ Σάμου ἐπιστατή-

[σαντος τ]ῆς οἰκ[οδομί]ας τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀ-

Ἀντιόχ|ου

Δίωνος τα Ἀλεξᾶ

Ἀρχελ̣άου

Ἀρτέμ̣[ω]νος κ̣αὶ Λ

ἐπὶ Ἀττικοῦ Δίωνος| καὶ Ἀρ[․․]ου

[Π]οπλίου

Στίλβων Ἡροφάνευς

Δίων Ἑκατωνύμου

Νέαρχος Παρμένοντος

Μοῖρις Βισθάρου

Δίων Ζηνοδότου μέτοικος

Ἱστιαῖος Λυκωνίδεω

Ἀρίστων Διονυσίου

Ζήνης Δίωνος καὶ οἱ ἀδελφοὶ

Δημόχαρις Νυμφοδώρου

Ἀρτεμίδωρος Γεροντίδεω

Δίων Θρασύλλου

Δημήτριος Λεόντιος

Καλλιμβρότου ⋮ Σιμίας

Διονῦδος ⋮ Δίων Μυρμήκο[υ]

Κρόνιος Ἡφαιστοκλέος

Ἑκατοκλῆς Πάρμιδος

Δίων Πυθοδίκου ⋮ Μητρᾶς

Κωράβου ⋮ Δωκεὺς

του

Δίω-

νος

ἔδοξεν τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι [․․5․․]Σ Παμφίλου γραμματεύον-

[τος] τοῦ δήμου [—]ΕΟΣ Δίων Πυθαγόρου

[—]Σ̣․Ι[—]ΜΕΝΙΣΚΟΥΑΦ[․4․․]

Ἡγέστρατος Δίωνος [—]

λαντα δέκα ὑπέρ τε αὑτοῦ καὶ τῶν ἀδελφῶν Μενάνδρου καὶ

Δίωνος, ἐψηφίσθαι Μιλησίοις· ἐπῃνῆσθαι μὲν Εὔδημον τῆς ι

περὶ τὰυτα κάλλιστα σπουδῆς ἕνεκεν καὶ εἶναι ἐν ἐπιμελείαι

Λ̣․ο̣σις Εὐσ̣τ̣[ά]θ̣ου̣ς̣

Διό̣[γ]νη[τ]ος Δίωνος

Ταυρίσκ̣ος Β̣έ̣[ργ]ιος

Διονύσιος Εὐπολέμου Κολ̣[οφώνιος. ]

Δίων Διοπείθ̣ους Ἐ̣[φ]έ̣σ̣ι̣ος.

[ναι δὲ τῶι αἱρεθέντι πρ]εσβευτῆι μεθόδιον ἡμερῶν εἴκοσι. πρεσ-

[βευτὴς ἡιρεθῆι] Δίων Δίωνος.

ὁ τόπος Δημητρίου καὶ Ἱεροκλείου[ς] τοῦ Δίωνος.

ὁ τόπος Δίωνος.

τοῦ Καλλιστρά[του]

Μητροφάνης Δίω̣[νος?]

Δίων Δίωνος

Διονυτᾶς Ἀπολλ[—]

Ἕρμιππος Ἑρμίππου, Ἄτταλος

Ἀττάλου, Δίων Διονυσίου,

Κάλλιστος Διονυσίου,

ὁ δῆμος

Ἄρχιππον Δίωνος.

Ἀσίννιος Δίων τὴν

[καμάραν] καὶ τὸ κατ’ αὐτῆ[ς]

Ἐρωτὶς Δίωνος

χαῖρε.

ὁ τόπος Δημητρίου καὶ Ἱεροκλείου[ς] τοῦ Δίωνος.

ὁ τόπος Δίωνος.

[ἔδο]ξεν τῆι βουλῆι [κ]αὶ τῶι δήμωι· Δί[ω]ν Διοπείθους εἶπεν· ἐπειδὴ Ἀγαθοκλῆς

[Ἁ]γήμονος Ῥόδιος σῖτον εἰσαγαγὼν εἰς τὴμ πόλιν πυρῶν ἑκτεῖς μυρίους

∙ ἱερουργοί∙

Δίων Διογνήτου τοῦ Μόσ-

χου∙ δὶς Διόγνητος

Μ(ᾶρκος) Βείβιος Σωρανός·

Ἄκρατος Δίωνος τοῦ

Πλουτάρχου·

ἱερουργοί· Λυσίμαχος  δʹ Μο[υν]δίκιος

ἱεροφάντης· ❦ Δίων Διογν[ήτο]υ τοῦ

Μόσ[χ]ου βʹ Διόγνητος ἱερο[σ]κόπος·

ἱερουργοί·

Δίων Διογνήτου τοῦ

Μόσχου δὶς Διόγνητος·

πατρόβουλος· vc.12 ἱερουργοί·

Δίων Διογνήτου τοῦ Μόσχου βʹ Διόγνη[τος ἱεροσκόπος]

ὑὸς ἱεροσκόπου μαντιάρχ[ου·]

[Λυσίμαχος δʹ Μουνδίκιος] ἱεροφάντης·

[Δίων Διογνήτου Διόγν]ητος ἱεροσκόπ(ος)·

[Γράπτος Ἡρᾶ ἱεροσκ]όπος·

Τηλέ[σ]τρατος Ἀνδροφύ[λου·]

Δίων Σκυθίνου·

Ζηνόδοτος Κυνίσκ[ο]υ·

∙ ἱερουργοί∙

Δίων Διογνήτου τοῦ Μόσ-

χου∙ δὶς Διόγνητος

Ζηνὸς καλλιγόνοιο καὶ εὐτέ-

κνοιο Διώνης ἁβροτάτη

μακάρων χαῖρε θεὰ θύγατερ.

Δημοκρατίδ[ης]

Δίωνος Ἑρη[ῇ]

Δίων.

[— Δίω]νος?

[τοῦ φί]λου

[—]οι․․[—]

[—] τοῦ Δίωνος τ̣ο̣․[—]

[— Φ]ουρίου ἐπανο[ρθω—]

Δίωνος Ἑρμί̣[ας]

Ἑρμίπ[που]

Δίων

θεσπιωδοῦντος Γν. Ἰουλ. Ῥηγείνου Ἀλεξάνδρου, γραμματεύοντος Διογνήτου Ἄνδρωνος,

οἱ δὲ θεοπρόποι· Δίωιν Δίων Μουτοίου καὶ Στιλας Λούππου βουλευταὶ καὶ Αἰάκων βʹ Εἰταλίου, Γ̣ν̣. Θ̣ρ̣ά̣κης.

Μηνοφίλου τοῦ Μην|οφίλου καὶ

ὑπογραμματευόντο̣|ς Διωνυσίου

τοῦ Ποτάμωνος· Ἄ|δραστος Ἀπολ-

ἠμὲν Ἀθηναίηι πολεμηδόκωι ἀτρυτώνηι

ἠδὲ Διωνύσωι λαθικηδέι φυσιζώιωι

ἠδὲ καὶ εἰητῆρι νόσων παιήονι λυγρῶν·

line-divs.? οἵδ[ε πα]ρεγένοντο παῖδ[ες —]λ. Θεόφιλος [προφήτης]

τοῦ Πυθίου Ἀπ[όλλω]νος καὶ ἀγωνο[θέτης] τῶν Δίων Κλεοξεν[είων] ἀγώνων.

καὶ Δι[ογ]ενιανὸς Ἀντω[νίν]ου τοῦ Ἀττίνου [ἱερ]εῖς καὶ προφῆ[ται] τ]οῦ Πυθίου Ἀπόλλ[ων]ος

καὶ ἀγωνοθέτ[αι τ]ῶν Δίων Κλεοξ[ενείω]ν ἀγώνων, παρ[όντο]ς αὐτοῖς καὶ Θε․․․․ου Θε[οφίλ]ου? Ἀντω[νίνου]

[τοῦ Ἀττίνου τ]οῦ Ἀπο[λλωνίδου]

Φλάκος προ[φή]της τοῦ Πυθίου [Ἀ]πόλλωνος καὶ ἱερεὺς τῶν παίδων καὶ ἀγωνοθέτης [τῶ]ν

Δίων Κλεοξε[νείων] συνπαρόντων αὐτῷ κτλ.

Ἀπολλωνίδου κ(αὶ) Θεόφιλος ὁ κ(αὶ) Σώστρα[τ]ος, προφῆται το[ῦ Π]υθίου Ἀπόλλω[νος] κ(αὶ)

ἀγωνοθέται [τῶν] Δίων Κλεοξεν[είων ἀγώνω]ν, συνπαρόντω[ν] αὐτοῖς τῶν κτλ.

Σῖμος Δίωνος.

στρατη[γ]ήσας Δ̣ι̣ωγᾶς ΔΥΩ [?]

ἔτους τκϛʹ, μη(νὸς) Δύστρου

αυτῶν μητέραν

Αἴ(λιος) ∙ Διωνιανὸς καὶ

Αἴ(λιος) ∙ Φλάκος καὶ ∙ Αἰ(λία) ∙

ἡ κατοικία ἐτείμησεν Μᾶρκο[ν]

Ἀντώνιον Δίωνα καὶ Ἀντων[ί]-

αν Πρεῖμαν τὴν γυναῖκα αὐτο[ῦ]

[Ἀπολλώ]νιος Δίων[ος]

[τοῦ Ἀπολ]λωνίου ΑΛ[— —]

ἔτους σμαʹ, μη(νὸς) Δαισίου ιαʹ.

Δίωνι τῷ πατρὶ καὶ Ἀφφιά-

δι τῇ μητρὶ

ἔτους τιʹ.

Διωγ̣μείτην κατέχει με νεώτε-

ρον ἐνθάδε τύμβος· | οὔνομά μο[ι]

Δημήτριος καὶ Μένανδρος Κλέωνα τὸν ἀδελ-

φόν, Ἀμμιας τὸν γαμβρόν, οἱ περὶ Δίωνα

πενθεριδεῖς τὸν γαμβρόν.

τῆς ΑΔ․․Ν, Σεκ[ουνδ—],

Δίων, Ἀ̣ρτεμᾶς, Ῥ̣[— —, Ἥ]-

ρυλλος, Δ̣όξα τὸν [πατέ]-

νόν, Ποπλικία τὸ[ν]

ἀ̣δελφόν, Δ̣ίων ΙΛ-

․․ΤΟ․․․․․Τ․Ο․․

[Ἀρτ]εμιδώρου Κλέωνος καὶ Κλέωνος Με-

[— — —] Ἀπολλωνίου Δίωνος καὶ Ἀ-

[— — — — — —]ου Χ̣[ρυσί]π̣που.

Θεοδόσιος Μειδίου

Δίων Δημοφῶντος

Ἀπολλώνιος Ἀριστάνδρου

μύσται·

[ — — ] Δίων Ἑρμῆς,

[ — — — — — — ] βʹ,

Αὐρ. Διογενιανὸς τρίς

Αὐρ. Κλ(αύδιος) Δίων

Αὐρ. Φαῦστος Νεικηφόρου

Βάκχιος Διονυσίου τοῦ Βακχίου

Δίων Μαιανδρίου

Δημήτριος Δημητρίου τοῦ Δάμωνος

Ἀπ̣ελλῆς Μηνοδώρο

Δίων Διοκλέος

Ἀγαθῖνος Ἀπολλωνίδο

Ἀρίστανδρος Ἀπολλ[οφάνου

Δίων Προμηθίωνος

Ἀσκληπιάδης Μειδίου

Μανικὼν Διοδώρου καὶ [

Διωδω Ε Μανικώντως [

χαίρετ[ε] Ε̣

Δίων Μειδίου Μοσχίῳ Ἀρτίμειδος τῇ καὶ

Ἀπεισίᾳ τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ μνήμης χά-

θαι ὑπ’ αὐτοῦ καθὰ καὶ ἐπὶ τοῦ πάπ-

που ἡμῶν ὑπὸ Δίωνος· σύνταξον

οὖν συνεργεῖν αὐτῶι εἰς τὰ προσ-

ΕΛΕΑΥΠΗΥ̣Ι̣

Δίωνι τῷ ἀ-

δελφῷ

[ὑπὲρ εὐχῆς ἐ]πισκόπου Ἀνδρέου

κὲ Δι-

ώνος

π(ρεσ)β(υτέρου)

Εὔφημος γενέτης καὶ

Διώνη οἵ μιν ἔτικτον

ζωᾶς ἀντ’ ἐρατᾶς δά-

Δίων Ἡρακλείδου

τειμίως [ζ]ήσας παρὰ

φάνῃ τῷ θρεπτῷ·

Δίων Ἡρακλίδου συνε-

χώρησα Ἀσκληπίδῃς Ἀπολ-

ὑπὲρ εὐχῆς Δίωνος διακόνου ἀνέσ-

τησεν τὸ θυσιαστήριον.

θέαροι Ἀπόλλωνι·

Φιλοκράτης ∶ Δίωνος

Παρμένισκος

Διώνη.

Κ(λαυδίου) Δίωνος.

[Μη]νόδω[ρος e.g.]

[Δί]ωνο[ς e.g.].

Ἀπολλοφάνης Ὀρέστου ἄρχοντες, Περσεὺς Περσέως

τοῦ Δίωνος γραμματεὺς δήμου, Κρίτων Μηνοδώρου

γυμνασίαρχος, ὁμοίως τε πρεσβευταὶ ὑμέτεροι, ἄν-

σοί, μεγαρίστε θεῶν,

[Ἀσ]κ̣ληπιέ, θῆκε Διώνη /

[ἀργύρεο]ν τὸ κάτοπτρον

σοί, μέγ’ ἄριστε θεῶν,

[Ἀσ]κληπιέ, θῆκε Διώνη /

[ἀργύρε]ον τὸ κάτοπτρον,

Zauberapparat. Drei Hekate-Gestalten. Φοιβίη. Διώνη. Νυχίη.

Thonrohrstempel: Κ(λαυδίου) Δίωνος 2x.

Διονυσόδωρος Ἀσκληπιάδου

Δίων Μενάνδρου

Διονύσιος Ἱππίου

Δαΐμαχος Διογένου

Ἀπολλωνίδης Δίωνος

Ἀσκλάπων Μάτρωνος

τιμίαν ἐμ μὲν πρυτανείωι τὸν ἱεροκήρυκα μετὰ Μάνιον Ἀκύλλιον ἐπεύχεσ-

θαι καὶ Διωδώρωι Ἡρώιδου Πασπάρωι εὐεργέτηι, ὁμοίως δὲ καὶ ἐν ταῖς ἀγομέναις

ὑπὸ τοῦ δήμου τριετηρίσιν καὶ πανηγύρεσιν, ὅταν αἱ σπονδοποιίαι γείνονται ἐν

— — — — — — τῶν ἀπὸ Μασδύης

— — — — — —ης Δίωνος

[— — — Θε]ο̣δ̣ώ[ρ]ο̣υ Θ̣[ηβαΐδος(?)]

Μέν̣αν̣δρ̣[ος — — —]

Τρύφων Δίω[νος — — —]

— — — —τ̣— — —

Μέν̣αν̣δρ̣ος Μηνοφίλου Μα̣κ̣[αρίδος]

Τρύφων Δίω[νος — — —]

— — — —τ̣— — —

Ἀγαθόβουλο[ς — — —]

Δί̣ων vac. [ ]

Ε̣ὐμένης — — —

Thonrohrstempel: Μ(άρκου) Τι(βερίου) Τύλλου.

Thonrohrstempel: Κ(λαυδίου) Δίωνος.

ἠμὲν Ἀθηναίηι πολεμηδόκωι ἀτρυτώνηι

ἠδὲ Διωνύσωι λαθικηδέι φυσιζώιωι

ἠδὲ καὶ εἰητῆρι νόσων παιήονι λυγρῶν·

παῖδα νέον Δίωνα φιλα-

βάρσακον ἥρπασε Μοῖρα ζ[ή]-

σαντα ἔτη ιεʹ καὶ τῷ πατρὶ Δί-

ωνι ζήσαντι ἔτη μεʹ οἱ συν-

μύσται Ἀβαρσακηνοὶ μνή-

vac. ὁ δῆμος

Δίωνα Δίωνος

ἐτ(ῶν) vac. πγʹ.

Τίτος Φλάουιος, Δίωνος υἱός [— — —] Καλειδιανὸν υἱόν.

Τίτος Φλάουιος, Φαίδρου υἱός [— — —

Δίων ὁ πατὴρ αὐτοῦ Τίτον Ν[— — — —

Ἀπολώνιον Διλιπο-

ρι κὲ Χρύσαν Διώνη

τ ἡ σύνβιος Ἄττο[υ] ζ-

Δίων Ἐννόμου ἐτῶν

καʹ σύνμυρος ἀδελ-

Δίων Κοΐντου λινουργὸς ἑαυτῷ κατεσ-

κεύασα καὶ τῇ συνβίῳ μου Χρήστῃ καὶ τῷ

ὑῷ μου Δίωνι· εἴ τις δὲ σῶμα ἕτερον βάλητε τιν[ά],

δώσι εἰς τὸν φίσκον [(δην.)] ͵α.

Διώνη ζήσασα κοσμίως

ἔτη κβʹ· ὁ πατὴρ αὐτῇ

μνήμης χάριν.

Δίων Πολυχάρμου καὶ Ταλλιόπλοκος(?).

Διώνη τῷ ἰδίῳ πατρὶ

Παπαρίωνι καὶ τῇ μη-

Δίων Βασιλείδου τὴν στήλλην ἐποί-

ησεν τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Σατορνείνῳ

Ἀσσκλῆς Ἀσκλῆς

Διωδώρου Διοδώρου

ζ̣ήσας ἔτη vac. λʹ.

☩ Διωμ-

ήδου.

σοί, Διόνυσε,

Δίων ζωὸς μετ̣ὰ̣

παισὶ χορεύων /

Ἀγρεικόλας

[Δί]ωνι τῶ γλυκυτάτῳ

❦ υἱῷ. ❦

φοῖς αὐτῆς

Δίῳ καὶ Μακ̣[ε]-

δονίῳ ἀ[νε]-