[— — — — —] στε[φανῶσαι δὲ αὐτὸν ἐν τῶι]

[θεάτρωι τοῖ]ς Διο[νυσίοις τοῖς ξενικοῖς]·

[ἀποστεῖλαι δ]ὲ̣ ξένι̣[α αὐτῶι τοὺς μεριστάς]·

[ἐπὶ βασιλέος — 8-10 —]ος, μηνὸς Εὐκλείου vac.

[— 8-10 —, πραισιμν]ῶντος Διοδώρου τοῦ Ἡ-

[— — — — —· — — —] Σατύρου εἶπε· ἐπει-

vacat 0,02

ἐπὶ βασιλέος Σίμου· Διονύσιος

Ποτάμωνος εἶπε· ἐπειδὴ Φίλω[ν]

[ἐπειδ]ὴ Ἡρόξενος [— — — —]

[․․․ Δι]ονυσοπολίτ[ας — — —]

[․․․․ ἀ]π̣ὸ πατέρω[ν — — —]

[τ]οὺς δὲ πρ[οβούλους τοὺς προ]-

β̣ουλεύοντ[ας τὸν μῆνα τὸν Δι]-

ονύσιον ἀ[ποδεῖξαι τόπον]

ἐν τῶ̣ι̣ Σαμο[θραικίωι, εἰς ὃν ἀν]-

σ̣ίαν, στεφανοῦσθε αὐτὸν διὰ βίου καὶ κατ’ ἀΐδιον ἔν τε ἀρχιερ[ατικᾷ ἐκλησίᾳ]

καὶ Κεσαρείοις καὶ παναγύρι καὶ Διομβρίοις καὶ δαμοθοινίες [πάσαις ἀναγο]-

ρεύοντος τοῦ κάρυκος· «ὁ δᾶμος στεφανοῖ τὸν γυμνασία[ρχον καὶ ἀγω]-

ἀγαθᾶι τύχαι· ἐπὶ βασιλ[έο]ς Σίμου το[ῦ]

Ἀσκλαπιάδα, μηνὸς Διον[υ]σ̣ίου, πραισιμνῶν-

τος Ἁγήμονος τοῦ Πυθίωνος· ἔδοξε τοῖς θιασί-

Φίλιππος Ἀπολλωνίου vac.

Διονύσιος [Καλ]χαδόνος vac.

οἰκοδομήσ[ει]ν [τὰν ἀλ]έ̣αν

Ζώπυρος Ἑστίου χρ(υσοῦν)

Δαμοσθένης Διονυσίου vac.

ἀλέαν εἰς τὸ θύρωμα

Ἁφαιστίων Σκύθα ἐργάτας ιεʹ

Διονύσιος στεφαναπλόκος

ἐργάτας δέκα, vacat

ἔδοξε τοῖς θιασίταις· ἐπειδὴ Βίκων

Διοσκουρίδα φιλόδοξος ἐὼν καὶ

φιλότιμος εἰς τὸν θίασον ἔκ τε

ἐπὶ βασιλέος Κότυος τοῦ Ῥοιμητάλκα,

μηνὸς Διονυσίου, ἐν τριετηρίδι·

ἔδοξε τοῖς θιασείταις· Διόδωρος Δαμα-

τρίου εἶπε· v ἐπειδὴ Ἀρίστων Ἀρίστωνος,

χόμενος καὶ συνεπαύξων τὰς τοῦ

Διονύσου [τε]ι̣μάς, v καίπερ ὢν παντά-

πασιν νέος μεῖζον ἐνδείκνυται τὸ

τελαμῶνα λευκοῦ λίθου ἕως μηνὸς

Λυκήου τῶν ξενικῶν Διονυσίων καὶ

ἀναθέμεν εἰς τὸν ἐπιφανέστατον

ἔδοξε τοῖς θιασείταις τοῖς περὶ

Φίλωνα Διοσκουρίδα· τοῦ Βακχικοῦ θι-

άσου ὁ ἱερεὺς Φίλων εἶπεν· ἐπειδὴ Ἀρίσ-

μ̣ῶνα λευκοῦ λίθου καὶ ἀναθέμ̣[εν]

ε̣ἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου· τὸ δ’ ἐ[σ]-

σούμενον ἀνάλωμα ἐπιτελε[ῖν]

[ἔ]δοξε τᾷ ἀρχ̣ι̣[ερα]τ̣ικᾷ ἐ̣[κλησίᾳ· Ἀπολ]λ̣ών[ιος]

[Δ]ιονυσίου [εἶπεν· — — — — — — — — — —]

[— — — — — — — — — — — — — — — — —]

ἐκ̣ τοῦ συμμερισμοῦ τ[— — — — — — — — — —]·

Διονυσίου δυωδεκάτ[αι — — — — — — — τὸ μὲν]

σκέλος ἐπὶ τράπεζαν [παρατίθησι ὁ ἱερεὺς ἐκ τοῦ]

[αὐτῶν παισὶ οὐδὲ — — — — — —]․ ἀτελέσ[τοις].

[— — (mensis, dies) — — Διονύσωι τ]ράγον πρ[ατή]-

[νιον· — — — — — — — — — — — —]ν καὶ διαιρ[εῖ ․․]

ἐ̣ν τῶ[ι .]Θ̣Α̣[— — —]

[Διό]ν̣υσος Πα[τρῶιος],

[Δι]όνυσος Βακ[χεύς],

Ἀφροδίτα Πά[νδαμος],

[— — —] καὶ φιλότ̣ε̣ι̣μ̣ος̣ Α̣ὐ̣ρ(ήλιος)

[— — —]ν̣εικος Διονυσίου

[— — αὐ]τ̣ο̣ῦ μητράδελφον̣

[— — — — — — —]ι οἱ περὶ προστά-

[την — — — — Διο]σκουρίδου κατε-

[σκεύασαν — — —] ἐκ τῶν ἰδίων προσ-

Καθαρὰ Διονυσίου τοῦ Δάμωνος,

ἱερατεύσασα Ἀρτέμιτι.

[— — — —]ος τὸ ἄγαλμα

[ἀνέθηκε Δι]ονύσωι Βακχεῖ.

[— — — — — — —]

[— — —]\̣Ι̣Ι̣[․]η̣ς Διο-

[νυσίου], Ἀπολλοφά-

[θυγά]τηρ τὸ ἄντρον

[ἀνέθη]κε Διονύσωι

[Βακχεῖ] καὶ τοῖς θια-

Ἀνδρόνεικος Σατύρου

Ἡράκλη[ο]ς Διονυσίου

Μᾶρ̣[κος vac.] Ἀντωνίου

Νίγερ Τίτου

Φρόντων Διοφ[ά]ντου

Ἡρακλέων Χ[ρύ]σου

Εὔβουλος Ἀπολοφάνου

Διόφαντος Ἀνδρομάχου

Ἥλιος Σίνου

Κερεάλις Ἡλίου

Ἀρτεμίδωρος Διονυσ[ίο]υ

Ἀρτεμίδωρος (Ἀρτεμιδώρου).

[τος — — —]ωνος,

[— — — — —]η̣ς Διονυ-

[σίου, — — —]ω̣ν Μονί-

ἐκ τῶν ·ἰ·δίων

ἱέρια ∙ Αὐρ(ηλία) ∙ Χρυσέα Διο-

νυσίου.

[Α]ὐρ. ΕΙ//[– – Δι]-

[ο]γενιανοῦ, γε[ωμέ]-

τρης τῆς ἐπαρχ[είας καὶ]

Αἰλ(ίους)  Ἡφαιστόδωρον καὶ Ἀρχ(ίαν),  Φρόντωνα

Καλλιστράτου,  Διονύσιον Καλλιστράτου,

Αἰμίλι(ον) Αἰμιλιανοῦ,  Ἡρέων(α)  Νουμηνίου, vac.

Ὑγιαίνων Ἡρέωνος,

Διονύσιος βʹ,

Ἀσκληπιάδης Θεοδώρου,

Ἡλιόδωρος Φαρνάκου,

Διονυσόδωρος Ἰταλικοῦ,

Ἀσκληπιάδης Ἱερωνύμου, 

Φλά(βιος) Ἡφαιστίων, 

Πάνχαρις Διονυσίου,

Ἡρακλέων Κορνη(λίου).

Ῥονοικον

Διοδώρου,

Ἡρακλείδην, ΟΠΕΡΑ-

Μᾶτρις [— — — — — —]

Διοσκουρίδης Δι[— — —]

[Ἀ]ρτεμίδωρος Ὑγιαί[νοντος]

Μενεκλῆς Πασικλέο̣[υ]ς

[Δ]ιονύσιος Ὀρθοβίου

[Ἡρ]α̣κλέων Ἀριστ[— —]

Εὐ[— — — —]ς Δο̣μειτ[— —]

Διον[ύ]σιος Φα̣ιδι[— — — —]

[․․․․․]Ν[— —]ΙΑ[— — — —]

Ἀπολλόδωρος

Διονυ[σίου]

Κοτυτὶς Θεαρίδα,

Διονυσίου γυνά.

[— — — — — —]α̣ντες ἀδελ[φοὶ — — — — —]

[— — — — — —] Διογένει [— — — — — —]

[— — — — — —] γραπτὴν [— — — — — —]

anaglyphum

[Δ]ιονύσιος Ποσειδων[ίου].

[δ]έρκεο τὴν ἀγέγωνον ἐμέ, ξένε, δέρκεο π[έτραν],

ὡς ἐπικώκυτος κεῖμαι ἐπὶ σπιλάδι·

[οὕ]ν̣εκεν ἐν ξείνῃ Διονύσιος ἔφθιτο νούσωι,

[λείψ]ανα δ’ ἐξ σποδιῆς ἤλυθεν̣ ε̣ἰς τοκέας.

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις)·

Διοσκουρί-

δης Μαξίμ-

Διο(—).

Διὸς Σωτῆρος Βαδίσκου.

[․]εὺς ὁ̣ [καὶ]

[Δ]ιόδοτ̣[ος]

[ζ]ήσας ἔ[τη]

☩

Δίου. Δίου.

[— —]ω̣ι Διον[υσίου] Πειρα[εῖ προξενία].

Παιρισάδης καὶ παῖδε[ς — — —ωι]

Διονυσίου Πειραεῖ καὶ [ἐκγόνοις]

ἔδοσαν προξενίαν κ[αὶ ἀτέλει]-

Διονύσω[ι]

Ἀρείωι.

τοῦ Παιρισάδου [Ἀ]γλα[ὸ]ς

Ἡρακλείδου Διονύσωι.

ἐκ βασιλέως Μιθραδάτου Εὐπάτορος

Διονύσου Ἀφροδίτῃ Οὐρανίᾳ Ἀπατού-

ρου μεδεούσηι, Μύρων Μύρωνος καὶ γυνὴ Κυρί-

αρος Εὐίου, Περσίων βʹ, Ἰσλ[— —] Δημ(ητρίου),

Μοκκοῦς Διονυσ(ίου), Παι․ίρδαλος Δι(—),

Δάδο[ς] Στράτ(ωνος?), Ἄντας Παπ(ίου), Νι[— —]

Πάπ[ω]ν Θεοφίλ(ου) [— — Α]ἴλιο[ς] Βιοσ[— —],

Πάγας? Διονυσ(ίου) [— — — — — — —]

θεν[․]διεπι․τ․κ[— —]σίου [— — — —]-

Βίων βʹ. νεώτεροι οἱ [— — — — — —]

Κοτίους Ἠλείο[υ], Διον[ύ]σ[ιος — —]

[․]υκ[․․]ηο[— — — — — — — — — —]

διὰ πρεσβευτῶν Αὐρηλίων Αἰλί-

ου Αἰλιανοῦ καὶ Διονυσίου τοῦ

καὶ Μαμμάρου καὶ Χρήστου Χρήστου.

δι’ ἐπιμελητῶν Ἕρμω-

νος Διονυσίου καὶ

[Μ]αστοῦ Βα[σ]ιλείδου,

στος, τειμηθεὶς ὑ-

πὸ Διοκλητ〚[․]〛ια-

νοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ,

ὁ καὶ Ὀλυμπιανὸς

Ἀθηναίου, Θεαγένη[ς — —]

λ̣έου, Διόφαντος βʹ, Νυμ̣φ̣ό-

δ̣ωρος βʹ, Διονυσόδωρος Σω̣-

[σ]τράτου, Λούκιος Κοΐντ[ου],

κον Κοσοῦ καὶ παραφιλάγα-

θον Διονύσιον Μύρμη-

κος καὶ τῶν λοιπῶν θιασι-

συνόδου [— —]-

έα Διονυσίο[υ]

καὶ συναγωγὸν

Ἀκουσίλας [— — — —]

Διογένης Ἱέ[ρωνος?],

υ Διονύσιος Δι[ονυσίου?],

vacat

Καλοῦ Διοδώ-

ρου, χαῖρε.

ἁρπαλέη νοῦσός σε κατέφθισεν,

ὦ Διοδώρου | κο[ῦ]ρε Καλοῦ,

λείπεις δ’ ἄλγεα σοῖσιν ἔταις̣. |

Ψυχαρίωνος [τοῦ Δ]ιοτί[μου καὶ]

Ἀγαθοκλείας [τῆς γυναικός θυγατρός],

Δημοφῶν

Διονυσίο.

Διοσκορίδης

Θάγυος,

Διόφαντος

Διοτίμου.

Ἀστράγαλε Δι-

οφάντου,

χαῖρε.

Διονύ[σιε υἱὲ]

Διονυ[σίου],

χα[ῖρε].

Μακαρία γυνὴ Διο-

γένου καὶ Ἰσι[γ]όνη

Ἀγαθὸν

γυνὴ Διονυσίου,

χαῖρε.

Ἀπολλωνίδης

Διογένους,

χαῖρε.

Διογένη Διοδό-

του υἱέ, χαῖρε.

Δ̣ι̣ο̣γ̣έ̣ν̣ης̣ ∶ ․․․ κ̣αὶ υἱὲ̣

Ἀ̣πε․․․ τρόφιμ̣ε ∶ Ἀ̣ρέ-

Διογέ[νης Ἀριστα]-

γό[ρου, χαῖρε?].

Διοδότη γυνὴ Παμφίλου,

θυγάτηρ δὲ Πρέπωτος Πρέποντος?,

Διόδωρος υἱὸς

Ἔρωτος καὶ

Διο[ν]ύσιε Λαμάχου,

χαῖρε.

Διονύσιε

Νικάνδρου, χαῖρε.

Διόφ[αντε κα]ὶ Καλλι-

κλ[ῆ] υ[ἱοὶ] Ἐπαφρᾶ, χαί-

Διόφαντε υἱὲ

Κοσοῦ, χαῖρε.

Διονύσιε υἱὲ

Διοφάντου,

χαῖρε.

γένου θυ[γάτηρ],

γυνὴ δὲ Δίο[υ, καὶ]

Δῖε Βακχίου,

καὶ Καλλιγένη υἱὲ

Διονοισίου Διονυσίου, χαίρεται χαίρετε.

Κου̣λία γυνὴ

Δ[ιο]σ̣κουρίδο̣υ̣

[— — — — —]

Λυσίμαχε Διο-

νυσίου καὶ υεἱὲ

[Πά]νφιλ[ε] υἱὲ Διο-

μ[ή]δου καὶ θυγ[ά]-

Πρῖμε Διο[κ]λεί-

[δ]ου, χαῖρε.

Σα[— — —]αινα Σα[τυρί]αινα?; Σα[ραπί]αινα? γυνὴ Δη-

ομή[δου? Διομήδου καὶ] Διο[κλ]εί-

δη, χαίρετε.

Χρύσιον Ἡρακλείδου θυγάτηρ, Διονυσίου

δὲ γυνή, χαῖρε.

Ψυχὴ γυνὴ

Διονυσίου ου,

χαῖρε.

Ἀρτεμίδωρε ι Διογᾶ

ἐπὶ τῆς πινακείδος,

[Δ]ιομήδη

θ̣[ρ]ε̣πτὲ Ποθοῦ-

Θεονᾶ υἱὲ

Διονυσίου

Ἀμαστριανέ,

anaglyphum

Δυονύσιος Διονύσιος Νηκάνδρου Νικάνδρου, χαῖρε.

anaglyphum

Διόφαντε

υἱὲ Διοφάν-

του, χαῖρε.

Διόφαντος

Ἡροδώρου,

Διόφατος Διόφαντος καὶ Φιλ-

έρως Τιμοθέου, χε͂ρε χαῖρε.

Διόφαντος υἱὸς

Χρηστίωνος, χαῖρε.

ἡ γυνὴ αὐτ-

[οῦ Δι]ογένηα

[θυγά]τηρ Ἀκρ-

Ἰάμβλοχος Διονυσίου

κ̣α̣ὶ̣ υ̣ἱ̣ὸ̣ς Φά̣ν̣ν̣α̣ς̣ καὶ θυγά-

Πάτεις ὑὸς καὶ Διο-

νύσιος Διονυσίου,

χαῖρε.

Γάϊε Διογένου καὶ

[γ]υνὴ Βασίλ[η] καὶ Νο̣[υ]|[μήνιε]?

Ἡδέα γυνὴ

Διογένου καὶ

Μοκάπορος,

Οἰνάνθη Διομή-

δου, χαῖρε.

Κολία γυνὴ Διονυσί-

ου καὶ υἱὲ Διονύσιε,

Νεικοξενία θυγάτηρ

[Β]ουλαστὴς

Διονυσοδώ-

ρο.

Ματερίνη Δι[ο]νυ-

[σί]ου θυ[γ]άτηρ.

Ἄνειν Ἄννιον γ[υ]νὴ Διομήδου

καὶ Πανέρ[ω]ς Κοσοῦ,

Διογένη ι υἱὲ Παιρ-

ισάλου,

[— — — —]μαχος Σατύρου

[Μοσ]χίων Διονυσίου

[Ἀπ]ολλᾶς Ἀπατουρίου

Χαλκιδεὺς Πολυκρίτου

Ἱππόμαχος Διοδώρου

Στράτιος Προμαθίωνος

Μακάρης Μοστίου,

Διονυσίδωρος Μακαρίου,

χαίρεται χαίρετε.

Διονιύσιε Διονύσιε καὶ ὑει-

ὲ Ἄσσα [— — —]ιλλου,

ἀνέστησαν τὸν τελαμῶ-

να θεῶι Ἀπόλλωνι τῶι ἐν Διο-

κλέοις ἀτελεῖ ἐν τῶι κυ