Ἡφαιστάμμων,

v εὐψύχι vv

καὶ τὰ ἱερὰ ἐπανο[ρθώσαντος καὶ τοὺς νόμους κατασταθέντας ὑπὸ τοῦ μεγίστου καὶ μεγίστου Ἑρμοῦ, βεβαιοῦντος κυρίου τριακον]-

τετηρίδων κα[θάπερ ὁ Ἥφαιστος ὁ μέγας, βασιλέως καθάπερ ὁ Ἥλιος μεγάλου βασιλέως τῶν τε ἄνω καὶ τῶν κάτω χωρῶν, ἐκγόνου]

θεῶν Εὐεργ[ετῶν, ὃν ὁ Ἥφαιστος ἐδοκίμασεν, ὧι ὁ Ἥλιος ἔδωκε τὸ κράτος, εἰκόνος ζώσης τοῦ Διός, υἱοῦ τοῦ Ἡλίοῦ, Πτολεμαίου

αἰωνοβί[ου, ἠγαπημένου ὑπὸ τῆς Ἴσιδος, ἔτους — — —]

[Ἄμμ(?)]ω̣νος υἱοῦ ἐπ’ ἀγαθῶι, διὰ τῶν ἀπο-

[δειχθέντ]ων ὑπ’ αὐτοῦ, Ἀμμωνίου κ(αὶ) Ἡφαιστίωνος καὶ

[․․․․․․․]ᾶ̣τ̣ος, ἀποκαταστῆσαι, (ἔτους) ιαʹ Αὐρηλίου Ἀντωνίνου

Γάιος Ἰούλιος Ἡφαιστίωνος

υἱὸς Ἡφαιστίων ἱερατεύσας

τοῦ πολιτεύματος τῶν Φρυ-

Πτολεμαῖος Φιλίππου

Ἡ̣φαιστίων Ἀρχιδάμου

Ἀ̣πολλώνιος Ἀπολλοφάνου

— —ΤΟΝ— καὶ

[Ἡ]φαιστᾶς(?) ο[ἱ]

δύο ἀδελφοὶ

Νέον̣ Διόνυσον Φιλοπάτορα καὶ

Φιλά[δε]λ̣φον, Ἡφαιστίων Θρασύλλου

ὁ συγγενὴς καὶ διοικητὴς καὶ πρὸς

οἱ ἀπὸ τῆς πόλεως, ἐπὶ προστάτου

Ἡφαιστίωνος τοῦ Ἀλεξάνδρου,

γραμματέως Διονυσίου, (ἔτους) κβʹ.

[— — — — — — Ἀγ]αθάρχω

[— — — — — — Ἡφ]αιστίωνος

[Ἀπόλλωνα] Νόμιον

εἰμὶ μὲν Ἡφαιστοῦτος θυ-

γάτηρ Ἀκρισίου δὲ πατρός,

Ἡφαιστοῦτος θυγά-

τηρ γενόμαν Ἀγα-

[Ἀμμ]ώνιε Ἡφαιστίω[ν]-

ος Ἀλεξανδρεῦ,

Ἡφαιστί-

ωνος.

ΗΦΑΣΟΥ[—]

ΗΝΟΣ[— —] Ἡφαιστίωνος?

Ἡφαιστίωνος.

Ἡφαιστ[ίω]νο-

ς.

Ἡφαιστίωνος.

[Ἀθηνᾶς δὲ φευγούσης τὸν]

Ἥφαιστον καὶ μὴ προσδ[εξα]-

μένης τὸ λέχος, τῆς γονῆς

Ρ

Σ Ἀχιλλεύς, Πάτροκλος. Θέτις. ὁπλοποία, Ἥφαιστος.

Τ Θέ[τις], [Ἀχι]λλεύς, Φοῖνιξ. Ἀχιλλεύς.

εως· ἡ [δὲ Θέτις] ἔρχεται πρ-

ὸς Ἥφαι[στον αἰ]τήσουσα

παντευχίαν· ὃ δ’ αὐτῇ προ-

Ἡφαίστωι.

Γάιος Ἰούλιος Ἡφαιστίωνος

υἱὸς Ἡφαιστίων ἱερατεύσας

τοῦ πολιτεύματος τῶν Φρυ-

Αὔκταν, χρυσείων ἁπτομένην Χαρίτων,

Ἡφαίστου πυρόεσσα κατεπρή̣νιζεν ἀϋτμὴ

Βάσσου συζυγίης ἀ̣νέρος ἐν θαλάμοις·

Πρωτογένης

Ἡφαιστᾶς

Ἀλβανός

[— — —]Ι̣οκλ[— — — — — —]

[— — —] Ἡ̣φαιστᾶς Ι̣[— — —]

[— — —]ῳ Ἡφαιστᾶι [— — —]

[— — —] κατεσκε[ύασεν — —]

Ἰλιάδο̣[ς Σ].

Ἰλιάδος Τ. Θέτιδος παρ(ουσία), Ἡφαίστου πα(ρουσία).

Θέτις, Ἀχι[λλεύς].