Πάκκι ∙ Ἡρακλεών.

[— — — — — —] Κρατίππου,

[— —] Ἡρακλείδου

vacat μὴ οἴ[γειν].

[— —] Ἡ̣[ρα]κ̣λείδου, [․c.5․]δη Λ[․]α[․c.4․]ς

[— — —] Κορ̣ν̣ή[λιος(?) ․c.5․]π̣ος

ριξένω Εὔφρονος, Προ. Φιλιάρχω Ἡρακλήτω,

προδικεόντων Τυν. Ἡρακλείδα Θεώνδα, Σκα.

Σωσίλα Σιμία, Γαγ. Χαιρέλα Δαμοφάοντος,

καὶ ἄνθεσι τοῖς Παφίης, οἷς καὶ συνέ[ζης, στεφάνωσαν].

Ἡρακλέης ἀλκῇ καμάτους οὐκ ἤνυ[σε τόσσους]·

ἀντολείην ἐκύκλευσας, ἔπειτά τε τ[έρμονας ἄρκτου]

Ἡρακλείων.

Μυρίν̣[ης]

τῆς Ἡ[ρα]-

[κλ]ε̣ί̣[δου].

Φλάυιος Παῦλος

Ἡρακλείδου ἀπὸ

Ἐγύπτου(?) Αἰγύπτου

ης Ψότθεως

τῆς Μεγάλης Ἡρα(κλεουπόλεως).

Νικόμαχός μ’ ἐπόε·

χαῖρε ϝάναξ Ηρακλες ℎέˉρακλες·

ὅ τοι κεραμεύς μ’ ἀνέθεκε·

ὁ θρασὺς Ἡρακλέης Ὀνφάλην ἀ[ν]φιπολίων

ὁ θρασὺς Ἡρακλέης Ὀμφάλῃ ν ἀ[μ]φὶ πονῶν ἀ[μ]φιπολῶν; ἀ[μ]φιπόλων

Ζώπυρος Ἡρακλείδα Χαρ.

Θεσσαλοῦ πο(ὺς) αʹ 𐆖 ρνʹ, [Καρυστίου πο(ὺς) αʹ 𐆖 ρʹ],

Σκυριανοῦ πο(ὺς) αʹ 𐆖 μʹ, Ἡ[ρακλειωτικοῦ πο(ὺς) αʹ 𐆖 οεʹ],

Λέσβου πο(ὺς) αʹ 𐆖 νʹ, Θασί[ου πο(ὺς) αʹ 𐆖 νʹ, Προκοννησίου πο(ὺς) αʹ 𐆖 μʹ],

Ἡρακλ-

έωνος.

Ἀπολλωνίου

Ἡράκλειε

Νικολάου

Ἡράκλειε

Ἡρακλείδης.

Ἡρακλείτου.

ὁ θρασὺς Ἡρακλέης Ὀνφάλην [ἀμ]φιπολ[– ×]

εἴρια καὶ ταλάρω δμὼς ἀλόχῳ καταθρῖ καταθρεῖ.

τῇ ∙ δεκάτῃ ∙ Μούσῃ ∙ τὸ λα-

λεῖν ∙ σοφὸς ∙ Ἡρακλείδης /

μειμάδι ∙ Βασσίλλῃ ∙ στήλην

παῖ Διός, εὐκήλου μεδέων, Ἡράκλεες, ὅρμου,

σῶτερ ἁλιτρύτων, χαῖρε, Μόνοικε, νεῶν·

ὑπὸ Κελτῶν περὶ Ἡρακλείδην. several examples

ΤΩΝΠΗΡΑ τῶν π(ερὶ) Ἡρα(κλείδην). several examples

τῶν περὶ Ἡρακλείδην ὑποκελ(λαρίων).

Ὄνασις εἶ ∙ τοῦ καταλαπαξικοιλίου.

[Ἡ]ρ̣ακλέ[ους].

Ἡρακλεῖ

❦ Τυρίῳ ❦

[σῆμ]α Ἡρακλεί[ας]

[τέ]κνων δίχα