Δημή-

τριον

τὸν ὠ-

Εὐέ[λ]-

πις(?) Δημ-

ητρίου.

ν̣ήκα, Δημήτρη(?) Δημήτρι?.

ταίο[υ ․․ʹ].

Κυρμ̣[ος(?) Δη]-

μητ[ρί]-

ου(?) ἄλ[υπε]

ἐκρίθη συνχωρηθῆναι αὐτῷ εἰς ἅπαντα τὸν χρόνον, ὅθεν καὶ ἡ δύναμις τοῦ

θεοῦ κατάρχεται, κώμην τὴν Βαιτοκαι[κη]νήν, ἥν πρότερον ἔσχεν Δημήτριος

Δημητρίου τοῦ Μνασαίου ἐν Τουργωνα τῆς περὶ Ἀπάμιαν σατραπίας, σὺν τοῖς

συνκύρουσι καὶ καθήκουσι πᾶσι κατὰ τοὺς προϋπάρχοντας περιορισμοὺς

εἷς θεὸς μόνος.

Αὐρ(ήλιος) Δημήτριος ἐποίησε

ἔτους θϟφʹ ἔτους sic

Πατρώῳ τῷ κυ-

ρίῳ Λυσίας ὁ καὶ Δη-

μήτριος Δημητρί-

ου ἐκ τῶν ἰδίων

Ἰουλιανὸν καὶ

Δημήτριον, ὅτι

ἐτέλεσαν.

[σκηπ]τροφόρος

[․․․7(?)․․ Δ]ημητρίου

Σαραπίδι Ἰσίδ[ι Σ]ωτῆρσιν

Μαρσύας Δημητρίου

Ἀλεξανδρεὺς

Θαιμης Δημητρίου

τοῦ καὶ Αδδουδαν[ου]

[— —βο]υλος Ἐπικράτου,

[τοῦ δὲ βασιλ]έως 〚Δ[ημητ]ρίου〛

[Ἡρακλ]είδης Σαραπίωνος.

[Ἀ]μφόδ[ου]

Δήμητρ[ος] Δημητρ[ίου]?.

Νικόδημος Νικο[δήμου (?)],

βασιλέως 〚Δημ[ητρίου〛

Ἀν[τίπα]τρος Ἀμ̣[μωνίου(?)],

ντι ἐγβαλεῖν με ἐ[κ τοῦ]

Δημητρίου, διὰ τὸ κεφαι-

λαλγεῖν με καὶ πη[μο]νὰς

Δ[ημητ]ρία(?).

λέμου καὶ Ὀθμ̣ὴ(?)

Δημητρίου, ὃ κατε-

σκεύασαν ἑαυτοῖς

Εὐεργέτου Καλλινίκου τοῦ ἐγ β̣ασ̣ιλέ[ως]

[Δημητρ]ίου Σωτῆρος μεγ̣ίστου καὶ βασιλίσσης

[Κλεοπά]τ[ρ]ας Θεᾶς ε̣․ς Εὐετηρία̣ς [καὶ] τ̣ῶν̣ π̣α̣ι̣δίων

Βίζος

Δημητρίου.

ἐνθάδε κεῖτ̣ε

Δημήτριος

Αμριλιου ζήσας ἔτη —ʹ.

[Δη]μήτρις Βορδου

[ἐπ]ό̣ησεν τὸ ἀνά-

Δημητρίῳ Ζήνωνος

[․․․]ϹΤΥΛΗϹ ἀντιδώρῳ

λεμου καὶ Οθμη

Δημητρίου ὃ κατε-

σκεύασαν ἑαυτοῖς

[Δη]μήτρις Βορδου

[ἐπ]όησεν τὸ ἀνά-

— — —

ὑ̣π̣ὲρ̣ 〚․․〛 Δη-

μητρια-

νοῦ vac.

στα. —— τρέφει τροφὸν ὄρνεα ταῦτα / ἠΰκομον

Δήμητρα καὶ ἄνδρασιν ἔστιν ἐδωδή· / τί-

μησεν δ’ ἄρα Ζῆνα τὸν ἐνγύθι ναιετάοντα, /

ραι / σκιδναμένης Δηοῦς αὔλακι τεμνόμε-

ναι· / καὶ Διὶ καὶ Δήμητρι τετυγμένον ἐστὶν ἄ-

γαλμα, / ἡ μὲν γὰρ καρπῶν, ὃς δ’ ὑδάτων ταμίης. ❦

Μιλίχου

Δημητρί-

ου, ἀποθ-

μνημῖον̣

Δημητρ̣ί̣ο̣[υ]

Ζην̣[οβίου(?)],

θάρσι.

μνημῖον Δη-

μητρίου ὀφ(φικιαλίου), ἀπο-

θανόντος ἐ-

καὶ τῆς τοῦ δήμου ὁμονοίας ἀργυρίου Τυρίου δραχμὰς ἑπτακισ-

χιλίας ἑκατὸν ἔδωκεν Θέων Δημητρίου εἰς τὴν οἵκοδομὴν ναοῦ

Διὸς Ὀλυμπίου οὗ ἐστιν ἱκέτης ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ․․

[καὶ πρὸς αἷς ἔδ]ωκεν δραχμαῖς ὀκτακισχειλίαις̣ [ἑξ]-

[ακοσίαις ὀγδ]οήκοντα ἓξ Θέων Δημητρίου ὁ τοῦ

[Διὸς ἱκέτης εὐσε]βῶν εἰς τὴν οἰκοδομὴν Διὸς Ὀλυμ-

[ὑπὲρ τῆς τῶν Σε]βαστῶν σωτηρίας

[Ἀσκ]λ̣ηπ̣[ιόδωρος] Μ̣άλχου τοῦ Δημητρίου

[ἱε]ρ̣ώμεν[ος Καίσα]ρ̣ος Τραιανοῦ ἐξ ἐπαγ-

καὶ τέκνων αὐτοῦ καὶ ὁμονοίας καὶ ε[ὐ]δαιμον̣ί̣α̣ς βουλῆς [κ]α̣ὶ δήμου τῆ̣ς κ̣υρίας πατ[ρ]ίδος,

Διὸς Ἡλίου μεγάλου Σαράπιδος καὶ Ἴσ̣ιδος καὶ Ν̣ε̣ωτερ̣ας τ[ῶ]ν συννάων θεῶν Μάλχος Δημητρίου

τοῦ Μάλχου τῇ κυρίᾳ πατρίδι ἐξ ἐπανγελίας αὐτοῦ τὰ̣ ἀγάλματα ἀνέθηκεν σὺ[ν] κρηπειδώματ[ι]

θεῷ Ἀραβικῷ ἐπηκόῳ

Δημήτριος Μύτο[υ]

τοῦ καὶ Νεικομάχου

Θεᾷ ❦ Ἀρτέμιδι

Δημήτριος Ἀρισ-

[τίων]ος καὶ ❦

ἡ Νέμεσις καὶ τὰ παρακείμενα καὶ ὁ βω[μὸς]

ἐγένετο ἐκ διαθήκης Δημητρίου Ἀπολλοφάνο[υς]

διὰ ἐπιμελητῶν Νικομάχου Αὐσᾶ τοῦ Νικομάχο[υ]

[Ἡφαισ]τίωνος προέδρου καὶ

[․․․․]ου Δημητρίου δεκαπρ(ώτου)

[διὰ β]ίου πόλεως καὶ Ἀντιόχ[ου]

[ῆς Ἀπολλ]ωνίου Ἡφαιστίωνος προέδρου

[καὶ ․․․․]․ου Δημητρίου δεκαπρώτου

[․․․․ πόλε]ως καὶ Ἀντιόχου Ἀρίστωνος

ἀγαθῇ τύχηι. (ἔτους) λρʹ.

ὑπὲρ τῆς τῶν Σεβαστῶν σωτηρ[ί]ας Σαραπίων Ἀπολλωνίου τοῦ Δη[μητρίου ἱερώμενος Νέρωνος]

Κλαυδίου Καίσαρος ἔδωκεν ε[ἰ]ς οἰκοδομὴν ἀνδρῶνος καὶ θύρας [— — — δραχμὰς]

ωτηρίας ἐγ διαθήκης Ἀθηνί-

ωνος Δημητρίου Δημήτρ-

ιος καὶ Μαλχαῖος καὶ Μάρσος

Δημήτρ(ιος)

Λ

Ἀρίστων

Δημητρ(ίου).

Δημητριανὸς

ἐπλήρωσεν.

Ἑρμόλαος Δημη-

τρίου ἐπλήρωσεν.

ὑπὲρ τῆς τῶν Σεβαστῶν σωτηρίας Ἀπολλώνιος

Δημητρίου τοῦ Σαραπίωνος ἱερώμενος ἐξ ἐπανγελίας

τῇ κυρίᾳ πατρίδι τὸ ἄγαλμα ἐκ τῶν ἰδίων ἀνέθηκεν.

Φλάκκου υἱὸν Κυρ̣[ίνᾳ]

Κερσίλοχον Δημήτριος

ὁ καὶ Δίφιλος Δημητρίου

εὐνοίας χάριν.

Μάρκον Αὐρήλιον

[Μ]άρωνα Ἀμύντου Δημ[η]-

[τ]ρίου πρῶτον τῆς πόλ[εως]

[ἱερα]σάμεν[ον τῶν Σεβαστῶν(?)]

Δημονίκη Δημήτρις

Δημητρίου ἄλυποι, χαίρετε.

Εἰρήνη [κα]ὶ Θεοξένα

Δημητρίου κυρηναῖαι

ἐκ Θασῖτος αἷς καὶ

Ἀμμώνιος Δημητρίου

Ἀπολλωνιεὺς

Δημήτριος Δημη-

τρίου χρηστέ,

χαῖρε·

Δημήτριος (ἐτῶν) ιʹ.

Ἁρποχράτηι Ἁρποκράτηι καὶ Πρεμά[ρ]ρει, θεοῖς Εὐχαρίστοις,

Διονύσιος Δημητρίου κ[α]ὶ Θάσ[η]ς Φίλων[ος ἡ] γυνὴ

καὶ τὰ τέκνα τὴν εἰς τ[ὴ]ν ἀπὸ τοῦ δρόμου

Σεβάστου Γερμανικοῦ Αὐτοκ[ράτ]ο[ρος]

Δήμητρι καὶ Κόρηι θεαῖς μεγίσταις

Γάιος Τηρέντιος Στρατίππου υἱὸς Κυρί̣λ̣ου

Πτολεμαίου τοῦ ἀδελφοῦ,

Τιμοκ̣ρά̣της καὶ Δημητρία

καὶ ․․․․․․ι̣ο̣ς̣ καὶ Σ̣εμ̣— —

τὸ προσκύνημα Δημητρίου.

τὸ προσκύνημα Δημητρίου ἐνκατόχου καὶ Ποτάμωνος πατρὸς καὶ Δημητρίου ἀδελφοῦ.

— — —

Δημήτριο[ς]

ἥκω.

σινόη καὶ

Δημητρί-

α ἡ θυγά-

Δημήτριος

Σαττάρωνος,

καὶ Ἀμμωνία ἧκεν

ἡ Δημητρίου.

Ῥόδων Ἑρμίου,

Γαλάτης

Δημήτριος.

Δημήτρ-

ιος

Φίλα.

Δημητρία.

Ζήνων Γορδίου

— — — Δημητρίου

(ἔτους) κʹ.

ἐπάκουσον

Δημητρίου,

Ἶσι.

Ἄμμων, εὐεργέτησον

Δημήτριον.

βοήθησον

Δημητρίῳ.

Παϋνί,

Δημήτριος

Θέω[νος] Πτολε-

Δημήτριος

Θέωνος

Λεωνίδης Δημητρίου Πτολεμαιεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τῶν αὑτοῦ,

ἔτους κʹ Χοιὰχ εʹ.

Δη[μήτριος]

Δημητρίου

Σολεύς.

— —ων Δημητρίου.

Δημητρίου τὸ προσκύνημα.

Ἀστυκράτης Γλαύκου Κυρηναῖος.

Τρύφων Δημητρίου.

παραγέγονεν Ἀγαθεῖνος ἐπὶ σωτη-

ρίαι. παρεγένετο δὲ καὶ Δημήτριο[ς]

ὧι παρώνυμον Καλαῦς καὶ Διονυσία ᾗ

Ἀνδρωνίδης,

Δημήτριος,

Λύκιοι ἀπὸ Λιμύρων,

Ἀνουβᾶτος

καὶ Δημητριᾶτος

καὶ τῶν τέκνων

τὸ προσκύνημα Δημητρίου παραδόξου

καὶ τοῦ καλ(λινίκου)(?) Ἡρακλείδου Ἡρακλείδου

Δημήτριος Ἀπολλωνίου ὃν ἔτεκεν Διονυσία

ἥκ[ω]. τὸ προσκύνημα τῶν παρά μου παρὰ τοῖς θε[οῖς].

Δημητρίη καλή.

Δημήτριος Δημέ-

ου ἥκω νουμηνίᾳ.

Δημήτριος Δημέου ἥκω νουμηνίᾳ.

Βάκχιος Ἀπολλοδώρου ἥκω νουμηνίᾳ.

Δημήτριος.

Διγῆς

Δημητ-

ρίου Μακε-

δὼν

Διῆς

Δημητρίου.

Εἰρήνη καὶ Δημήτριος.

Ἀπολλώνιος.

Δημήτριος Θέωνος

ἦλθον ἐνταῦθα

Δημήτρι-

ος Θέωνος.

Ἰούλιος Δημήτριος, στρατηγὸς Ὀ̣ά̣[σ̣ε̣]ω̣ς̣ [Θ]η̣[βαΐδος vac. ]

τοῦ πεμφ[θ̣έ̣]ντος μοι διατάγμ[ατ]ος ὑπὸ [τοῦ κυρίου ἡγεμόνος]

Ἰούλιος Δημήτριος, στρατηγὸς Ὀάσεως Θ[ηβ̣α̣ΐ̣]δος v τοῦ πεμφθέντος μοι διατάγματος ὑπὸ τοῦ κυρίου ἡγεμόνος vv

Τιβερίου Ἰουλίου Ἀλεξάνδρου τὸ ἀντίγραφον ὑμεῖν ὑπέταξα, ἵν’ εἰδότες ἀπολαύητε τῶν εὐεργεσιῶν. (ἔτους) βʹ Λουκίου Λιβίου Σεβαστοῦ Σουλπικίου

χθονίων ἔνερθε δαιμόνων ἀνάκτορες

σ̣εμνή τε Φερσέ̣φασσα, Δήμητρος κόρη,

δέχεσθε τὴν ναυαγὸν ἀθλίαν ξένην,

Ἥρωνος θυγάτηρ πολυπενθὴς Ἀρτεμιδώρα,

ὃν Δήμητρος ἔτευξε τύχη στεφάνοιο προφήτην,

ἀνέρος εὐγνώστοιο, περίφρονος, ἐνθάδε κεῖμαι,

γεννηθέντι, θανεῖν εἴκοσι πρὶν ἐτέων.

ἐγγὺς μὲν ναίω Δημητρίου τοῦ φιλαδέλφου,

νῦν τὸν ἴσον τούτωι χῶρον ἄλυπον ἔχων·

ἐπὶ Θεοδώρου Δημητρίου ἐν-

άρχου γραμματέως βουλῆς καὶ

[νος ⏕ —]ν τ’ ἐριούνιον Ἑρμῆν |

[— — — —]ον Δήμητρα φίλην

— — — πουλυβότειραν | δώ-

Δημήτριος Θέωνος

ἦλθον ἐνταῦθα |

αἵ ποτε δὴ․ΙϹΥ̣Δ․․ΟΙΙ․․ΗΕ̣Η̣Ι ἴοντα(?)

Π․․․․Τ̣ΕΛΙΠΟΥ․․Ν ἀχέ̣ων Δημήτριος εἶπα

χαίρετε.

Ἕλληνες δ’ Ἥρην μεγαλόθρονον ἠδ’ Ἀφροδίτην,

καὶ Ἑστίαν ἀγαθήν, καὶ Ῥεῖαν, καὶ Δήμητρα,

Αἰγύπτιοι δὲ Θιοῦιν, ὅτι μούνη εἶ σὺ ἅπασαι

Ἀγαθοκλῆς Γαίου ἐπιμελητὴς ἀνέθηκε σὺν τῇ συμβίῳ

εἴσειτι Δημητρίου, ἔτους λβʹ Αὐτοκράτορος Καίσαρος

〚[Λου]κ̣[ίου Αἰλίου Αὐρηλί]ο̣[υ Κομμόδο]υ̣〛 Εὐσεβοῦς Εὐτυχοῦς

Ἰούλιος

Δημή-

τριος χει-

λίαρχος

Ἰούλιος

Δημή-

τριος, χει-

λίαρχος,