Terracotta water-pipe: Διονύσου mistake for Διονυσίου? Cf. MDAI(A).1902.146,214.

Διονύ-

σῳ Κα-

κοῦρε, καὶ βασιλῆι τὸν φίλοινον

Ἀττάλωι Διονυσόδωρος εἷσεν

Σκίρτον οὐΞικυῶνος ὁ ἐξ Σικυῶνος ——ἁ δὲ τέχνα

Ἀθήναιος,

Διονύσιος,

Μηνόφαντος

λῆς Ἐπικράτης Διοφάντου Θυατειρηνός, βορήου Μηνοφάντου τοῦ

Διονυσίου Νακρασείτου ἄμπελοι φερνῷαι, μεσημβρίας καὶ δυσ-

μῆς ῥύαξ, αἵτινες ἄμπελοι ὅρον ἕξουσι τάφρον ἀπ’ ἀνατολῆς

[Δι]ονυσία Γλυκήας θυ-

γάτηρ ζήσασα ἔτη | ιιι

vacat

Διονοισιήου θʹ·

Σαβεῖνος Μοσχίωνος

Λόνγος Μαξίμου

Δαμόνεικος Διονυσίου

Γάιος Γαίου τοῦ Τέρπνου

θεῷ ἐπηκόῳ

Διονύσῳ Κεβρην[ίῳ(?)]

εὐχαριστήριον.

[⏑ ⏑—]Ρ[—]Ε. / χαίρετ’ ἐμοὶ παράγοντες

[ἀε]ὶ μύσται Διονύσου. /

δώ̣νις Δημητρίου· [— — — — — — — — — —]-

κ̣λῆς Διονυσίου· [— — — — — — — — — — —]

Θεοτέκνου· Μηνόφ[ιλος — — — — —]-

Φωκρίτου τοῦ

Διονυσίου.

Ὀλυνπιάς, Διονυσίου

γυνά, ἐτῶν οεʹ. χαῖρε.

Θεόδωρος ὁ τῆς μακα-

ρίας μνήμης, υἱὸς Διο-

νυσίου τοῦ μακαριω-

τάτου· τελευτᾷ μη[νὶ]

[— — —]ΣΣ[— — — — — — — —]

[— — —] Διονύσιος [— — — — — —]

[— — —]του Αὐριλίῳ τ[ῷ] π[ατρὶ]

μετὰ τοῦ πενθεριδέος πενθεριδέως μου

Αὐρηλίου Διονυσίου καὶ τῆς

ἀ̣[δ]ε[λ]φ̣ῆς αὐτοῦ Ἑλλαδίου τό-

ἔνθα κατάκειτε

Διονύσις κὲ ὑ οἱ ἀδε-

λφὺ ἀδελφοὶ α[ὐ]τῶ αὐτοῦ Τελισφόρι-

Αὐτοκράτορι Καίσαρι, θεοῦ Τραιανοῦ Π[α]ρθικοῦ υἱῷ, θεοῦ Νέρουα υἱωνῷ, Τραιανῷ Ἁδ[ριανῷ] Σεβαστῷ δημαρχικῆς ἐξουσίας ἡ εὐσεβεστάτη

〚νεω[κό]ρος [τῶ]ν̣ [Σεβα]σ̣τῶν〛, ἀπὸ Διονύσου [καὶ Ἡρακλέ]ους, 〚[πρ]ώ̣[τ]η̣ [Βι]θ̣υ̣ν̣[ία]ς καὶ Πόντου, ἡ μη[τρ]ό[π]ολ̣ι̣ς̣ δ̣ὲ̣ κ̣α̣[τὰ τὰ κρίματα] τ̣ῶ̣[ν Αὐ]το[κρ]α̣[τ]όρ[ων καὶ] τ̣ῆς ἱερᾶς σ[υ]ν̣κ̣λ̣ή̣του〛.

Αὐτοκράτο[ρι Καίσ]α̣[ρι, θεοῦ] Τ̣[ραια]νοῦ Παρ̣[θι]κοῦ [υἱῷ, θεοῦ Νέ]ρου[α υ]ἱω[νῷ], Τραιανῷ Ἁ[δρια]νῷ Σεβαστ̣[ῷ] δημαρχικῆς ἐξουσίας

ἡ εὐσεβ[εσ]τ[άτη 〚νεωκόρος τῶν Σεβαστῶν]〛, ἀπὸ Διονύσου καὶ Ἡρακ̣λ̣έ̣ο̣υ̣ς̣ 〚π̣ρ̣ώ̣τ̣η̣ Β̣ι̣θ̣υ̣ν̣ί̣α̣ς̣ κ̣α̣ὶ̣ Π̣ό̣ν̣τ̣ο̣υ̣, ἡ μ̣η̣τ̣ρ̣ό̣π̣ο̣λ̣ι̣ς̣ [δὲ] κατὰ τὰ κρίματα τῶν αὐτοκρατόρων [καὶ τῆς ἱερᾶς συνκλήτου]〛.

Unter dem Architrav rechts vom Bogen steht die Akklamation: [ἐ]π’ ἀγαθῷ

〚[Αὐτοκράτορι Καίσαρι, θεοῦ Τραιανοῦ Παρθικοῦ υἱῷ, θεοῦ Νέρουα] υἱωνῷ, Τραιανῷ Ἁδριανῷ Σεβαστῷ δημαρχικῆς ἐξουσίας]〛

〚[ἡ εὐσεβεστάτη νεωκόρος τῶν Σεβαστῶν, ἀπὸ Διονύσου καὶ Ἡρακλέους πρώτη Βιθυνίας καὶ Πόντου, ἡ μητρόπολις δὲ κατὰ τὰ κρίματα τῶν]〛 Αὐτοκρατόρω]ν̣〛 Bogen 〚κ̣α̣ὶ̣ [τῆς] ἱ̣ε̣ρ̣[ᾶς σ]υνκ̣λή̣τ̣ο̣υ̣ ․․․ ἐπ’ ἀγαθῷ〛.

[— — —]ηι Αὐρ. Διονυσιανός.

[— — — δημοσ(?)]ί̣ων ἔργων κατὰ τὸ τοῦ κυρίου αὐτοκράτορος ἀπόκριμα

[καὶ ἀγωνοθέτην τῆς — — —] Διονυσιάδος [— — —]

— — —

Διονύσιος Διονυσίου ζῶν ❦

ἑαυτῷ τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν

[Διον]ύσιον Γαίου [ζήσαντα]

ἔτη ξʹ καὶ [— — —]

Ὀλυνπιὰς, Διονυσίου

γυνὰ ἐτῶν οεʹ. χαῖρε.

αφέρωντα

Διονυσίῳ Ἐγυ-

πτίῳ σὺν τῶν

ἔνθα κατάκειτε

Διονύσις κὲ ὑ ἀδε-

λφὺ α[ὐ]τῶ Τελισφόρι-

[— — —]․ΣΣ․․[— — —]

[— — —] Διονύσιος [— — —]

[— — —]του Αὐριλίῳ Αὐρηλίῳ τ[ῷ] π̣[ατρὶ]

μετὰ τοῦ πενθεριδέος μου

Αὐρηλίου Διονυσίου καὶ τῆς

ἀ̣[δ]ε̣[λ]φ̣ῆς αὐτοῦ Ἑλλαδίου τό-

[— — — ἡ γυνὴ] καὶ οἱ ἀδελ[φοὶ]

[τὸ μνημεῖο]ν τῷ πατρὶ Διο-

[νυσί]ῳ Οὐαλερι-

[ανῷ κατεσκεύασαν]

γλυκερῦσει τέκν-

οις Ἐρπιδίωνι κὲ Δι-

ονυσίῳ κὲ Κυριλλίω-

νι τοῖς φιλαδέρφυς φιλαδέλφοις

καταεσκεύασα κατεσκεύασα τὸν φείλον οἶκον

καὶ τῇ γλυκυτάτῃ μου γυνηκὶ Διονυσί-

ᾳ σὺν τῷ ἀδελφῷ μου Δομ̣ετιανῷ καὶ

[— — —]ωρουοδοτος κατε-

[— — —] Μᾶρκος Διονύσιος

[— — —]ουλίω̣ι πατρὶ ζήσαντι

λάῳ Ἀλεξίωνος σὺν τῇ μ-

ητρὶ ἡμῶν Αὐρ. Σευήρᾳ Διονοισί-

ου τὸ μνημεῖον κατεσκευάσα-

Χρῆστος Διονυ[σίῳ]

ἀδελφῶι τῷ γλυκυτάτῳ

ὁ δῆμος

Διονύσιον Βασιλίδου

καὶ Τίτθαν Ἀρχελάου

καὶ Θεογένην Διονυσίου.

Δημήτριος Διονυσίου

Ἀπόλλωνι Λιβοτηνῷ

Διονύσιος ❦ Διονυσίου ζῶν ❦

ἑαυτῷ τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν

Διονύσιος Διονυσίου

τῇ μητρὶ κ〚․〛αὶ καὶ τῷ

Διονυσόδωρος Γαΐου ζῶν ἀλύπως

καὶ ἀνεπιμέμπτως κατεσκεύασεν

Διονυσοφάνης

Περσέος καὶ γυνὴ αὐτοῦ

γονεῖσι καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς Τε-

λεσφόρος Εἰάδι καὶ Διονυ-

σίῳ ζήσασι κοσμίως ἔτη

συνφωνίαν. ἔτους ϛιʹ Τραϊανοῦ Ἁδριανοῦ Καίσαρος 132/133 ac,

ἐπιμελητεύοντος Διονυσίου Σατρονείλου, ἐκδικοῦντος

Μόσχου Διλλιπόρεος, γραμματεύοντος Ἀλεξάνδρου

ἐνθάδε κεῖτε

Γλύκων σὺν Διο-

νυσίῳ τῷ ἀδελ-

φῷ, ξʹ ἔτη ζή[σας],

Τι. Κλ. Ὀκλάτιος

Διονύσιος μα-

θηματικὸς ζ[ή]-

βίῳ προτελευτήσαν-

τι Αὐρ. Διονυσίῳ ἱερα-

σαμένῳ καὶ ναυαρχή-

Αὐρ. Μαρκιανὸ[ς κ]ατεσκεύασα τὴν προγονικήν μου

πύελον ἐμαυτῷ κ̣ὲ̣ [τέκ]ν̣ο̣ι̣ς̣ [κὲ τῇ π]α̣ρ̣ηκούσῃ μου συνβίῳ Δι-

ονυσιάδι· βούλομε δὲ μετὰ τὸ κατατεθῆνε τοὺς προγεγραμμένους μηδίνα τεθῆνε·

εἰ δέ τις τολμήσει ἐπανῦξε τὴν σορόν, δώσει τῇ πόλι προσ-

[στέφανον ἀ]ν̣αγγεῖλαι τὸν ἀγωνο-

[θέταν Διονυ]σίοις ἐν τῶι θεάτρωι·

[ὅπως δὲ καὶ πρ]όξενος γένηται, τοὺς

Ζωπυρίων Μεσσανίου Πολ(ιατήας)

Ἀρίστων Διονυσίου Ποττ̣ωι(—)

Κρατῖνος Ζωΐλου Ποττωι(—)

Διονύσιος Πυθᾶ Παρτε(—)

Ἀπολλώνιος Θεομνάστου Ὀλιδν(ήας)(?)

προφήτας Ἀθαναίων Ἀπολλοφάνε(ιος),

νομοφύλακες Ἵππων Διονυσίου,

Ἀθηνοκλῆς Μηνοδώρου, Ζωτίχος

Ἀθαναίωνος· αἰσιμνῶντες

μῆνα Διονύσιον ἐστεφάνωσαν

ἁγεμόνα βουλᾶς Διονύσιον

Διονυσίου Πολητήας·

Νικίας Μενίσκου Καλλιχορεατ(ήας),

Ἀθαναίων Ἀσκλαπιοδώρου,

Θεάφιλος Διονυσίου Ἀσωποδω(ρήας),

Δαμᾶς Μηνοδότου.

Ἀντιφίλου τοῦ Θεγείτου

Διονύσιος Ἀμυνάδα

Σωσιγένης Σωσιγένειος

Διότιμος Διονυσίου

Ἑστίαι.

[ἐν] τῶι Πεταγειτνίωι μηνὶ πρὸ τᾶς δε[κάτας],

[τὸ δ]ὲ ἥμισσον ἐν τῶι Διονυσίωι πρὸ [τᾶς δεκά]-

[τα]ς. ἐπ[εὶ] δέ κα τὰν τιμὰν πᾶσαν κα[ταβά]-

Θεόπομπος

Διονυσίου.

Ἀπολλᾶς Διονυσίου.

Διονύσιε Διονυσίου χαῖρε.

Διονύσιος οἰκονόμος Χαλχηδονίων Καλχηδονίων καὶ ἡ

γυνὴ αὐτοῦ Εὐτυχία ζῶντες ἑαυτοῖς

Διονύσιος

Εὐφρονίου.

Διον(ύσιος).

Ἡράκ(λειος).

παρήγορε, σύνγαμε

σέμνέ, / Διονύσιε, / ἐν τά-

χι μ’ ἔλιπες· κὲ οὐδέν /

Διονύσιος καὶ

Ἡγη̣σ[ίας τῶ]ι̣ π̣-

[Φλ]ά̣β̣ιος Ἰουουεντιαν[ὸς]

Δ̣ιονύσιος

[τὸ]ν̣ ἑ̣αυτοῦ κη̣δεσ[τήν].

[— — — — —]Α[— — —]

[φυλῆς Διονυσιά]δο[ς]

[— — — — — —]

Κλ. Λουκιλλιανός

φυλ(ῆς) Διονυσιάδος

Κα[λπ]ουρνιανὸς Χρυσιανός

Μακρεῖνος Φιλίππου

Δίον Ἴω[ν]ος

[φυλῆς] Φαυστεινιανῆς

[— — — — — —]

[φυλῆς] Διονυ[σιάδος]

[— — — — — —]

Αὐρήλιο[ι Πο]ντικιαν[ὸς]

Διονύσιος, Ποντικιαν[ὸς]

Ζήνων, Ποντικιανὸς

Ἀλέξανδρος Αὐρηλίοι[ς]

Διονυσιανῷ Ποντικῷ

κὲ Χρυσιπιανῇ Κλεοπάτρᾳ

σοί, Διόνυσε,

Δίων ζωὸς μετ̣ὰ̣

Διονύσιος Ἀπο-

λωνίου Λευκίδι

[καὶ ἐπιστάτην] τῶν ἔργων κατὰ τὸ τοῦ κυρίου Αὐτοκράτορος ἀπόκριμα

[καὶ φύλαρχον τῆς φυλῆς] Διονυσιάδος [ ].

[καὶ τιμηθέντα ὑπὸ φυλῆς] Διονυσιάδος [ ].

Κόρινθος

φυλῆς Διονυσιάδος

Μ. Δομίτιος Εὐπόριστος

Ἀσκληπιόδοτος

[Μ. Α]ὐρηλ. Διονύσιος.

[— — — — — — — — —]ων

[φυλῆς Διον]υ̣σιάδος

[— — — — — — — — —]νος

Νεικήφορος

φυλῆς Διονυσιάδος

Δομίτιος Πρεῖσκος

Αὐρηλ. Ἰουλιανός

φυλῆς Διονυσιάδος

Δομίτιος Φωκίων

Αὐρ. Τροφιμιανὸς Ἀρτεμίδωρος

φυλῆς Διονυσιάδος

Αὐρηλι. Αὐρηλιανὸς

Δομὶτιος Αἴλιος Σόφος

φυλῆς Διονυσιάδος

Τιμοκράτης Χρυσίωνος

ἔ̣δ̣οξε τῶι δήμωι· Ἕρμων̣

Δ̣ι̣ο̣ν̣υσοδώρου συνεγράψ̣α̣-

το· ἐπειδ̣ὴ Καλλιππί̣δας̣

Μῆτρις [Κ]αλλικράτου[ς]

Διονύ̣σιος Ἀρχίππου

Λάμαχ[ο]ς̣ [Χ]ορ[ηγίωνος]

Δημόστρατος Προμηθίωνος

[β]ουλῆς ἐπιστ[ατ]εύοντος Διονυσίο[υ]

[τ]οῦ Ἀρχίππου vac. γραμματεύοντος

Διονύ̣[σιος ?]

Διονυσοδώρου

τοῦ Θεαρίωνος

Δαΐσκος Διονυσίοˉ

Νάννα

Διονύσοιο

Στρατοκλῆς

Διονύσοιο

μεγάλωι

Πύθης Διονυσίου

στρατηγῶν

ἐκτέρισαν δέ με παιδὸς ἐ-

μοῦ Διονυσίου υἱοί, vac.

οὓς τοὐμὸν μίμνοι γῆρα̣[ς]

[— — — — ὑ]ποβρύχιος κεῖ-

[— —ται Διο]νυσίου υἱός vac.

[— — —]Ν Καλλίππου

Γερμανικῶι καὶ τῶι

δήμωι Διονύσιος

Διονυσίου, φύσει δὲ

Ἄπφου, ἀγορανόμος

[μαίων καὶ τοῦ δήμου Ἀμα]στριανῶν Λονγιδιανὸς Ῥούφου ἐφηβαρχήσας τῷ ζοσʹ ἔτ[ει]

[— — — — — —]νον Διονυσίου τῇ πατρίδι τὸν δῆμον κατασκευάσας σὺ-

[ν τῷ βωμῷ(?) — — —]

ἀγαθῆι [τύχηι]·

Διονύσω[ι ὁ δεῖνα?]

Ἀγαθοκ[λέους(?)]

ἐνθάδε τέθαπται Δαμόσστρα-

τος Δαμόστρατος Δειονυσείου Διονυσίου ἐτῶν ξʹ

καὶ Παρθαίνος Παρθένος Δαμοσστρά-

Χρήστη Διονυσί[ου]

κατέστησα τὴν [πύ]-

[ε]λον ἑαυτῇ καὶ τ[ῷ ἀν]-

δρί μου Αὐρ. Διονυσί[ῳ].

[— —]ος.

Διονύσιος

Στρατίου

πολειτίαν πολειτευσάμενος ἐνδόξως ἐνδωξος ζήισας ζήσας κοσμίως ἔτη ξεʹ.

Αὐρ(ηλία) Διονυσιανὴ Τρυφῶσα γυνὰ δαὶ δὲ Ἡρακλείδου νεωτέρου ζήσασα κοσ-

%⁸¹μίως ἔτη κεʹ. χαῖρε.

Αὐρ(ήλιος) Τρυφω[ν]ῖνος Διονυσίου ζή[σας] κοσμίως

ἔτη —ʹ. χαῖρε.

χαῖρε·

Μ(ᾶρκος) Οὔλπιος Διονύσιος

ἐτῶν νεʹ, χαῖρε·

Διονύσιος Δη-

μύλου ἐτῶν ξʹ, χαῖρε·

Σινωπὶς Διονυσίο[υ]

[γ]υνὰ δὲ Διοφάντο[υ]

χαίρετε

Ἡρακλέων Δι-

ονυσίου ἐτῶν ξεʹ· Ἀρειστό-

κλεα Ἡρακλέωνος γυνὰ ἐτῶν νʹ.

[— — —]ου· πυγμὴν ἐφήβων [νεωτέρων — — —]

[— — — πρεσ]βυτέρων Διοκλῆς Διονυ[σίου — — —]

[— — —] κὲ Ἀντώνιος Σεβή[ρου — — —]

[δεῖνα τοῦ δεῖνα. δόλιχον] ἐφήβων νεωτέρων· Δημήτ[ριος τοῦ δεῖνα].

[πρεσβυτέ]ρων· Διοκλῆς Διονυσίου. πά[λην]

[ἐφήβων νεω]τέρων Λονγεῖνος Ὑψιγόνου κὲ [ὁ]

[— —]ς Ἀρτέμωνα κὲ Ἥλιον Κο[— — —]

[Σατορν]εῖνον Διονυσίου· εὐεξίᾳ Σ[— — —]

[λαμ]παδάρχος Καλλίστρατος [— — —]

Ζογόλαβις γυνὴ Διονυ-

σίου· χαῖρε.

Διονύσιος Μηνοφάνους

ἐτῶν λεʹ,

νὸς Λώου, ὁ δὲ τε-

χνίτης Διονύσιος.

[λέ]κτρον ὀδ[υρ]όμενο[ς — — —]

[Δι]ονυσίου ἐσθλῇ ἀκο[ίτι — — —]

[—]α θάνε φιλό[θεος — — —]