[Ἀπολ]λώνι[ος — — —]

[Διο]νύσιο[ς — — —]

[Πο]λύβιος Μ— — —

Εὐ̣——ς

Διονύσιο̣[ς — — —]

Τηλ[εφίδος]

Ἡφαιστίω[ν — — —]

Δ[ι]ον̣ύ̣σιος — — —

Π[υ]θα[γ]όρας — — —

— — — — — —νου

[— — — Διον]υσίου

— — — — — —νος

Thonrohrstempel: Διονυσίου 9x.

Λεωνίδης Ἀπολλωνίδου

Διονύσιος Ἀμύντου

Μενέστρατος Διφίλου

Δαμασίας Διονυσίου

Ἀσκληπιάδης Διονυσίου

Ἄτταλος Ἀττάλου

Δίων Μενάνδρου

Διονύσιος Ἱππίου

Πυθῶναξ Ἡρακλείδου

Διονύσιος Ἀσκληπιάδου

Δαΐμαχος Διογένου

Μηνογένης Μητροδώρου

Διονύσιος Ἀρτεμιδώρου

Ἀσκληπιάδης Μενάνδρου

Διονύσιος Θεοδώρου

Ἀσκληπιάδης Μάνου

Μηνογένης Πατρόκλου

Σαραπίων Διονυσίου

Μηνόφαντος Μενεστράτου.

Graffiti names, e.g. Ἀττάλου, Ἀσκληπιοδότου, Ἀντιόχου, Σωσιγένου, Διονυσίου, Μηνογένους, Ἱέρωνος sc. τόπος.

Thonrohren: Διονυσίου.

[Εὐμ]ενείας

— — — Διονοσίου̣ Διονυσίου

[Εὐμ]ε̣ν̣ε̣ί̣α̣[ς]

— — —

[— — — τ]ο̣ῦ̣ Διονυσίου

[— — τοῦ] Ἑρμολάου vac.

Μολεσις — — —

[Δ]ιονύσι[ος — — —]

[Ἀλ]ε̣ξα— — — — —

— — — — —μωνος

[— — — Δι]ο̣νυσίου

[— — — Κ]α̣ΐκου Ἀχ]α̣ϊκοῦ?

Δ̣ιόδωρος Α— — —

[Δ]ιονύσιος Ἀλε[ξ— —]

[Ἀ]σ̣κλάπων Ἀσ̣κ̣[λάπωνος(?)]

[— — — — —δ]ότου

[— — — Διο]νυσίου

— — — — —ν̣ος

— — —ος Ἀσκληπιάδου Καδμηΐδος

— — —ς Διονυσίου Τηλεφίδος

[Ἀσκλ]ηπιάδης Π̣υλ̣λ̣ο̣κ̣λ̣ή̣ους̣ Κριτωνίδος

Ἀσκληπιάδης Μηνοφίλου Τηλεφίδος

Ν Ἀπολλώνιος Διονυσίου Τηλεφίδος

Ἑρμογένης [Ν]εικάτορος Εὐμενήας

— —ότιμος Χαρίωνος Εὐβοΐδος

— — —ος Διονυσίου Καδμ[ηΐδος]

— — —δης Διογένο[υ — —]δος

— — — Μενάνδρου Τηλεφίδος

— — — Διονυσίου Φιλεταιρίδος

— — — Ἀσκλάπωνος Αἰολίδος

Ἀσκλάπων Ἀσκληπίδου Τηλε[φίδος]

Ἀπολλώνιος Διονυσίου Φιλε[ταιρίδος]

Μᾶρκος Ὤλιος Μάρκιου Μάρκου υἱό[ς]

Μόσχος Τρύφωνος Καδμη[ΐδος]

[Διο]νύσιος Διονυσίου Ἀπολλω[νιάδος]

— — —λης Μηνογένου Ἀ— — —

Ἀπολλωνίδης Συμμάχου Ἀσκληπιάδος

Ὀλυμπιόδωρος Διονυσίου Τηλεφίδος

Ἀσκληπιάδης Μ̣ητροδ̣Ω̣— Κ̣αδμηΐδος

Ἀπολλώνιος ῬοδΕ̣ΙΙΙΤΟΥ τῶν ἀπὸ Μασδύ̣[ης]

Ζωΐλος Διονυσι̣— —ΛΟ[υ τῶ]ν ἀπὸ — — —

ΜΑ̣— — — — — — — — —

Ἡρόδοτος Ἡροδότου Φιλε̣[ταιρίδος]

Διονύσιος Μηνοδότου Κρι[τωνίδος]

Ἀσκληπιόδωρος Ἀσκληπιοδώρο[υ]

Διομήδης — — — — — —

Διονύσιο[ς — — — — — —]

Μᾶρκος Κο— — — — — —

Νίκανδρος Νικάνδρου Τηλ[εφίδος]

Διονύσιος Διογένου Φιλε̣[ταιρίδος]

Ἀσκληπιάδης Μηνοδώρο[υ — — —]

[Β]ρῦγος̣ Σωκράτου Ἀπολλω̣νιάδος

[Μη]νόφιλος Διονυσ̣ί̣ου Φ̣ιλεταιρίδος

[Μη]τ̣ρόδωρος Ἀπολλωνίου Ἀ̣σ[κ]λ[η]πιάδος

[Ἀπ]ολ̣λών[ι]ος Διον̣υ̣σί̣ο̣υ Εὐμεν̣είας

[Ἀσ]κληπίδης Τείσω̣[νο]ς̣ Αἰολίδος

Ὀνήσιμος Κλεοτίμου τοῦ̣ Μην̣[ο]γέν̣[ου]

Διονύσιος Πανταλέοντος τοῦ Παν̣[ταλέοντος]

Ἀπολλώνιος Ὀλυμπιοδώρου [το]ῦ̣ — — —

Διονύσιος Ὀλυμπιοδ̣ώρ̣ο̣υ̣ — — —

ἀπὸ τόπων·

Relief

[Διο]νύσιος Μενεκλείους Αἴνιος.

Terracotta water-pipe: Διονύσου mistake for Διονυσίου? Cf. MDAI(A).1902.146,214.

Ἀθήναιος,

Διονύσιος,

Μηνόφαντος

λῆς Ἐπικράτης Διοφάντου Θυατειρηνός, βορήου Μηνοφάντου τοῦ

Διονυσίου Νακρασείτου ἄμπελοι φερνῷαι, μεσημβρίας καὶ δυσ-

μῆς ῥύαξ, αἵτινες ἄμπελοι ὅρον ἕξουσι τάφρον ἀπ’ ἀνατολῆς

[Δι]ονυσία Γλυκήας θυ-

γάτηρ ζήσασα ἔτη | ιιι

Λόνγος Μαξίμου

Δαμόνεικος Διονυσίου

Γάιος Γαίου τοῦ Τέρπνου

δώ̣νις Δημητρίου· [— — — — — — — — — —]-

κ̣λῆς Διονυσίου· [— — — — — — — — — — —]

Θεοτέκνου· Μηνόφ[ιλος — — — — —]-

Φωκρίτου τοῦ

Διονυσίου.

Ὀλυνπιάς, Διονυσίου

γυνά, ἐτῶν οεʹ. χαῖρε.

Θεόδωρος ὁ τῆς μακα-

ρίας μνήμης, υἱὸς Διο-

νυσίου τοῦ μακαριω-

τάτου· τελευτᾷ μη[νὶ]

[— — —]ΣΣ[— — — — — — — —]

[— — —] Διονύσιος [— — — — — —]

[— — —]του Αὐριλίῳ τ[ῷ] π[ατρὶ]

μετὰ τοῦ πενθεριδέος πενθεριδέως μου

Αὐρηλίου Διονυσίου καὶ τῆς

ἀ̣[δ]ε[λ]φ̣ῆς αὐτοῦ Ἑλλαδίου τό-

ἔνθα κατάκειτε

Διονύσις κὲ ὑ οἱ ἀδε-

λφὺ ἀδελφοὶ α[ὐ]τῶ αὐτοῦ Τελισφόρι-

[— — —]ηι Αὐρ. Διονυσιανός.

[— — — δημοσ(?)]ί̣ων ἔργων κατὰ τὸ τοῦ κυρίου αὐτοκράτορος ἀπόκριμα

[καὶ ἀγωνοθέτην τῆς — — —] Διονυσιάδος [— — —]

— — —

Διονύσιος Διονυσίου ζῶν ❦

ἑαυτῷ τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν

[Διον]ύσιον Γαίου [ζήσαντα]

ἔτη ξʹ καὶ [— — —]

Ὀλυνπιὰς, Διονυσίου

γυνὰ ἐτῶν οεʹ. χαῖρε.

αφέρωντα

Διονυσίῳ Ἐγυ-

πτίῳ σὺν τῶν

ἔνθα κατάκειτε

Διονύσις κὲ ὑ ἀδε-

λφὺ α[ὐ]τῶ Τελισφόρι-

[— — —]․ΣΣ․․[— — —]

[— — —] Διονύσιος [— — —]

[— — —]του Αὐριλίῳ Αὐρηλίῳ τ[ῷ] π̣[ατρὶ]

μετὰ τοῦ πενθεριδέος μου

Αὐρηλίου Διονυσίου καὶ τῆς

ἀ̣[δ]ε̣[λ]φ̣ῆς αὐτοῦ Ἑλλαδίου τό-

[— — — ἡ γυνὴ] καὶ οἱ ἀδελ[φοὶ]

[τὸ μνημεῖο]ν τῷ πατρὶ Διο-

[νυσί]ῳ Οὐαλερι-

[ανῷ κατεσκεύασαν]

γλυκερῦσει τέκν-

οις Ἐρπιδίωνι κὲ Δι-

ονυσίῳ κὲ Κυριλλίω-

νι τοῖς φιλαδέρφυς φιλαδέλφοις

καταεσκεύασα κατεσκεύασα τὸν φείλον οἶκον

καὶ τῇ γλυκυτάτῃ μου γυνηκὶ Διονυσί-

ᾳ σὺν τῷ ἀδελφῷ μου Δομ̣ετιανῷ καὶ

[— — —]ωρουοδοτος κατε-

[— — —] Μᾶρκος Διονύσιος

[— — —]ουλίω̣ι πατρὶ ζήσαντι

Χρῆστος Διονυ[σίῳ]

ἀδελφῶι τῷ γλυκυτάτῳ

ὁ δῆμος

Διονύσιον Βασιλίδου

καὶ Τίτθαν Ἀρχελάου

καὶ Θεογένην Διονυσίου.

Δημήτριος Διονυσίου

Ἀπόλλωνι Λιβοτηνῷ

Διονύσιος ❦ Διονυσίου ζῶν ❦

ἑαυτῷ τὸ μνημεῖον κατεσκεύασεν

Διονύσιος Διονυσίου

τῇ μητρὶ κ〚․〛αὶ καὶ τῷ

γονεῖσι καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς Τε-

λεσφόρος Εἰάδι καὶ Διονυ-

σίῳ ζήσασι κοσμίως ἔτη

ξεʹ· μνήμης χάριν.

συνφωνίαν. ἔτους ϛιʹ Τραϊανοῦ Ἁδριανοῦ Καίσαρος 132/133 ac,

ἐπιμελητεύοντος Διονυσίου Σατρονείλου, ἐκδικοῦντος

Μόσχου Διλλιπόρεος, γραμματεύοντος Ἀλεξάνδρου

ἐνθάδε κεῖτε

Γλύκων σὺν Διο-

νυσίῳ τῷ ἀδελ-

φῷ, ξʹ ἔτη ζή[σας],

Τι. Κλ. Ὀκλάτιος

Διονύσιος μα-

θηματικὸς ζ[ή]-

βίῳ προτελευτήσαν-

τι Αὐρ. Διονυσίῳ ἱερα-

σαμένῳ καὶ ναυαρχή-

Αὐρ. Μαρκιανὸ[ς κ]ατεσκεύασα τὴν προγονικήν μου

πύελον ἐμαυτῷ κ̣ὲ̣ [τέκ]ν̣ο̣ι̣ς̣ [κὲ τῇ π]α̣ρ̣ηκούσῃ μου συνβίῳ Δι-

ονυσιάδι· βούλομε δὲ μετὰ τὸ κατατεθῆνε τοὺς προγεγραμμένους μηδίνα τεθῆνε·

εἰ δέ τις τολμήσει ἐπανῦξε τὴν σορόν, δώσει τῇ πόλι προσ-

[στέφανον ἀ]ν̣αγγεῖλαι τὸν ἀγωνο-

[θέταν Διονυ]σίοις ἐν τῶι θεάτρωι·

[ὅπως δὲ καὶ πρ]όξενος γένηται, τοὺς

Ζωπυρίων Μεσσανίου Πολ(ιατήας)

Ἀρίστων Διονυσίου Ποττ̣ωι(—)

Κρατῖνος Ζωΐλου Ποττωι(—)

Διονύσιος Πυθᾶ Παρτε(—)

Ἀπολλώνιος Θεομνάστου Ὀλιδν(ήας)(?)

προφήτας Ἀθαναίων Ἀπολλοφάνε(ιος),

νομοφύλακες Ἵππων Διονυσίου,

Ἀθηνοκλῆς Μηνοδώρου, Ζωτίχος

Ἀθαναίωνος· αἰσιμνῶντες

μῆνα Διονύσιον ἐστεφάνωσαν

ἁγεμόνα βουλᾶς Διονύσιον

Διονυσίου Πολητήας·

Νικίας Μενίσκου Καλλιχορεατ(ήας),

Ἀθαναίων Ἀσκλαπιοδώρου,

Θεάφιλος Διονυσίου Ἀσωποδω(ρήας),

Δαμᾶς Μηνοδότου.

Ἀντιφίλου τοῦ Θεγείτου

Διονύσιος Ἀμυνάδα

Σωσιγένης Σωσιγένειος

Διότιμος Διονυσίου

Ἑστίαι.

[ἐν] τῶι Πεταγειτνίωι μηνὶ πρὸ τᾶς δε[κάτας],

[τὸ δ]ὲ ἥμισσον ἐν τῶι Διονυσίωι πρὸ [τᾶς δεκά]-

[τα]ς. ἐπ[εὶ] δέ κα τὰν τιμὰν πᾶσαν κα[ταβά]-

Θεόπομπος

Διονυσίου.

Ἀπολλᾶς Διονυσίου.

Διονύσιε Διονυσίου χαῖρε.

Διονύσιος οἰκονόμος Χαλχηδονίων Καλχηδονίων καὶ ἡ

γυνὴ αὐτοῦ Εὐτυχία ζῶντες ἑαυτοῖς

Διονύσιος

Εὐφρονίου.

Διον(ύσιος).

Ἡράκ(λειος).

παρήγορε, σύνγαμε

σέμνέ, / Διονύσιε, / ἐν τά-

χι μ’ ἔλιπες· κὲ οὐδέν /

Διονύσιος καὶ

Ἡγη̣σ[ίας τῶ]ι̣ π̣-

[Φλ]ά̣β̣ιος Ἰουουεντιαν[ὸς]

Δ̣ιονύσιος

[τὸ]ν̣ ἑ̣αυτοῦ κη̣δεσ[τήν].

[— — — — —]Α[— — —]

[φυλῆς Διονυσιά]δο[ς]

[— — — — — —]

Κλ. Λουκιλλιανός

φυλ(ῆς) Διονυσιάδος

Κα[λπ]ουρνιανὸς Χρυσιανός

[— — — — — —]

[φυλῆς] Διονυ[σιάδος]

[— — — — — —]

Αὐρήλιο[ι Πο]ντικιαν[ὸς]

Διονύσιος, Ποντικιαν[ὸς]

Ζήνων, Ποντικιανὸς

Ἀλέξανδρος Αὐρηλίοι[ς]

Διονυσιανῷ Ποντικῷ

κὲ Χρυσιπιανῇ Κλεοπάτρᾳ

Διονύσιος Ἀπο-

λωνίου Λευκίδι

[καὶ ἐπιστάτην] τῶν ἔργων κατὰ τὸ τοῦ κυρίου Αὐτοκράτορος ἀπόκριμα

[καὶ φύλαρχον τῆς φυλῆς] Διονυσιάδος [ ].

[καὶ τιμηθέντα ὑπὸ φυλῆς] Διονυσιάδος [ ].

Κόρινθος

φυλῆς Διονυσιάδος

Μ. Δομίτιος Εὐπόριστος

Ἀσκληπιόδοτος

[Μ. Α]ὐρηλ. Διονύσιος.

[— — — — — — — — —]ων

[φυλῆς Διον]υ̣σιάδος

[— — — — — — — — —]νος

Νεικήφορος

φυλῆς Διονυσιάδος

Δομίτιος Πρεῖσκος

Αὐρηλ. Ἰουλιανός

φυλῆς Διονυσιάδος

Δομίτιος Φωκίων

Αὐρ. Τροφιμιανὸς Ἀρτεμίδωρος

φυλῆς Διονυσιάδος

Αὐρηλι. Αὐρηλιανὸς

Δομὶτιος Αἴλιος Σόφος

φυλῆς Διονυσιάδος

Τιμοκράτης Χρυσίωνος

Μῆτρις [Κ]αλλικράτου[ς]

Διονύ̣σιος Ἀρχίππου

Λάμαχ[ο]ς̣ [Χ]ορ[ηγίωνος]

Δημόστρατος Προμηθίωνος

[β]ουλῆς ἐπιστ[ατ]εύοντος Διονυσίο[υ]

[τ]οῦ Ἀρχίππου vac. γραμματεύοντος

Διονύ̣[σιος ?]

Δαΐσκος Διονυσίοˉ

μεγάλωι

Πύθης Διονυσίου

στρατηγῶν

ἐκτέρισαν δέ με παιδὸς ἐ-

μοῦ Διονυσίου υἱοί, vac.

οὓς τοὐμὸν μίμνοι γῆρα̣[ς]

[— — — — ὑ]ποβρύχιος κεῖ-

[— —ται Διο]νυσίου υἱός vac.

[— — —]Ν Καλλίππου

Γερμανικῶι καὶ τῶι

δήμωι Διονύσιος

Διονυσίου, φύσει δὲ

Ἄπφου, ἀγορανόμος

[μαίων καὶ τοῦ δήμου Ἀμα]στριανῶν Λονγιδιανὸς Ῥούφου ἐφηβαρχήσας τῷ ζοσʹ ἔτ[ει]

[— — — — — —]νον Διονυσίου τῇ πατρίδι τὸν δῆμον κατασκευάσας σὺ-

[ν τῷ βωμῷ(?) — — —]

ἐνθάδε τέθαπται Δαμόσστρα-

τος Δαμόστρατος Δειονυσείου Διονυσίου ἐτῶν ξʹ

καὶ Παρθαίνος Παρθένος Δαμοσστρά-

Χρήστη Διονυσί[ου]

κατέστησα τὴν [πύ]-

[ε]λον ἑαυτῇ καὶ τ[ῷ ἀν]-

δρί μου Αὐρ. Διονυσί[ῳ].

[— —]ος.

Διονύσιος

Στρατίου

πολειτίαν πολειτευσάμενος ἐνδόξως ἐνδωξος ζήισας ζήσας κοσμίως ἔτη ξεʹ.

Αὐρ(ηλία) Διονυσιανὴ Τρυφῶσα γυνὰ δαὶ δὲ Ἡρακλείδου νεωτέρου ζήσασα κοσ-

%⁸¹μίως ἔτη κεʹ. χαῖρε.

Αὐρ(ήλιος) Τρυφω[ν]ῖνος Διονυσίου ζή[σας] κοσμίως

ἔτη —ʹ. χαῖρε.