ἀ̣λ̣λὰ καὶ ζη̣[μιῶ]ν̣ται δεκαπλαῖς αἷς ἂν ποιῶνται βλ̣ά̣β̣α̣[ις. — — — (?)]

vac, ἡ αὐτὴ̣ [Λυσα]ν̣ίαι, Λ̣έοντι, Διον̣ίκωι.

[β]ασιλεὺς Ἀ̣ν̣τίοχος̣ Ἡλιοδ[ώ]ρ̣ω[ι] χ[αίρ]ειν. τῆς ἐπισ̣τ̣[ολῆς ἧς]

[ὑ]πετάγ̣[η ἡ πρὸς Μαρ]σ̣ύ̣αν. ἡ αὐ̣τ̣ὴ Θεοδό̣τωι τ[ῆ]ς [πρ]ὸς Λυ̣σανία̣[ν,]

Ἀπολλοφάνει̣ τῆς π̣[ρὸς Λέοντα, Π]λ̣ο̣υ̣τογέν̣[ει] τῆς πρὸς̣ Διόνικο̣ν̣.

τοὺς δύο συν-

κρείνων, Διο-

νύσιον καὶ

σὲ θανόντας, ἐ-

Ἡρακλῆς; Διό[νυσος].

Διονύ|σου | λουτρά.

Διονύσιος

Να[μ]ηρος Να[σ]ηρος?.

☩ παῖς ἐνθάδε κεῖμε Διονύσιος Ἰάσονος

τοῦ ποτ’ ἱερεύσαντος θεοῦ Λόγῳ, θεῷ ἐόντι

οἱ [ἀ]πὸ τῆς κώμης ἐκ προνοίας

Οὐαέλου Ἀνάμου καὶ Διονο̣-

υσείου Σομα[ί]ου καὶ Καδάμου Ἀν-

κοπευόντων τῶν περὶ Ζήνωνα Ζήνωνος κυέστορα

ἀρχιδέκανον καὶ Πρεῖσκον Σαβείνου καὶ Σαμεθον Διονείκου

καὶ Σῆον Μάγνου καὶ Βαδαβηλον Αὐσου· ἔτους ρξθʹ.

[— — —]ο̣ ναοκόρος, Αἰλίου Διο-

[νυσίου ? υἱό]ς, τὴν οἰκοδομὴν

δι[ήγαγεν ε]ὐσεβείας ἕνεκεν.

μνημῖον Κύρας

Διονυσίου, ἀ%⁸⁰-

παθανούσαις

μνημῖαν Φασιφ̣άη

Διονυσίο̣υ, παυ̣σ̣α-

μένη μετὰ καλοῦ α

☩ ἐνθάδε κεῖται

Διονύσις Σαμμασέ-

ου, ζήσας ἐν τῷ βίῳ

Ἀ̣[λ]έ̣ξανδρος Ἄνθου ἀδελφὸς

Δ[ι]ο̣νυσίου ἱερέος ἱερέως τὰς̣ παραστά-

δας σὺν τοῖς βωμοῖς ἐκ τῶν

Ἀραβικοῦ σὺ[ν βάσεσιν ἐκ δι]αθήκης

Διονυσίου Ζη̣[νο— — 10 — —]Α̣ΝΑ Εὐ-

φάνους ΚΛΗ̣[— — 12 — —]ω̣νος

Γ̣ε̣〚ρμανικοῦ〛 σ̣ωτηρίας καὶ το̣ῦ̣ σ̣ύ̣νπαντος α̣ὐ̣τ̣οῦ οἴκου̣

Τίτος Φ̣λ̣ά̣ουιος Διονυσίου̣ υ̣ἱ̣ὸ̣ς̣ Ἐ̣π̣ε̣[․․․․․․․․․] ο̣ὐ̣ετρα̣[νὸς]

δεκα̣δ̣ά̣ρ̣χης τῇ πατρίδι τὴν κ̣ε̣ρ̣κ̣ί̣δ̣α̣ σ̣ε̣λ̣ί̣δ̣ων [ᾠκοδόμη]σ̣εν̣

δ[ιὰ] ἐπιμελητοῦ

on plinth: [Διον]υσίου Ἀββαίου.

τῆς πόλεως πρώτως ἀγωνοθέτην γενόμενον ἀγῶν̣[ος ․․․․] ἐ̣[νια]υ̣σίου.

on lower bed molding: ψήφι̣ζμ̣α̣ ψήφισμα τ̣ῆς ἱερᾶς συνόδου τῶν̣ [ἀπὸ τ]ῆ̣[ς οἰκο]υ̣μέν̣[ης] περὶ τὸν Διόνυσον καὶ τὸν κύριον ἡμῶν Αὐτοκράτορα]

Νέρουαν Τραιανὸν Καίσαρα Σεβαστὸν Γερμ̣ανικὸν Δακικ[ὸν τεχνειτῶν ἱερονεικῶν στεφανειτῶν]

ἔτους̣ ε[․․ʹ Ἀρτε]μ̣ι̣σ̣ί̣ου ηκʹ· Διον̣[— — —]

Ἡρα̣κ̣λείδης Ἀμμωνίου Ἀλεξα̣[νδρεὺς — — —]

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου μεγάλ-

[ου] θεοῦ νέου Διονύσου Φιλοπάτορ-

[ος καὶ] Φιλαδέλφου Ἴσιδει Ἐσενχύ-

(ἔτους) κγʹ, Φαρμοῦθι ιβʹ, ὑπὲρ βασιλέως μεγάλου

Πτολεμαίου θεοῦ Νέου Διονύσου,

Πετεσοῦχον

Ἡρακλείδης ἐπιστά-

της καὶ οἱ ἐγ Διονυσιά-

δος, Φιλωτερίδος,

ὑπὲρ βασιλέως Π[τολεμαίου θεοῦ νέου Διονύ]σου

Πετενεφιῆς [τοῦ δεῖνα — — — προ]φήτου

Ἁρποχράτηι Ἁρποκράτηι καὶ Πρεμά[ρ]ρει, θεοῖς Εὐχαρίστοις,

Διονύσιος Δημητρίου κ[α]ὶ Θάσ[η]ς Φίλων[ος ἡ] γυνὴ

καὶ τὰ τέκνα τὴν εἰς τ[ὴ]ν ἀπὸ τοῦ δρόμου

Ἀγαθόδωρος Ἀγαθοδώρου Ἀλεξανδρεὺς

τῆς βʹ δευτέρας ἱπ(πα)ρχ(ίας) καὶ Ἰσιδώρα Διονυσίου ἡ γυνὴ καὶ τὰ τέκνα

τὸ πρόπυλον καὶ τὸν λίθινον δρόμον Πνεφερῶι θεῶι μεγά-

βασιλεῖ Πτολεμαίωι θεῶι Φιλοπάτορι καὶ

Φιλαδέλφωι χαίρειν Διονυσόδωρος

Ἀθηνοδώρου Ἀθηναῖος· ὑπάρχειν ἐν Εὐ-

Ἡλιόδωρος Εὐδαί[μ]-

ονος, ἐπιστάτης Διονυσιάδ[ος],

τὸν δρόμον, (ἔτους) ιε̣ʹ, Φαρμοῦθι κ̣αʹ

Ἡρώδης Διονυσίου ἱερόδουλος

ἦλθον πρὸς τὴν κυρίαν Ἶσιν μνηί-

Ἡρώδης Διονυσίου.

Φιλώνιχος Βοσπορίτης

Διονυσόδωρος Ῥόδιος

Ἀπολλώνιος Μυτιληναῖος

ὑπὲρ Ἐπιτυχίας

τῆς καὶ Διονυσίας

[κ]αὶ ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς

Διονύσιος ἥκω.

Διονύσιος

Ἀρκάς.

Διονύσιος.

Διονύσιος

Εὐβούλου

Διονύσιος.

Διονύσιος

Ἀβδιῶτος.

Διονυσία

Ἀρτεμιδώρου

Διονύσιος.

Ἀβλο-

Διονύσιος Συροπέρσας.

Μικκυλίων Οἰταῖος.

Διονυσία.

Ἑρμογένης.

ρίαι. παρεγένετο δὲ καὶ Δημήτριο[ς]

ὧι παρώνυμον Καλαῦς καὶ Διονυσία ᾗ

θυγατὴρ χαριεστάτη συνπαρεί[πε]-

Διονύσιος

Καλλιχάρους.

Δημόδικ[ος]

Διονυσίο Σά-

μιος.

Βαγᾶς ἔφη.

Ἀσκλήπιόν σε λέγουσιν, ἐγὼ δέ τε καὶ Διόνυσον,

ἄλλοι δ’ αὖ Φοῖβόν τε καὶ Ἑρμῆν καὶ Ἁρποχράτην Ἁρποκράτην.

Διον...

Ν

καὶ τοῦ καλ(λινίκου)(?) Ἡρακλείδου Ἡρακλείδου

καὶ Διογένους Διονυσίου

ἀδελφοῦ.

Διονύσιος Μενίππου Στρατονεικεὺς ἥκω.

Δημήτριος Ἀπολλωνίου ὃν ἔτεκεν Διονυσία

ἥκ[ω]. τὸ προσκύνημα τῶν παρά μου παρὰ τοῖς θε[οῖς].

Ἀθη[νό]δωρος ἥκω καὶ προσκεκύνηκα. Διονυσίου τὸ προσκύνημα καὶ

τῶν παιδίων κ[αὶ] τῶν τέκνων πάντων.

[— — —] Ἀσπένδιος [— — —]ς Διονυσ[— — —].

Διονύσιος Μενίππου Στρατονεικεύς.

Διονύσιος.

Διονύσιος Ἀφροδι(σίου) Ϲηβ(εννύτης?) Σεβεννύτης π̣(ρο)σ(εκύνησα).

τιμαλφῶν τὰν σὰν εὐλίβανον θυμέλαν,

θῆκε Ἁλικα[ρ]ν[α]σσεὺς Διονύσιος ΕΔ— — — — —

ὄφρα καὶ ἐσσομ[έ]νοις τοῦτ’ ἐς [ἄ]ποψ[ιν ἔοι(?)]

Ἀσκλήπιόν σε λέγου[σιν],

ἐγὼ δέ τε καὶ Διόν̣υ̣σ̣[ον], |

ἄλλοι δ’ αὖ Φοῖβόν [τε καὶ]

Διονυσι-

ον πρ(εσβυτερον) ευ-

[․1-2․]Ι̣Η[․․․]Δ̣[․․․․․․․․]Ι̣[․]Η̣Ι [Δι]-

ονύσιος Δωρίωνος, προ[σ]-

τατήσ̣α̣ς̣ ἀ̣νέ̣θ̣ηκεν τὸ̣-

Ποτάμωνος καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἀ̣[πὸ πολιτ]ε̣ύματος Λυ̣κίων ἐπὶ παρόντι

Διονυσίῳ γραμματεῖ κωμογραμ[ματέως ․․․ τοῦ Μ]αρεώτου εἰπόντων μνη-

ματοφυλακίαν προσήκουσαν αὐτ̣[οῖς — —ca.10— —] οὐ δεόντως ὑπὸ Διονυσίου

τοῦ παρόντος γραμματέως τ̣ῶν [— —ca.15— —]Ι̣Ο̣Ι̣ [αὐτ]ο̣ῖ̣ς̣ δ̣ι̣δ̣άξαι καὶ

Διονύσι-

ον πρ(εσβύτερον) εὐ-

Σάραπ[ιν τὸν Φ]ιλοκαίσαρα

Μ(άρκος) Αἴλ(ιος) Αὐ[ρήλιος Δ]ιονύσιος

καὶ ὡ̣[ς χρηματίζω τῆ]ς Κόπτου πόλεως,

— — — μεμνημένος

— — — καὶ Διονυσί[ου(?)]

— — — — — —υτων

Ἀμμώνιος Διονυ-

σίου εὐχὴν ἐπόησε

άτος καὶ τῶν τέκνων αὐ-

τῆς καὶ Διονῦτος καὶ Ἀνο-

υβᾶτος· (ἔτους) λαʹ Καίσ̣αρος, Πα-

Παρμένων Ποσιδηίου,

Διονυσιάδης Διονυσιάδ̣[ου],

Διοσκουρίδης Εὐτύχο[υ(?)],

[Δι]ονύσιος ἄρχων καὶ φιλάγαθο[ς]

[ἐ]πόησεν συνόδωι νεωτέρων ․․[․․]

[Διο]νύ[σι]ο[ς].

Διον[— — —].

μα

Διονύσου.

τὸ προσκύνημα Διον-

ύσιος Ἡρακλίδης ἱεροπο̣ι̣-

Διονυτᾶς,

Διδυμίων,

Δόρκωνος Μεγιστεὺς εἶπεν· ἐπειδὴ πρυτάνεις

οἱ σὺν Διονυσίωι Μουσαίου τοῦ ὀ[γ]δό[ο]υ ἔτους,

Διονύσιος Μουσαίου Ὑλλεύς, Ἱπ[πία]ς Δίωνος Με-

γιστεύς, Κρατίος Προκρίτου Φιλωτέρειος, Κίσσος

τῶι καὶ Χνού[βει κ]αὶ [Ἥ]ραι [τῆι κ]αὶ Σάτει,

καὶ Ἑστίαι [τ]ῆ[ι καὶ] Ἀνούκ[ει] καὶ Διονύσωι

τῶι καὶ Πετε̣μπαμέ̣ντει κ[α]ὶ τοῖς ἄλλοις

Βουβάστει Σωτείραι, Στασίνικος

Σωμένου καὶ Φιλωτέρα Διονυσίου

ἡ γύνη καὶ τὰ τέκνα, εὐχήν.

Εἰρηναῖος Ἐτυμοκλέους,

Διονύσιος Διονυσίου,

Ἀμύντας Ἱππάλ̣ου,

Ἀσκληπιάδης Διονυσίου,

Πτολεμαῖος Σωνίκου,

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου μεγάλ-

[ου] θεοῦ νέου Διονύσου Φιλοπάτορ-

[ος καὶ] Φιλαδέλφου Ἴσιδει Ἐσενχύ-

Εὐτιχίδη Χαιρήμωνος, Διωνύσιος

Ἀθηναίου, Διονύσιος Διον̣υσ̣ί̣ου,

Χιτιαί̣η̣ Ἀθηναίου, Κομανίων Ἀθήναιος,

ἀθλοφόρου Βερενίκης Εὐεργέτιδος Κρατέας τῆς Δευτέρου

[κανηφόρου] Ἀρ[σι]ν[όης] Φιλαδέλφου [Διονυσίας τῆς]

[Διονυσί]ου, ἱερείας [Ἀρσινόης Φιλ]οπάτορος [Ἀρετίνης τῆς Σέλωτος].

ἔδοξεν τοῖς τεχνίταις τοῖς περὶ τὸν

Διόνυσον καὶ θεοὺς Ἀδελφοὺς καὶ τοῖς

τὴν σύνοδον νέμουσιν, στεφανῶσαι

Διονύσιον Μουσαίου πρύτανιν διὰ βίου

κισσοῦ στεφάνωι κατὰ τὰ πάτρια εὐνοίας

καὶ τοὺς τεχνίτας τοὺς [περὶ] τὸν μέγαν

Διόνυσον καὶ θεοὺς Ἀδελφούς.

ἀναγ[ορε]ύσαι δὲ τὸν στέφανον τοῖς

Διονυσίοις καὶ ἀναγραφῆναι [τὸ]

ψήφισ[μα] τόδε εἰς στή[λ]ην [καὶ] ἀναθεῖναι

πρὸ τοῦ νεὼ τοῦ Διονύσου. τὸ δὲ ἀνάλωμα

τὸ εἰς τὴν στήλην δοῦναι τὸν οἰ[κον]όμο[ν]

ἔδοξεν τεχνίταις τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον καὶ

θεοὺς Ἀδελφούς· v ἐπειδὴ Λυσίμαχος Πτολεμαίου

καὶ πρότερον μέν, ἔτι καὶ νῦν δὲ διὰ πλειόνων ἀπο-

δέδεικται καὶ πρὸς τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς ἄλλους

θεοὺς εὐσεβῶς καὶ ὁσίως διακείμενος τυγχάνει

σημαινομένους τιμᾶν ταῖς πρεπούσαις τιμαῖς,

δεδόχθαι τῶι κοινῶι τῶν περὶ τὸν Διόνυσον τεχνιτῶν̣,

ὧν καὶ τὰ ὀνόματα ὑπογέγραπται, στεφανῶσαι

Λυσίμαχον κιττοῦ στεφάνωι κατὰ τὰ πάτρια

τῇ ιαʹ τοῦ Περιτίου μηνὸς τοῖς Διονυσίοις ἀρετῆς

ἕνεκα καὶ εὐσεβείας τῆς εἴς τε βασιλέα Πτολεμαῖον

καὶ τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς καὶ εὐνοίας

τῆς εἰς τὸν βασιλέα καὶ τοὺς τούτου γονεῖς καὶ τῆ[ς]

Δήμαρχον τὸ ψήφισμα τόδε εἰς στήλην καὶ ἀναθεῖναι

πρὸ τοῦ νεὼ τοῦ Διονύσου· τὸ δ’ εἰς ταῦτ’ ἀνάλωμα

δοῦναι τὸν οἰκονόμον Σωσίβιον.

ἀμφιετηρίδος καὶ τούτου ἀδελφοί·

Διονύσιος,

Ταυρῖνος·

Σπουδί[αιος],

Διονύσιο[ς]·

φιλοτεχνῖται

[— — — —]ς Κάστορος

[— —]ω̣τας ὁ καὶ Διονύσιος ὁ τρι(—)

[Εὐδ]αίμων ὁ καὶ Σαραπάμμων.

λοφάνου· Ἀκάμας Ἀπίωνος· Χαλαφάνης Πάπου· Ἀπολλώνιος Φιλίππου· Ὡρίων Αὐείδου·

Ἀπίων Διονυσίου· Δημᾶς Νικίου· Ἀπολλοφάνης Νικίου· Πτολεμαῖος Θεμίσωνος· Νουμήνιος

Εἰσιδότου· Μέλας Ἡλιοδώρου· Ἀθη̣νιων Ἀθηνίωνος· Ἡροφ̣ῶν Δωροθέου· Δημαρίων Δημη-

ἑκατὸν ἀνδρῶν)· Πύρρος Π̣[ύρρ]ου οὐρ̣[α]γ̣[ό]ς̣ γʹ. Ἀριστομένης Δαλαΐλου σημ(ειοφόρος)·

Διόφαντος Ἀπολλοδότου (πεντηκόνταρχος)· Δημᾶς Ἑρμίου (πεντηκόνταρχος). Διονύσιος Δώρου

αγ(—)· Νίκαιος Ἀρ̣γ̣α̣ίου (πεντηκόνταρχος)· Διόφαντος Διοφάντου· Ἀμμώνιος Π̣τ̣ο̣λ̣ε̣μ̣α̣ί̣ο̣υ̣·

Ἕρμωνος· Ζήνων Δημητρίου· Ἄρηος Διοφάντου· Λυσίμαχος Μηνοφίλου· Ἄετο̣ς Ἀντιπάτρου·

Διον̣ύσιος Ἱέρακος· Φιλώτ̣ας Ἀπολλωνίου· Πτολεμαῖος Δωσιθέου· Ἀλέξα̣νδρος Ἀργαίου· Ἀργαῖος

Θηβάρχου· Ἀχιλλεὺς Ἀχιλλέως· Ὀρόντας Ἑρμαίου· Ἀρτεμί̣δωρος Γάμου· Ἀπίων Ἀλεξάν-

δρου· Γοργίας Γόργου· Ἀρίστων̣ Ἀπολλωνίου· Ἀπολλώνιος Κεφάλωνος· Διονύσιος Πύρρου·

Ἀπο[λ]λοφ̣άνης Πύρρου· Εὔβουλος Ἀ̣φροδισίου· Ἀντίοχος Ἀ̣ντιόχου· Δημήτριος̣ Ἀλεξάνδρου·

νος· Ἀ̣κ̣α̣μένης Ἀ̣β̣δέους· Εἰσίδωρος Γλαυκίου· Ἀλέξανδρος Ζηνοδώρου· Δωρόθεος Δωροθέου·

Ἀπολλώνιος Μαλίχου· Διονύσιος Διοφάντου· Δημήτριος Δημητρίου· Ἀπολλώνιος Ζήνωνος·

Λέων Διονυσίου· Σεύθης Σίμωνος· Ἡρᾶς Γ̣ο̣ρ̣γίου· Ἀκάμ̣α̣[ς] Ἀπολλωνίου· Ἀπολλώνιος

Ἀπολλωνίου· Ἡρά̣κ̣λ̣ειτος Ἀριστομένου· Ἀπολλώνιος Ζηνοδώρου· Ἀπολλώνιος Ἀμμωνίου· Ἀπολ-

λώνιος Μεννέου· Ἀλέξανδρος Ἀπολλωνίου· Ἀλ̣κ̣έ̣τ̣α̣ς̣ Ἀπολλωνίου· Πάτρων Δωροθέου·

Εἰσίδωρος Ἀρίστωνος· Ἀπολλοφάνης Διονυσίου· Ἀπολλώνιος Ἀπολλωνίου· Γαλάτης Ἱέρακος·

Ἀχαιὸς Νικολάου· Μουσαῖος Μουσαίου· Ἀγγίων Ἀδαίου· Ἡλιόδωρος Ἡλιοδώρου· Λ̣α̣κ̣ίτας

Ἀπολλώνιος Ἀλεξάνδρου· Τιμοκράτης Ἀπολλωνίου· Ἡρώδης Ἀρχιβίου· Μουσαῖος Ἀμμωνίου·

Ζηνᾶς Σερᾶτος· Ἱέραξ Διονυσίου· Ζαββίας Δημᾶτος· Παῖς Ἀπολλοδότου· Νίκαιος Νικαίου·

Ἀπολλώνιος Κύπρι(ο)ς· Ἀθηνόδωρος Ἀπολλωνίου· Διονύσιος Λέοντος· Ἀρ̣γ̣αῖος Σελεύκου· Ἑρμαῖος

Ἡρακλέους· Ἀπολλώνιος Ποσιδίππου· Διόδοτος Κορράγου· Ἑρμίας Ἑρμίου· Ἱέραξ Ἀπολ-

Διονύσιος.

Διονύσιος

υἱὸς Ἀνου(βίωνος)

Τατετρῖφις Διο-

νυσίου γυνὴ

Παχούμιος οἰκ(ο)-

Διονύσιος

Ἀμμωνίου.

Δόρκωνος Μεγιστεὺς εἶπεν· ἐπειδὴ πρυτάνεις

οἱ σὺν Διονυσίωι Μουσαίου τοῦ ὀγ̣δόου ἔτους,

Διονύσιος Μουσαίου Ὑλλεύς, Ἱπ[πία]ς Δίωνος Με-

γιστεύς, Κρατίος Προκρίτου Φιλωτέρειος, Κίσσος

ἔδοξεν τοῖς τεχνίταις τοῖς περὶ τὸν

Διόνυσον καὶ θεοὺς Ἀδελφοὺς καὶ τοῖς

τὴν σύνοδον νέμουσιν, στεφανῶσαι

Διονύσιον Μουσαίου πρύτανιν διὰ βίου

κισσοῦ στεφάνωι κατὰ τὰ πάτρια εὐνοίας

καὶ τοὺς τεχνίτας τοὺς [περὶ] τὸν μέγαν

Διόνυσον καὶ θεοὺς Ἀδελφούς.

ἀναγ[ορε]ύσαι δὲ τὸν στέφανον τοῖς

Διονυσίοις καὶ ἀναγραφῆναι [τὸ]

ψήφισ[μα] τόδε εἰς στή[λ]ην [καὶ] ἀναθεῖναι

πρὸ τοῦ νεὼ τοῦ Διονύσου. τὸ δὲ ἀνάλωμα

τὸ εἰς τὴν στήλην δοῦναι τὸν οἰ[κον]όμο[ν]

ἔδοξεν τεχνίταις τοῖς περὶ τὸν Διόνυσον καὶ

θεοὺς Ἀδελφούς· v ἐπειδὴ Λυσίμαχος Πτολεμαίου

καὶ πρότερον μέν, ἔτι καὶ νῦν δὲ διὰ πλειόνων ἀπο-

δέδεικται, καὶ πρὸς τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς ἄλλους

θεοὺς εὐσεβῶς καὶ ὁσίως διακείμενος τυγχάνει,

σημαινομένους τιμᾶν ταῖς πρεπούσαις τιμαῖς,

δεδόχθαι τῶι κοινῶι τῶν περὶ τὸν Διόνυσον τεχνιτῶν̣

ὧν καὶ τὰ ὀνόματα ὑπογέγραπται, στεφανῶσαι

Λυσίμαχον κιττοῦ στεφάνωι κατὰ τὰ πάτρια

τῇ ιαʹ τοῦ Περιτίου μηνὸς τοῖς Διονυσίοις ἀρετῆς

ἕνεκα καὶ εὐσεβείας τῆς εἴς τε βασιλέα Πτολεμαῖον

καὶ τὸν Διόνυσον καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς καὶ εὐνοίας

τῆς εἰς τὸν βασιλέα καὶ τοὺς τούτου γονεῖς καὶ τῆ[ς]

Δήμαρχον τὸ ψήφισμα τόδε εἰς στήλην καὶ ἀναθεῖναι

πρὸ τοῦ νεὼ τοῦ Διονύσου· τὸ δ’ εἰς ταῦτ’ ἀνάλωμα

δοῦναι τὸν οἰκονόμον Σωσίβιον.

ἀμφιετηρίδος καὶ τούτου ἀδελφοί·

Διονύσιος,

Ταυρῖνος.

Σπουδί[αιος],

Διονύσιο[ς].

φιλοτεχνῖται·

ἀπόγονος, τὰ μὲν ἀπὸ πατρὸς Ἡρακλέος Ἡρακλέως VS, Ἡρακλέους Ditt. τοῦ Διός, τὰ δὲ ἀπὸ μη-

τρὸς Διονύσου τοῦ Διός, παραλαβὼν παρὰ τοῦ πατρὸς

τὴν βασιλείαν Αἰγύπτου καὶ Λιβύης καὶ Συρίας

Πτολεμαῖος

Διονυσίου

Ἰουδαῖος.

Νικόστρατος Δημητρίου,

Ἄρειος Διονυσίου,

καὶ εἰσαγωγεὺς Ἀμύντας Ἀμύντου

καὶ γραμματεὺς Δημήτριος Ἀπολλωνίου

καὶ ὑπηρέτης Μεννέας Διονυσίου.

τῶι καὶ Χνού[βει κ]αὶ [Ἥ]ραι [τῆι κ]αὶ Σάτει,

καὶ Ἑστίαι [τ]ῆ[ι καὶ] Ἀνούκ[ει] καὶ Διονύσωι

τῶι καὶ Πετε̣μπαμέ̣ντει κ[α]ὶ τοῖς ἄλλοις

Βερενικεὺς, ὁ ἀρχισωματοφύλαξ καὶ στρατηγός,

καὶ οἱ συνάγοντες ἐν Σήτει τῆι τοῦ Διονύσου

νήσωι βασιλισταὶ ὧν τὰ ὀνόματα ὑπόκειται,

Ἀνούκει τῆι καὶ Ἑστίαι, Πετεμπαμέντει τῶι καὶ

Διονύσωι, Πετενσήτει τῶι καὶ Κρόνωι, Πετενσήνε[ι]

τῶι καὶ Ἑρμεῖ, θεοῖς μεγάλοις, καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς

Παπίου τοῦ Ἀμμωνίου προστάτου καὶ

Διονυσίου τοῦ Ἀπολλωνίου ἱερέως τῆς συνόδου·

Ἡρώιδης Δημοφῶντος,

Παπίας Ἀμμωνίου,

Διονύσιος Ἀπολλωνίου,

Φιλάμμων Φιλάμμωνος,

Σαραπίων Ἀπολλωνίου,

Διονύσιος Κεφάλωνος,

Πάχνοῦβις Τοτέους,

Ἰτάγου,

Διονύσιος Ἀμμωνίου, Ἁρμόδιος Βασιλείδου,

Νησιώτης — — —,

Διονύσιος Ἀμμωνίου,

Ἀσκληπιάδης Διονυσίου,

Διονύσιος Σω̣κράτου, Εὐμένης Διονυ(σίου),

Ἀπολλώνιος Ἰτάγου,

Ἁρποχράτηι Ἁρποκράτηι καὶ Πρεμά[ρ]ρει, θεοῖς Εὐχαρίστοις,

Διονύσιος Δημητρίου κ[α]ὶ Θάσ[η]ς Φίλων[ος ἡ] γυνὴ

καὶ τὰ τέκνα τὴν εἰς τ[ὴ]ν ἀπὸ τοῦ δρόμου

Πτολεμαῖος Διονυ-

σίου, ὁ συγγενὴς καὶ

τοῦ κυρίου βασιλέως θεοῦ νέου

Διονύσου Φιλοπάτορος

Φ̣ι̣λ̣αδέλφου,

(ἔτους) κγʹ, Φαρμοῦθι ιβʹ, ὑπὲρ βασιλέως μεγάλου

Πτολεμαίου θεοῦ Νέου Διονύσου,

Πετεσοῦχον

βασιλέως Πτολεμα̣ίου,

θεοῦ νέου Διονύσου,

Φιλοπά̣τορος καὶ Φιλα̣-

Γάϊος Ἰούλιος Διονύσιος

ἀρχιδικαστής, Θέωνος

ἐν τῶι Ἀβάτῳ θεοὺς καὶ τὸ προσκύνημα ἐποίησα

Ἀπολλωνίου καὶ Διονυσίου, Ἐπιφανείων, τῶν ἐμῶν

ἐπιστατῶν, καὶ τῶν τούτων τέκνων καὶ γυναικῶν

καὶ Ἀρσινόης Φιλαδέλφου

Σωτήρων Διονύσιος Ποτάμωνος.

βασιλεῖ Πτολεμαίωι θεῶι Φιλοπάτορι καὶ

Φιλαδέλφωι χαίρειν Διονυσόδωρος

Ἀθηνοδώρου Ἀθηναῖος· "ὑπάρχειν ἐν Εὐ-