τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα

Αὐρ. Διονυσιάδα, πρὸς τὸ

τεθῆναι τὴν Εὐτυχίαν

ΜΟΣ καὶ Φίλιππος τ[ὸν]

πατέρα, Διονύσι[ος]

καὶ Φίλιππος τὸν ἀδε[λφὸν]

αὐτῆς καὶ Αὐρηλίων Διοδώρου Τυράννου καὶ Μητροφάνους

Λυδοῦ καὶ Διονυσίου βʹ, συντελεσθέντος τοῦ ἔργου ἐπὶ ἀνθυ-

πάτου Αμείκου, ἔτους τιεʹ, μη(νὸς) Ὑπερβερταίου ιβʹ. τῆς ἐπιγρα-

ΤΩΝΤ̣ΑΙ— — —

τῆς Διο̣ν[υ]σιά̣δος | Τατα-

δος μ̣ετέπειτα καὶ Ἀ-

τῶν ται—–⏑⏑– τῆς Διονυσιάδος,

Ταταδος μετέπειτα καὶ Ἀπολλωνίου ἐσθλοῦ

[ῶν(?)] καὶ Μηνὸς Τιαμου καὶ Μηνὸς Πετραείτου τὸ [ἄγαλ]-

μα τοῦ Διονύσου.

Ἰουλιανός, Δαμᾶς, Εὐσχήμων, Ἄπφιον, Ἀπφῦς, Μᾶρ-

ἔτους ρκʹ, μη(νὸς) Ὑπερβερταίου θιʹ.

Ζεῦξις Διονυσίου Ἀρτέ-

μιδι κατὰ ἐπιτα̣[γήν].

τις. Ἀπολλώνιος Μηνο-

δώρου ὑπὲρ Διονυσί-

ου τοῦ ἀδελφοῦ. ἐπὶ

Ἀρίστων Μητροδώρου,

Ἀπολλώνιος Διονυσίου

Κόττος.

Μύρτον Διονυσίου [τοῦ Δημ]ητρίου ΤΟ[— — —]

καὶ Εὐαν[γέλῳ(?) — — — κληρ]ονόμοις μου[— — —]

[— — — Θαρρ(?)]αλεος Ἁρπ]αλεος̣? [— — —]

[— — — Δι]ονυσίο[υ — — —]

γένους τοῦ Ἀπολλωνίου

καὶ Διονυσιοδώρου καὶ Ἑρ-

μογένους τῶν Διονυσίου.

σετο τὸν θεὸν Μῆνα ΚΓ[— — —]

μετὰ τῶν ἰδίων ἀδελ̣[φῶν Διονυσίου(?),Ἀ]-

πολλωνίου, Ὀρφέος Α[— — —]

τὸν ἐπιζητηθέντα [— — —]

Διονυσίου τοῦ ἀδελ[φοῦ — — —· μετὰ]

τὸ τετελευτηκένα[ι — — —]

Ἀπολλωνίου καὶ Μελ-

τίνη Διονυσίου ἡρω-

ὶς ἡ γυνὴ αὐτοῦ.

ός· ἐπιμελησαμένου

Διονυσίου Διοδώρου

καὶ Ἑρμογένους Βαλερίου.

ανὸς Μενεκράτου, Μενεκράτης Διοδώ-

ρου, Διονοίσιος Παπιου, Ἑρμογένης Ἑρ-

μίππου, Λούκιος Ὀνησίμου, Διογένης

του, Ἀσκληπιάδης Μαρκιανοῦ, Ἀσκληπιά-

δης Διονοισίου, Ἑρμογένης Τροφίμου,

Σ̣αβηλος Ἑρμογένου, ἐπιμελησαμένων

[Σεβαστὸν Ἀ]ρμενιακόν,

[νέον Διόνυ]σον καθιέ-

[ρωσεν ἡ β]ουλὴ καὶ ὁ

— — —

Ἀπολ̣[λω— — — Δι]-

ονυσ[ι— — — ἀ]-

[ν]έ̣θη[κ— — —].

ἐτείμησε[ν Μη]-

νόφιλον Διο[νυσί]-

ου, φύσει δὲ Ἰό[λλα],

[φυ(λῆς)] Ἀ[σ]κ[λη]π[ιάδος].

φ[υ(λῆς) Δι]ονυσιά[δος].

φυ(λῆς) Ἀσκληπι[άδος].

φυ(λῆς) Δι̣ονυσ̣ιάδος̣.

τίου θιʹ. οἱ περὶ

τὸν Διόνυσον

[πο]δ̣άριοι Διονυ-

[σ— — —]

[ο]ν καὶ τὰ θρεπτὰ ἐτείμη-

[σε]ν τὸν θρέψαντα Διο-

[ν]ύ̣σε̣ι̣ος τὸν σύνγ̣ανβρ̣ον

ἐτείμησεν καὶ Οὐαλερία Λα-

φ[υλῆς Ἀ]σ[κληπιάδος(?)].

φ(υλῆς) Διονυσιά[δος].

φυ(λῆς) Ἀσκληπιάδος.

φυ(λῆς) Διονυσιάδος.

[φυλῆς Ἀσκληπιά(?)]δος.

Διονυσιάδος.

Ταμασα̣ιτηνῶ[ν].

ἔτ(ους) σπθʹ, μη(νὸς) Δύστρου θιʹ,

Διονύσιον Νεικομή-

δους ἐτείμησεν ἡ γει-

ἔτους σνβʹ, μη(νὸς) Περει-

τίου ιθʹ, Διονύσιο-

ν Ἐπαφροδείτου

ἔτους ρξʹ, μη(νὸς) Πανήμου εκʹ,

v Διονύσιος Μηνοφίλου Μηνό-

φιλον Βευδινοῦ καὶ Τερτίαν

τοὺς ἑαυτοῦ γονῖς, Βάσσ̣[α Διο]-

νυσίου γυνὴ Μηνόφιλ[ον τὸν]

[․․c.8․․․]․․․[․․․c.9․․․]

ἔτους σνʹ, μη(νὸς) Πανή-

μου ιʹ, Διονύσιον Δο-

μίτιον Ἀπφιον ἡ θυγ[ά]-

[α]ς ἡ γάλως, Ἐπάγαθος, Ζωσί-

[μ]η, Ἐλπὶς τὰ θρεπτά, Διονύσ[ι]-

[ο]ς τὴν νύνφην, Διόδωρος ὁ δε-

ἐν τῶι θεάτρωι θαλλοῦ στεφάνωι ἐν τοῖς ἀχθησομένοις

Διονυσίοις προνοηθέντων τῆς ἀναγγελίας τοῦ τε

ἀγωνοθέτου καὶ τοῦ γραμματέως τοῦ δήμου, ἀναγράψαι

νην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους τοῖς ὑπογεγραμμένοις·

εἰσανγειλάντων Μητροδώρου Κόνωνος καὶ Κλεινίου καὶ Μουσαίου καὶ Διονυσίου στρατηγῶν·

ἐπεὶ Γάϊος Ἰούλιος Καῖσαρ ὁ πρεσβύτατος τῶν τοῦ Σεβαστοῦ παίδων τὴν εὐκταιοτάτην

ἡ Διονυσιὰς φυλὴ τὴν

στοὰν καὶ τὴν ἐξέδραν

[ψήφισμα τῆς ἱερᾶς συνόδου· ἔδοξεν τοῖς ἀπὸ τῆς οἰκουμ]ένης περὶ τὸν Διόν[υσον καὶ]

[Αὐτοκράτορα Καίσαρα Τραϊανὸν Ἁδριανὸν Σεβαστόν, νέον Δι]ό̣νυσον, τεχνείταις [ἱερονείκαις]

[στεφανείταις καὶ τοῖς τούτων συναγωνισταῖς, εἰσηγησαμέου Λ]αβεῶνος τοῦ Δωροθέ[ου ․]ολ̣[․․]

... Ἁδριανῷ Καί-

σαρι, νέῳ Διονύσῳ ...

[ὁ] δῆμος ἐτίμησεν

[Διον]ύσιον Μηνᾶ τὸν καὶ Ξάνθιον [γυμνα]-

[σίαρχο]ν τῶν παίδων, Ἑρ[μεῖ καὶ]

Lydian: Nannaś Bakivalis Artimuλ.

Ναννας Διονυσικλέος Ἀρτέμιδι.

πφιᾶ, μηνὸς πρώτου

ιϛʹ, Διονυσόδωρος Διονυ-

σοδώρου Ἀγαθοκλῆς

ἐπὶ ἱερέως τῆς Ῥώμης Διονυσίου τοῦ Ἀθηναίου,

μηνὸς Ὑπερβερεταίου ιαʹ, Ἀρτεμίδωρος

ἐπὶ Μηνοφίλου τοῦ Σωπάτρου, μηνὸς Ἀρτεμισίου ιηʹ, Ἀπολ[λώ]νιο[ς] Ἀπολ[λω]νίου Διονυσιάδος.

Διονυσι(—).

[λ]ις ∙ τὸ ἀλειπτήριον ἐκ θεμελίων σὺν παντὶ τῷ [λιθίνῳ κόσμῳ]

κατεσκεύασεν ἐπὶ ἀνθυπάτου Τ․〚—c.11-12—〛, ἐπιτροπεύοντος τῆς Ἀσ[ία]ς Δι-

ονυσίου τ[οῦ κρατί]στου, λογιστεύ[ο]ντος τῆς πόλεως [— —c.13— —]

[․․․․ το]ῦ κρατ[ίσ]του ἀνθυπάτου Ἑλλάδος. vac.

Μητρόδωρος Μενεκράτου, Ἀπελλι-

— — — Ἀντιόχου, Διονύσ̣[ιος̣] Ἀπ․-

[— — —, Ἀ]πολλώνιος Ἀρτε[μιδῴ]ρο[υ],

Ζώσιμος Χάρ-

μου θεῷ Διο-

ν̣ύσῳ ἐπηκόῳ ❦

[ἀν]έ̣θηκεν. ❦

θεοῦ

Διονύσου.

τὸν υἱὸν ἐτείμησαν

καὶ Διονοισᾶς Διονυσᾶς τὸν ἀ-

δελφὸν ἐτείμησεν.

μη καὶ Ἐπικράτης, Ἑρμογέ-

νης, Διονύσιος οἱ πάτρως

καὶ Τατία καὶ Τατία αἱ νύμ-

ἐτείμησεν

Διονύσιον Μενελάου, παῖδα,

πρῶτον ἀγωνοθέτην τῆς πρ[ώ]-

οἱ βαφε[ῖς ἐτείμησα̣ν(?)]

Μ. Ἰούλιον Διονύσι-

ον Ἀκυλιανόν, τὸν

ἀρχιερασάμενον, υἱὸν

Ἰουλ. Διονυσίου ἀσιάρ-

χου Περγαμηνῶν καὶ ἀ-

νην Καικιλιανὸν τὸν ἐκ πατέρων διὰ βίου

ἱερέα τοῦ Καθηγεμόνος Διονύσου καὶ ἀρχιε-

ρέα τῆς Ἀσίας καὶ τῆς πατρίδος κατὰ τὸ αὐτὸ

[κ]αὶ δὶς πρυτάνεως καὶ ἀρχιερέως καὶ ἱερέως

τοῦ Διονύσου καὶ Ἰουλ. Μηνογενίδος τῆς ἀνα-

θείσης τοὺς ξυστοὺς τῆι πατρίδι ἀγωνοθέτι-

[νόν, τὸ]ν̣ ἱερέα τοῦ Κα-

[θηγεμ]ό̣νος Διονύσου

[καὶ ἀρ]χιερέα.

των Αὐρηλίου Τατιανοῦ

καὶ Διονυσίου βʹ τοῦ Πρα-

κ̣τικοῦ καὶ Λικιννίου Π[ρέ]-

Αὐρ. Τύχη Μενεκράτ̣ο̣[υς τὸ μνημεῖ]-

ον ἑαυτῇ τε καὶ Αὐρ. Οὐ[αλερίῳ Διονυ(?)]-

σίῳ διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν φ̣[ιλοστοργίαν]

Μενοκράτους Μηνοκράτους

τοῦ Διονυσίου.

Διονύσιος

δεκαδάρχης

[— Σ]εμπρωνίου [— — —]

[— —] καὶ Διόνιλλ[α — —]

[—ο]υ Διονίλλῃ κ[αὶ — —]

[— — —]τ̣ρος Ταλθ̣[— — —]

Ἀπολλώνιος Διονυσ[ίου]

στεφανηφορήσας κ̣[αὶ]

χαριστῶ οὖν Ἀμμιας ὑπ-

ὲρ Διονυσιάδος καὶ ἐθήκομ-

εν (δην.) ἑκατὸν καθὼς ἐπε-

ἔτους σοδʹ· Διονύσιος

Ὀνησίμου Τύχην τὴν

ἀώρων τέ̣κ̣νω̣ν σάρκας ἀνορύ[ξ]αι·

Μάνιος Τριβώνιος Διονύσιος

Χρήστην, γυναῖκα δὲ Ἀντήνο-

εἰκόνα ἀκρόλιθο[ν] ὡς καλλίσταν ἐν τῷ ἱρῷ οἴκῳ τῷ ἐν τῷ Φιλεταιρείῳ· τὸν δὲ στέφανον καὶ τὰν εἰκόνα ἀναγγεῖλα̣[ι]

τὸν ἀγωνοθ[έ]ταν ἐν τοῖς πρώτοις Διονυσίοισι καὶ Ἀντιοχείοισι· ἐπὶ δὲ τᾶς κατασκευᾶς τῶ ἀγάλματος ἀποδεῖξαι

ἄνδρα τὸν ἐγ[δ]ώσοντα· ἵνα δὲ ἁ προαίρεσις καὶ ἁ δωρεὰ τῶν ὅπλων τῶν δεδομένων ὑπὸ Φιλεταίρου [δ]ιαμέν[ω]-

[— — —] Σ̣έ̣λ̣ε̣υ̣κ̣ο̣ν̣ κ̣α̣ὶ̣ Ἀ̣ν̣τίο̣χ̣ο̣ν̣ σωτῆρας [․]

[— — — — —] ἐ̣ν̣ τ̣ο̣ῖ̣ς̣ [Διον]υσί̣οις καὶ τοῖς

[— — — — — —]Σ̣ β̣α̣σ̣ι̣λ̣έ̣α̣ Σέλευκον κα̣ὶ

συντελεσθ̣ῆι τὴν ταχίστην· ἀπεδείχθη[σα]ν ἄνδρε-

ς Πόλλης Ἀπολλοδώρου, Ἀπελλῆς Διονυσίου, Μητρό-

[β]ιος, Πόλλιχος Ἀθηναίου, Ἀθήναιος Ἀπο[λλ]οδώρου,

[τοῦ δεῖνος κατὰ] διάθηκαν

[— — — Δι]ονυσίω.

Πύθεος Λυσαγόρα

Διονυσίω τῶ Ὀνασί[μω κατὰ]

διάθηκαν τὰν Ὑακίνθ[ω(?)] Μακινθ[—.

τὸν δῆμον τὸγ Κυμαίων [ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι ἵνα καὶ παρ’ αὐτοῖς ἀναγορευθῶσιν αἱ τιμαὶ]

ἐν Διονυσίοις καὶ δι’ ἃ στε[φανοῖ (τοὺς δικαστὰς χρυσῶι στεφάνωι καὶ ἀναγγελίαι?) ὁ δῆμος]

ὁ Βαργυλιητῶν· vac. εἱρέ[θη NN. ].

ὁ ἀγωνοθέτας Ἀρχίππαν τὰν Δικαιογένεος χρυσέῳ στεφάνῳ

ἐν τοῖς πρώτοις Διονυσίοισι τῷ ἀγῶνι τῶν παίδων ἀρετᾶς ἕνε-

κεν καὶ εὐνοίας τᾶς εἰς τὸν δᾶμον· καλῆσθαι δὲ αὐτὰν καὶ εἰς

ἐκτένειαν καὶ φιλαγαθίαν. ἐδόθη Τερφ[εί]-

ου δωδεκάτῃ, ἐπὶ Ἀπολλοδώρου τοῦ Διο[․․]-

νου.

γ̣ραφὴν ἔχουσαν· "ὁ δῆμος Ἀρχίππην τὴν Δικαιογένου ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐ-

νοίας τῆς εἰς ἑαυτόν"· ὁ δὲ ἀγωνοθέτης τῶν Διονυσίων ποιησάσθω ἐν τῷ

π̣ρώτῳ ἀγῶνι τῶν παίδων τοῦ τε στεφάνου καὶ τῆς εἰκόνος τὴν ἀναγγελί-

[λωνίδ]ης Λευκίου Νωρακεῖος πολείτης ὑμέτερό[ς μοι]

[προσῆλ]θεν καὶ ὑπέδειξεν Διονύσου ἱερὸν ὄνομ[α]

[πράσεις κ]α̣τ̣έ̣χ̣ε̣σθαι ὑπὸ Λυσίου τοῦ Διογένους [Τυκαλ]-

μον τῶ Βακχείω· ἔμμεναι δὲ τὰν στά[λ]-

λαν ταύταν ἱρὰν τῶ Διονύσω τῶν θια-

σωτᾶν τῶμ Μενεκλείδα· ἐγενήθη τὸ

[Ε]ἰ[ρή]νη

[Διον]υσιάς

[․․․․․]ρ̣α

Ἐκπρέπ[εα] Ἐκπρέπεια

Διονυσιάς

Ἐλπίς

Διὶ Σωτῆρι καὶ Κτίσ-

τ[ῃ ἡ] φράτρα ἡ περὶ Δι-

ο[ν]υσ[όδο]τον τὸν κί-

ονα ἀνέθηκαν.

Διονύσιος Ἀρτέμωνος.

μνῆμα τόδ’ ἐστι ἀνδρὸς

Διονυσίου, ὃς μέγα πᾶσιν /

ἔσχεν ἐν ἀνθρώποις

Διονύσιος Ἀσκλάπωνος

χαῖρε.

χαῖρε

Διονύσιε Δημητριεύ[ς].

Σαραπίων Διονυσο-

δώρου χαῖρε.

[— — — στε]φανῶσα[ι — — —]

[— — — το]ῖς Διονυ[σίοις — — —]

[— — — ἀνα]γγελίαν [— — —]

στεφάνῳ, τὰν δὲ ἀναγγελ̣ί̣α̣ν ποιήσασθαι τὸν ἀγωνοθέταν

ἐν τοῖς πρώτοις Διονυσίο̣ισι καὶ Ἀτταλείοισι· δεδόσθαι δὲ καὶ

προξενίαν αὐτῷ καὶ τοῖς ἐκγόνοισι καὶ ἀποδεῖξαι ἄνδρα

εἰσαγησαμένων τῶν στρατάγων, ἔγραψαν τρεῖς οἰ λάχοντες· Ἀσκλάπων

Διονυσίω, Ἠγήσανδρος Ἠρακλείδα, Ἀθηναγόρας Διονυσίω, καὶ ὀ γραμμά-

τευς τῶ δάμω Ἠραῖος Ἀντιπάτρω·

ταν ποι̣η̣σάμ[ε]νος τὰν χοραγίαν, τά τε λοῖπα εἶρα ἐπετέ[λεσσεν κατ τὰ πάτρια]·

δι’ ἃ δὴ δέδοχθα̣ι τ̣ᾷ βόλλᾳ καὶ τῷ δάμῳ· στεφάνωσθαι αὖτο̣[ν ἐν τοῖς Διονυσίοισι πρὸς τῷ]

βώμῳ τῷ Δίο̣[ς] μετὰ τὰν θυσίαν καὶ ἐν παίσαισι ταῖ̣[ς ἐκκλησίαισι καὶ ἐν παῖσιν τοῖς]

[— — — — — —]σ̣τ̣ας Διονύσιος ἠδέ νυ μάτηρ

[Ἑ]ρμιόνη στυγεροὺς παιδὶ χέαντο γόους,

dann:

Διονύσιε Ζευξιγένεος

τῶ Φανναγόρα.

Ἀριστόδικος Ἀριστοδίκω

[ ] φύσει Διονυσίω τῶ Ἠράω.

ΔιονυSία Εἰρηναίω.

Διονυσόδωρος

[․]ήβαιος.

Διονυσόδωρος

Ἀθανάω.

Διονυσοδ[— —]

Μενάνδρω.

Μένισκος [— — —],

Διόνυσος Μη[— — —].

[— —]νώτω.

Διονυσ[— —]

Ἠραίω.

Διονυ[σ— —]

Ἠραίω̣ Ἠραΐσ̣[κω]?.

Καρνεοδότου

Διονυσιο[—]

Κνίδιον.

[ κα]θ’ αὑτὴν κατὰ φυλὰς καὶ ἐχέτω ὁ παῖς ἐν τῷ ταμιείῳ ἕως̣ [ἂν ]

[ τὴν] ἀ̣πο̣γραφὴν ποιῶνται καθεστῶσαν ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Διον[ύσου ]

[ πάντ]ας π̣ολ̣ί̣τας προσιέναι καὶ ἀπογράφεσθαι εἰς τὰ Ἀσκληπ[ίεια ]

[τ]ὴν σύνταξιν εἰς στήλην μαρμαρίνην θεῖναι [εἰς τοῦ]

Διονύσου τὸ ἱερόν.

φιλανθρώπων παρ’ ἡμῖν τῶι πολίτῃ ὑμῶν

Διονυσοδώρωι Πεμπίδου

ἐξαπεστάλκαμεν τὰ ἀντίγραφα

τῆι βουλῆι καὶ τῶι δήμωι· Ἵππων Μνησιθέου

ἐγραμμάτευεν, Διονύσιος Ληναίου εἶπεν·

ἐπεὶ Διονυσόδωρος Πεμπίδου Θάσιος

ἐκτενῆ καὶ πρόθυμον ἑαυτὸν εἰς τὰ τοῦ δήμου

καὶ τῶι δήμωι, τὴν βουλὴν προβουλεύσασαν

καθ’ ὃ τιμηθήσεται προξενίαι Διονυσόδωρος

ἐξενεγκεῖν εἰς ἐκκλησίαν, συντελεῖσθαι δὲ

ὁ δῆμος τὴν βουλὴν προεβουλεύσασαν προβουλεύσασαν

καθ’ ὃ τιμηθήσεται προξενίαι Διονυσόδωρος

Πεμπίδου Θάσιος ἐξενεγκεῖν εἰς ἐκκλησίαν,

πρόξενον τῆς πόλεως τῆς Λαμψακηνῶν

Διονυσόδωρον Πεμπίδου Θάσιον καὶ ἐξεῖναι

αὐτῶι ἀφικνεῖσθαι εἰς Λάμψακον ἀσυλεὶ

[τ]ε ψάφισμα ἀποδώσει καὶ ἀξιάσει ποιήσασθαι τ[ὰν ἀν]-

αγγελίαν τῶν στεφάνωγ καὶ παρ’ ἑαυτοῖς ἐν το[ῖς Δι]-

ονυσίοις καὶ ἵνα ἀναγραφῇ τὸ ψάφισμα τοῦτο [εἰς]

[σ]τάλαν λευκῶ λίθω καὶ ἀνατεθῇ ἐν τῷ ἐπιφ[ανεστά]-

νῶσαι αὐτὸν ἐν Θάσωι ἐν τῶι θεά[τρωι]

Διονυσί[— — — — — — — — — — — — — — — —]

[ — — — — — — — ποιουμένου τοῦ κήρυκος]

[δή]μου εἰκόνι τε χαλκ[ῆι καὶ χρυσῶι]

[στεφάν]ωι ἐν τοῖς πρώτ[οις Διονυσίοις]

[ — — — — —]ατολαβειντα[ — — — — — — —]

δεύτερον

Διονυσίου

τοῦ Ἀπολλωνοτείμου.

Διόνυ-

σος.

οἱ Ἀλεξιμάχου

Διονύσιος Διοδώρου

Μηνόφαντος Φιλοκράτους

Παυσανίας Διφίλου

Διονύσιος Σκοπίου

Ἀντίοχος Σκοπίου

[ἡ] σπεῖρα τὸν ἴδιον ε[ὐεργέτην ἔ[παρχον? καὶ ἱερονό]-

μον τοῦ Διονύσου Ἡλιό[δωρον τὸν — — —, πάσης μνή]-

μης ἄξιον̣.

γύρει· οἱ ἀγωνοθέται ζημιοῦσιν Μενε-

κράτην Διονυσίου Ἰλιέα δραχμαῖς ἑκα-

τὸν ὅτι ἐργολαβήσας ταῦρον ὑποστή-

οἱ ἄρχοντες μ[ὴ κηρύξωσι τὸν]

στέφανον ἐν τοῖς [μεγάλοις Διο]-

νυσίοις ἢ μὴ συντελέ[σωσιν],

ὅπως ἀναγραφῶσι κατὰ [τὸν νό]-

[τ]όδε τὸ ψήφισμα, ποιήσασθαι δὲ καὶ ἀναγγελ[ί]-

αν τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ στεφάνου τοῖς τε Διονυσί-

οις καὶ τοῖς Ξενίοις ἐν τῶι θεάτρωι· πρεσβευταὶ εἱ-