τὸ μνημεῖον

Διονοισίου

Σελικου Σελεύκου? καὶ τ-

ἔτους τλζʹ, μη(νὸς) εʹ, δʹ. Αὐρ. Διονυσὶς [․․․]ονε[․․․]

[ζ]ῶσα κατεσκεύασεν τὸ ἡρῷον τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς Εὐ[․․․․]

Αὐρ. Διονύσιος [δὶς τοῦ(?)] Λουκίου ἱερεὺ[ς Διὸς Σωτῆρο]ς [․․ δ]ειπνί[σας — — —].

κράτους τοῦ Ἀττάλου

καὶ Διονυσίου τοῦ Ζη-

νοδότου.

[Ἀ]ριστώνις Γλύκωνος,

Μένανδρος Διονυσίου,

Πάπας Κέλσου,

Διόδωρος Μηνοφίλου,

Διονύσιος Ἀριστέου,

Ἡλίας Ἀπολλωνίου,

Ἱππόνεικος Ἀρτεμιδώρου,

Διονύσιος Νίγερος,

Δάδης Ἀλεξάνδρου,

Διόδωρος [Ἱπ]ποδάμου,

Διονύσιος Διονυσίου,

Ἀσκλᾶς Κέλσου,

Ἄντυλλος Φιλοπάτορος,

Διονύσιος Διονυ-

σίου Φλαουιανὸς,

Ὧλος ∙ Ἄλφιος ∙ Ἄπερ,

Ἀριστέας Διονυσίου,

Κράτης Ἱπ-

Τατία Μηνοδότου Διονυσίῳ τέκνῳ μνήμης χάριν. ἔτους σϟδʹ, μη(νὸς) ιαʹ, βʹ.

[νήπιο]ι, ὥστε νέφεσσ’ ἔνι κείμενον οὐραν[ίοισιν].

[ὡς φάτ]ο. τοῖς μάλα τοῦτο Διονύσου ἅ[δε ῥῆμα],

[πατρίς] θ’ ἡμετέρη ὣ̣ς καὶ Διὸς ἤραρε θυμ[όν].

[ὁ δεῖνα Γ]λύκωνος μετὰ τῆς σ[υμβί]ου Διονυσίῳ τῷ υἱῷ μνήμης χάριν.

φωνος κὲ γραμματέος

Διονυσίου Π[υ]θοδώρο[υ]

ἐπιμεληθέντος Νεικ[ο]-

Αὐρ. Διονοί-

σιος πρεσβ[ύ]-

Αὐ[ρ]. Δ[ι]ονύ[σιος —]ΝΙΜ

ΜΙΧΕΑΔΕ[— —]ΑΝ[—]Ϲ

Υ[— —] Διονυσ[ίῳ τῷ]

υἱῷ [—]R:ϹΙΔΕΖΧΑ

Πρε̣ιζει Ῥωμαίοις καὶ Ἕλλη-

σιν Διονυσ̣όδωρ[ο]ς Ξενί-

ου τὸν βωμὸν ἐκ το͂[ν]

[— — — μύσ]-

[τ]α̣ι̣ Δ̣ι̣ονύ-

σῳ εὐχήν.

Ἀγαθήμερος

Διονυσίου φυλῆς

Ἀργειάδος κατεσ-

[Δ]ιονύσιος στρατιώτης κα[ὶ]

Στράτων κατεσκεύα[σαν]

ἔτους τκʹ, μ(ηνὸς) θʹ, αιʹ

Διονύσιος ∙ στρατιώ-

της ὁ καὶ βετρανός

[Αὐρ.] Ἰοῦστ̣α Σεβα[στηνὴ καὶ]

[Τ]ι(?)πρειζηνὴ γυνὴ Δ[ιονυσίου]

[Αὐ]ρ. Διον[υσίῳ τῷ ἀνδρὶ καὶ]

Σ̣τράτων τῷ γλυκυτάτῳ

[π]ατρὶ Αὐρ. Διο%⁸⁰%⁸⁰νυσίῳ

[βετρα]νῷ κα̣ὶ [Στρ]ά̣τω[ν]

Κ̣ΗΙΟΥΕΡΗΝΟΙ μύσ-

ται Δὶ Διονύσῳ εὐχή-

ν.

ὑπὲρ ἑαυτῶν κὲ κώμ-

ης Διὶ Διονύσῳ εὐχ-

ήν.

Διονύσι[ος(?)]

τὴν ἐνοχὴ-

τόπος Μ(άρκου) Αὐ[ρηλ]ί̣ου Ἀπολλειναρίου κα̣ὶ Μάρκου Αὐρηλ[ίο]υ

Διονυσιανοῦ.

[σο]ροὶ λευκόλιθοι τρεῖς καὶ αἱ παρακείμεναι σοροὶ πωρινοὶ τρεῖς

[Μ(άρκου)] Αὐρ(ηλίου) Διονυσίου Ἀρτεμωνιανοῦ τοῦ Κρατίστου ἀρχιερέων καὶ τῆς γυναι-

κὸς αὐτοῦ Τιβ(ερίας) Κλ(αυδίας) Ἀντωνίας Φιρμείνης ἀρχιερείης καὶ τῶν τέκνων αὐτῶν.

․․․․Ο․ΚΛ․ΙΟΕΠΙΙΛΛΟ̣․․․․Ο̣ΒΟΣ ὡς ἑ διατάξεις κελεύουσι προν[ο]-

ήσει [δὲ] ΠΙ․․․Ο̣Ο̣Σ․․․․ΙΛΛΙΟΕΤΙ̣Ι̣Ι̣ Ἀρτέμωνος φύσι δὲ̣ τ̣οῦ Διο-

[νυσίου — — —]Ι̣Ι̣Ιοδου// scheinbar folgen hier keine Buchstabe mehr.

Τερτυλλείνου, ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ

Αὐρ(ηλία) Ζωτικὴ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν Νεικηφόρος καὶ Διονύσιος,

ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ ἐξέσται κηδευθῆναι. εἴ τις δὲ παρὰ ταῦτα

[ταμίῳ (δην.) —ʹ]. τούτου ἀντίγραφον ἀπόκιται εἰς τὰ ἀρχῖα.

[ἡ σο]ρὸς κὲ ὁ ἐπὶ αὐτὴν τόπος Αὐρ(ήλιος) Διονύσιος Π̣(οπλίου) Αὐ(ρηλίου) Κν̣ημίου(?) ἔχω τὴν κατοχήν.

[— — —] κὲ περὶ α[ὐτὴν ․․․․․] Διονύσιος ταύτ̣ην̣(?)

που ἐ[κ] προγόνου διαδοχῆς Γλυκονήδη(?) ἔνοχον μνήμης.

καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος

․․․ανοῦ Διονυσίου.

ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Ζ̣ωσίμου Ἀνδρονείκ[ου],

[ἐν ᾗ κη]δ̣ευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐ[το]ῦ Αὐρ(ηλία) Διονυσίς· ἑτέρ[ῳ]

[δὲ οὐδενὶ ἐξέσται κηδευθῆναι — — —]

ἡ σορὸς καὶ ὁ βωμὸς σὺν τῷ περικειμέν[ῳ κηπίῳ(?)]

Μεμμίας Διονυ[σίας Ἀμμ(?)]ιανοῦ τοῦ [— — —]

[— — — — — —] κηδευθήσεται [δὲ καὶ — — —]

ἡ σορὸς Τι(βερίου) Κλ(αυδίου) Ἀσπρηνᾶ καὶ Αὐρη(λίας) Διονυσίδος

Μακεδονιανῆς.

γένους τοῦ Θεοδώρου, ἐν ᾗ κεκήδευται ὁ Παπίας,

κηδευθήσεται δὲ καὶ ὁ ὑὸς αὐτοῦ Διονύσιος. ❦

Ἀπ̣ερ̣δά[τ]ου(?), ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ

αὐτοῦ Διονυσὶς καὶ τὰ παιδία αὐτῶν· ἄλλῳ δὲ μηδε-

νὶ ἐξέστω κηδεῦσαί τινα· εἰ δὲ μή, ἀποτείσει τῷ ἱε-

ὁ δῆμος ὁ Ἱεραπολειτῶν

καὶ ὁ δῆμος ὁ Διονυσοπο[λειτῶν]

[καὶ] ὁ δῆ[μος] ὁ Βλαυνδέων

Reste von vier Kränzen

Κύδωρος Διονυσίου εἶπεν· ἐπειδὴ ἐκ πλ[ε]ί̣ονος [χρόν]ου δικῶν οὐ̣-

σ̣ῶν ἀδικάστων παρ’ ἡμῖν ὁ δῆμος ἔπε[μ]ψε πρεσβείαν πρὸς

νων στεφάνων τοῖς τε δικασταῖς καὶ τῶι γραμματεῖ

ἐν τῶι ἀγῶνι τῶν Διονυσίων, ὅταν [σ]υντελῶσι τὰς πρώτας vv

σπονδάς. καὶ ἵνα ἀναγραφῆι τὸ ψήφισμα εἰστήλην καὶ σταθῆι

αὐτὸ εἰς λεύκωμα θεῖναι ἐν τῶι Ἀρ[τέμιδο]ς θησαυρῶ̣[ι].

πρεσβευτὴς Κύδωρος Διονυσίου.

λ̣[ι]στ̣ι̣κῆς μεγάλης σ[υν]ό̣δ̣ο̣υ τ̣[ῶν] ἀ̣π̣ὸ [τῆς οἰ]-

κουμένης πε̣ρὶ τὸν Διόνυσον καὶ Αὐτοκ̣ρ̣ά̣τ̣ο̣-

ρα Καίσαρα Τίτον Α̣ἴ̣λ̣ιον Ἁδριανὸν Ἀντωνῖ-

☩ [σ]ορὸς Αὐρ(ηλίου) Διονυσίου ․Λ̣[— — —]

Γ̣․․ΑΥΡ̣ΕΙ․[— — —].

τῷ θέ[ματα Μ]ηδικὰ ἔ-

στιν Διονυσίου Λ(ουκίου) Φορ-

νίου Λαοδι-

Μᾶρκος Ῥού-

πο%⁸⁰υ καὶ Διο-

νύσειος ὑὸς

αὐτοῦ, ἐν ᾧ

Ἀπολλώνιος

καὶ Διονύσιος συν-

τρόφῳ, ὑπὲρ τῶν

[ἀγ]αθῆι̣ τύχηι̣.

Μάγνιον Διο-

νύσιον, ἱππι-

κὸν ἀπὸ στρατει-

ῶν, υἱὸν Μ. ∙ Αὐρ. ∙ Δι-

ονυσίου πρώτου

ἄρχοντος τὸ βʹ ∙ καὶ στε-

φανηφόρου, ∙ Μάγν[ι]-

[ο]ς Δ̣[ιονύσιος]

[ἀνέστησεν].

ωτηρίας,

Διονύσῳ

εὐχήν.

κὲ Ἀπολλώνι-

ος κὲ Διονύσιος

Τείμωνι συντρ[ό]-

να αὐτῶν Τείμαιο-

ς καὶ Διονύσιος κ-

αὶ Θεογένης πατ-

[— — — κ]ὲ οἱ μῦσται Διον-

[ύσῳ τῷ] ἐπ[ιφ]ανεῖ θεῷ.

[ν]έοι μύσται Διο̣[νύσῳ]

ἐπιφ̣ανεῖ θεῷ.

τῶν ὑπὸ ἐπιμέλειαν Εὐμένου[ς]

Διονυσίου καὶ Ἰουλ. Δουβασσίωνο[ς]

κατὰ τῆς πόλεως ψήφισμα.

Διονύσιος Μενάνδρου Ἀμμίᾳ

τῇ γλυκυτάτῃ γυναικὶ καὶ αὑ-

Διονύσιος Μενάνδρου

Ἀμμίᾳ τῇ γλυκυτάτῃ

[Διονύσῳ] καὶ Αὐτοκράτορι Καίσαρι Τραιανῶι Ἁδριανῶι Ὀλυμπ[ίωι τὴν — — —]

[— — —]ιν καὶ τὴν στόαν ἐκ τῶν ἰδίων ἀνέθηκεν ․[— — —].

[Γλύ]κων καὶ [Διο]νυσογένης [οἱ υἱ]οὶ Δήμαδο[ς κτλ.]

αὐτοκράτορα καθιέρωσαν

πρῶτοι ἐκ τῶν ἰδίων Διον[ύ]-

σιος Διονυσίου τοῦ Μην[ο]-

φίλου καὶ Ἀσκληπιάδης Δη-

Γενέτορι, εἰσανγείλαν-

τος Ποπλίου Κ[λ.] Διον-

υσίου, συνέδρου τοῦ

Τάτακος Διονυσίῳ υἱῷ μνήμης

χάριν.

Διονύσιος Διονυσί-

ῳ ὑῷ μνήμης ΧΩΜΜΕΛΗϹ [χάριν].

Ἑρμογένης καὶ Διονύσιος Ἑρμ̣[— — —]

πατρὶ μν[ήμης χά]ριν.

Τατιον Μητροδώρῳ ἀνδρὶ καὶ Μητρόδωρος καὶ Διονύσιος καὶ

Ἱκέσιος οἱ υἱοὶ πατρὶ μνήμης χάριν.

Διονύσιος καὶ Πασίων Αφιῳ τῇ ἰδίᾳ

μητρὶ μνήμης χάριν.

[Δ]ιονύσι[ος] Τρ[οφ]ί-

μῳ φιλτάτῳ

Μ̣ε[νέ]μαχος Διονυσίου.

Διονύσιος καὶ Ν[— — —].

ους τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἀγωνοθέτου

τῶν Δείων καὶ ἱερέως Διονύσου

διὰ βίου.

ἱεραιω-

σύνης ἱερεωσύνης Διο-

νύσου Ἀπ-

πουληί-

Διονύσις̣

τὴν ἐνοχὴ-

Εἰού(λιος) Διονύσιος

ἀπὸ χιλιαρχιῶ-

ΔΙΟΝΥΦΙ[— — —] Διονυσι[—]?.

Διονῦ Φι[— — —].

Διονύσιος Ἀλκίμου

Ἐνεαπηγείτης Διὶ

Διονύσῳ Καθηγεμόνι

οἱ μύσται ἀνέθηκαν·

Τ. Φλάουιος Φορτουνᾶτος

Διονύσιος Μενάνδρου ἱερεῖς·

[Τ.] Φλάουιος Φορτουνᾶτος νεώτερ(ος)

Μένανδ̣ρ̣ο̣ς Δ̣ι̣ο̣[νυσίου]

— — —

Καρικὸς Δι-

ονυσίου ὑ-

πὲρ ἑαυτοῦ

καθηγεμόνι Διονύσῳ

Γ. Ἀμβείβιος Φρουγιανὸς

Διονύσι[(ο)ς ὑπὲρ τῶν ἰδίων]

Ὁσί[ῳ (κὲ) Δικέῳ Δικαίῳ εὐχήν].

Διονύσιος καὶ Τατεις καὶ Γάειος καὶ Ἄλκιμο[ς]

ἐτείμησαν τοὺς ἑαυτῶν γονεῖς Δωρόθεον.

[Διον]ύσειος ζῶν

[κὲ φρο]νῶν ἑαυτῷ

[Ἀναξίμ]βροτος Διονυτᾶι χαίρειν· τοῦ γρα-

[φέντ]ος παρὰ τοῦ βασιλέως προστάγματος

Διὶ Σολυμεῖ εὐχ[ή]ν.

Διονύσιος Ἡρακλείδου ἀ̣πὸ

Ἀλεξανδρέας ἐχρύσωσεν.

Σεβαστῶν καὶ

ἱερέα Διονύσου

διὰ βίου Οπλη-

ἀ̣ρχιερέα τὸ δ[εύ]-

τερον καὶ ἱερέα [Δ]ιο-

νύσου διὰ βίου Ο-

πλητα Οβριμοτ[ο]υ̣

ἱερέα θεᾶς Ῥώμης

καὶ Διονύσου διὰ βί-

ου Μᾶρ[κον) Αὐρ(ήλιον) Πλατωνι-

ἱερέα θεᾶς Ῥ̣ώμης

καὶ Διονύσου διὰ βίου

Μᾶρκον Αὐρήλιον Πλα-

ἱερέα θεᾶς Ῥώμης

καὶ Διονύσου δι-

ὰ βίου Μᾶρ(κον) Αὐρήλιον

πρ(οβούλου) ἱ(ερέως) θεᾶς Ῥώμης καὶ

Διονύσου διὰ βί-

ου Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Πλατωνι-

πρ(οβούλου) ἱ(ερέως) θεᾶς Ῥώμης καὶ

Διονύσου διὰ βίου

Μ(άρκου) Αὐρ(ηλίου) Πλατωνιανοῦ Οτα-

Αὐρ(ήλιος) Ἀγόραστος Διογένους τὴν θήκην ἑαυτῶ καὶ Αὐρ(ηλία) Διονυσιάδι,

τῆ γυ(ναικὶ) αὐτοῦ· ἑτέρω

Αὐρ(ήλιος) Διογένης βʹ Ἀθηναγόρου τὴν σωματοθήκην ἑαυτῶ καὶ τῆ γυναικὶ αὐτοῦ

Αρτεμει καὶ τῶ υἱῶ αὐτῶν Διονυσίω καὶ τῆ γυναικὶ αὐτοῦ Ναννηλει· ἑτέ-

ρω δὲ οὐδενὶ ἐξέσται

τοθήκην ἑαυτῶ κὲ τῆ προεν̣ο̣ύσι αὐ-

τοῦ γυνεκὶ Διονυσιάδι τῖ κὲ Αρτεμει Τρο(κονδου) ϛʹ

κὲ τῶ υἱῶ Αὐρ(ηλίω) Ἀπελλῆ καὶ Αὐρ(ηλίω) Νέωνι καὶ τῆ συνβίω·

[․․․]ας Μανεους Τερβημιος,

γεγονὼς ἱερέως Διονύσου

Οπλη̣τος Οβρωλαμου ἀπε(λεύθερος) κὲ πά(ροικος),

Horseman

Αὐρ. Διονύσιος

δὶς Μωάλειδος

ου Λόνγου δοῦλος οἰ-

κονόμος Δυονύσῳ Διονύσῳ θε-

ῷ ἐπηκόῳ εὐχήν.

ἐπὶ ἀρχόντων Καλλι-

κλέους βʹ Διονυσίου

καὶ Τάμωνος Κόνωνος

ἐπὶ ἀρχόντων Καλλι-

κλέους βʹ Διονυσίου

καὶ Τάμωνος Κόνωνος

Διονύσιος Ἰούλι-

ος Κέλερ̣ος με-

Κάστωρ

Διονυσί-

ου μετὰ

․․․․νεος υἱὸς Διονυσίο[υ] Μηνὶ εὐχὴν

σὺν θυγατρί μ̣[ο]υ Ἰσ[μ]άρῃ.

Παῦλος Διονυσίου μετὰ γυ-

ναικὸς καὶ τέκνων Μηνὶ

νογένου, Ἔνθεος Κρατερο-

ῦ Συμμάχου ἱερεὺς Διονύσου

Μῆνις Ἀττάλου Μουνδίω-

[ὁ δεῖνα ἐτ]ε[ίμησεν κτλ.]·

[ὁ δεῖνα Διον]υσίο[υ ἐτείμησεν]

[τὸν ὄχλον] (δην.) κεʹ·

Μῆνις Διομήδου

Διονύσιος Νεικολά[ου]

[Σύ]μμαχος Νεικολά[ου]

Ἀρίσ[τιπ]πος Ν[ε]ικολάου

Διον[ύ]σιο[ς] Μήνιδ[ο]ς

Κρατερὸς Ἐλίου Αἰλίου?

Ὀσαὶς Ἀττάλου νέος

Κα(λπούρνιος) Χαρίτων Νεάρχου Διονυ(σίου)

Καλ(πούρνιος) Σοῦρνος Σούρνου νέος

ὄχλον (δην.) κεʹ·

Ἄτταλος κὲ Μάρκος οἱ Δ[ι]-

ονυσίου τοῦ Βρομίου ἐ-

τίμησαν τὸν ὄκλον (δην.) [—ʹ]·

μησεν τὸν ὄχλον (δην.) λʹ·

Διονύσιος δὶς τοῦ ΒιρΙΙΙΝ-

ος Βίρων|ος St. ἐτίμησεν τὸν ὄχλον (δην.) κʹ·

Μεννέας Διονυσίου Μεν-

νέου Κίκου ἐτίμησεν τὸ-

ν ὄχλον (δην.) λεʹ·

Δημοφῶν Διονυσίου ἐτίμ[η]-

σεν τὸν ὄχλον (δην.) κεʹ·

Αὐρ. Διονύσι-

ον τὸν ἀξιο-

τόνδε σε Μυ-

γδονίη Διονύ-

σιον ἀντὶ β[ί]ου

δυανδρικὸς, ἀρχιερεὺς διὰ

βίου τοῦ ἐπιφανεστάτου θεοῦ Διονύσο̣[υ].

Διονύσιος Διονυσία-

δι Ἀειμνήστου μνή-

Μένανδρος Εὐω[νύμο]υ Κτιμενηνός (δην.) [ρ]ξαʹ

Αὐρ. Τειμοκράτης Δι[ονυσ]ίου Ἀκρεινά[της — — —]

-σεως χαλκείτου. vac.