Πυθί[ον(?) Τιμο(?)]κράτους [ὑπὲρ]

Ἐνάλλεος Γολγίαι.

[Θα]σ̣ίων(?)

Πυθίων(?)

Α?.

Θασίων.

Πυθίων.

ταγμένους ἀγῶνας·

ἐν Αὐγούστῃ Καισαρείᾳ, Σεουήρειον οἰκουμενικὸν Πυθικόν,

πυγμήν· Αὐγούστου Ἄκτια ἐν Νεικοπόλει τῆς περιόδου,

Ἰσολύμπιον οἰκουμενικὸν Κομμόδειον, ἀγενείων πυγμήν·

ἐν Λαοδικείᾳ τῇ πατρίδι μου, Πυθιάδι πρώτῃ ἀχθείσῃ,

οἰκουμενικὸν Ἀντωνεινιανόν, ἀνδρῶν πυγμήν· καὶ

Ἀγαθῇ Τύχηι Ἑρμοῦθει θεᾷ μεγίστῃ καὶ Ἀνύβι̣

θεῷ μεγάλῳ τὸν ἀνδ[ρι]άντ̣[α] Πυθιάδ[η]-

ς ὑπὲρ ἁτοῦ ἑαυτοῦ καὶ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν τέκνω-

Ὧρις Πύθιος.

χρυσοχέλυ Παιάν, Μανδοῦλι, Ἀθηνᾶς ἀγάπημα, εἶ λίαν ἐπίσεμος,

Λατοῦς γόνη, χρησμοδέ λυροκτύπ[ε], Πύ[θ]ιε Ἄπολλων,

ὁ τὴν μελανόστολον βασιλίσῃ Ἴσειδι Ε․․․ΜΑ·

πάντοτέ σε ὑμνήσω Λατο[ῦ]ς γόνε, Πύθιε Ἄπολλον,

ἀθανάτων προκαθάγεμα καὶ χρυσόχελυ Παιάν.

χαῖρέ μοι, ὦ Παιάν, ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς, |

χαῖρ’ ὦ Πύθι’ Ἄπολλον.

χαῖρέ μοι, ὦ Παιάν, ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς, |

χαῖρ’ ὦ Πύθι’ Ἄπολλον.

χρυσοχέλυ Παιάν, Μανδοῦλι, Ἀθηνᾶς ἀγάπημα, εἶ λίαν ἐπίσεμος,

Λατοῦς γόνη, χρησμοδέ λυροκτύπ[ε], Πύ[θ]ιε Ἄπολλων,

ὁ τὴν μελανόστολον βασιλίσῃ Ἴσειδι Ε․․․ΜΑ·

πάντοτέ σε ὑμνήσω Λατο[ῦ]ς γόνε, Πύθιε Ἄπολλον,

ἀθανάτων προκαθάγεμα καὶ χρυσόχελυ Παιάν.

Ἴλαιος Πυθιοδώτου.

ἐπὶ Πυθιοκρί-

του

ἐπὶ Πυθιοκρίτου.

τωλιονίκην, Ὀλυμ-

πιονίκην, Πυθιο-

νίκην, Εἰσθμιονίκην Ἰσθμιονίκην,

[Κ]ώ̣π̣η κ[ϛ]ʹ.

Πύθι̣α̣ κζʹ.

Βωμοὶ κηʹ.

Πυθίων

Μιτυληναῖος.

Ἀναξίω[ν]

Πυθίωνος

ἥκω.

Νικίας Πύρος.

Ἀθήναιος Πυθίωνος Σ[ιδ]ήτης ἥκω.

ιθελα(?).

Ἀθήναιος Πυθίωνος Σιδήτης ἥκω.

Πτολεμαῖος Διονυσίου,

Πυθίων Δημητρίου·

πεντεκόνταρχος

Πτολεμαῖος Διονυσίου,

Πυθίων Δημητρίου·

πεντηκόνταρχος

τεμ Αβαρ Βαρβαριε Ελοεε Σαβαοθ

Παχνουφυ Πυθιπεμι φαχ Σεξτι-

λίουμ Διονισίε φιλιουμ νε σομνου-

Εὐκρίτου υἱός, ξεῖνε, ὁ νεωκόρος ἅ θ’ ὁμόλεκτρος

Πυθιὰς ἁ κείνου καὶ θυγάτηρ Ἐρασώ.

ἀνθ’ ὧν, ὦ κραίνουσα Διὸς μεγαλαυχέας οἴκους,

Ὄλυμπιν Ὀλύμπιος Μεστὸν

νικάσαντα Πύθια κέλητι

τελείωι.

Ἐργοτέλης μ’ ἀνέθηκ̣[ε Φιλάνορος ἀγλαὸς ℎυιός(?)],

Ἕλλανας νικῶν Πύθι[α δὶς δόλιχον(?)]

καὶ δύ’ Ὀλυμπιάδας δ[ύο δ’ Ἴσθμια καὶ Νεμέαι δίς(?)],

Ἄντανδ-

ρος Πύθι-

ος το͂ι Ἀπ-

Πυθίων[ος].

[καὶ τὰν ἀτέλε]ια̣ν· κατ[α]γράφο ℎαγέσανδρον καὶ αὐ|τ|ὸν̣

[καὶ τὰν] ἀτέλειαν· καταγράφο Πῦθιν καὶ αὐτὸν

[καὶ τὰν ἀ]τ̣έ̣λειαν·

in corona:

Πύθ-

ια.

II

[Πύ]θια

[κιθ]αρῳ[δούς].

Πύθια

τὰ ἐν Δελφο-

Λεπάδειαν

Πύθια̣

∙ αʹ ∙

δρεύς ∙ νεικήσας ∙ ἀνδρῶν ∙ πάλην ∙ τ[ὴν περίο]-

δον· Ὀλύμπια ∙ γ ∙ Ἴσθμια ∙ κατὰ τὸ ἑξῆς, Πύθ[ια, Ἄ]κτια,

Νέμεα ∙ δίς ∙ ἐν Νεαπόλει ∙ κοινὸν ∙ Ἀσία[ς Πέρ]-

πενταετηρικόν, ἐν Ἀντιοχείᾳ ∙ τῇ π̣[ατρίδι]

Πυθικῶν ∙ πάλην ∙ καὶ ∙ τῷ ∙ ἐχομένῳ [πενταετη]-

ρικῷ ∙ ἀγενείων ∙ καὶ ∙ ἀνδρῶν πάλ[ην ἐφεξῆς?]

Ἑλλάδι ∙ Ἀσίᾳ ∙ νεικήσας ∙ ἀγῶνας ∙ τοὺς ∙ ὑπογεγραμμένους ∙ πάντας ∙ πανκρα-

τίου ∙ Ὀλύμπια τὰ ἐν Πείσῃ ∙ σμ ∙ ὀλυμπιάδι ∙ Πύθια ἐν Δελφοῖς ∙ Ἴσθμια δίς,

Νέμεα ∙ δίς ∙ τὸ δεύτερον ∙ στήσας ∙ τοὺς ∙ ἀνταγωνιστάς ∙ καὶ ∙ τὴν ἀσπίδα Ἥρας ΕΜ

Πύθιον

Ἀπόλλωνα.

[ἁ Δελφῶν πόλις ἀντὶ τᾶς εἰς τὸν θεὸν τὸν] Πύθιον ὁσιότατος καὶ τᾶς εἰς αὑτὰν εὐεργεσίας.

Ζώϊλος Ζωΐλου

Πύθια νικήσας θεοῖς.

μεγάλων Καπετολείων τὸν πρώτως ἀχθέντα

ἀνδρῶν πανκράτιον, Ὀλύμπια β, Πύθια β, Νέμεια β,

Ἄκτια, Νέαν πόλιν ἀνδρῶν πανκράτιον, Ἴσθμια ἀγε-

Ἡράκλεια ἐπινίκια Αὐτοκράτορος Νέρουα Τραιανοῦ Κ[αίσαρος Σεβαστοῦ]

Γερμανικοῦ Δακικοῦ στεφανωθέντα ἀνδρῶν παγκρά[τιον· Πύθια ἀγενείων]

παγκράτιον καὶ τῆι ἑξῆς πυθιάδι ἀνδρῶν πάλην καὶ π[αγκράτιον καὶ τῆι]

Φουλουία

Πυθιὰς

υἱῷ μ(νήμης) χ(άριν).

[ἐπευξαμένα]ς ∙ τὀˉμπόλλοˉμ-

[νι το͂ι Ἀπόλλοˉνι το͂ι Πυθίομ]ι ∙ τὸν ℎιαρ-

[όν].

[εὐξαμένα]ς ∙ τὀˉπόλλοˉ-

[νι το͂ι Ἀπόλλοˉνι Πυθίοˉ]ι ∙ τὸν ℎιαρ-

[ὸν — — — — — — —]

πάγη ὑπὸ θεῶν καλου-

μένων Πυθίων.

Ἄνα Πύθιος.

Ἀσίας Πύθιος.

Πῦθις Χάρμιος. 2 examples

Πύθιος ․(?)