ἔτους

γυʹ, Δίου̣ θʹ.

Διογένη

χρηστέ.

τόρων καὶ Φιλα[δέλφων]

Διόδωρο[ν] ἡ π[όλις] SEG 26.1729: Διόδωρο[ς] ἡγε̣[μών] Bingen.

ὑπὲρ βασιλέως Πτολεμαίου μεγάλ-

[ου] θεοῦ νέου Διονύσου Φιλοπάτορ-

[ος καὶ] Φιλαδέλφου Ἴσιδει Ἐσενχύ-

(ἔτους) κγʹ, Φαρμοῦθι ιβʹ, ὑπὲρ βασιλέως μεγάλου

Πτολεμαίου θεοῦ Νέου Διονύσου,

Πετεσοῦχον

Ἡρακλείδης ἐπιστά-

της καὶ οἱ ἐγ Διονυσιά-

δος, Φιλωτερίδος,

[ἐ]ν Κ(υρί)ῳ

Διοσ-

κόρου· ἀμήν.

ὑπὲρ βασιλέως Π[τολεμαίου θεοῦ νέου Διονύ]σου

Πετενεφιῆς [τοῦ δεῖνα — — — προ]φήτου

καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ἰου̣[λίας]

Θερμουθαρίου καὶ Δίου το[ῦ]

Ἀμμωνίου γυμνασίαρχου καὶ τ[ῆς]

Δῖ-

ος, (ἐτῶν)

νεʹ,

Μένανδρος

Διοδ[ώ]ρου

κῆρυξ, ἐβίωσε

Ἁρποχράτηι Ἁρποκράτηι καὶ Πρεμά[ρ]ρει, θεοῖς Εὐχαρίστοις,

Διονύσιος Δημητρίου κ[α]ὶ Θάσ[η]ς Φίλων[ος ἡ] γυνὴ

καὶ τὰ τέκνα τὴν εἰς τ[ὴ]ν ἀπὸ τοῦ δρόμου

Στοτουήτιος Ἁρπαήσιος ἀνέθηκεν

τοῖς Διοσκόροις ὑπὲρ αὑτοῦ ἐ̣π’ ἀγαθῶι.

Ἀγαθόδωρος Ἀγαθοδώρου Ἀλεξανδρεὺς

τῆς βʹ δευτέρας ἱπ(πα)ρχ(ίας) καὶ Ἰσιδώρα Διονυσίου ἡ γυνὴ καὶ τὰ τέκνα

τὸ πρόπυλον καὶ τὸν λίθινον δρόμον Πνεφερῶι θεῶι μεγά-

θανάτωι ἔνοχον εἶναι· ὑπὲρ ὧν καὶ γραφῆ-

ναι Διοσκουρίδηι τῶι συγγενεῖ καὶ στρατηγῶι

τοῦ νομοῦ προνοηθῆναι ὡς διὰ στήλης τῆς

ξιωμένων ἀπ[οτελέσματος, ἵν’ ὦμε]ν̣ [εὐ]ε̣ρ̣γετη-

μένοι· διευ[τύ]χ[ει. Διοσκουρίδηι]· γ̣ι̣ν̣έ̣σ̣θ̣ω̣·

(ἔτους) [βʹ], Φα̣ῶ̣φ̣ι̣ ι̣ζ̣ʹ.

βιάζεσθαι, τὸν δὲ φανησόμενον θανάτωι ἔν[ο]-

χον εἶναι· ὑπὲρ ὧν καὶ γραφῆναι Διοσκουρίδηι τῶ[ι]

συγγενεῖ καὶ στρατηγῶι τοῦ νομοῦ προνοηθῆν[αι]

τημένοι· διευτύχει.

Διοσκουρίδηι· γινέσθω·

(ἔτους) βʹ, Φαῶφι ιζʹ.

[τινο]ῦν τ[ρόπον ἐκ τούτω]ν ἀποβιάζε[σθα]ι, τὸν δὲ φ̣α̣ν̣η̣[σό]-

[μ]ενον θα[νάτωι ἔνοχον] εἶναι· ὑπὲ[ρ ὧν κ]αὶ γραφῆναι [Δι]οσ[κου]-

[ρί]δηι τῶι συγ[γενεῖ καὶ στ]ρατηγῶι [τοῦ ν]ομοῦ προνοηθῆ-

[ἀποτελέσ]ματος, [ἵν’ ὦ]μεν εὐεργετη[μένοι]·

[διε]υτύχ[ει]. [Διο]σκουρ[ίδηι· γινέσθω]·

[(ἔτους) βʹ, Φαωφὶ ιζʹ].

Τ̣[ι]τ̣ια̣ν̣[ῶι ἐπά]ρ̣χωι Αἰγύπτου,

Διοσκ[ούρο]ις σωτῆρσι ἐπιφανέσι θεοῖς

Νίκανδρος Πετεσούχου ἀν[έ]θηκεν

βασιλεῖ Πτολεμαίωι θεῶι Φιλοπάτορι καὶ

Φιλαδέλφωι χαίρειν Διονυσόδωρος

Ἀθηνοδώρου Ἀθηναῖος· ὑπάρχειν ἐν Εὐ-

Ἡλιόδωρος Εὐδαί[μ]-

ονος, ἐπιστάτης Διονυσιάδ[ος],

τὸν δρόμον, (ἔτους) ιε̣ʹ, Φαρμοῦθι κ̣αʹ

[Δέκμος ὁ καὶ Πτολ]εμαῖος θεοῖς Σωτῆρσσι Σωτῆρσι με[γ]-

άλο̣[ις Διοσ]κούροις ἀνέθηκεν κατ’ εὐχὴν [ὑπ]-

ὲρ ἑ̣[αυτοῦ κ]αὶ τῆς γυναικὸς Μέθης καὶ τοῦ υἱοῦ Ἀ[ντ]-

Δέκμο[ς ὁ καὶ Πτολεμαῖος θεοῖς Σωτῆρσι μεγ]-

[άλ]οις Διο[σκο]ύροις ἀν[έθηκεν κ]ατ’ εὐχὴν [ὑπὲρ]

[ἑαυ]τοῦ [καὶ τ]ῆς γυναικὸς [Μέθης] καὶ τοῦ υἱοῦ Ἀν[τ]-

κ̣ράτορος θεοῦ υ[ἱ]-

[ο]ῦ Διὸς Σεβαστο[ῦ]

[ἐ]π̣ὶ Σκάπλ̣ο̣υ

Ἡρώδης Διονυσίου ἱερόδουλος

ἦλθον πρὸς τὴν κυρίαν Ἶσιν μνηί-

Ἡρώδης Διονυσίου.

— — Ὀλυμπίοις

[Διο]σ̣κούροις.

Φιλώνιχος Βοσπορίτης

Διονυσόδωρος Ῥόδιος

Ἀπολλώνιος Μυτιληναῖος

Φιλόξενος

Διοφάντου

ὑπὲρ ἑαυτοῦ

ὑπὲρ Ἐπιτυχίας

τῆς καὶ Διονυσίας

[κ]αὶ ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς

ὑπὲρ Αὐτοκράτορος Καίσαρος,

θεοῦ θεὸν υἱοῦ, Διὸς Δία Ἐλευθερίου Ἐλευθέριον, Σεβαστ-

οῦ Σεβαστὸν, Ποπλίου Ὀκταουίου ὄντος ἐπὶ τ-

Διονύσιος ἥκω.

Διόδωρος ἥκω.

Διόσκορος.

Διονύσιος

Ἀρκάς.

[τὸ προσκύνημα Σαρα]πείω[νος].

[τὸ προ]σκύ[νημα Διοδ]-

ώρου. τὸ προσ-

Διονύσιος.

Διονύσιος

Εὐβούλου

Διονύσιος.

Διονύσιος

Ἀβδιῶτος.

Διονυσία

Ἀρτεμιδώρου

Διονύσιος.

Ἀβλο-

Διονύσιος Συροπέρσας.

Μικκυλίων Οἰταῖος.

Διόδωρος.

Διονυσία.

Ἑρμογένης.

Διοδώριον ἥκει.

ρίαι. παρεγένετο δὲ καὶ Δημήτριο[ς]

ὧι παρώνυμον Καλαῦς καὶ Διονυσία ᾗ

θυγατὴρ χαριεστάτη συνπαρεί[πε]-

Διουκίλας

Κοζιβίθυος ἥκω.

Διονύσιος

Καλλιχάρους.

Διογένης

Πλαταεύς.

Δημόδικ[ος]

Διονυσίο Σά-

μιος.

Διόδοτος.

Παῆσις Δίου.

Βαγᾶς ἔφη.

Ἀσκλήπιόν σε λέγουσιν, ἐγὼ δέ τε καὶ Διόνυσον,

ἄλλοι δ’ αὖ Φοῖβόν τε καὶ Ἑρμῆν καὶ Ἁρποχράτην Ἁρποκράτην.

Διον...

Ν

καὶ τοῦ καλ(λινίκου)(?) Ἡρακλείδου Ἡρακλείδου

καὶ Διογένους Διονυσίου

ἀδελφοῦ.

Διονύσιος Μενίππου Στρατονεικεὺς ἥκω.

Δημήτριος Ἀπολλωνίου ὃν ἔτεκεν Διονυσία

ἥκ[ω]. τὸ προσκύνημα τῶν παρά μου παρὰ τοῖς θε[οῖς].

Δίοφαντος Ὥρου.

Ἀθη[νό]δωρος ἥκω καὶ προσκεκύνηκα. Διονυσίου τὸ προσκύνημα καὶ

τῶν παιδίων κ[αὶ] τῶν τέκνων πάντων.

[— — —] Ἀσπένδιος [— — —]ς Διονυσ[— — —].

Διόφαντος Ἀττίβιος παφθεὶς ὧ[δε].

Διονύσιος Μενίππου Στρατονεικεύς.

Διοσκο-

ρίδης Ἡρμώνα-

Διόφαντος ἥκω.

Διονύσιος.

Διο(—).

Διονύσιος Ἀφροδι(σίου) Ϲηβ(εννύτης?) Σεβεννύτης π̣(ρο)σ(εκύνησα).

Διόδοτος Σαραπίω̣νος

πολιτικῶν — —ΑΙΕΜΟΝΑΙΛΙϹΟ

ἀλλ’ οὖγ γ’ εὐσ[ε]βέων ναίεις μέτα, πατρὶ σύνοικος

Διογένει, τὸν καὶ ζῶσα πάροιθ’ ἐπόθεις.

Αἰακὲ καὶ Μίνως, τήνδ’ εἰς πόσιν εὐνέτιν ἐσθλήν,

ὀκτὼ ὑπ’ ἠελίωι διπλόα πάντα θέρη,

ὧν ἐπὶ νυμφείην τρὶς πέντ’ ἐτήων Διόφαντος

εὖσαν σύλλεκτρον παρθένον ἠγάγετο·

Ἑρμοῦ μὲν πολέως ἐν̣ν̣αέτην ἐσορᾷ[ς]· |

ἐκ γενετῆς ἐμ’ ἔκλῃζε Διό[σ]κορο[ν]

υἱὸν Ἀχιλλεύς, |

δάκρυσον εἰσορόων με

Διόσκορον Ἑλλάδος υἱόν, |

τὸν σοφὸν ἐν Μούσαις

τιμαλφῶν τὰν σὰν εὐλίβανον θυμέλαν,

θῆκε Ἁλικα[ρ]ν[α]σσεὺς Διονύσιος ΕΔ— — — — —

ὄφρα καὶ ἐσσομ[έ]νοις τοῦτ’ ἐς [ἄ]ποψ[ιν ἔοι(?)]

ἀνέθη-

κα Διόσκορος,

ἐνθάδε

ἀνδρειὰς μὲν ὅδ’ ἐστὶ Διὸς Σωτῆ-

ρος ἄνακτος, | ὃν θῆκεν πράξας

ὁ τῶν λιβέλλων πρόξιμός με τὸν Διὸς

Ἑρμῆν ἔθηκεν υἱὸν Ἁρποκρατίων.

Ἀσκλήπιόν σε λέγου[σιν],

ἐγὼ δέ τε καὶ Διόν̣υ̣σ̣[ον], |

ἄλλοι δ’ αὖ Φοῖβόν [τε καὶ]

ϹΟΥ̣․ΝΩ π̣ινυτῷ κουράτορι τύρμης

ΚΑϹϹ̣․․․ΙΟΥ․․Ν̣ΤΙ Διοσκόρῳ ΜΙΕΓΑΡΤΟΝ

ΙΛϹ̣Ϲ̣․Ν․․ ὁ μὲν ἦν ἱππεὺς ϹΤΕΝΕΔ․․․ΕΖΟΝ

․․․․ΙΡ․ΟϹΡϹΕ Διόσκο[ρο]ς αἰὲν ἐπάρχου

․․․․․․․ΚΗ․ΤΟΥϹΠΕ․․․․․ΕΑϹΕΖΕϹϹ πόντον

ϹΟΙΧΕ̣․․ΑΘΑΟ̣Ϲ̣․․ΨΕ. |

ἔτους Διοκλητιανοῦ

νθʹ Με[σορή(?) —ʹ], ἰνδ(ικτίονος) ιηʹ.

τὴν σὴν μαντοσύνην τίς δ’ ἂν κομίσαι ἐπινεύσαιτω;

ἵλαθί μοι, Μανδοῦλι, Διὸς τέκος, ἠδ’ ἠπίνευσον,

σῶζέ με καὶ κη[δ]ν̣ὴν ἄλοχον καὶ παῖδας ἀρίστους,

ὧρος γὰρ καρπὸν [κατε]δέξατο πᾶσι βροτοῖσιν·

ἵλαθ̣[ί] μοι, Μανδοῦλι, Διὸς τέκ[ος, ἠδ’] ἐπίνευσον

Ἡρώδην παλίνορ̣σον ἑ̣ὴν ἐς πα[τρίδ’ ἱκ]έσθαι,

Φαρμουθι ιϛʹ, ινδ(ικτιωνος) ηʹ,

Διοκλητιαν(ου) σμϛʹ.

τοκοπαδιου μηνι

Φαωφι ηʹ, ινδ(ικτιωνοσ) ιαʹ, Διοκλη(τιανου)

σμθʹ.

νου του ιατρου μηνι

Τυβη ∶ κʹ ∶ ινδ(ικτιωνος) ιδʹ ∶ Διο-

κλητιανου ☩ σνβʹ. ☩

μη(νι) Παυνϊ ηʹ, ϊνδ(ικτιωνος) ιεʹ,

Διοκλητ(ιανου) σνγʹ. ☩

μηνι Αθυρ ηʹ, ινδ(ικτιωνος)

ιεʹ, Διοκλητια-

νου ☩ σνγʹ. ☩

κεʹ, ινδ(ικτιωνος) αʹ, ετους

Διοκλητιανου σνγʹ.

Ηρακλιου μηνι

Τυβη δʹ, ινδ(ικτιωνος) εʹ, Διο-

κλητιανου ετ(ους)

μηνι Παχων κγʹ, ινδ(ικτιωνος) ιαʹ,

ετους Διοκλητι-

ανου σϟδʹ. ☩ ☩ ☩

θιου μη(νι) Θωθ ιʹ, ινδ(ικτιωνος) ιγʹ,

Διοκλητ(ιανου) σμϛʹ. ☩

μηνι Αθυρ θʹ, ινδ(ικτιωνος) ηʹ,

ετους Διοκλη

τιανου τϛʹ. ☩

Διονυσι-

ον πρ(εσβυτερον) ευ-

αναστραφηναι σαρκωθεις εκ της απιρανδρου θεομητορος Μαριας, επικουρος γενου αββα Θεοδω̣ρου προεδρο(υ) (και) Γεωργιω διακ(ονω)

και οικονομ(ω). μ(ηνι) Πα(χων) ιβʹ, ινδ(ικτιωνος) γʹ, Διοκλ̣η̣[τιανου — — —].

[ε]ν Κ(υρι)ω

Διοσ-

κορου· αμη[ν].

Φαρμουθι κθʹ, ινδ(ικτιωνος) ιεʹ ☩ ετ[ο]υς̣

Διοκλεδιανου ․[—ʹ]·

αμη[ν].

βʹ ινδικτι(ωνος),

ετους Διοκλη-

τι(ανου) σλθʹ.

☩ Διοσκορ-

ος· ο θεος

Διοσ

εις θεος. μνημι-

ειον μνημειον απα Διου· ε-

τελευτησεν Τυ-

Διογενης.

μερον ημερα ητις εστ[ι Π]α[χ]-

ων εʹ, ΤΗΝΗ απο Διοκλη-

τιανου χϛʹ, ετη [σ]αρακ̣η̣-