Ἰσίδωρος Μενελάου

Σικυώνιος.

ἔδοξε Καλυμνίοις· Νικόμαχ-

ον Ἀλκαίου Σικυώνιον πρό-

ξενον Καλυμνίων ἦμεν καὶ̣

ἔδοξε Καλυμνίοις· Νικόμαχ-

ον Ἀλκαίου Σικυώνιον πρό-

ξενον Καλυμνίων ἦμεν καὶ

[ν]υσοδώρου· vacat? κ[ιθαριστάς(?)· — — — —]

Λυσίππου Σ[ικ]υών[ιος]· πα[ῖδας Ἰσθμικοὺς πένταθλον(?)· — —]-

τόδαμος Πυ[— — — — — ἀγε]νείο[υς· — — — Λυκαί(?)]-

Ἰσίδωρος Μενελάου

Σικυώνιος.

[φιλάνθρωπα, ἑλέ]σθαι ἄνδρα ἐκ πάντ[ων]

[πολιτᾶν, ὅστις παραγ]ενόμεν̣ος ἐς Σικυῶνα

[ἀποδότω τόν τε στέφανον] α̣ὐ̣τῶι καὶ̣ τὸ

Ἀσκληπιάδου

Σικυωνίου.

Δεξίας

Σικυώνιος.

Εὐπορία

Σικυωνία.

ησίει· ἐ̣π[ειδὴ Κρατης(?)] Τ̣ι̣μ-

οκράτο̣υ̣ [Σικυώνιος ἀν]ὴ̣ρ

ἀγαθός [ἐστι περ]ὶ τὴμ π-

Δύμη

Σικυών

Ἀντιγονίη

[παρὰ] Σικυωνίων·

[πρεσβευτᾶ]ν̣ καὶ θεαρῶν παραγενομένων παρὰ τῶν

Περικειρομένη.

Σικυώνιοι.

[Ἰφιγέ]νεια.

[Σ]ικυωνίου.

Πανταλέοντος.

Ἀττάλωι Διονυσόδωρος εἷσεν

Σκίρτον οὐΞικυῶνος ὁ ἐξ Σικυῶνος ——ἁ δὲ τέχνα

Θοινίου, τὸ δὲ λῆμμα πρατίνειον——·

ὁ δῆμος Λύκωνα

Ἐπικούρου Σικυώνιον

ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ

Ἐπικράτης Σικυώνιος.

[— — πέντα]θλ(ον)

[— — — — —]ος Σικυώνιος

[— — — — —] σ̣τ(άδιον)