Ἀλεξάνδρῳ

ἀρχιμύστῃ·

Χαρμίδης Μενάνδρου,

Δημήτριος Ἀλεξάνδρου,

Μένανδρος Ἡρακλείου,

Μητρόδωρος Ἀπολλω[νίου],

Ἀλέξανδρος Ἑρμογένους,

Τελέσφορος Ὀνησίμου,

ἀναθήσειν φιάλας δύο, ἑκατέραν ἀπὸ δραχμῶν

Ἀλεξανδρείων ἑκατόν· ἔδ[οξεν] ἐπαινέσαι τε αὐ-

τὸν καὶ στεφανῶσαι χρυσῶι στεφάνωι. εἶναι δὲ αὐ-

vacat

Ἀλέξανδρος Ἀσκληπιοδώρου

Μέλιορ Μενελάου

Unter dem oberen Relief:

[Ἀλέ]ξανδρος Ἀλεξάνδρου

Unter dem unteren Relief:

ἔνθα κατάκ-

ητε Ἀλέξαν-

δρος ἀγναφ-

άριος, ἐπίκλη-

[Κ]οϊντίων ὁ Σφ[— — —]

[κα]ὶ Ἀλέξανδρος [— — —]

[καὶ] Ἀγαθημερὶ[ς — — —]

Βολουσσ̣ία Καβίλη

Βολουσσίῳ Ἀλεξάνδρῳ

τῷ υἱῷ μνήμης χάριν.

φιλος καὶ Παυλεῖνος

οἱ Ἀλεξάνδρου Σωσθ-

ένει Τειμοθέου τῷ

[— — — ἔπαρχο]ν σπείρης βʹ Σπανῶν εὐσεβοῦς πιστῆς,

[— — — — ἔπαρχον σ]πεί[ρ]ης πρώτης Οὐλπίας Ἀφρῶν ἱππικῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ,

[— — — Τρ]αιανοῦ Ἁδριανοῦ Σεβαστοῦ καὶ πρῶτον ἄρχοντα καὶ κοσ-

[α]ς, ἐπίτρ(οπον) δουκηνάριον

[Ἀ]λεξανδρείας τοῦ ἰδίου

λόγου

[άν]τα Ῥούφου Ῥούφου τοῦ

Ἀλεξάνδρου.

[Δ]ιομήδης Ῥαικόσου

[Ἀ]λέξανδρος Τηλεμάχου

Ἀριστ[αί]νετος Κυ̣κ̣ᾶ(?)

Χρηστίων [— — —]

Ἀλέξανδ[ρος — — —]

[— — —]ων[— — —]

Ἀλέξανδρος Ἀσσκλη-

πειοδότου λαχανοπώ-

Ἀλέξανδρος

Κουάρτου

[— — —] τὸν σὸν δοῦλ[ον — — —]

[— — — Ἀλέ]ξανδρον Μ[— — —]

[— — —]ΕΑΔΟΞΗΕΡΠϹ[— — —]

φιλος καὶ Παυλεῖνος

οἱ Ἀλεξάνδρου Σωσθ-

ένει Τειμοθέου τῷ

τοῦ θεοῦ Σεου-

ηριανὸς Ἀλέ-

[ξ]ανδρος τὴν

[εἰκ]όνα ὑπὲρ

μίσας. / θ̣ῆκα δ̣ʹ ἐγὼ τό-

δε δῶρον Ἀλεξάνδρῳ

συνομε[ύ]νῳ· / οὐκ ἐμί-

Ἀλέξανδρος Φιλο-

δάμου ζῶν ἑαυτῷ

Ἀλέξ-

ανδρος

Γαίου

[Ε(?)]ἶ̣α Μ̣η̣νοθέμει, γυνὴ Ἀλεξ̣ά-

ν̣δ[ρ]ο̣υ̣ ζ̣ή̣σασα ἔτη λγ̣ʹ· χαῖρε.

ὁ δῆμος ἐτείμησεν

Πασικράτην Ἀλ̣εξάν-

δρου, Δέκμος Πασικρά-

του ζήσαντας κοσμί-

Νεικόστρατος Ῥούφου καὶ

Ἀσκληπιόδοτος Ἀλεξάν-

δρου κατ’ ἐπιταγήν.

Τι. Φλάβιος Περσεύς

Μειδίας Ἀλεξάνδρου

Διογένης Ἀπολλωνίου

Κασσιανὸς Ἀ-

λέξανδρος Ἀ-

ρισταιναίτῃ τῇ

δος καὶ ὑπὲρ Θεσπίο[υ(?)]

καὶ Ἀλεξανδρίδου̣ [καὶ]

οἴκου αὐτῶν καὶ ὑπὲρ [τῶν]

θηραγροταῖς ἥρωσι Ἀ̣λ̣εξ̣ά̣[ν]-

δρῳ καὶ Ἀρτεμιδώρῳ τεύ-

ξαντον στήνλην Ἑρμ̣ι̣ό̣-

Ἀλέξανδρος.

Ἀπολλώνιος

Ἀλεξάνδρου

ἐτῶν κζʹ·

Μακρεῖνος

Ἀλεξάνδρου

ἐτῶν ιθʹ.

Τειμοκράτη[ς ․․․․․]ου — — — — — —

Ἀλέξανδρος Ἀλε[ξ]άνδρου (δην.) [․․ʹ]

Εἱέρων Σώσου Νει̣κ̣ο̣μ̣η̣δ̣ε̣[ὺς (δην.) ․․ʹ]

ἐπιμελητεύοντος Διονυσίου Σατρονείλου, ἐκδικοῦντος

Μόσχου Διλλιπόρεος, γραμματεύοντος Ἀλεξάνδρου

Βάσσου ἔδωκαν τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ οἰνοπόσιον. vac.

Ἀλέξανδρος

εἰδίᾳ γαμετῇ

παροδεῖτα, εἰδὼς ὅτι καὶ

σὲ θανεῖν δεῖ. / Ἀλεξάνδρι-

α ἡ σύμβιος αὐτοῦ ἐκ τῶν

[Β]άρβαρος

[Ἀ]λεξάν-

[δ]ρου ζή-

σας ἔτη μʹ.

Ἀλεξάνδρεια Τειμοθέου ΗΖΩΣΙΑ τ[ὴν] πύελον ἔθηκα ἑαυτῇ καὶ κατε-

σκεύασα σὺν τῷ περικειμένῳ τόπῳ, ὅπως μέντοι μετὰ τὸ κατα-

θυγατρί μ[ου Αὐ]ρ. Παύλᾳ

καὶ Πρόκ[λῳ Ἀ]λεξάνδρῳ·

καὶ βού[λομαι] μετὰ τὸ [ἡμᾶς τεθ]ῆναι ἕτερον μηδέν-

Αὐρ. Ἀσσκληπιοδοτιανὸς Ἀσκληπιοδοτιανὸς Ἀλέξανδρος

ἀνεναιωσάμην τὴν συνγενικήν [μου πύ]αιλον ἐμαυτ[ῷ]

ἑαυτῇ καὶ τῷ υἱῷ μου

Πολλίωνι Ἀλεξάνδρου

ζήσαντι ἔτη λεʹ.

κιτη ὁ μνίμις ἄξι-

ος Ἀλέξανδρος. ☩

Ἀλεξάνδρου.

❦ Α̣ἰ̣λίᾳ Ἀλε❦-

ξάνδρου τ̣ῇ̣ θ̣[υγατρὶ]

Ἀλεξάνδρα

ἡ μήτηρ μνήμ[η]ς

Τίθα Ἀλε[ξάν]δ̣ρου

ἑ̣αυτῇ κ̣[αὶ] Ἰ̣ο̣υ̣λί[ῳ]

Σωκράτης Ζωίλου ἠγωνοθέτη[σ]εν καὶ ἐγυμνασιάρ-

χησεν. Ἀλέξανδρος Ἀλεξάνδρου τοῦ Σάνκτου

ἠγωνοθέτησεν καὶ ἐγυμνασιάρχησεν.

Ἰουλιανὸς Ἀλεξάνδροιο ❦

ἀνὴρ σοφὸς ἐνθάδε μίμνω /

Ἰουλία

Ἀλέξαν-

δρῳ τῷ πατρὶ

μνήμης χάριν.

[Ἀλ]έξα[νδρος — — —]

[— —]ΝΟ[— — — Ἀλ]-

[εξ]άνδρῳ [πατρὶ — — —]

[κ]αὶ τῇ [μητρὶ — — —]

Ἀλέξανδ[ρος Ἀ]λεξάν-

δρου ζῶν [φρον]ῶν ἑαυτῷ

καὶ Ἀλε[ξάνδρ]ᾳ συνβίῳ

❦ μνήμ[ης χάριν]. ❦

Ἰουλιανὸς Ἀλε-

ξάνδρῳ πατρὶ

καὶ Ἀλεξάνδρᾳ

τῇ μητρὶ

[Ἀλέ]ξανδρος

καὶ Ἄφους καὶ Σε-

κοῦνδος τὰ τέκνα

Ἀλεξάνδρῳ τῷ πατρὶ

[καὶ] Σεκόνδῃ τῇ μητρί

Αὐρήλιος Ἀλέξαν-

δρος ζῶν φρονῶν

ἑαυτῷ καὶ Αὐρηλίᾳ

Δεκρίᾳ ❦ Ἀλεξάν-

δρου Περδίκας

ὁ ἀνὴρ καὶ Σεκοῦ[ν]-

[Ἀ]λέξανδρος

Δίντᾳ τῷ πατρὶ

Ἀλέξανδρος [καὶ Διο]-

γένης Διογένει

βουλευτὴς ἀνέστησα ζῶ[ν]

ἑαυτῷ καὶ Ἀλεξάνδρᾳ συνβίῳ

ἀγωνοθέτης τῶν μεγά[λων]

Ἀλέξανδρος Τάτα Ἰουλίῳ

μνήμης χάριν.

[Ἀλέ]ξανδ[ρο]ς

[ὁ κα]ὶ Κορνοῦτος

Αὐρ. Ἀλέξανδρος κώμ̣η̣ς̣ Ε․κοιων

τῆς Γορδι̣η̣ν̣ῆς.

☩ ἐνθάδε κατάκιτε ὁ τῆς μα-

καρίας μνήμις Ἀλέξανδρος,

υἱὸς γενάμενος Γεωργίου,

Ἀλέξανδρος

[Δ]ιοφάνου̣.

Μ. Αὐρήλιον Σεουῆρον

〚Ἀλέξανδρον Εὐσεβῆ Εὐτυχῆ〛

[— — —].

φυλῆς Ἰουλιανῆς

Οὐαλέριος Ἀλέξανδρος

Αὐρ. Εὐκράτης Εὐκρά-

Ἀλέξανδρος ὁ πᾶσι

προσφιλὴς κὲ v

κὲ Μαρκιανὸς Αὐξάνων,

Ἀλέξανδρος Ἑρμίον[ος]

κὲ Αὐρήλι[ο— — —]

Ζήνων, Ποντικιανὸς

Ἀλέξανδρος Αὐρηλίοι[ς]

Διονυσιανῷ Ποντικῷ

Μάγνος

Ἀλεξάν-

δρου Τίτ-

θᾳ τῇ συ-

Ἀλέξανδρος Ἀλεξάνδρου Βειθυνιε̣[ὺς]

καὶ Νεικομηδεὺς ζῶν ἑαυτῷ κατεσκεύασ[ε]

Χρῆστος Μουκιανοῦ Ἱερωνίδι Ἀλεξάνδρου

τῇ γυναικὶ ἑαυτοῦ τὴν στήλλην ἐποίει. χαῖρε.

μίσας. / κᾳί [ῥα] λ̣έγω τό-

δε δῶρον Ἀ̣λ̣εξάνδρῳ

συνομεύνῳ· / οὐκ ἐμί-

Ἀλέξανδρος Γαίου τὸ μνημεῖον ἑαυτῷ ἐκ

τῶν εἰδίων ὑπαρχόντων μοι· ἀνεξοδίαστον.

εἷας ἔ̣[φυσ]αν· ἐνθ̣άδ̣ε̣

τοῦτο· Ἀλέξανδρος, Χ̣[ρ]-

ῆστος, Μουσικός, Γελάσ-

[εὐεργέτην, ἔπαρχο]ν σπείρης β’ Σπανῶν εὐσεβοῦς πιστῆς,

[ἔπαρχον σ]πεί[ρ]ης πρώτης Οὐλπίας Ἀφρῶν ἱππικῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ

[— — — Τρ]αιανοῦ Ἁδριανοῦ Σεβαστοῦ καὶ πρῶτον ἄρχοντα καὶ κοσ-

Μᾶρκον Αὐρήλιον

〚Σε̣ο̣υῆρον Ἀλέξανδρον〛

[Εὐ]σεβη Εὐτυχῆ Σεβαστόν,

Μ. Αὐρ. Διογενιανὸς

Ἀλέξανδρος

φυλῆς Ἰουλιανῆς

κανος

Π. Αἴλιος Ἀλέξανδρος

φυλῆς Θηβαίδος

Μ. Αὐρηλ. Ἀττικιανὸς

Ἀλεξανδριανὸς Ὀλύμπιος

Μ. Αὐρηλ. Ταυριανὸς

Μ. Αὐρηλ. Κρισπιανὸς

Ἀλέξανδρος ὁ καὶ Κυρίλλος

φυλῆς Μεγαρίδος

Αὐρηλ. Εὐπατοριανὸς

Ἀλέξανδρος

ΑΛΕ[— — — — — —]

τῇδε ἐμὲ κρύπτει

Ἀλεξανδρίδα

σῆμα τοκήων· /

— — —

[Ἀλε]ξάνδρου.

Οὐετουρία Ἀλεξανδρεία ἐτῶν κεʹ ζῶσα ἐκ τῶν ἰδίων

ἔθηκα τὴν σορὸν ἑαυτῇ καὶ Οὐετουρίῳ Καλλινείκῳ

ἥρπασας, Ἅδη, ❦ |

Βάσσον Ἀλεξάν-

δρας κοῦρον ἔτ’

ἠΐθεον; ❦ | εἰ γὰρ

ἀγα[θῆι τύ]χηι· v θεῷ [π]ατρῴῳ Διὶ Βονιτηνῷ

Μᾶρ[κος] Αὐρήλιος Ἀλέξανδρος Γαίου τοῦ

καὶ Ἀρειπίου τοῦ προστάτου καὶ γενεάρχου

υἱοὶ Ἀπφοῦς

καὶ Ἀλέξαν-

δρος. ὁ τάφος κα-

τεσκευάσθη

ἀποθανόν-

τος τοῦ Ἀλεξάν-

δρου ὑπὸ Κω-

κάλου, Θεοφί-

την χάριν [ἔχ]ω[ν]

Αὐρ. Ἀ[λ]έξανδρος Σεν-

[π]ρων[ί]ου μνήμης

ῷ γλυκυτάτῳ υἱ-

ῷ Ἀλεξάνδρῳ μ-

νήμης χάριν,

αὐτοῦ Κυρια-

κὴ τοῦ Ἀλεξάν-

δρου μνήμης

χάριν.

[Δ]ιοκλῆς καὶ Ἀλέ-

ξανδρος Κλαύδι-

ον Κᾶρον, Γρείπου

ρετον καὶ μεγαλόψυχον ἀρχιερέα τοῦ Πόν-

του, Αὐρήλιον Ἀλέξανδρον Τειμοθέου.

Ἀλέξανδρος ․․․ Δαματρίου

ἐτῶν —ʹ. Βασίλισσα Ἡγησάνδρου θυγά-

[τη]ρ γυνὰ δὲ Ἀλεξάνδρου ἐτῶν μαʹ· χαῖ[ρε].

Μηνόδοτος

Ἀλεξάνδρου ἐτῶν οεʹ, Βερονείκ[α Μη]-

νοδότου γυνά ἐτῶν νεʹ· χαίρε̣[τ]ε

[ῖς] Δήμητρι καὶ Κόρῃ

Ἤλιος Ἀλεξάνδρου ἱ-

κέτης κατὰ κέλευ-

ὅστις ὅδ’ εἰμι θανὼν καὶ τίνων(?)· εὔχομαι εἶναι

[Αὐρ.] Ἀλέξανδρος Κουλει, μητρὸς δὲ Κλεοπάτρης,

εὐσεβίην ἀγαθῶν πρὸς παίδων τε τηλίκων

Ποντικοῦ ἠδέ τε Ῥούφου καὶ Ἀλεξάνδρου παναρίστο[υ]

Κουιας τε δάμαρτος ποθεούσης γλυκύνο[υ]. /

καὶ θυγάτηρ Κυρίλλα καὶ

Ἀλέξανδρος νέος αὐτῶν

στήλην τήνδ’ ἔστησαν

Αὐρηλία θυγά[τηρ]

Ὀλύνπου, Αὐρήλιος Αὐρήλιοι Ἀλέξαν-

δρος Κουλει καὶ Κουίλᾳ

Κυλλιανοῦ τῇ παναρέτῳ [καὶ]

Ἀλέξανδρος

Πρόκλῃ συβί-

Ἀριστοκράτης καὶ Κλεο-

πάτρα Ἀλεξάνδρωι

πατρὶ μνήμης χάριν.

❦ ἐσθλοῦ / γνησίου Ἀντύλλου

❦ καὶ Ἀλεξάνδρου πινύτοιο /

❦ θυγατέρων τε δύο Θεοφίλης

[Ἀλέξαν]-

δρο[ς] καὶ

Κυρίλλα

Ἀλεξάν-

δρῳ ἀπε-

λευθέρῳ

νούσῳ δμηθέντι Ἀλε-

ξάνδρῳ τόδε σῆμα / τεῦξ’ ἄ-

λοχος σεμνὴ κεδνή τε φί-

οἷο κασιγνήτοιο δεδουπότος αν ἀνχόθι κεῖμαι ΚΕΝΣΑΙ,

οὔνομ’ Ἀλέξανδρος, Μοίρης ὑπὸ αὐδησάσης

οὔνομ’ Ὀλυμπιόδωρος ἐγὼ καὶ Λούκιος ἄνφω

ὑεῖ πρωτογόνῳ Κυ․․․ καλῷ τάδ’ ἔνειμεν

Αὐ(ρ). Ἀλέξανδρος δῶρ’ ἄξια μνήμης

ὅστις παρ’ ἡλικίην θάνε καὶ πρότερος γονέων.

Ἀλέξανδρος Λικι-

νίου καὶ Καλὴ ἡ σύν-