Ἱάρων Ἀγαθ̣άρχου, Τίμων Ξένωνος

Διονύσιος Φιλίνου, vacat

Ἱπποσθένης Πράτωνος. vacat

[ἄμποχοι(?)· Σωσ(?)]ικλῆς Ἡρακλείου, Ἡρ[άκλει]ος Φιλωνίδα, Παραγ[όρας]

[— — — — Ἀρίστ(?)]ω̣νος, Φιλῖνος Διονυ[σίου, Αἴν]ησις Θέωνος, Καλλ̣[— —]

[— — — — — — — Εὐβου(?)]λίδα, Γ̣οργ̣ί̣ας Παρμο̣ν̣[ί]μου, Ἡρακλείδας Θευ̣[δώρου],

[Δ]ι̣ονύσιος [Ἡρ]α̣κλείδου

[Ἀλεξ]ανδρεὺς ἐ[ποίει].

ἐπὶ Διονυσίου Διονυσίου.

[ἐπὶ Διον]υσίου Διονυσίο(υ).

Ἡράκλειος Διονυσίου

Πετρεῖνος ἀγορανομέων

[Δ]ιονυσίου.

Διον̣[— — —]

Διονυσίου

Ῥοδίου.

[․]ΙΟΝΥΣΙ

[․]Σ [Δ]ιονυσι|[ὰ]ς(?) χαῖρε.

Διονυσίου.

Διονυσίου.

Διονυσίου.

ἀπέθανε

Διόνυσα

πρ(ὸ) γʹ καλ(ανδῶν) Φλε-

τὴν ἀγαθὴν Ἀμίαν Διο-

νύσιος ὧδε τέθεικεν μη-

τέρα καὶ κυρίαν καὶ σύνβιν σύμβιον

οῦντας πολιτεύεσθαι, πρέσβεις τε Ἐγεσταίων παργεναθέν-

τες Ἀπέλλιχος Ἀλ̣είδα, Ἀττικὸς Πίστωνος, Διονύσιος Δεκ[ί]-

ου ὑπὲρ τῶν κοινᾶι συμφερόντ̣ω‵ν π′ᾶσι τοῖς πολίταις συνεβο[ύ]-

Ἡραέες Ἡραεεῖς (E. Maas) Διονύσωι ἀνέθηκ[αν].

Εὔδαμος Σωσιπάτρου Μακ(—)

Διονύσιος Θίωνος Νήτ(α) Νητ(ῖνος); Νητ(εῖος)

Νικαῖος Πολύλλου Ὑπά(τα)

Ἄθ|ανις | Ταμμάροˉ ℎεˉρακλείδας, Ῥας Φαρμαυα,

Δίοˉ|ν | Πιάκιος, Πιθθίας, Χαίοˉν, Μα‵μ′μαρειὸˉι

Ζοζ̣|τα, | Ἀγάθυλλος Ξένιος ℎεˉρακλείδας,

VII[II]

Διονυ[σίου?]

θʹ

Διονυσίου

Εὐσεβίου.

Διον-

ύσιος.

Διονύ-

σιος.

Νικομήδης

Διονυσιάδει

ἰδίᾳ συνβίῳ, ζή-

Διονυσίᾳ σεμνῇ συνβίῳ μνίας χάριν.

καὶ κεραυνώσας, ἀνελόμενος

τὸν Διόνυσον ἐνράπτει εἰς

τὸν μηρόν· ὕστερ̣[ο]ν διὰ Ἑρμοῦ

αυνώσας αὐτήν, ἀνελόμε-

νος τὸν Διόνυσον καὶ ἔνραψ-

ας εἰς τὸν μηρὸν ὕστερον

Ποσιδώνακτος

Διονύσιος ∙ ὁ υΛἱὸς υἱὸς?

ΟΣΚΑΙΔΙΑΣ ∙ Νικοῦς

[— — — — — — — — — — — — οὐκ Ὄσειρις, ὃς] πρῶτος ∙ καρποὺς ∙ πάντας [ἀνέδειξεν — — — — — — —]

[τοῖς ἀνθρώποις, οὐ Διόνυσος, ὃς πρὸς — — —]ους ∙ ἐπολέμησε κὲ ∙ Ἰνδούς ∙ οὐ ∙ Χ[— — — — — — — —]

[— — — — — — — — — — οὐδὲ συμβλητά ἐστι — —]άγρου ∙ μεγάλου ∙ ὃς πολλοὺς ∙ ὤλε[σεν — — — — —]

δεύς ∙ ζήσας ∙ ἔτη

ξεʹ ∙ Διονῦσις Ἱέ-

ρωνος ∙ υἱὸς αὐ-

Διονυσί-

ῳ. ἔζησε ἔτη

ℎ̣ι̣αρ̣ὰ Διον[ύ]σ̣ω̣.

ℎ[ι]αρὰ̣ [Διονύ]σω.

[ℎι]αρὰ Διον[ύ]σ̣[ω].

ℎ̣[ια]ρὰ Δι̣ονύ[σ]ω.

ℎ̣[ι]αρὰ̣ [Δ]ιον̣[ύσ]ω̣.

[ℎια]ρὰ Δι̣ο̣ν[ύσω].

[ℎ]ιαρὰ̣ Δι̣[ο]ν̣ύσω.

ΘΑΚΙΑΣ

τοῦ Διον-

[υ]σίου.

Αἰσχρίων

Διονυσίου.

Φιλώτας ℎιστιείω, με ἐπιστύλιον

ℎηρακλείδας Ζωπύρω Διονύσωι.

ἀνέγραψαν τοὶ ὀρισταὶ τοὶ ℎαιρεθέντες ἐπὶ τὼς χώρως τὼς ℎιαρὼς τὼς τῶ Διονύσω

Φιλώνυμος Ζωπυρίσκω, Ἀπολλώνιος ℎηρακλήτω, Δάζιμος Πύρρω, Φιλώτας ℎιστιείω,

νοι ἀπὸ τῶ ἀντόμω τῶ ℎυπὲρ Πανδοσίας ἄγοντος τῶ διατάμνοντος τώς τε ℎιαρὼς χώ-

ρως καὶ τὰν ϝιδίαν γᾶν ἐπὶ τὸν ἄντομον τὸν ὀρίζοντα τώς τε τῶ Διονύσω χώρως καὶ

τὸν Κωνέας ℎο Δίωνος ἐπαμώχη. κατετάμομες δὲ μερίδας τετόρας·

κτω καὶ δρυμῶ διακατίαι πεντήκοντα σχοίνοι. κεφαλὰ πά-

σας γᾶς ℎᾶς κατεσώισαμες τῶι Διονύσωι ℎεπτακατίαι τριά-

κοντα ℎοκτὼ σχοίνοι ℎημίσχοινον· ταύταν τὰν γᾶν κατεσώισα-

μὲς κατεσώισαμες τριακατίων μεδίμνων τὸ ϝέτος ℎέκαστον,

ℎα δὲ πᾶσα γᾶ ℎα τῶ Διονύσω τετρακατίων δέκα μεδίμνων, κάδ-

διχος τὸ ϝέτος ℎέκαστον. ἐστάσαμες δὲ καὶ ὄρως ἐπὶ μὲν τᾶς

γως ἀλλάλοις, τὼς μὲν ἐς τὸ ℎιαρὸν πλάγος τῶ ἀντόμω ἐπιγε-

γραμμένως ℎιαρὼς Διονύσω χώρων, τὼς δὲ ἐν τᾶι ϝιδίαι γᾶι ἐπι-

γεγραμμένως ἀντόρως. ℎωσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶ ἀντόμω τῶ

τᾶς διὰ τῶ χαράδεος ἀγώσας πὰρ τὸν δρυμόν, τὼς μὲν ἐς τὸ ℎιαρὸν

πλάγος ἐπιγεγραμμένως ℎιαρὼς Διονύσω χώρων, τὼς δὲ ἐς τὰν ϝιδί-

αν γᾶν ἐπιγεγραμμένως ἀντόρως ἀπεχόντας ἀπ’ ἀλλάλων ℎως ἦ-

τὰς μερείας τὰς ποτ’ ἀλλάλως τοῖς μεμισθωμένοις τὼς ℎιαρὼς χώ-

ρως. τὼς δὲ πάντας χώρως τὼς τῶ Διονύσω τερμάζοντι τοὶ τε ἀντόμοι

ℎό τε πὰρ τὰ ℎηρώιδεια ἄγων καὶ ℎο πὰρ τὰ Φιντία ἀπὸ τᾶν ἀποροᾶν ἄνω-

ώρυγα.

συνθήκα Διονύσω χώρων.

ἐπὶ ἐφόρω Ἀριστίωνος, μηνὸς Ἀπελλαίω, ℎα πόλις καὶ τοὶ πολιανόμοι ασ βότρυς Τίμαρ-

κν θρῖναξ Φιλώτας ℎιστιείω, με ἐπιστύλιον ℎηρακλείδας Ζωπύρω μισθῶντι τὼς ℎι-

αρὼς χώρως τὼς τῶ Διονύσω ἐχόντας ℎως ἔχοντι κατὰ βίω, καθὰ τοὶ ℎηρακλείοι διέ-

γνον· τοὶ δὲ μισθωσαμένοι καρπευσόνται τὸν ἀεὶ χρόνον, ℎᾶς κα πρωγγύως ποτάγων-

κλείδα ἐφόρω ℎα ἄνθεμα Φιλωνύμω τῶ Φιλωνύμω, ℎα ἔμβολος ℎηρακλείδα τῶ Τιμοκράτιος καρπευ-

σήται ἀπὸ τῶ ἀντόμω τῶ τρίτω ἀπὸ τᾶς τριακονταπέδω ἐπὶ τὸν ἄντομον τὸν ὀρίζοντα τώς τε τῶ Διο-

νύσω χώρως καὶ τὰ Φιντίας ℎο Κρατίνω παμωχεῖ. ℎο δὲ ἀνℎελόμενος ἐργαξήται τὰ μὲν ἄλλα κὰτ τὰν

συνθήκαν, καθὼς καὶ τὼς λοιπὼς γεγράπται· τὰς δὲ ἀμπέλως τὰς ℎυπαρχώσας ἐργαξήται ℎως βέλτι-

Ἀριστέα τοῦ Ἀριστομάχου Ἀμφιμ(—)

Διονυσίου τοῦ Ὄρθωνος Ἐργ(—)

γραμματέος

Κρατίππου τοῦ Κρατίππου

τὸ κοινὸν τῶν περὶ τὸν Διόνυσον

τεχνιτῶν καὶ προξένων

μοσιν Χρ̣ή̣στ̣ης·

Διονύσιος υἱὸς

μητρὶ γλυκυτάτῃ

υἱῶν θ’ υἱωνῶν κηδεστῶν τ’ ἠδέ τε πηῶν

εἰκόνες· ἃς θῆκεν Διονύσιος ὥς κεν ἁπάντων

κείνων μνημοσύνη τις ἐνὶ ζωοῖσι φέρηται.

δέ ∙ με ∙ παιδὸς /

εἰς ∙ Διονύσου ∙ ἄγαλμ’ ∙ ἔθεσαν ∙ μήτηρ ∙ τε ∙ πατήρ ∙ τε.

οὗτος ὁ τύμβος

ἔχει Διονυσίου Μά-

ξιμον υἱόν, / μητρὸς

καὶ μῆνας ἔζησα ∙ / ὧν τρεῖς

ἐξετέλουν Διονύσῳ ὄργια βά-

ζων ∙ / Ἡρόφιλον δ’ ἐκάλουν με

σῆμα τόδε Εὐδαίμων Διονυσίῳ, ὃν ῥ’ ἕταρον ὣς

φίλατο, καὶ Μούσαις ἔξοχα φιλαμένωι.

⸐

εἰ καί μοι θυμός, Διονύσιε, τείρεται αἰνῶς

ἀμφὶ σοί, ἀλλ’ ἔμπης οἷα πάρεστι δέχου

θεῶν πάντων, πρῶτον Βονα-

δίης / εἶτα Μητρὸς θεῶν καὶ Διο-

νύσου Κατηγεμόνος· / τούτοις

ἐκτελέσας μυστήρια πάντοτε

[ἐνθά]δε Ἀλεξανδρία ∙ κόρη πρόπο-

λος Διονύσου ❦ /

[π]αστοφόρος ∙ τε θεᾶς ∙ Νειλωτίδος

Σωκράτης

καὶ Διονύσις

Ἀρ[τ]εμιδώρῳ

κρίτῳ ψυχῇ

Διονυσιὰς

τῷ ἰδίῳ συν-

πεποίηκεν

Διονυττᾶς ∙ ὁ σὸς ἀνὴρ

τῇ ἀγαθωτάτῃ ∙ εὐψύχι

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

❦ Κλ(αυδία) ∙ Διονυσιὰς Κλ(αυδίῳ) ❦

Φιλοσεράπι καλῶς

κ[αὶ] Μ̣αρκία

Δι̣ο̣ν̣υ̣σ̣ιο-

δώ[ρ]ῳ τέκ-

Διονύσιο[ς]

Μαρκέλα

Διονύσιος

Ἐπιγόνου

[Διο]ν̣υσία

[εὐψ]ύχει.

τέκνον

Διονυσιόδω-

ρε μηνῶν ιθ

σεν ∙ Μ(άρκος) ∙ Αὐρ(ήλιος)

Διονύσις

ἀδελφῷ.

λιος ∙ Διότει-

μος ∙ Διονυσί-

ῳ ∙ συντρόφῳ

χάριν

ἐποίασε ∙ Διονυσιόδωρος

ἴδιος

Ζωσίμη ∙ ἐποί-

ησαν ∙ Διονυσι-

άδι ∙ ἰδίῳ ∙ τέκνῳ·

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Αἰλίῳ Διο-

νυσίῳ Θέ-

ων σύντρο-

Λ̣Ι̣ΑΔΟΓΡ

τῶν περὶ τὸν Διόν[υσον τεχνιτῶν].

[— — — — — — — —] ἐπὶ Χίωνος Μαι[νομένωι? — — — —]

[— — — — — — — —]ς Διονύσου γονα[ῖς — — — — — — —]

[— — — — — — — —] Ἀμπρακιωτίδι γʹ ἐν [ἄστει — — —]

[— — — Βάκχ]αις· αὗται μόναι σώι[ζονται — — — — —]

[— — — — — ἐ]πὶ Διοφάντου Διονύ[σωι — — — — — —]

[— — — — ἐν ἄσ]τει v ἐπὶ Νικοτέλους [— — — — — —]

ἑστίαι Διονύ̣σου

Ἀπρωνιανὸς ἱερο̣φάντης.

Γαλλικανός

Διονύσιος

ὑπουργὸς καὶ

Φιλόκαλος

Διονυσόδωρος

Πιθανός

Πιθανός

Διονύσιος

Εὔκαρπος

[θεῷ μεγ]ά̣λῳ Δι-

[ονύσῳ] Πᾶνα ∙ ἀ-

[νέθηκ]ε̣ν ∙ ὑπὲρ σω-

Καθηγεμ[όνι Διονύσῳ]

θρεπτοὶ κ[αὶ θρεπταὶ]

Λ(ουκίου) Μινικίου [(cognomen)]

Διονύσειον [κατέστησαν]

ἱεροφάντου [τοῦ δεῖνα]

Διονύσου ∙ ἱερεῖς

θεοῖς τοῖς ἐπικειμέ-

[— — — καὶ το]ῦ δήμου Ῥωμα̣[ίων — — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — ἔτει δ?]ωδεκάτῳ ∙ Διον[ύσῳ — — — — — — — — — — — — — — — —]

[— — — — — —] Μ(άρκος) Λουκκεῖος [— — — — — — — — — — — — — — —]

Διονύσου

ΣΚΙΑΝΘΙ

θεῷ Διονύ-

σῳ Σερβιλία

θεῷ Ζβερθούρδῳ καὶ Ἰαμβαδούλῃ ∙ ἐπιφα-

νηστάτοις ∙ Αὐρ(ήλιος) ∙ Διονύσιος στρατιώτης

τοῦ πραιτ(ωρίου) ∙ ἑκατοντάρχ(ου) ∙ Φλωρεντίνου ∙ θέλω-

[λίωι ἀνέθηκε πρε]σβευσάντων Βακχίου τοῦ Λαμπρίου,

[․․․․․․․․ τοῦ Δι]ονυσίου, Φαίδρου τοῦ Παυσανίου.

λίτην, δημαρχήσαντα [— — — — — — — — — — διὰ βίου]

ἀρχιερέα ∙ ἱερᾶς συνόδου θυ[μελικῆς τῶν περὶ τὸν Διόνυσον τεχνιτῶν],

πρῶτον καὶ μόνον ἀπ’ αἰῶνος νεικήσαντα το[ὺς ὑπογεγραμμένους]

Ἡρακλείδη

Διονυσίου χρηστέ.

Χαιρέας

[— —] Νυμφοδότου

καὶ Διονυσία

Διονυσίου

[— —] Μαραῖος

ἄλλα τῶ Βουκατίω —— 424 tal. —— ἄλλα τῶ Ἀθαναίω

405 tal., 5 lit. —— ἄλλα τῶ Διονυσίω —— 582 tal., 2 sta., 16 1/2 lit., 3 unc.,

ἄλλα τῶ Δαματρίω —— 571 tal., 3 sta., 3 lit., 2 unc. —— ἄλλα τῶ Πανάμω

Ανα. Φιλιστίων Δεξία.

Διονυσίω 507 tal., φάταρχος ὁ λαβὼν

Λακ. Σωσίδαμος.

πὰρ τῶ θεῶ ἐν τὰν πυργοποίαν Ἀρταμιτίω 167 tal., 5 lit.,

Παλαμναίω 300 tal., 3 sta., 9 1/2 lit., 3 unc., Διονυσίω 430 tal.

3 tal., 1 sta., 2 1/2 lit., 2 unc., Ἱπποδρομίω 54 tal., 4 sta., 17 1/2 lit., 4 unc., καὶ τῶ σιδάρω

Βουκατίω 280 tal.[․]13 lit., 4 unc., Ἀθανάω

339 tal., 12 lit., 1 unc., Διο[νυ]σίω 297 tal., 1 sta.,

ἀπὸ τῶν τελέων 15 tal., 3 sta., ℎυγρῶν καρπῶν 210 tal., 4 sta.

[φατά]ρχωι τῶν δυώδεκα προστάται μῆνα

Διονύσιον vacat Τιω. Φιλωνίδαι —— 500 tal. —— ἄλλα

φατάρχωι —— τῶν δυώδεκα προστάται —— μῆνα

312 tal., 3 sta., 14 lit., 2 unc., Ἀθαναίω

391 tal., 1 sta., 3 lit., Διον[υσί]ω

Δαμαματρίω Δαματρίω —— 23 tal.

[κοίμη]σις αὐτοῦ.

Διονυ-

σιάς.

[— —]ΡΑΜΑ[․․․․]ΓΑΟΥΕΗΜΗΤΗΙ[— —]

[— —] Δειονυσίου Διονυσίου Μάρκου Φαινησίου Ε[— —]

[— —] καὶ κληρονόμους αὐτῶν εἰστε[θῆναι — —]

ματικῷ πατρί,

Διονυσίᾳ μητρί,

Βήρῳ υἱῷ.

ἄνδρα φίλον φθίμενον

Διονύσιον ἐνθάδ’ ἔθηκεν /

Δελφὶς ἑόν, τιμῶσ’ εἵνεκ’ ὁ-

Μ(άρκον) ∙ Αὐρήλιον ∙ Παπίριον

Διονύσιον ∙ τὸν ∙ κράτιστον

καὶ ἐνδοξότατον ∙ ἔπαρχον ∙ Αἰγύπτο[υ]

Ἀγάθων καὶ Διο-

νυσιὰς γονεῖς

Διονυσίῳ υἱῷ λε.

Διονύσου.

Διονύσ̣[οˉ(?)].

Διονυσίου

τοῦ Εὐνείκου.

Πακία[ς]

τ̣οῦ Διον̣[υ]-

σίου.

Αἰσχρίων

[Δ]ι[ο]νυσίου.

Δ-

ι-

ο-

ν-

υ-

Κληνομάχου

τοῦ Διονυσίου.

Ἀριστέα τοῦ Ἀριστομάχου Αμφιμ.

Διονυσίου τοῦ Ὄρθωνος Εργ.

γραμματέος

Κρατίππου τοῦ Κρατίππου

τὸ κοινὸν τῶν περὶ τὸν Διόνυσον

τεχνιτῶν καὶ προξένων

[Δ]ι̣ονύσου.

οὐδέ οἱ εἱμερόεν κάλλος ἔρυκε μόρον.

ὦ μάκαρος τέκνου Διονύσιος οὐχ ἕλεν ἄλγη ΑΛΓΕΙ,

ἀλλὰ βαθὺν Λάθας ἦλθε πάροιθε δόμον.

Διόνυσος.

Ἀθην[ᾶ].

Διονύσου.