Διον-

υσίο(υ).

Διονυσίου.

Μολοσσό[ς].

ἐπὶ Διο[νυσ]ίου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

[— — — — — — — —] Μ(άρκου) Οὐ[λ(πίου) Ἀρτεμιδώρ]ου(?)

[ὑμνῳδοὶ (πρεσβύτεροι) οἱ] περὶ τὸν Διόν̣υσον

[— — — — — — —]ΠΟΦ[․․․]Ν [Καρ]ποφ[όρο]ν(?)

ἐπὶ Διο[νυσίου].

[— — — — — — Διο]γένης ∙ Ἄσκκου ∙ λή(ναιος) ∙ Τάνης ∙ Διονυσίου [—]

[— — — — — — —] Διογένης ∙ Ἀλεξάνδρου ∙ ἀλί(ταρχος) ∙

[— — — — —]․λις ∙ Καλλεᾶ ∙ ἀλί(ταρχος) ∙ Διονύσις ∙ Τειμοθέου ∙ ἀλί(ταρχος) ∙

[— — — —] Ποντικὸς ∙ Αἰστιαίου ∙ ἀλί(ταρχος) ∙ Κασυμήδης ∙ Δημοσθένου ∙ ἔ[κ(δικος)]

διάδοχοι ∙ ἀδελ[φ]ο[ὶ Τειμο]-

κλῆς [Ἀγαθο]|κλῆς, Διονύσιος, [․5-6․․],

Δημοκράτης ∙ οἱ Δ[ιονυ]-

σίου ∙ ὑπὲρ αὑτῶν ἀ[νέθη]-

... [Διο]-

νύσιον Διοσκουρίδου καγα Ἥρωι [— — — —].

ἀστυνόμου

Διονυσίου τοῦ

Δημητρίου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

Ἀπολλο[δώρου]

τοῦ Διονυσ[ίου].

Διο[νύσιος].

ἐπὶ ‵ἀστυ′(νόμου) Διονυσίου ΧΩΡ

Νερι Οινε Διοφίλω.

ἀστυνόμο[υ]

Διον[υσ]ίου.

[ἀσ]τυνόμου

[Διονυσίου].

ἐπὶ ἱέρεω Διὸς

τὸ ε Διονύσου Καρ-

ποφόρου ἱερεῖς·

ωνος, Κλειτοφῶ[ν]

Διονυσίου.

[τάνδε] κόνιν κεύθειν Διονύσιον ἐνθάδε φαμὶ

[πρω]θήβαν ἐρατᾶς δευόμενον βιοτᾶς·

[Διονυ]σίου.

ἐπὶ Διονυ(σίο).

Ἱέρωνος.

ἐπὶ Διονυσίο.

Νιμάκτος.

Νουμ[ηνίου]

τοῦ [Διονυσί]ου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

[ἀστυνόμου]

[Δι]ονυσίου.

Βακ[χί]ου(?).

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

ἀστ[υ]νόμου

Διονυσίου.

ἀστυν[όμου]

Διονυσίο[υ].

[ἀστυνό]μου

[Διονυσίου].

ἀστυν[όμου]

Διονυσίου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου τοῦ

Δημητρίου.

ἀστυνόμου

Διονυσίου.

[ἀστ]υνόμου

Διο[νυ]σίου τοῦ

Δημητρίου.

[ἀστυ]νομοῦν-

[τος] Διονυσίου

[το]ῦ Δημητρίου.

ἀ[σ]τυνόμου

Διονυσίου τοῦ

Δημητρίου.

Ἀπολλοδώρ(ου)

τοῦ Διονυσί(ου).

Ἀπολλοδώρου

τ[οῦ Δ]ιονυσίου.

Ἀπολλοδώρου

τοῦ Διονυσίου.

[Ἀπολ]λοδώ[ρο(υ)]

[τοῦ Δι]ονυσίου.

Κεφ[α]λίων

Διονυσοδώρο(υ).

τοῦ Θεαρίωνος.

Διονύσιος.

[ἀστυ]νόμου

[Διο]νυσίου τοῦ

[Ἀπ]ημάντου.

[ἀστυνομοῦ]ντο[ς]

[Διονυσίου]

[τοῦ Ἀπημά]ντου.

Φιλίσκ[ου].

[Διο]νύσιος.

ἀσ[τυνομοῦντος]

Διονυσ[ίου τοῦ Διονυ]-

σίου τ[οῦ]

[ἀστ]υν[ομοῦντος]

[Διο]νυσίου [τοῦ]

[Δ]ιονυσίου τοῦ

Κλειταγόρου.

ἀστυν[ό(μου)].

Διον[υσίο].

ἀστυν[ό(μου)].

Διονυσί[ο].

[— — Δι]ονύσω [— —]

Νουμ[ηνίου]

τοῦ [Διονυσί]ου.

Ἀπολλοδώρου

τοῦ Διονυσίου.

[νας] ἀσυλεὶ καὶ ἀσπονδεί· στεφανῶσαι δὲ αὐτὸν το[ῖς]

[Διον]υσίοις τοῖς ξενικοῖς ἐν τῶι θεάτρωι τοὺς προ-

[βούλ]ους χρυσέωι στεφάνωι ἀνδραγαθίας ἕνεκεν κα[ὶ]

[— — — — —] στε[φανῶσαι δὲ αὐτὸν ἐν τῶι]

[θεάτρωι τοῖ]ς Διο[νυσίοις τοῖς ξενικοῖς]·

[ἀποστεῖλαι δ]ὲ̣ ξένι̣[α αὐτῶι τοὺς μεριστάς]·

vacat 0,02

ἐπὶ βασιλέος Σίμου· Διονύσιος

Ποτάμωνος εἶπε· ἐπειδὴ Φίλω[ν]

[ἐπειδ]ὴ Ἡρόξενος [— — — —]

[․․․ Δι]ονυσοπολίτ[ας — — —]

[․․․․ ἀ]π̣ὸ πατέρω[ν — — —]

[τ]οὺς δὲ πρ[οβούλους τοὺς προ]-

β̣ουλεύοντ[ας τὸν μῆνα τὸν Δι]-

ονύσιον ἀ[ποδεῖξαι τόπον]

ἐν τῶ̣ι̣ Σαμο[θραικίωι, εἰς ὃν ἀν]-

ἀγαθᾶι τύχαι· ἐπὶ βασιλ[έο]ς Σίμου το[ῦ]

Ἀσκλαπιάδα, μηνὸς Διον[υ]σ̣ίου, πραισιμνῶν-

τος Ἁγήμονος τοῦ Πυθίωνος· ἔδοξε τοῖς θιασί-

Φίλιππος Ἀπολλωνίου vac.

Διονύσιος [Καλ]χαδόνος vac.

οἰκοδομήσ[ει]ν [τὰν ἀλ]έ̣αν

Ζώπυρος Ἑστίου χρ(υσοῦν)

Δαμοσθένης Διονυσίου vac.

ἀλέαν εἰς τὸ θύρωμα

Ἁφαιστίων Σκύθα ἐργάτας ιεʹ

Διονύσιος στεφαναπλόκος

ἐργάτας δέκα, vacat

ἐπὶ βασιλέος Κότυος τοῦ Ῥοιμητάλκα,

μηνὸς Διονυσίου, ἐν τριετηρίδι·

ἔδοξε τοῖς θιασείταις· Διόδωρος Δαμα-

χόμενος καὶ συνεπαύξων τὰς τοῦ

Διονύσου [τε]ι̣μάς, v καίπερ ὢν παντά-

πασιν νέος μεῖζον ἐνδείκνυται τὸ

τελαμῶνα λευκοῦ λίθου ἕως μηνὸς

Λυκήου τῶν ξενικῶν Διονυσίων καὶ

ἀναθέμεν εἰς τὸν ἐπιφανέστατον

μ̣ῶνα λευκοῦ λίθου καὶ ἀναθέμ̣[εν]

ε̣ἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου· τὸ δ’ ἐ[σ]-

σούμενον ἀνάλωμα ἐπιτελε[ῖν]

[ἔ]δοξε τᾷ ἀρχ̣ι̣[ερα]τ̣ικᾷ ἐ̣[κλησίᾳ· Ἀπολ]λ̣ών[ιος]

[Δ]ιονυσίου [εἶπεν· — — — — — — — — — —]

[— — — — — — — — — — — — — — — — —]

ἐκ̣ τοῦ συμμερισμοῦ τ[— — — — — — — — — —]·

Διονυσίου δυωδεκάτ[αι — — — — — — — τὸ μὲν]

σκέλος ἐπὶ τράπεζαν [παρατίθησι ὁ ἱερεὺς ἐκ τοῦ]

[αὐτῶν παισὶ οὐδὲ — — — — — —]․ ἀτελέσ[τοις].

[— — (mensis, dies) — — Διονύσωι τ]ράγον πρ[ατή]-

[νιον· — — — — — — — — — — — —]ν καὶ διαιρ[εῖ ․․]

ἐ̣ν τῶ[ι .]Θ̣Α̣[— — —]

[Διό]ν̣υσος Πα[τρῶιος],

[Δι]όνυσος Βακ[χεύς],

Ἀφροδίτα Πά[νδαμος],

[— — —] καὶ φιλότ̣ε̣ι̣μ̣ος̣ Α̣ὐ̣ρ(ήλιος)

[— — —]ν̣εικος Διονυσίου

[— — αὐ]τ̣ο̣ῦ μητράδελφον̣

Καθαρὰ Διονυσίου τοῦ Δάμωνος,

ἱερατεύσασα Ἀρτέμιτι.

[— — — —]ος τὸ ἄγαλμα

[ἀνέθηκε Δι]ονύσωι Βακχεῖ.

[— — — — — — —]

[— — —]\̣Ι̣Ι̣[․]η̣ς Διο-

[νυσίου], Ἀπολλοφά-

[νης Σα]τύρου, Ἀπελ

[θυγά]τηρ τὸ ἄντρον

[ἀνέθη]κε Διονύσωι

[Βακχεῖ] καὶ τοῖς θια-

Ἀνδρόνεικος Σατύρου

Ἡράκλη[ο]ς Διονυσίου

Μᾶρ̣[κος vac.] Ἀντωνίου

Κερεάλις Ἡλίου

Ἀρτεμίδωρος Διονυσ[ίο]υ

Ἀρτεμίδωρος (Ἀρτεμιδώρου).

[τος — — —]ωνος,

[— — — — —]η̣ς Διονυ-

[σίου, — — —]ω̣ν Μονί-

ἐκ τῶν ·ἰ·δίων

ἱέρια ∙ Αὐρ(ηλία) ∙ Χρυσέα Διο-

νυσίου.

Αἰλ(ίους)  Ἡφαιστόδωρον καὶ Ἀρχ(ίαν),  Φρόντωνα

Καλλιστράτου,  Διονύσιον Καλλιστράτου,

Αἰμίλι(ον) Αἰμιλιανοῦ,  Ἡρέων(α)  Νουμηνίου, vac.

Ὑγιαίνων Ἡρέωνος,

Διονύσιος βʹ,

Ἀσκληπιάδης Θεοδώρου,

Ἡλιόδωρος Φαρνάκου,

Διονυσόδωρος Ἰταλικοῦ,

Ἀσκληπιάδης Ἱερωνύμου, 

Φλά(βιος) Ἡφαιστίων, 

Πάνχαρις Διονυσίου,

Ἡρακλέων Κορνη(λίου).

Μενεκλῆς Πασικλέο̣[υ]ς

[Δ]ιονύσιος Ὀρθοβίου

[Ἡρ]α̣κλέων Ἀριστ[— —]

Εὐ[— — — —]ς Δο̣μειτ[— —]

Διον[ύ]σιος Φα̣ιδι[— — — —]

[․․․․․]Ν[— —]ΙΑ[— — — —]

Ἀπολλόδωρος

Διονυ[σίου]

Κοτυτὶς Θεαρίδα,

Διονυσίου γυνά.

anaglyphum

[Δ]ιονύσιος Ποσειδων[ίου].

[δ]έρκεο τὴν ἀγέγωνον ἐμέ, ξένε, δέρκεο π[έτραν],

ὡς ἐπικώκυτος κεῖμαι ἐπὶ σπιλάδι·

[οὕ]ν̣εκεν ἐν ξείνῃ Διονύσιος ἔφθιτο νούσωι,

[λείψ]ανα δ’ ἐξ σποδιῆς ἤλυθεν̣ ε̣ἰς τοκέας.

[— —]ω̣ι Διον[υσίου] Πειρα[εῖ προξενία].

Παιρισάδης καὶ παῖδε[ς — — —ωι]

Διονυσίου Πειραεῖ καὶ [ἐκγόνοις]

ἔδοσαν προξενίαν κ[αὶ ἀτέλει]-

Διονύσω[ι]

Ἀρείωι.

τοῦ Παιρισάδου [Ἀ]γλα[ὸ]ς

Ἡρακλείδου Διονύσωι.

ἐκ βασιλέως Μιθραδάτου Εὐπάτορος

Διονύσου Ἀφροδίτῃ Οὐρανίᾳ Ἀπατού-

ρου μεδεούσηι, Μύρων Μύρωνος καὶ γυνὴ Κυρί-

αρος Εὐίου, Περσίων βʹ, Ἰσλ[— —] Δημ(ητρίου),

Μοκκοῦς Διονυσ(ίου), Παι․ίρδαλος Δι(—),

Δάδο[ς] Στράτ(ωνος?), Ἄντας Παπ(ίου), Νι[— —]

Πάπ[ω]ν Θεοφίλ(ου) [— — Α]ἴλιο[ς] Βιοσ[— —],

Πάγας? Διονυσ(ίου) [— — — — — — —]

θεν[․]διεπι․τ․κ[— —]σίου [— — — —]-

Βίων βʹ. νεώτεροι οἱ [— — — — — —]

Κοτίους Ἠλείο[υ], Διον[ύ]σ[ιος — —]

[․]υκ[․․]ηο[— — — — — — — — — —]

διὰ πρεσβευτῶν Αὐρηλίων Αἰλί-

ου Αἰλιανοῦ καὶ Διονυσίου τοῦ

καὶ Μαμμάρου καὶ Χρήστου Χρήστου.

δι’ ἐπιμελητῶν Ἕρμω-

νος Διονυσίου καὶ

[Μ]αστοῦ Βα[σ]ιλείδου,

λ̣έου, Διόφαντος βʹ, Νυμ̣φ̣ό-

δ̣ωρος βʹ, Διονυσόδωρος Σω̣-

[σ]τράτου, Λούκιος Κοΐντ[ου],

κον Κοσοῦ καὶ παραφιλάγα-

θον Διονύσιον Μύρμη-

κος καὶ τῶν λοιπῶν θιασι-

συνόδου [— —]-

έα Διονυσίο[υ]

καὶ συναγωγὸν

Διογένης Ἱέ[ρωνος?],

υ Διονύσιος Δι[ονυσίου?],

vacat

Δημοφῶν

Διονυσίο.

Διονύ[σιε υἱὲ]

Διονυ[σίου],

χα[ῖρε].

Ἀγαθὸν

γυνὴ Διονυσίου,

χαῖρε.

Διο[ν]ύσιε Λαμάχου,

χαῖρε.

Διονύσιε

Νικάνδρου, χαῖρε.

Διονύσιε υἱὲ

Διοφάντου,

καὶ Καλλιγένη υἱὲ

Διονοισίου Διονυσίου, χαίρεται χαίρετε.

Λυσίμαχε Διο-

νυσίου καὶ υεἱὲ

Λυσίμαχε,

Χρύσιον Ἡρακλείδου θυγάτηρ, Διονυσίου

δὲ γυνή, χαῖρε.

Ψυχὴ γυνὴ

Διονυσίου ου,

χαῖρε.

Θεονᾶ υἱὲ

Διονυσίου

Ἀμαστριανέ,

anaglyphum

Δυονύσιος Διονύσιος Νηκάνδρου Νικάνδρου, χαῖρε.

anaglyphum

Ἰάμβλοχος Διονυσίου

κ̣α̣ὶ̣ υ̣ἱ̣ὸ̣ς Φά̣ν̣ν̣α̣ς̣ καὶ θυγά-