τὸν εὐγενῆ καὶ φιλοσέβασ-

τον Εὐμενέων Ἀχαιῶν δῆ-

μον ❦ Κλαύδιος Οὐαλεριανὸς

καὶ Κι‵δ′διοκωμίταις· ἐπειδὴ Βανά-

βηλος ὁ τὰ Ἀχαιοῦ οἰκονομῶν καὶ Λα-

χάρης Πάπου ἐγλογιστὴς ἐκλογιστὴς τῶν

Ἀχαιοῦ εὐεργέται αὐτῶν γεγένηντ-

αι κατὰ πάντα κ̣αὶ κοινῆι καὶ ἰδίαι ἑκάσ-

λώτων ὑπὸ τῶν Γαλατῶν ἐμφα-

νίσαντες Ἀχαιῶ̣[ι] ἐ̣[λυτ]ρ̣ώ̣[σα]ν̣το,

ἐπαινέσαι τε αὐτοὺς καὶ ἀ‵[ν]α′γράψαι

ἐν ταῖς δημοτελέσιν ἑορταῖς,

θύειν δὲ καὶ Ἀχαιῶι κυ̣ρ̣ίωι τοῦ το-

που καὶ σωτῆρι κατ’ ἐνιαυτὸν

[ἐν]νεακαίδεκα φῶτες, λαμπρ-

ὲ Δί, σεμνοὶ Ἀχαιοί /

— — —

τηγον ἐπαρχειῶν

Ἀχαίας καὶ Ἀσίας,

Μᾶρκος Σεπρώνιος Σεμπρώνιος

καὶ Βιθυνίας, [πρεσβευτὴν]

[Ἀ]χαίας ὕπ̣[ατον, τὰ οἰκε(?)]-

τικὰ παιδία τὰ [ὑπ’ αὐτοῦ ἀνα]-

[․․․․․νις] Σαραπίωνος Εὔδημος Κοτανιος

[․․․․․․]όντης Κοτανιος Πάτροκλος Ἀχαιοῦ

[Μαύσω]λος Μαυσώλου Βρύων Λεοντίσκου

[μαίων, πρεσβευτὴς ἀντιστράτηγος ἐπαρ]χ̣ε̣ι̣[ῶν]

[Ἀχαιΐας Ἀσίας δὶς — — — — — — — — — —]

[Ῥωμαί]ων ∙ πρεσβ̣[ευτὴς ἀντισ]τ̣ράτ̣ηγ̣ο̣[ς ἐπαρ]-

[χειῶν] Ἀ̣χαιΐας ∙ Ἀ̣[σίας δίς, τ]ὰ̣ ∙ ἔργα ∙ ὑ̣[πὸ τοῦ]

[σεισ]μοῦ δ̣[ιεφθαρμένα(?) ἀ]π̣ο̣κ̣[ατέστησεν]

ἐν πολλοῖς ἀνδραγα̣θήσαντα π̣ρ̣ότερον,

γενόμενον δὲ καὶ ταμίαν Ἀ̣χαί̣α̣ς,

σεμνότατον πρεσβ[ευ]τ̣ὴν 〚Ἀ̣χ̣α̣〛ίας Ἀσίας legendum? καὶ τὸν

οἰκιστὴν Λαοδικέων Ἱεραπολειτῶν,

[δ]ή̣μου Ῥωμαίων καὶ πρεσβε[υτὴς ἀντιστράτηγος]

[ἐπ]αρχειῶν Ἀχαίας καὶ Ἀσία̣[ς καὶ ἔπαρχος λεγεῶν]-

ο̣ς δευτέρας Τραιανῆς [ἰσχυρᾶς καὶ στρατηγὸς ἀ]-

Ἀντίφιλος Ἀχαιοῦ

Σαρπηδόνιος καὶ

Καλλίνεικος δακρυχέων ἰδ’ [Ἀφφ]ία θρ[η]νεύουσα,

ἀρη[τ]ῆρες [Ἀχ]αίας δήμου χάριν τῆς δ[ε]κα[μά]ζου

Τετρακόρης τε [θ]εᾶς πρόπολοι καὶ Διονύσου.

Καλλίνεικος δακρυχέων ἠδ’ Ἀμ̣μ̣ία θρη̣νεύουσα,

ἀρητ̣ῆρες Ἀχ̣αίας δήμου χάριν, τῆς δεκαμ̣ά̣ζου

τετρακόρης τε θεᾶς πρόπολοι καὶ Διονύσου,

[ῥησιχθόνης κατενε]ν̣κάσης Μελιούχου τὰ μέλη κ[ὲ αὐτὸν Μελιοῦχον. ἐν]-

[ορκίσζω ὑμᾶς κατὰ τοῦ] Αχαιλομορφωθ αχλαλαγμορφθ[— — — — — — —]

[— — — — — — — — — — ο]υσραπιω ποιήσατε τὰ ἐνγεγραμ[μένα· τύνβε πανδάκρυτε κὲ]

Σωφάνην [τοῦ δεῖνα]

Ἀχαιόν, ἡγ[εμόνα ἐπ’ ἀνδρῶν],

Ζάτων ὁ τ̣[αμίας καὶ οἱ παν]-

[ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος Ἀχαῖος]

ἐξ Αἰγίου, ὁ ἐπὶ τῆς [πόλεως]

[․]ΕΙ̣[․]ΕΝΟϹ ἀρχιερῆα

πανέξοχον ἐνθάδ’ Ἀχαῖ-

ος στᾶσεν Ἀλέξ̣αν-

Α̣βδομ̣α̣[νχ]ο̣ς̣ [Αχ]α̣ιου̣ [ἐπ]οίησ̣[ε]

[μ]ν̣ημό̣σ̣υ̣[νον ἑαυτῶ̣ καὶ υἱ]οῖ[ς].

Ἀ̣βδομα̣[νχ]ο̣ς̣ [Ἀχ]αίου [ἐπ]οίησ[ε]

[μ]ν̣ημε̣ῖ̣ο̣[ν ἑαυτ]ῷ κα[ὶ υἱ]οῖ[ς]

Ἡράκλειτος Πολεμάρχ(ου)

Ἀχαιὸς ἀφίκετο.

Κοττίων Ἀβδέους· Σόλων Ἀπολλωνίου· Δημᾶς Νικίο̣υ· Πτολεμαῖος Πτολεμαίου· Διοκλῆς

Διοδώρου· Δημήτριος Διοφάντου· Ἀβδόκως Ἀχαιοῦ Γλαυκίας Ἀπολλωνίου· Λυσᾶς Εἰρηναίου·

Ἀλέξανδρος Μαλίχου· Ζώσιμος Ἀριστέου· Ἡρακλῆς Κάστορος· Θρᾷξ Βίθυος Ἀμμώνιος

Εἰσίδωρος Ἀρίστωνος· Ἀπολλοφάνης Διονυσίου· Ἀπολλώνιος Ἀπολλωνίου· Γαλάτης Ἱέρακος·

Ἀχαιὸς Νικολάου· Μουσαῖος Μουσαίου· Ἀγγίων Ἀδαίου· Ἡλιόδωρος Ἡλιοδώρου· Λ̣α̣κ̣ίτας

Δημητρίου· Ζηνᾶς Ἀλεξάνδρου· Ἑρμαῖος Ἀθηναίου· Δαλάϊλος Αὐείδου· Ἀλέξανδρος Ἀλεξάν-

βασιλέα Πτολεμαῖον

Σωτῆρα Διόδοτος Ἀχαιοῦ.

οῖς Θεόδοτος Ἀγησιφῶντος

Ἀχα̣ιὸς̣ ἀπὸ Πατρῶν πε̣ποί-

ηκεν.

οῖς Θεόδοτος Ἀγησιφῶντος

Ἀχα̣ιὸς̣ ἀπὸ Πατρῶν πε̣ποί-

ηκεν.

Δαμίων Πελλ[α]ν[εὺς]

Ἀχαιό[ς].

Ἀρι[στ]έος

Ἀ[χ]α̣ι̣ο̣ῦ̣ ἀ̣ρ̣χ̣ι̣θ̣ε̣ώρου

Δυμαίου.

βασιλέα Πτολεμαῖον

Σωτῆρα Διόδοτος Ἀχαιοῦ.

Λυσίξενος

Ἀχαιός.

Δημήτριος Διοφάντου

Ἀβδοκῶς Ἀχαιοῦ

Γλαυκίας Ἀπολλωνίου

Γαλάτης Ἱέρακος

Ἀχαιὸς Νικολάου

Μουσαῖος Μουσαίου

[ἐπὶ — — — — — — — — — — —]

Γλαῦκος Ὀλύμπιος Ἀχαι(—) βʹ

Ἀριστόπολις Φιλοδ[ά]μου Ἀλκ(—)

Σωτέλης Ἀγάθωνος Σπαρτ(—)

Γλαῦκος Ὀλύμπιος Ἀχαιο(—)

[γρ(αμματεὺς)] Ἀπολλόδωρος Ἀπολλοδώρου Ἀρ̣[εθ(—)].

[ἐπὶ Φιλίστου] τοῦ Ἵππωνος

[— — — — —] Ἡρακλήτου Ἀχαι(—)

[— — — — —]ος Φίλωνος Πεα(—) Πελ(—)?

VIIII

Ἀχαιός̣?.

θʹ

ἐν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ Χρύσ-

εω πρὸς Ἀχαιοὺς ἄφιξις

καὶ ἀπαίτησις Χρυσηίδος·

ομένης ἀνταμείψασθαι

τοὺς Ἀχαιούς· τοῦ δὲ Ἀπόλ-

λωνος μηνίσαντος τοῖς

Ἀχαιοῖς καὶ λοιμὸν ἐμβα-

λόντος εἰς τὸ στρατόπεδ-

καὶ Ἀχιλλέως καὶ Θέτιδος σύλ-

λογος ὑπὲρ τῶν Ἀχαιῶν. καὶ [κε]-

λεύοντος τὴν μητέρ’ ἀξιῶσ-

αι τὸν Δία ὅπως τιμήσωσιν αὐ-

τὸν οἱ Ἀχαιοί, ἐπιβάλλει ἡ Θέ-

τις, "εἶμ’ αὐτὴ πρὸς Ὄλυμπον ἀγ-

μὲν νῦν νηυσὶ παρήμενος ὠ-

κυπόροισιν μήνι’ Ἀχαιοῖσιν, πο-

λέμου δ’ ἀποπαύεο πάμπαν·

ὸν ἐχουσῶν εἴκοσι ἐπιβάλλει

μία καὶ ἰκοστή, ἐν ᾗ ἐστιν Ἀχ-

αιῶν ἀγορά, νεῶν κατάλογ-

ος, συναγωγὴ τῶν Ἀχαιῶ[ν]

καὶ ὅρ̣κια καὶ Μενελ[άου καὶ]

λογος καὶ [Διὸς ἀπάτη καὶ Ἕκ]-

τορος τρῶσι[ς καὶ νίκη Ἀχαιῶν].

Διὸς ἔγερσις καὶ Ἴρ̣[ιδος — —]

πρὸς Ποσιδῶνα κα̣[ὶ Ἀπόλλωνος]

συμμαχία ∙ Τρωσὶν κ[αὶ Ἀχαιῶν]

φυγή. ἐπιναυσιμάχ[η. Πατρόκ]-

[Χρύσης ἱ]ερεὺς Ἀπόλλωνος

[— — — τ]οὺς Ἀχαιοὺς Χρυσηίδα?

[τὴν ἑα]υτοῦ θυγατέρα λυτρω-

Αἴα[ς]. δούρηος ἵππος. ἱερὸ[ν] Ἀφροδίτης. Δη(μοφῶν) Αἴθρα. Ἀγ̣χ̣είσης. Ἀσκάνιος, Αἰνήας, Ἑρμῆς. Αἰνήας. [— —]ΛΙΝ[— —]

Ἕκτορος τάφος. Ταλθύβιος καὶ Τρῳάδες. Ἀνδρομάχη, Κασσάνδρα, Ἕλενος. Ἑκάβη, Πολυξένη, Ἀνδρομάχη. Ἕλενος, Ὀδυσσεύς. ναύσταθμον Ἀχαιῶν.

Ἀχιλλέως σῆμα. Νεοπτόλεμος, Πολυξένη, Ὀδυσσεύς, Κάλχας.

οἱ δ’ Ἀχαιοὶ τῖχός τε καὶ

τάφρον ποιοῦνται πε-

Τρῶες εἰς τὸ τῖχος τοὺς

Ἀχαιοὺς καταδιώκουσιν

καὶ τὴν νύκτ’ ἐκείνην ἐπὶ

ταῖς ναυσὶν ποιοῦνται τὴν

ἔπαυλιν. τοῖς δὲ τῶν Ἀχαι-

ῶν ἀριστεῦσιν δοκεῖ βο-

παντευχίαν· ὃ δ’ αὐτῇ προ-

θύμως ποιεῖ. οἱ δ’ Ἀχαιοὶ τὸ

σῶμα τοῦ Πατρόκλου ἐπὶ τὰ-

Διοσκορίδας ∙ Ἐπαινέτου

Ἀχαιὸς ∙ χαῖρε.

ἐνθάδε κῖτε Ι[— — — —]

Ἀχαΐας· ἐν ἰρή[νῃ — —]

δῶκεν ἔχειν, τὰ λέγουσι καὶ Ἑρμαῶνα φορῆναι,

ἦμος ὅτ’ Αἰνείαν πολέμου ἐξῆγεν Ἀχαιῶν

νύκτα διὰ δνοφερήν· ὁ δέ οἱ περὶ ποσσὶ σαωτὴρ

νοῦ τῶν

Ἀχ[αι]ῶν

καὶ δὶς ἀγωνοθέ-