Ἀσκλήπεια.

ἀγαθῇ τύχῃ [τῶν κυ]ρίων

Ἀσσκληπιάδης Ἀσκληπιάδης θεῷ Ἀσσκληπιῷ εὐχαριστήρ[ι]|ον.

pro vic-

[Ἀσκ]ληπιῷ σωτῆρι Μ(ᾶρκος) Ἰο[— — —]νς ∙ ἀρχιερεὺς ∙ α[ὐ]τοῦ ∙ ❦

Ἀμμία Ἀσκληπιά-

δου χρηστὴ χαῖρε.

Ἀσκλ-

ηπιῷ.

ἐ[πὶ] Διονυσί-

ου, Ἀσκληπι-

οδώρου. Κνί(διον).

ἐπὶ

Ἀσκλ[ηπ— —]?

Φ

Cleon ∙ salari(us) ∙ soc(iorum) ∙ s(ervus) ∙ Aescolapio ∙ Merre ∙ donum ∙ dedit ∙ lubens

merito ∙ merente. Ἀσκληπιῶι Μήρρη ἀνάθεμα βωμὸν ἔστη-

σε Κλέων ὁ ἐπὶ τῶν ἁλῶν κατὰ πρόσταγμα.

Ἀσκληπιάς.

Ἀσκληπιῷ

καὶ Ὑγείᾳ

Ἀσκληπιῶι

καὶ Ὑγείᾳ

Ἀσκληπιῶι

καὶ Ὑγείᾳ

Cleon ∙ salari(orum) ∙ soc(iorum) ∙ s(ervus) ∙ Aescolapio ∙ Merre ∙ donum ∙ dedit ∙ lubens

merito ∙ merente. vacat Ἀσκληπιῶι Μήρρη ἀνάθεμα βωμὸν ἔστη-

σε Κλέων ὁ ἐπὶ τῶν ἁλῶν κατὰ πρόσταγμα.

[— — —]πολλα Ἀσκ(—) e.g., [Ἀ]πολλᾶ; Ἀσκ(ληπιόδωρος).

Ἀσκληπι-

οῦ καὶ Ὑγι-

ἐπὶ Ἀσκλ[ηπ]-

ιοδώρου. Μέ[ν]-

ἐπὶ Ἀσκληπ-

ιοδώρου. Μέν-

ἐπὶ Ἀσκληπιοδώρου.

μειανὴ ∙ τέ̣κνῳ

Ἀσκληπιοδότῃ

γλυκυτάτῳ,

Μελά[ν]θιος Ἐπιτέλευ Ἐπιτέλευς? ἰατρευθεὶς

Ἀσκληπιῶι χαριστήρια.

ὀστᾶ

Ἀσκληπιάδου

Περγαμηνοῦ

Ἀσίαι α γυναικὶ Ἀσκαληπι-

όδοτος Ἀσκληπιόδοτος ἀνὴρ ἐποίησεν.

[— — —]

Ἀ-

σκληπι-

ακὸς

Ἀσκληπιῷ ∙ θ[εῷ]

σωτῆρι

Σεουηριανὸς Ἀσκληπιόδοτος

τῇ γλυκυτάτῃ συμβίῳ Αὐρ(ηλίᾳ) Φλαουίᾳ

Ἀσκληπιῷ

καὶ

ἀρχίατρος ∙ πόλεως ∙ ἀνάθημα

θεῶι ∙ Ἀσκληπιῶι ∙

Ἀσκληπιάδης.

ἁψαμένου /

σῶμ’ Ἀσκληπιάδου καὶ υἱέος

ἐνθάδε Βήρου, /

δε τύμβος ἔχει. /

Λ(ουκίῳ) Φοντείῳ Φόρτι Ἀσκληπιά-

δῃ, τῷ γένει ∙ Ἐφέσιον,

ὑπ’ ἠέρι τεύξας· /

εἰητὴρ δ’ ἅμ’ Ἀσκληπιάδης μα-

κάρων τρίβον ᾔει /

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Σινπλίκις ∙ Ἀσκληπι-

οδώτῳ ∙ θρεπτῷ ∙ ἰ-

Πάππος

Ἀσκλη̣[πι․․․․․․]

Ἀλεξ[ανδρεύς].

[Θ]ε̣οῖς Δαίμοσιν.

[Κλ]αυδίᾳ Ἀσκληπιάδι

[Κλ]α̣ύδιος Στέφανος

Κλ(αύδιος) Πολύαι-

νος καὶ Ἀσκλη-

πιοδότη Τυ-

ραννίδι θρε-

Εὔπληα Εὔπλοια τῷ ἀνδρὶ ❦ Ἀσκληπιακῷ.

Αὐρήλιος ∙ Διό̣-

δοτος Ἀσκλη-

πιάδῃ θρεπτ-

ῷ μνίας χάριν.

Δ(ις) Μ(ανιβους).

Ἀσκληπιοδώρῳ

γλυκυτάτῳ υἱῷ

Θ(εοῖς) Κ̣(αταχθονίοις).

Ἀσκληπιό[δωρο]-

ς Ἀσκληπιό[δοτο]|ς Thεοδώ[ρῳ Θεοδώρῳ Ν]-

εικομηδε[ῖ· ζ]-

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

Ἀσκληπιακὲ

χαῖρε· ❦

Ἀσ∙κλη∙πιόδο∙τ̣ο̣ς̣

Μαρ∙κι∙α∙νοῦ Νι∙κο-

[—]ΤΑΕΠΙ[— — — —]

[Ἀσ]κληπια̣[δ— —] [Ἀσ]κληπια̣[κ— —]

[ζή]σας ∙ ἔτ[η ․․ʹ μῆ]-

τῳ ∙ τέκνῳ

Ἀσκληπιάδῃ

Πίῳ ἐτῶν ∙ ιβʹ ∙ πα-

Π(όπλιος) ∙ Αἴλιος

Ἀσκληπιά-

δης ∙ κατὰ

Τ(ίτος) ∙ Αἴλιος ∙

Ἀσκληπιάδης ∙

Σεβαστοῦ ∙

[Μάρκος Αὐρήλιος Ἀσκληπιάδης ὁ καὶ Ἑρμόδωρος Δημητρίου υἱὸς παγκρατιαστὴς περιοδονεί]κης ἄλειπτος ἀρχιερεὺς ∙ τοῦ σύμπαντος ξυ[στοῦ]

[διὰ βίου καὶ πρεσβύτατος νεωκόρος τοῦ μεγάλου Σαράπιδος καὶ τῶν ἐν τῷ Μουσείῳ σει]τουμένων ἀτελῶν φιλοσόφων.

[Μ(άρκον) Αὐρ(ήλιον) Ἀσκ]ληπιάδην Ἀλε[ξανδρέα]

[πανκρατιασ]τὴν περιοδονείκη[ν],

παλαιστοῦ ∙ παραδόξου ∙υ∙ἱὸς ∙ Μάρκος ∙ Αὐρήλιος

Ἀσκληπιάδης ∙ ὁ καὶ ∙ Ἑρμόδωρος ∙ ὁ πρεσβύτατος ∙ τῶν νεω-

κόρων ∙ τοῦ μεγάλου ∙ Σαράπιδος ∙ ὁ ἀρχιερεὺς ∙ τοῦ ∙ σύνπαντος

πια, Βαρβίλληα, μετὰ πρῶτον κλῆρον στήσας

τοὺς ἀνταγωνιστάς· Ἐπίδαυρον Ἀσκλήπεια· Ῥόδον

Ἅλεια· Χρυσάνθινα ἐν Σάρδεσιν, καὶ θεματεί-

ων ∙ Σεβ(αστοῦ) ∙ τὸν πατέρα ❦

Μ(άρκος) ∙ Αὐρ(ήλιος) ∙ Ἀσκληπιάδης ∙ ὁ καὶ ∙ Ἑρμόδωρος,

νεωκόρος ∙ τοῦ ∙ μεγάλου ∙ Σαράπιδος,

[ἀμφὶ λί?]θ̣ῳ, σωτὴρ Ἀσκληπιέ,

χρυσὸν ἔχευεν |

Ἀσκληπιῷ θε[ῷ]

μ̣εγίστῳ [σ]ωτῆ[ρι]

κυρίῳ

Ἀσκληπιῷ.

τῷ βασιλεῖ Ἀσκληπιῷ σῶστρα καὶ [χα]ριστή-

ρια Νικομήδης Σμυρναῖος ἰατρός.

ἀκειρεκόμῃ |

τοῖόν τοι Παιὰν Ἀσκληπιέ,

σεῖο Βόηθος |

τῷ [σωτ]ῆρι Ἀσκληπιῷ σῶστρα καὶ

χαριστήρια Νικομήδης ὁ ἰατρός.

Ποππαῖος ∙ καὶ ∙

Ἀσκληπιόδοτος.

[— — — —] ἐπισκευάσαν[τι τὸ]

[ἱερὸν τ]οῦ Ἀσκληπιο[ῦ, τὰ]

[— — — —]οντα καὶ τὸν [κόσμον]

καὶ εὐεργέτηι πρεσβεύον[τος]

Δημοφίλου Ἀσκληπιάδο[υ].

[εὐεργεσίας πρε]σβευσάντων Πασικράτ[ους]

[— — — — —δώρου] Μνησιθέο[υ] Ἀσκληπ[ι․․․․]

[Ζηνοδότου] Ἀπολλωνίου.

κυρίου Αὐτοκράτορος Ἀντωνείνου Εὐσέβεια καὶ ὁμοίως τὰ ἑξῆς ∙ ἔχει δ[ὲ]

καὶ τὰ ἐν Νεικομηδείᾳ τῇ ἑαυτοῦ πατρίδι ἐπιλεγόμενα Ἀσκλήπεια τῷ αὐ[τῷ]

ἀγῶνι πυθαύλας, χοραύλας ∙ ἐπαύσατο δὲ ἐτῶν ∙ λε ∙ αὐλήσας δήμῳ Ῥωμ[αί]-

Ἀσκληπιοδότη.

Ἀσκληπιοδό-

τῃ μητρὶ καὶ Ἀ-

ἐνθάδε κεῖτε

Ῥωμάνος ∙ Ἀσκ-

ληπιὸς ὅσιος·

ἐν εἰρήνῃ ∙ ἡ ∙ κοί-

κρίσεως ∙ / ὀκτωκαίδεκ’ ∙ ἔ-

τη ζήσας ∙ Ἀσκληπιόδω-

ρος ∙ / γῆς ὢν ∙ πρόσθε γό-

Ἀσκληπιο-

δότη Στρα-

Θ(εοῖς) Κ(αταχθονίοις).

[Ἀσ]κληπιάδηι

[ἀγα]θῶι ἥρωι.

πρὸ ἡμερῶν ἕνδεκα καλανδῶν Ἰουνίων ἐν κομετίωι γραφομένωι παρῆσαν Λεύκιος Φαβέριος Λευκίου υἱὸς Σεργία, Γαῖο[ς ․․․․․․ Λευ]-

κίου υἱὸς Ποπλιλία, Κόιντος Πετίλλιος Τίτου υἱὸς Σεργία. περὶ ὧν Κόιντος Λυτάτιος Κοίντου υἱὸς Κάτλος ὕπατος λόγους ἐποιήσατο, Ἀ[σκληπιάδην]

Φιλίνου υἱὸν Κλαζομένιον, Πολύστρατον Πολυάρκου υἱὸν Καρύστιον, Μενίσκον Εἰρηναίου τὸν γεγονότα Μενίσκον Θαργηλίου υἱὸν Μιλήσ̣[ιον ․․․․․․]

ναι· τούτους ἑαυτὸν κατὰ τὸ τῆς συγκλήτου δόγμα εἰς τὰς πατρίδας ἀπολῦσαι βούλεσθαι, ἐὰν αὐτῷ φαίνηται, ὅπως ὑπὲρ τῶν καλῶς πεπραγμένων ὑπ’ αὐ[τῶν καὶ ἀνδρα]-

γαθημάτων εἰς τὰ δημόσια πράγματα τὰ ἡμέτερα καταλογή τις αὐτῶν γένηται· περὶ τούτου τοῦ πράγματος οὕτως ἔδοξεν· Ἀσκληπιάδην Φιλίνου υἱὸν Κλαζομ̣[ένιον],

Πολύστρατον Πολυάρκου υἱὸν Καρύστιον, Μενίσκον Εἰρηναίου υἱὸν Μιλήσιον τὸν γεγονότα Μενίσκον, ἄνωθεν δὲ Θαργηλίου vv ἄνδρας καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ φίλ̣[ους π]ρ̣οσ-

οὕτως ὡς ἐκ τῶν δημοσίων πραγμάτων πίστεώς τε τῆς ἰδίας φαίνηται. ἔδοξεν.

Ἀσκληπιάδου τοῦ Φιλίνου Κλαζομενίο̣υ̣· Πολυστράτου τοῦ Πολυάρκου

Καρυστίου· Μενίσκου τοῦ Εἰρηναίου Μιλησίου.

Ἀσκληπιόδοτους.

[Ἀσ]κληπᾶς Λουκίλλα.

Ἀσιανᾷ Ἀσταίᾳ γυναικὶ Ἀσκαληπι-

όδοτος Ἀσκληπιόδοτος ...

ὀνόματα θρεπτῶν·

Αὐρ(ήλιος) Ῥόδων, Αὐρ(ήλιος) Ἀσκλη-

πᾶς Πάτρωνο(ς), Αὐρ(ήλιος)

Μαρκιανὸ(ς) ☧ ἐποίησαν

Ἀ[σκλ]ι̣πιάδου Ἀ[σκλ]η̣πιάδου (Pleket).

ὀνόματα ∶ θρεπτῶν·

Αὐρ(ήλιος) ❦ palma(?) Ῥόδων, ❦ Αὐρ(ήλιος) ❦ Ἀσκλη-

πᾶς ❦ πατρώνο Αὐρ(ηλίῳ) ∶

Μαρκιανο͂ ☧ ἐποιήσαμ❦-

Ἀσινίᾳ Ἀσιανᾷ γυναικὶ Ἀσκαληπι-

όδοτος Ἀσκληπιόδοτος ...

πρὸ ἡμερῶν ἕνδεκα καλανδῶν Ἰουνίων ἐν κομετίωι γραφομένωι παρῆσαν Λεύκιος Φαβέριος Λευκίου υἱὸς Σεργία, Γαῖο[ς — — — Λευ]-

κίου υἱὸς Ποπλιλία, Κόιντος Πετίλλιος Τίτου υἱὸς Σεργία. περὶ ὧν Κόιντος Λυτάτιος Κοίντου υἱὸς Κάτλος ὕπατος λόγους ἐποιήσατο, Ἀ[σκληπιάδην]

Φιλίνου υἱὸν Κλαζομένιον, Πολύστρατον Πολυάρκου υἱὸν Καρύστιον, Μενίσκον Εἰρηναίου τὸν γεγονότα Μενίσκον Θαργηλίου υἱὸν Μιλήσ̣[ιον, — — —]

ναι, τούτους ἑαυτὸν κατὰ τὸ τῆς συγκλήτου δόγμα εἰς τὰς πατρίδας ἀπολῦσαι βούλεσθαι, ἐὰν αὐτῶι φαίνηται, ὅπως ὑπὲρ τῶν καλῶς πεπραγμένων ὑπ’ αὐ[τῶν καὶ ἀνδρα]-

γαθημάτων εἰς τὰ δημόσια πράγματα τὰ ἡμέτερα καταλογή τις αὐτῶν γένηται· περὶ τούτου τοῦ πράγματος οὕτως ἔδοξεν· Ἀσκληπιάδην Φιλίνου υἱὸν Κλαζο[μένιον],

Πολύστρατον Πολυάρκου υἱὸν Καρύστιον, Μενίσκον Εἰρηναίου υἱὸν Μιλήσιον τὸν γεγονότα Μενίσκον, ἄνωθεν δὲ Θαργηλίου, vac. ἄνδρας καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ φίλ̣[ους π]ροσ-

οὕτως ὡς ἂν αὐτοῖς ἐκ τῶν δημοσίων πραγμάτων πίστεώς τε τῆς ἰδίας φαίνηται. vacat ἔδοξεν.

Ἀσκληπιάδου τοῦ Φιλίνου Κλαζομενίο̣υ· vac. Πολυστράτου τοῦ Πολυάρκου

Καρυστίου· Μενίσκου τοῦ Εἰρηναίου Μιλησίου.

Ἀσκληπιάδης.

Ἀσκληπιῷ

Α(ὖλος) ∙ Ἐγνάτιος ❦

v(otum) ∙ s(olvit) ∙ l(aetus) ∙ l(ibens) ∙ m(erito).

[Ἀσκληπ]ιῶι

[Τίτος] Φλάου[ι]-

νάτοισιν ❦

Ἀσκληπιὸν ἠ-

πιοχεῖρα Ὑγεί-

νάτοισιν ❦ /

Ἀσκληπιὸν ἠ-

πιοχεῖρα θ’(?) Ὑγεί-

Ἀσκληπιός.

Σωτῆρι Ἀσκληπιῷ Ῥοι-

μητάλκης καὶ ἡ σύμ-

τὸν σωτῆρα Ἀσκληπιὸν Συμ̣[․c.6․․ Συν̣[․c.6․․] ἱε]ρεύς.

Κυρίῳ Ἀσκληπιῷ Σωτῆρι

ἔθη-

Μ(ᾶρκος) Αὐρ(ήλιος) Μελη-

σίδικος Ἀσκλη-

πίδῃ ἀδελφῷ

μνέας χάριν.

Ἀσ-

κληπιῷ

Ἀντώ-

Θεοῖς Σωτῆρσ-

ιν Ἀσκληπιῷ κα-

ὶ Ὑγίε Ὑγιείᾳ Λούκιος