Διονύσῳ

Καλλικάρπῳ

Θεοδότη Διοδό-

του Νεικάνδρῳ τῷ

Γερμ̣ανικοῦ, vac. Μηνό̣δωρος

Διονυσίου τὸν ἑαυτο̣ῦ εὐεργέτην.

θυγατέρα

τοῦ Διογέ-

νους / ἔστη-

[Μενε(?)]κράτη Διονυ[σίου(?)].

[εὐψύ]χι Μενεκρ[άτη].

ἐκοιμήθη μη(νὶ) Λῴου ιζʹ, ἰνδ(ικτιῶνος) αʹ· κατηξιώθη δὲ σὺν θ̣(ε)ῷ εἰς τήν του π̣[εῖραν(?)]

Διόσκορος ὁ θεοφιλ(έστατος), ὅστις ἐπλήρωσεν τῇ τοῦ θεοῦ προνοίᾳ τὸ ἔργο[ν ․]ε[— — —]

ἐπὶ Ἰωάννου τοῦ ὁσιωτ(άτου) ἐπισκ(όπου), ὑπὲρ σωτηρίας τῶν καρ̣[ποφο]-

Βαράδατος

Διογένους ἐδ̣[εί]-

ματο̣ εἰς τάξ̣[ιν]

Εδεσ̣ι̣δα-

ββος Διο-

νυ[σί]ου ἐς

[Ἑρμῆ]ς. Διόν[υσος]. [Νύμ]φε [Νύμ]φαι.

Διόσκορος Εὐδέμονο[ς] Εὐδαίμονος

Ἀντεινεχεὺς Ἀντειοχεὺς? Ἀντεινονεὺς? παράδοξος.

Ι̣τ̣υ̣υ̣οτα Ἰ̣τ̣υ̣δοτα? Διοτή[μου(?)]

․․․․․

Ἀντιοχὶς καὶ

Διονύσιος υἱὸς

ἄλυποι χαῖρετε.

— — —

— Διοδ—

—του — Διοδ[ό]|του?

δ’ Ἐπίνεικος ἰδ’ αἰνοπαθὴς

Διοδώρα / ἐννεέτη σε τάφ-

ῳ δάκρυσιν ἐκτέρισαν. /

Διόδωρε ἄλυπε, χε͂ρε.

[Δι]ονύσι

εὐψύχει.

Διονυσία ἄλυπε

χαῖρε.

Διοσκουρίδη καὶ Μάλχε οἱ Θεοδώρου

καὶ Ἑρμιόνης ἄλυποι χαῖρετε.

Τρύφαινα Διοδώρου Διοδόρου

ἄλυπε χαῖρε.

ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις τόποις.

δκρʹ, Δίου ιδʹ.

[Δι]οσκούρια

[Δι]ονε-

[ίκ]ου. ❦

Διοφάν-

του β(ουλευτ)οῦ.

Διονυσ(—).

Διονυ(σίου).

ἀγορανομοῦντος

Διονυσ[ί]ου.

[— — — —] θριανβευτικὸν πρεσ[βευτὴν — — —]

[— — — Δι]ονυσιοδώρου τοῦ Ζ[— — —].

[— — —] ἀρχινεωκόρῳ διὰ βίου

[— — — τοῦ Νεικοφόρου(?)] Διὸς Κεραυνίου

[— — —]ο[— — —]

[Ἀ]χιλλε[ύς].

[Δι]ομήδη[ς].

δομαὶ σὺν τοῖς κοιμο-

τόμοις μη(νὸς) Δίου ἰνδ(ικτιῶνος) γʹ

τοῦ γοφʹ sc. ἔτους.

Εἰσίων Ἔρωτος, Διο[— — —],

Ἀρτεμίδωρε οἱ Ἑρ[μίου(?)]

ἱερεῖς

Διὸς Ὠλυμπίου Ὀλυμπίου

καὶ Διὸς Κορυφαίου

Νικήρατος Νικηράτου,

Ἀπόλλωνος τοῦ ἐπὶ Δά[φν]ῃ

Καλλικλῆς Διογ[ένους],

Ἀπόλλωνος

Ζηνόβιος Ζήνωνος,

Σελεύκου Διὸς

Νικάτορος καὶ Ἀντιόχου

Ἀντιόχου Μεγάλου

[Δι]ογένης Ἀρτέμωνος,

[βασι]λέως Σελεύκου

ἱερεῖς

Διὸς Ὀλυμπίου

τῶν θεῶν τῶν

Σωτήρ[ων] καὶ Διὸς

Κο[ρυφα]ίου

Θεόφιλος Ἀντ[— — —],

Σελεύκου Διὸς

Νικάτορος καὶ Ἀντ[ιόχου]

ὁ δῆμος Διοδώραν Διοδώρο[υ]

τὴν Σαραπίωνος καὶ Ξενοκρίτου

Διο-

νύ(σου) Διονυ(σίου)?.

Au pourtour: Σελεύκειος au bas: μνᾶ.

Dans le champ: δνρʹ, ἐπὶ Διονυσίου.

Au pourtour: Σελεύκειον dans le champ: ὄγδοον.

Dans le champ: δνρʹ, | ἐπὶ | Διονυσίου. |

γκʹ, ἐπὶ Ζηνο-

δώρου τοῦ Δ-

ιονυσίου ἀγ-

ορανόμου.

[— — —]δωσιν αὐτοῦ [— — —]

[— — —]υμως Διοκ․[— — —]

[— — —]τ̣ Δ̣ιοφάνην κ[— — —]

[— — —]ι στεφαν[ῶσθαι(?) — — —]

Διο̣ι̣ασ̣σ̣ι̣ο̣ Διὸ̣(ς) Κ̣ασ̣σ̣ί̣ο̣[υ]?.

Διο̣[φάν]-

του β(ουλευτ)[οῦ].

[Δι]ονεί-

[κ]ου. ❦❦

[Διο]νυσιόδωρε Διονυσιοδώ[ρου]

καὶ Διφίλα Ἡρακλείτου τοῦ ἐ[πι]-

Διοκλῆς Θεοδότου

Ζηνοδώρᾳ Ζήνωνος τῇ

μιδος τῷ γξρʹ ἔτει,

Φιλόξενα Διοσκουρί-

δου ἡ μάμμη.

Διόδωρε Ἀντιόχου

ἄλυπε χαῖρε.

— — — Σεκού[ν]δου καὶ Διο[κλ]η— — —

— — —ωε. τὸν μόδιον [εἰς] σιτω[ν]ίαν κο— — —

Διογενὶς

εὐξαμένη

ου ακʹ, ἐτέλεσεν τὸ μνημῖ-

ον Ἀβεδράψας Διονυσίου

καὶ Ἀμαθβαβέα τῆς Εὐπολέ-

Γενν[ε]άλις. Ῥωμανός. Βίζος. Πάνφιλος. Διονύσις.

[— — —]ΩΤΟΙ̣Τ̣Η̣ΣΗ[— — —] ἀπὸ τοῦ ἀναλώματος τῆς κώμη̣ς

[— — —]ΠΑΡΑ̣Λ̣Ε̣․[— — —]Λ̣Ε̣ΓΟΥ̣ μ(ηνὸ)ς Δί̣ο̣υ̣ [—ʹ](?), τοῦ μψʹ ἔτουος ἔτους.

ἔτους δκψʹ, μηνὸς Δ[ί]ου δκʹ καʹ.

[δυ]ναίου καʹ.

[Διο]μήδης Δε-

[ξάν]δρου ἄλ-

ἔτους δπχʹ,

Δίου θʹ, συν-

ετελέσθη

τὰ ἄνω εἰς τὸν ναὸν ἐκ δεξιῶ-

ν Ἀντωνίνου Διογένους· ὡσαύ-

τως τὰ κάτω ἐκ δεξιῶν ἐπὶ ἄρκ-

τον, τὰ δύο, Ἀντωνίνου Διογένους.

τὰ ἄνω εἰς τὸν ναὸν ἐκ δεξιῶν

Ἀντωνίνου Διογένους· ὡ̣σαύ-

τως τὰ κάτω ἐκ δεξιῶ̣ν̣ ἐπὶ ἄρκ-

τον, τὰ δύο, Ἀντωνίνου Διογένους.

τὰ ἄνω εἰς τὸ[ν ναὸν ἐκ δεξι]-

ῶν Ἀντωνίνου Δι[ογένους]·

ὡσαύτως τὰ κάτω ἐ[κ δεξι]-

ῶν ἐπὶ ἄρκτον, τὰ δ[ύο, Ἀντ]-

ωνίνου Διογένους. ❦

Διογένης ο[ἰ]-

κῖος Εὐσεβίου κ[αὶ]

σκεψε τῷ σωτηρίῳ σου τὸν δο-

ῦλόν σου Ἀντωνίνου Διογέ-

νου, καὶ Δομετίαν γαμετὴν

μη[νὸ]ς Πανήμου δʹ, κεῖ[ται ὧ]δε.

Διονυσίου στρ̣α̣τη̣γο̣ῦ κ̣[ώμ]ης ἐπιεγενόμην.

[ἀγ]αθῆι τύχηι(?) — — —

— — — Διοιγέ[νους(?) Διογένους καὶ οἱ]

[ἐπιτή]δειοι αὐτ[οῦ]

εἷς θ(εὸ)ς (καὶ) ὁ Χρυ(στός) Χριστός, ὁ βο(ηθῶν) Ῥωμανῷ. γέγονεν ἐν μη(νὶ) Δίου γʹ,

ἔτους λ̣ψʹ.

𐆠 θ(εο)ῦ χάρις. ὐκτήριον εὐκτήριον τῶν ἀρχαγγέλων, κτισ-

θέντα παρὰ τοῦ λαμπροτάτου Διογένους

ἔτους ηλωʹ, ἰνδ(ικτιῶνος) εʹ. ☩

ἔτους ζοχʹ, μηνὸς Δίου εκʹ. ΧΜΓ. ὅσα λέγις, καὶ σοὶ τὰ δι[πλᾶ].

Χρ(ι)στέ, βοήθει τοὺς οἰκοῦντος καὶ τοὺς ἀναγινώσ[κοντας].

☩ ἔτ(ους) ϛνψʹ, Δίου κʹ. Παῦλος.

ἔτους ηχʹ, Δίο-

υ εκʹ Βαραχ— —

ἔτους ηξχʹ,

Δίος(?) Μαρέα.

[Δ]ιοδώρου (καὶ) Θεοδώρου κώ(μης) Καπροικ[έ]-

νω[ν].

Διόδ[ωρος Διόδ[οτος? — —]ιχοις [— — —].

☩ ἀνῆλθεν τὸ προκίμεν[ο]ν ὑπέρθυρ[ον τ(οῦ)] γοωʹ sc ἔτους, μ(ηνὸς) Δ[ί(ου)] κʹ, ἰνδ(ικτιῶνος) ιʹ. ☩

[ἔτο]υς επχʹ, Δίου ζ̣ʹ, Εὐ-

[νό]μ̣ου(?)· Ἀκόντις ἔκτισεν.

☩ ἐτηλι-

ώθι μ(ηνὸς) Δ-

ίου ικʹ, ἰν(δικτιῶνος) ϛʹ,

τοῦ διϡʹ

[․]πψʹ,

μη(νὸς) Δίου λʹ,

ἐπὶ Δανι-

[ἔτους —]ωʹ, μη(νὸς) Δ[ίου Δ[αισίου? — — —].

Μηνοφίλα Διοδώρου

ἐτελεύτησεν ἔτους γιυʹ, Ὑπερ(βερετέου) κγʹ.

του ὠκτακ[οσιοσ]-

τοῦ, εωʹ, [μ]η(νὸς) Δίου.

τοῦ ελψʹ ἔτους, μηνὸς Δίου νεομηνίᾳ ἐτελιώθη.

ἔτους ειχʹ, μηνὸς

Δίου δκʹ Αζιζος

Σαρόνου ἀνέθη-

μηνὸς

Δίου.

Μάρθεις

τρου αʹ.

Διόλυ-

τος

Διοδά-

μου ἄλυ-

—ΙΡΕΔΙΟΝ

—ΓΙΕΝΕ 3-4 χα]ῖρε Διον|[ύσιε(?), ὑ]γίενε?

Ι̣ΥΕΙ ❦

ηουʹ(?),

Δίου

θιʹ.

Διο-

δώ-

βμυʹ

[Δίου Λῴου?, ἑ]αυτῷ

[ζῶν ἀ]νέστη-

[․․]υʹ, μη-

[νὸς Δ]ίου(?) βʹ.

[Διό]φαντος

[Τιγ]ράνου(?)

ν εἰς τὴν κόνχην

μηνὶ Δίου τοῦ λυʹ

ἔτους.

ηνυʹ, μη(νὸς)

Δίου.

Ἄζιζος

ϛμυʹ,

μη(νὸς) [Δί]ο-

υ κ[α]τὰ

γλ̣υʹ, μην-

[ὸ]ς Δίου

Ὀννιώ-

Δῖος. Ὑ[ακ(ινθίου)](?).

Ἐπίγον[ος](?).

[ἀγ]ορονομίας Μαλ[χ]-

[ι]ώνα Διοδότου βʹ.

Δομ[ν]ίνου

Διοδότο[υ]

δ(όμοι) ϛʹ.

Ἀνίκη-

τε Διο-

δώρου

— — — μηνὸς Δίου. [Χ]ΜΓ.

τοὺς δύο συνκρεί-

νων, Διονύσιον ἤ

σε, θανόντας, / κἀ-

II

Διογᾶς

βʹ.

τῆς κυρᾶς Δ[ιο]κλίας(?).

ἔτους θξψʹ· Χ(ριστὸ)ς Π(ατρὸ)ς γ(έννα) ΧΠΓ. palme

Ἀγαθῇ Τύ[χ]ῃ [τοῦ μεγίστ]ου(?) Διός· α[ὔ]ξι Τύχη Αἰν[κανίας].

ἐπὶ Ἀβιμμεο[υς] Ἀπολλιναρίου ἀρχιερέως, ἕ[ξ]

ἔτους βλσʹ θεῶι Διὶ Βαιθμαρηι

Κέρδων Διοδώρου ἐκ τῶν

ἰδίων ἀνέθηκεν.

— — —

— — — Διὸς ἱερῶι

— — —ΚΑΙΤΑΤΑΚΟ

[— — — ἐκέ]λευσεν ὁ πάντων ἐναργέστα-

[τος θεῶν, τὸ ἄμ]φοδον Διὸς Κρόνου

[ἀνέθηκεν(?) εὐ]χαριστίας ἕ[νεκε]ν.