vacat

[— — — — — — — Δι]ον̣ύσιος Διο

[— — — — — — —] Διογένους Λυ

τ[ροδ]ώρ̣ου Νεισέαν

[Διον]ύσιος Διογένο̣υς̣

τ̣ὸ̣ν̣ γλυκύτατο̣ν̣ πατέρα.

καὶ υἱῷ μου Προτανικῷ καὶ τοῖς τούτων τέκνοις καὶ ἐν-

γόνοις καὶ Νείκῃ Διονυσίου καὶ Θεοδώρῳ Νόμου καὶ

Πρωτέο Πρωταίῳ τῷ καὶ Ἀνατολίῳ καὶ Δημητρίῳ Ὅπλωνος τοῦ καὶ

Ὀλυνπηνὸς τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν

ἑαυτῷ καὶ τέκνοις αὐτοῦ Διονυσίῳ τῷ καὶ

Φιλοκλεῖ καὶ Ἑρμᾷ γ̣ʹ τῷ καὶ Μόλῃ τοῖς Ἑρμᾶ-

Αὐρ(ήλιος) ❦ Ζώσιμος Δη̣μ̣η̣τρίου Διονυσίου υἱὸς Ὀ-

λυμπηνοῦ (sic) ἑαυτ̣ῷ καὶ γυναικὶ Αὐρ(ηλίᾳ) Κοσμίᾳ

τὸν τύνβον κατεσκεύασεν̣ Αὐρ(ήλιος) Φιλοκύρ%⁸⁰?ιος τῶν

περὶ Ἀθήναιον Διονυσοδώρου Ὀλυμ(πηνὸς) ἑαυτῷ καὶ γυ-

ναικὶ αὐτοῦ Μούσᾳ καὶ παιδίῳ Φιλοκυρίῳ καὶ θυγατρί μου

τὸν κατασκευασθέντα τύμβον ὑπὸ Διονυ-

σίου βʹ Ῥούφου Ὀλυμπηνοῦ ἐπέγραψε ὁ υεἱὸς αὐτοῦ

Διονύσιος τοῖς προκατοιχομένοις γονεῦσιν καὶ θείῳ Ἀπολλω-

νίῳ καὶ ἀδελφῇ [Πι]θάνῃ καὶ ἑαυτῷ καὶ γυναικί μου vacat

Διονύσ(ιος) Διοτείμου πεντάκις Ὀλυμ-

πηνὸς τὸν τύμβον κατεσκεύασα ἑαυτῷ

Διονύσιος Τέχνης Ὀλυμπηνὸς

τὸν τύμβον ἑαυτῷ καὶ γυναικὶ καὶ

Διονύσ(ιος) Δημητρίου κατεσκεύασα

τὸν τύμβον ἑαυτῷ καὶ τέκνοις καὶ ἐκ-

Διονύσιος Φιλοκράτους Ὀλυμπηνὸς κα-

τεσκεύασα τὸν τύμβον ἑαυτῷ καὶ τέκνοις μου

τόνδε τὸν τύμβον Διονύσιος, οἰκονόμος τῆς πόλε-

ως, κατεσκεύασεν ἑαυτῷ καὶ Τύχῃ Ὑγείας Ὀλυμπηνῇ

καὶ Χαιρούσῃ̣ καὶ Διονυσίῳ τέκνοις καὶ Ἀρτείμᾳ καὶ Ἀγαθόπο-

δι καὶ Ναυκληρικῷ τοῖς Ὑγείας Ὀλυμ(πηνοῖς)· ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ ἐξέ-

Αὐρηλία Ῥοδοὺς Ἑρμαίου Διονυσιδώρου Ὀλυμπηνὴ κατεσκεύασα

τὸν τύμβον ἑαυτῇ καὶ τῷ ἀνδρί μου Δημητρίῳ καὶ τοῖς τέκνοις

ἡμῶν καὶ ἐνγόνοις καὶ τῇ γλυκυτάτῃ προϋποκειμένῃ

τροφίμῃ Ὀλυμπιάδι καὶ Ἑρμαίῳ Διονυσιδώρου, πατρί μου,

καὶ μητρί μου Χρυσογονίᾳ καὶ τῷ δευτέρῳ ἀνδρί

ἐσώθη[ν], καὶ τῇ Τύχῃ τῆς

πόλεως καὶ Διονυσίῳ

Διονυσίου ἰατρῷ τῷ

θεραπεύσαντί με. ❦

Πείσ̣ων Τατει[δ]ι

Διονυσίου [τῇ γ]υναικὶ

καὶ ἑαυτῷ ζῶν.

ἀρη[τ]ῆρες [Ἀχ]αίας δήμου χάριν τῆς δ[ε]κα[μά]ζου

Τετρακόρης τε [θ]εᾶς πρόπολοι καὶ Διονύσου.

ὃς ἂν δὲ κακῶς τῷ ἀνδριάντ[ι] π[υήσ]ῃ

ἀρητ̣ῆρες Ἀχ̣αίας δήμου χάριν, τῆς δεκαμ̣ά̣ζου

τετρακόρης τε θεᾶς πρόπολοι καὶ Διονύσου,

ὃς ἂν δ̣ὲ κακῶς τῷ ἀνδριάντι̣ π̣υ[ήση̣, ἢ τὸ μνῆμα σκ]ύλῃ,

[Τ]ιβέριος Κλ[α]ύ-

[δι]ος Διονύσι[ος]

Τιβερίᾳ Κλ[α]υ[δί]-

Νέων κ(ὲ) Αὐρ. Νε-

ωνιανὸς [ Δι]-

ονυσίο[υ]

εὐχήν. auf der Basis

Θεόφιλος Θεοφίλου ἱερ̣-

εὺς Διονύσου κὲ Πανθέου ἀν-

[έθηκεν]

ῖς φίλος ἐξετέλεσσε /

ΧΕΥΤ Διονύσῳ ἔχων Πάρος πα[τ]ρὸς? οὔνομα.

Λόνγος Δ[ι]-

[ονυσ]ίου [ἱερ]-

[ε]ὺ̣ς̣ ὑπὲρ κα[ρ]-

Λόνγος

Διονυσίο[υ]

[ἱε]ρεὺς Σώσζον-

Μαμιο̣ς ἱερεύς

Μεῖρος [Ἰμε]νος Διονυσίου

Κάλα[μο]ς Ἀνδρονεί[κου]

Τίτος Π̣απα

Διονύσιος ΣΣώσπιτο[ς]

Λόνγο[ς] Τε[ιμ]οθέου

Αὐρ. Διονύσιο[ς Μ]-

ανη πατρὶ κα̣[ὶ]

Διονύσιος

καὶ Μᾶρκος καὶ

Νέων κὲ Αὐρ. Νε-

ωνιανὸς [Δι]-

ονυσίο[υ]

εὐχήν.

[Οὐ]ρ̣έων(?) δήμου Διὸς Μεγίσ[του]

[Ὀλυ]νπίου ἱυῷ(?) υἱῷ Διονύσωι ε[ὐ]-

[αντ]ήτῳ(?) Ἠτᾶς Λοῦτσος Κα[νδί]-

Λονγείνῃ γυν[αικὶ]

καὶ Διονυσίῳ υἱ[ῷ]

μνήμης χάριν.

[․3-4․]ρέων δήμου Διὸς μεγίστο[υ]

[Ὀλυ]νπίου ιὑῷ Διονύσωι ἐ̣[ν]

[Κρ]ητίνῃ Τας Λουτεος Κα-

στεφάνωι εὐνοίας ἕνεκα τᾶς εἰς τὸν δᾶμον· τὸν δὲ ἀ-

γωνοθέταν ἀναγγεῖλαι τὸν [σ]τέφανον τοῖς Διονυσί-

οις ἐν τῶι θεάτρωι· δεδόσθαι δὲ αὐτῶι καὶ πολιτίαν καὶ ἰσο-

θήκη Διονυσίου ἰατροῦ.

Λεύκιος Διονυσίου τὴν γυνα[ῖκα]

Στησιγόνην Πυθίωνος.

κατὰ τὸ ἰν․․ καὶ ἱερέα διὰ βίου τοῦ καλλικάρπου

Διονύσου τὸν φιλοκέσαρα καὶ φιλόπατριν καὶ υἱὸν

τῆς ἀγαθῆς τύχης τῆς πόλεως καὶ πανάρετον.

Ἀλεξίτιμος Ἀλεξιτίμου

τοῖς γονεῦσι καὶ Διο[νε]ίκω

καὶ Ἀρίστωνι τοῖ[ς ἀδ]ε[λ]-

․․․υκράτης Διο[νυ]-

[σί]ου Διονύσιον Ἱ[ππ]-

[ώ]νακτος τὸν [πατέ]-

Διόνυσος Καλλίκαρπος

Δημήτηρ Καρποφόρος

Διονύσω

Καλλικάρπω

Γερ[μ]ανικοῦ Μηνόδωρ[ο]ς

Διονυσίου τὸν ἑαυ[το]ῦ εὐεργέτην.

Διονύσιος

λευκοργὸς

ἐξὸν δὲ εἶναι

τεθῆναι Δι-

ονύσιον

ὧν ὁ τόπ-

καὶ Ἐλπίδα

Σωρὸς Διονυσίου

Διοσκουρίδου

καὶ Εὐσταχίου.

λουτρὰ Διονυσίου χριστιανοῦ κλυρικοῦ

ἐνθάδε κεῖται Ἰουλιανὴ ἡ γλυκυτάτη.

Ὀπράμωσις Τεύκρου

Διόνικος Ταρκυμβίου β

Πλῶς Ὀάριος

Κλοῦς Μῶτος

Διόνικος Δηλιάρχου

Ζᾶς Γιάλιος

Ἑρμοκράτης Μῶτος β

Ἀπολλόδοτος Διονίκου β

Ἀρμαρώνζας Μίσιος

Τεῦκρος Διοκλέους

Διομήδης Διονίκου

Ἑρμόφαντος Διοσκουρίδου β

Κνῶς Ἑρμοκράτου β

Διόνικος Εὐ[β]ούλου

Ἀριστόβουλος Ὕβριτος

Δηλίαρχος Τεύκρου β

Διόνικος Βοήθου β

Ἐπικράτης Ἀπολλοδότου

Καλλίστρ[α]τος δὶς

τοῦ Διονείκου β

Πό(πλιος) Αἴλιος

Ἑρμογένης γ

Αὐρ. Διόνικ[ο]ς δὶς ὁ καὶ Πομπη-

ιανός

Διονύσω Ἀρχε-

[β]άκχω καὶ τοῖς

στεφάνωι εὐνοίας ἕνεκα τᾶς εἰς τὸν δᾶμον· τὸν δέ ἀ-

γωνοθέταν ἀναγγεῖλαι τὸν [σ]τέφανον τοῖς Διονυσί-

οις ἐν τῶι θεάτρω· δεδόσθαι δὲ αὐτῶι καὶ πολιτίαν κα[ὶ] ἰσο-

[στέφανον ἀν]αγγεῖλαι τὸν ἀγωνο-

[θέταν τοῖς Διονυ]σίοις ἐν τῶι θεάτρωι·

[ὅπως δὲ καὶ πρ]όξενος γένηται, τοὺς

Μουσαῖος Μουσαίου̣,

Διοσκουρίδης Διονυσίου,

Διόδοτος Δέκμου,

ὁ δῆ[μος]

[Δι]ο̣νύσιον Δει̣σ̣[․․․․․․]

[τ]ο̣ῦ Διονυσίου [․․․․․․]

[․] ἱερέα Τ̣ι̣[․․․․․․․․․․]

Διονύσῳ

Καλλικάρπῳ

Διονύσιος Ἀλεξάνδρου

τὴν σειτικὴν τῇ πατρίδι

[Διονύ]σῳ

[Καλλικ]άρπῳ

τὸν καὶ Ἄμαχιν,

ἱερέα Διονύσου,

τὸν υἱὸν τοῦ ἀξιολο-

εὐνοίας ἕνεκεν.

ΘεοΝΔΕϹ Διον-

υσίου ἐποίεν(!).

Σαώτας Ξενόθους [τὸν φίλον(?)]

Ξενόθουν Διονυ[σίου — — —].

Δυονίσιος Διονύσιος ἑαυ-

τῷ ζῶν τὴν

— — —τίου υἱοῦ Δυο[νισίου Διονυσίου — — —].

λουτρὰ Διονυσίου χριστιανοῦ κλυρικοῦ κληρικοῦ.

𐆠 ἐνθάδε κῖται Ἰουλιανὴ ἡ γλυκυτάτ[η]. 𐆠

Θεοδό̣[του? λ]ανα̣ρίου

υἱοῦ Διονυσίου Κυρι-

κίων λαναρίου.

Ἰουλιανῆς· οἶκον δὲ τοῦτον ἐδωρήσατό μοι

πατὴρ Διονύσιος, βάσκανος δέ τις ἀφήρπασεν

ἐγ βροτῶν, [— —] δὲ πόνους πατρὶ οἷα κληρονό-

Διονύσῳ Καλλι-

κάρπῳ καὶ Δήμη-

τῆς ἐν Τά[γ]ες πωλουμ[ένης ἐ]ν τῷ φανερῷ τε προκηρυ-

χθίσης ἐπὶ ἰκανὸν χρόνο[ν] Διονυσόδωρος Θεαγ[έ]νους

ἀνὴρ ἐδήμων κὲ με[γίστας] δ[ωρεὰς(?) δ]εδωκὼς τῆι πατρίδι

ς ἐπίδοσιν ϛσʹ κὲ τῇ γ[ερ]ου[σ]ίᾳ ἐπιδόσεως ἑκάστῳ

αὐτῶν ἀνὰ ὀβολοὺ[ς ι]βʹ, τύχῃ ἀγαθῇ δεδόχθαι Δι-

ονυσόδωρον Θεαγέν[ους] ἄξιον ὄντα τῆς δηλουμέ-

νης ἱερωσύνης ἱερᾶσ[θαι] τῆς αὐτῆς θεοῦ. ἔτι κατε-

[ὁ δῆμος] ὁ [Ἱε]ροπ[ολ]ιτῶ[ν]

[Κλέων(?)]α Διονυσ[ί]ου τ[ὸ]ν συγ[γ]ενῆ

[καὶ φίλ]ον τοῦ βασιλ[έ]ως καὶ ἐπὶ τ[ι]-

δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ιβʹ, αὐτοκράτορι τὸ κβʹ, ὑπάτωι τὸ ϛι, τει-

μητῇ διὰ βίου, πατρὶ πατρίδος Διονύσωι Καλλικάρπωι Λούκιος

Οὐαλέριος Λουκίου υἱὸς Κολλείνα Νίγερ δημιουργήσας καὶ ἱερασάμενος

φιλοτειμηθείσης

εἰς αὐτὸν Διονυσίας

τῆς Ἀπολλωνίου τῆς

Διονύ[σῳ]

Καλ[λι]κά[ρπῳ καὶ]

Ἀντιοχέων ὁ δῆμος

Κύδωρον Διονυσίου Λαοδικέα

ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐνοίας

σαντας τὴν τῶν πολιτῶν εὔνοιαν διαλεχθῆναι περὶ τῶν σ[υ]μ-

φερόντων ἀμφοτέραις ταῖς πόλεσιν. ἡιρέθησαν Διονύσιος

Ἀλεξάνδρου, Μουσαῖος Νικολάου. vac.

ηνὸς Ξανδ[ι]-

[κ]οῦ β. Διουνύσι[ος] Διονύσιος

Διοδότου Τ[υ]-

Διονύσιος ἑαυ-

τῷ ζῶν τὴν

τέχνη·

Διονῦς

Ρωβω-

Διονύσιος

Διονυσιοδώρῳ

τῷ υἱῷ μνήμης

δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ιβʹ, αὐτοκράτορι τὸ κβʹ, ὑπάτωι τὸ ϛιʹ, τει-

μητῇ διὰ βίου, πατρὶ πατρίδος Διονύσωι Καλλικάρπωι Λούκιος

Οὐαλέριος Λουκίου υἱὸς Κολλείνα Νίγερ δημιουργήσας καὶ ἱερασάμενος

Διονίσις Ἀν-

τιοχεὺς θε[ᾷ]

Αὐρ(ηλία) Διο[νυσία(?) ἑ]-

αυτῇ κὲ [συν]-

Διονύσιος ἑαυ-

τῷ ζῶν τὴν

Δι[ονυσιος] Δ̣ι̣ο̣ν̣υ̣[σιου φυ??]-

σει βʹ, θεσει δε Ἰαζημιος το[υ]

Σα Μιρα Μος

Διονυσιου Σω-

κρατει τωι τρο-

Ἁρπάλῳ, σ[υμβί]ου

Διονυσίου

πατρί, ∶∶ καὶ Ἀθηναΐδι Ἀ-

Α̣ὐρήλιος Μᾶρκος

Διονυσίου εὐξάμε-

νος ὑπὲρ τῆς κληρου-

Αὐρ(ήλιος) Διο[νύ]-

σιος Αὐ̣[ρ(ηλίᾳ)]

Ἀνο‵π′τηνὴ

Σπινινίου Δ-

ιονυσίῳ τῷ ἀ-

δελφῷ μν-

Πόντου καὶ Βειθυνίας, ἀνθύπατον

Κύπρου, διὰ προνοητοῦ Διονυσίου

τοῦ Τρύφωνος τοῦ Κράτητος

Διονύσιον Τιμοστράτου

ἱερέα γραμματεύσαντος

[— — — —] Πλουτιάδου Ὑπαιπηνός

[— — Δι]ονυσίου Ἀντιοχεύς

[— — — —]ος Εὐβίοτος Εὐβιότου

[τ]ὸν Διόνυσον καὶ τὸ Ἰνδικὸν λεο[ντ]άριον Μ̣. Τίτ̣ι̣ος(?) Παντί-

σχεινος Ἀθηνίων ὁ ἰακ[χα]ῖος καὶ τεχνάρχης ἐκ τῶν ἰδίων

καὶ ἀρχιερέως, τὸ κοι[νὸν τῶν ἐν τῶι κατὰ]

Κύπρον γραμματε[ίωι περὶ τὸν Διόνυσον]

τεχνιτῶν.

νὸν τῶν ἐν τῶι κατὰ Κύπρον

γραμματείωι περὶ τὸν Διόνυ-

σον τεχνιτῶν εὐνοίας ἕνε-

[οἱ κατοι]κοῦντες στρατιωτικοὶ καὶ πολιτικοὶ

[Διον]ύσιον v Αἰγιβίου, τῶν φίλων, καὶ

[βα]σιλικὸν δικαστήν, τὸν γενόμενον πολιτικὸν

ἡ πόλις

[Διο]νύσιον Ἀρίστωνος.

vacat

[τὸ κ]ο̣[ινὸν] τῶν ἐν τῶι κατὰ Κύπρ[ον]

[γραμμα]τείωι περὶ τὸν Διόνυσον

[τ]εχ[νι]τ̣[ῶν Ν]ικαγ[ό]ραν Εὐπολέμου

[— — Διο]ν̣ύσιος καὶ [—]Ι[— —]

[— —]μ̣ων γένος π[— — — — —]

Ἰουλ(ίου)

Διονυσι-

ανοῦ.

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —], ἀρχόντων Κρίτωνος κιθαρῳ[δοῦ — —],

[— — — — — — — — — — — — — ποιητοῦ σατύ]ρων, Διονυσίου ποιητοῦ τραγῳ[διῶν, — — —]

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —] συναγωνιστοῦ τραγικοῦ, γραμ[ματεύοντος]

[τοῦ βασιλέως καὶ στρατηγ]οῦ καὶ ναυάρ[χου καὶ ἀρχιερέως τῆς νήσου],

[τὸ κοινὸν τῶν ἐν τῶι κ]ατὰ Πάφον γραμματείωι π̣ερ[ὶ τὸν Διόνυσον]

[καὶ θεοὺς Ἐπιφανεῖς(?) τεχ]νιτῶν, εὐεργεσίας ἕνεκεν τῆς εἰ[ς ἑαυτό]·

[— (annus, mensis, dies) — —], ἀρχόντων Κρίτωνος κιθαρωι[δοῦ],

[τοῦ δεῖνος ποιητοῦ σατύ]ρων, Διονυσίου ποιητοῦ τραγῳ-

[διῶν, οἰκονομοῦντος(?) τοῦ δεῖνος] συναγωνιστοῦ τραγικοῦ, γραμ-

[ἱερέως τοῦ δεῖνος (+ artistic profession?)], ἀρχόντων Κρίτωνος κιθαρωι[δοῦ],

[τοῦ δεῖνος ποιητοῦ σατύ]ρων, Διονυσίου ποιητοῦ τραγῳ-

[διῶν, ταμιεύοντος τοῦ δεῖνος] συναγωνιστοῦ τραγικοῦ, γραμ-

Διονεί-

κου. lilia tria

[Ο]ἰνέας Ἕρμωνος Κ[— — — — — —]

Διόδωρος Διονυσίο[υ — — — — — — —]

Ἀντίφιλος Νεοπτολέ[μου — — — — —]

Κλέων

Διονυσ[ίου]

Σιδών[ιος].

Διόνυσος

Διονύσιν [χρηστή],

μνήμη[ς χά]ριν.

Θεῷ Ὑψίστο

Διονύσιος̣

κ[— — —]-

Διο[ν]υσία(?)

χρησ[τή],