κωφή

Ἄρης

[κωφ]ή

τούτους μὲν κα-

τέπεφνε [Ἄ]ρης καὶ

φύλοπις αἰνή· | ἐμὲ δὲ

Ἄρης.

Α̣ΡΙΙΟ̣CII Ἄ̣ρη̣ος π̣(αῖς)(?).

VII

Ἄρης.

ζʹ

XIIII

Ἄρης.

ιδʹ

Σατορνίνῳ εἰδίῳ τέκνῳ

Ἀρη(λία) Ζωσίμη μνείας χάριν.

ἔζησεν ἔτη βʹ, μῆνας θʹ.

ἕλκεῖ.

Διομήδης, Πάνδαρος, Αἰνήας. Διομήδης, Ἄρης.

Τρῳάδε[ς]

ἀεὶ τιμήεσσι τετιμένον ἡγεμόνεσσι,

[λυγρὰ] δ’ ἐπ̣’ Ι Ἀρήτῃ Ι μυράμενον φ̣θ̣ιμένῃ̣,

[— —]ΜΙροῖσιν ἐπὶ φθ̣ιμένῃ ἐλέγοισιν,

Ἑρμίας

Ἄρῃ ∙ θεῷ ∙ πατρῴῳ

ἐπηκόῳ ∙ ἀνέθηκεν

Αξηιεύς

Ἀρηιεύς

καὶ Λάθε καὶ Θάμβ[ε]

γ̣ῆς μὲν ∙ Ἄρης

κρείττων πάσης,

Σεγυννος Λάρχ[ο]υ Ἀρησ[τ]έῳ εὐχήν.

γεῖν χαλέπ’ ἄλγεα νούσων |

Ἄρηι κρατερῷ δῶρον

τόδε θῆκε σαωθείς.