τύμβον παῖς

Ἀλεξάνδρῳ πατρ̣[ί].

τήνδ’ Ἀλέξανδρος Ἤρηι.

ὁ καὶ Ἡλιόδωρος

Ἀλεξανδρεὺς

καὶ Ἠλῖος καὶ

ἱερᾶς συνόδου Λ(ούκιος) ∙ Σεπτίμιος ∙ Τρύφων ∙ καὶ ∙ ὡς

χρηματίζω ∙ Ἀλεξανδρεὺς ∙ φιλόσοφος ∙ γενόμενος ἱερεὺς

κατὰ τὸ ἑξῆς δὶς καὶ ἀρχιερεὺς ∙ τοῦ καθηγεμόνος ∙ Διονύσου διὰ

Μενεκράτους ∙ Ἀσσυρίου ΜΕΝΕΚΡΛΤΟΥϹ ∙ Μ ∙ ΑϹϹΥΡΙΟΥ (copy, CIG) ∙ Συλλέος Συλλέως ∙ κωμῳδοῦ ∙ περιοδονείκου

παραδόξου ∙ καὶ νομοδίκτου ∙ Τιβ(ερίου) ∙ Κλαυδ(ίου) ∙ Ἀλεξάνδρου, Λαδικέ-

ως ∙ τραγῳδοῦ ∙ καὶ ποιητοῦ παραδόξου.

Ἀλέξανδρος

Ἀθηναῖος

𐆠 ἔνθα κατακῖτε Ἀλέξαν-

δρος ἰατρὸς χριστιανὸς

καὶ πνευματικός. 𐆠

q T M

Ἀλεxάνδ(ρου) Ἀλεξάνδρου.

ὡ θ(εὸ)ς Ἀλεξά-

νδρου, ὡ θ(εὸ)ς Π-

ολυδόρου καὶ

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις)·

Βειβίᾳ Ἀλεξάνδρῃ

Μ(ᾶρκος) Αὐρήλιος Τιβερεῖν̣ος

[— — —ι]ος ∙ Ἀττι-

[κὸς Ἀ]λεξανδρε(ὺς)

[στο]λιστής. ❦

Ἀλεξάνδροιό ποτε δόμος ἔην, τὸ δ’ ἔμπαλιν ἦν τὸ δίκαιον.

ὑπατίᾳ Ὁν[ορίο]υ 𐆠 ζʹ καὶ Θεοδοσίου τὸ δεύτερον,

υἱὸς [Ἀλ]εξάνδρας vacat ἀπὸ χώρας

Βυριγιοσάπου, μηνὸς Μαείου κεʹ, [ἰ]νδικτιῶνος εʹ.

ηντίνῃ

κὲ Ἀλεξάνδρᾳ.

[ἣν ἔτε]κε Ἀλεξάνδρα.

Ἀλέξανδρος

ἐπόησεν.

Ἀλεξάνδρ[ου(?)].

Ἀφροδισία Ἀλεξάνδρου.

[στο]ὰ̣ν̣ Νουμᾶς

[Νουμη]νίου Ἀλε-

[ξαν]δρεὺς ∙

[εὐσ]ε̣βὲς ∙ ἐπόει.

Ἀλεξ(άνδρου).

[— — — —]

Ἀλ̣[έξα]ν[δ]-

ρος [τῷ(?)]

υἱῷ Γλ[αυ]-