αγόρα.

Διοσθύου.

αγό̣ρα.

Δι̣ο̣σθύου.

Δίου.

Διοδότου.

Δίου.

καριστὸν ἄχρι [γ]ήρως ὑπάρξαν σῶμα

μορφῆς ἐμῆς πρὸς οὐρανίους Διὸς

Ὠρομάσδου θρόνους θεοφιλῆ ψυχὴν

μῆς εὐσεβείας ἔχῃ μ[ά]ρτυρα. διόπερ

ὡς ὁρᾷς Διός τε Ὠρομάσδου καὶ Ἀπόλ-

λωνος Μίθρου Ἡλίου Ἑρμοῦ καὶ Ἀρτά-

Στίλβων Ἀπόλλωνος.

Φαέθων Διός.

— — —

[Διὸς Ἀπόλ]λ[ωνό]ς τε κ[αὶ] Ἡ[ρα]κλέους.

— — — —ινσ․․ δ[ίκ]η πον[η]ρὰ ἀδίκου [κ]αὶ β[ιαί]-

[δι]α[γέτ]ω[σ]αν ἰδίας· οὗτοί τε πάντες ἀφ’ ὑψηλοῦ φρονήμα-

τος π[ροσ]ιόντες(?) Διὸς μέγ[αν] οὐράνιον οἶκον ἐγγὺς ὀφθαλ-

μοῖς [με]τε[ωροῦντες](?) δικ[αίους] κ̣αὶ θυ[σ]ίας ἐπιτελείτω-

ρώθην. ἐγὼ πατρώιαν βασιλε[ίαν παραλαβὼν παρὰ]

Διός τε Ὠρομάσδου καὶ Ἀπόλλ[ωνος Μίθρου Ἡλίου Ἑρ]-

μοῦ καὶ Ἀρτάγνου Ἡρακλέους [Ἄρεως, καὶ ποιη]-

ἐν τοῖ̣ς̣ ἡμέραις Διονυσίου πατριάρχης καὶ Θεωδόρ-

ος Θεοδώρος ἐπίσκοπος.

ῖς ο̣— —ατοις βασιλεῦ-

σιν Διοκλητιανῷβ

κὲ Μαξιμιανῷ Σεβ-

Ἀβίνεος Διονυσίου

ἔτους νυʹ.

Εὔδημε Διο-

φάνους ἄλυπε

Διονύσιος

ἄλυπε χε͂ρε χαῖρε.

Διονύσιος

ἄλυπε χε͂ρε χαῖρε

Διονύσιος Χαιραφάν[ης]

ἄ̣λ̣υ̣πε χα[ῖρε].

Μάρθα Διογέν-

ους ἄ̣λυπα ἄλυπε χε͂ρε χαῖρε.

ἐψήφωσαν ἔτους ἐνάτου

νψʹ μηνὸς Δίου εἰνδικτιό-

νος ἰνδικτιῶνοςπρώτης Μαρᾶς ψηφοθέτης.

Ἀπελλε͂ος

Δῖος

In margine sinistro: Ἡιπερβερ%⁸¹βερετ[αῖος] Ὑπερβερεταῖος

Διογένης ἐποίει.

λεῦς

Διουσθίου.

Διογένης Κόνωνος.

ἐξάλε[ιπτ]ρα δʹ.

Δίου· εἰκὼν αʹ.

Διὸς Καλλινίκου λζʹ.

Διὸς Μεγίστου

․παʹ.

ἔτους βοτʹ. Διοκλῆς Ἀ[θ]η[νο]δώ[ρο]υ [τοῦ καὶ (?)]

Κρατέου εἰς Βαβίλε[ι]ον Δ․․․․α [τ]οῦ [— — — γυναῖ]-

ἔτους θτʹ. Φιλοπάτρας τῆς Διοδότου τοῦ Δανύμου, Μίδωνος δὲ τοῦ

Ἀλεξάνδρου γυναικός.

Ἀνήγειρεν

Νικάνωρ Διο-

νυσίου τόνδε

ἔτου[ς — —], Γορπιαίου.

Διογέν[ης κ]αὶ Διονύσιος οἱ

Δαμονίκου τοῦ Μενάνδρο-

ἔτους βουʹ,

μηνὸς Δίου,

περὶ δʹ ὥραν ἡμε-

Ἀρχέλαος Πτολεμαίου ποτέ(ρια) τρία,

Διογέ[νη]ς Κομείνου ποτέ(ρια) τρία

Ἀβίδσημις ποτέ(ρια) δίο sic,

Διοσβιθ ․․ου ιϛʹ.

μν(ησθῇ) Διο-

γένης

μν(ησθῇ) Ἀντίοχος Διοδώρου.

μν(ησθῇ) Ξενοδώρι[ος] (?).

Alia manu add. μν(ησθῇ) Διο̣γένη[ς].

— —ον Διονυσίου.

μνησθῇ Διόδω-

ρος Ἀρχ— —

μνησθείης Διόδωρο̣ς̣.

μνησ[θείης]

Διόδωρος Ἀχάβου.

Διόδωρος.

Διόδωρος

Πτολεμ[αί]ου.

Δ[ιό]δό[ρος].

Ἡρακλέων

Διοδώρου.

Διόδωρος.

μν(ησθῇ) Δι(ό)δοτο[ς].

Διόδ-

ωρος.

Διόδοτος Λυσί-

ου τοῦ Ἀλεξάνδρου.

Διοκλῆς αʹ.

Διόδοτος γʹ.

μνησθῇ Διοσκορίδ[η]-

ς Κρατέου τοῦ Ἀπολ[λ]-

μνησθείης Νικαγό-

ρας Διοδότου.

Κόνων — — — καὶ — — —

καὶ Διοκρ̣ίτας,

Ἐπινίκου παιδία.

ἔτους αλτʹ. Ζωΐλας τῆς Διοκλέους τοῦ Ζωοῦς,

Δανύμου δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου γυναικός.

[ἔτου]ς ζμτʹ. Ἀρτεμιδώρα Μνασέου, Μηνοφίλου δὲ τοῦ Ἀθηνο-

[δώρ]ου γυναικὸς καὶ Δημητρία τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ, Διοκλέου δὲ τοῦ

Ἀθηνοδώρου γυναικός.

[ἔ]τους ελυʹ, Δίου. Ἀντιοχίδος

Λυσανίου τοῦ Σελεύκου,

τῆς Σελεύκου τοῦ ἐπικα-

λουμένου Διόδοτος sic

Ἀπολλοφάνους γυναικός.

Ἀθηνοφίλα[ς] Σελεύκου το[ῦ]

ἐπικαλουμένου Διόδοτος sic

τῆς Λυσίου τοῦ Ἀπολλοφάνους

Σελεύκου τοῦ ἐπικαλουμένου

Διόδοτος sic, Ἀπολλοφάνους [δὲ]

[τοῦ Λυσίου γυναικός].

Φιλοπάτρα Λυσανίου,

ἡ Διοδότου τοῦ Ἀθηνοδώρου γυνή.

Διόνισος sic.

ϛξτʹ,

Δ[ύστρου] Δ[ίου].

ξτʹ,

[Δίο]υ κʹ.

ἔτους

αουʹ, Δίου

ζʹ. ἐχσῆλ-

ἔτους αουʹ,

Δίου κβʹ.

ἔθανεν

ημυʹ. μν(ησθῇ) Διοκλῆ[ς] Ἡλιοδώρου ἄρχων.

μνη|σθείη Διοκλῆς Ἀθη̣-

〚— — —〛.

Διονύ[σιος].

[Δι]ονύ(σιος) Χ(ριστιανός)(?).

․․ Διόϲ·

γαζ(βαρ) γαζβαρ.

Διο[σ]θύου

Ἐ[πίγο]νος

εἰσὶν οἱ νενικηκότες ὅλωι τ[ῶι ἐνιαυτῶι]

τεθέντων τῶν χρημάτων ὑπὸ Δι[ογένου τοῦ]

Ἀρτεμιδώρου, ὁ γενόμενος ταμ[ίας ἐν τῶι]

τῶν μὲν ἐφήβ[ων]·

τόξωι Δίκαιος Διοδώρου

ἀκοντίωι Ἀρτεμίδωρος Ἀνδρονείκου

Διοσκουρί[δης — — —]

ὁ φιλοδοξ[ότατος(?) — —]

πλοίων

Διογενο[․․]

μρʹ.

ἔτους βκυʹ, μηνὸς Δείου.

Ἀρτεμίδωρος Διογένους ὁ

ἐπικαλούμενος Μινναναιος

Ἀντίοχος (ΙΙΙ)

Ἀντίπατρος Διοδώρου

Ἀπολλονίδης Νικόλαος

Ἀράχνη Δημοκράτης

Ἀρίστων Διοφάντου

Ἀρίστων Ἄδωνος

Δημοκράτης Νικάνωρ

Διόδωρος Στράτωνος

Διόδωρος

διοικητής

Διονυσίη Ἡρακλείδους

Διοφάνης Στράτονος

Διόφαντος Κεφάλωνος

Διόφαντος Ἀρίστων

Ζωρός(?)

Ζωρὸς(?) Νικάνωρος

Ἡρακλείδης Διονυσίη

Ἰσίδωρος Ἱστιαίου

Σέλευκος (I, II, III, IV)

Στράτων Διόδωρος

Στράτων Διοφάνης

Στράτων Νικάνωρ

Σώσανδρος Διοδώρου

Τιμοκράτης Ἀντίοχος

ἔτους βκυʹ, μηνὸς Δείου,

Ἀρτεμίδωρος Διογένους ὁ

ἐπικαλούμενος Μινναναιος

Δαισίου, ἐν Σελευκείαι [τ]ῆι πρὸς τῶι Εὐ-

λαίωι· ἀφιέρωσεν Καλλιφῶν Διοδώ-

ρου, φάμενος εἶναι τῶν ὑπὸ Ἀλέ-

Δρακᾶς Μεγα[ρέως(?) — κα]-

ὶ τῶν πολιτῶν· Δ[ιό]-

δωρος Διογέν[ους]

Ἀπολλώνιος Ἀγα[θο]-

[— — — μὴ ἐξ]-

έστω δὲ Διομ[ήδει(?) μηδὲ ἄλλωι μη]-

θενὶ ἐμποιήσασ[θαι τῶν προγεγραμμέ]-

εὐχρηστίας ἕνεκεν· ἔτ[ους]

Διόφαντος ἐστηλογράφησε δι[σ]ʹ.

Διὸς

Μεγίστου

τοῦτο τὸ πρόσωπον Διὸς θεοῦ.

Ἀλέξανδρος ὁ Διὸς τὸν Αἴαντα τῶι Ἡλίωι

αὐξήσει Γ[— — τοῖος —]

Διογένης [— — —]

οἴχηται Δ[— — —]

[— — —]

[— — —]․ου Διονυσ[— —]

[— — —]του δοκοῦντ[— —]

[․]εου τοῦ συναπεσταλμένου ὑπὸ Δημώνακτος [․․] τοῦ γενομένο[υ]

[․․․․]μεως καὶ Σίμου τοῦ διὰ Διοδώρου τοῦ ἐπὶ τῶν προσόδων

[․․․․․․․․․]π[․․․․․․․]ου τοῦ Δατάου ἐξ ἱερείων τρα-

αὐξήσε̣ι Γ[— — —]

Διογένη[ς — — —]

οἰχήται Δ[— — —]

[ἕ]ως̣ ᾧδε καταφύγιον

τοῦ ἁγίου Διονυσίου

κατὰ θ[ε]ῖον γράμμ[α]

Ἀντίοχος Ἐπιγένης

Διοκλῆς Μάρκος

Πετρώνιος

μηνὸς

Δίου ιβʹ.

Χ(?) ἀνέθηκεν Δυο-

νύσιος Διονύσιος Λῴου ιδʹ, ἔ(τους)(?) χʹ εχʹ (sc. ἔτους)?.

Α— —

․ μ(ηνὸς) Δίου,

ἰνδ(ικτιῶνος) θʹ τοῦ

[Διοφ]ίλου(?) [Θεοφ]ίλου? 𐆠 Χρ(ιστό)ς(?)

—ΝΑΔΟ— — —ϹΤΟϹ

Διο[κλητι]άνο[υ(?) — —]

ten illegible lines

Διὶ Μαδβάχῳ καὶ Σελαμάνει, πατρῴοις θεοῖς, εὐχήν·

Διογένης Ἀντιόχου κατ’ υἱοθεσίαν Θεοφίλου

τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ Θεοφίλα, ἡ ἐπικαλουμένη Εὐλα-

[Διὶ Μαδβάχῳ καὶ Σελαμά]νει, πατρῴοις θ[εοῖς, εὐχήν]·

[Διογένης Ἀντιόχου, θέσει Θεοφίλο]υ, τοῦ ἀδελφοῦ α[ὐτοῦ, καὶ Θεοφίλα, ἡ ἐπι]-

[καλουμένη Εὐλαβοῦς, Θεοφίλου ἡ] γυνὴ αὐτοῦ, καὶ κατ[ὰ διαθήκην Σωσείς, ἡ μή]-

Διὶ Μα[δβ]άχῳ [καὶ Σελαμάνει, πατρῷοις θεοῖς(?) — — —]

ἔτους ηρξʹ. Διόδοτ[ος τοῦ δεῖνος οἰκοδομήσας ἐκ τῶν ἰδίων — — —]

☩ εἷς θεὸς καὶ ὁ Χριστὸς αὐτοῦ καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. εὐχὴ Παύλῳ καὶ

Μουσῇ Μωυσῇ. Διόδωρος πρεσβ(ύτερος). Κῦρος τ[εχνίτ]η[ς]. μηνὸς Λῴου εκʹ τοῦ ϛξυʹ.

☩ μη(νὸς) Δίο(υ) δʹ καὶ ἰνδ(ικτιῶνος) ιʹ, ἔτους ιεʹ, ἔτους? μ̣φʹ ν̣φʹ?. διὰ Συμεώνη(ς) πρεσβ(υτέρου). 𐆠

ἐπύσαμιν ἐποιησάμην

[ἔ]τους ε εϟρʹ, Δίο-

υ ει. Ἀντωνε-

ὸς ὡ ἀθάνατος.

ἔτους θυ, μηνὸς Δίου,

Φλ(άουιος) Θεόδωρος καὶ

monogram: Θεοδώρου.

around monogram: Διομίδου Διομήδου.

Διοφαν-

του β(ουλευτ)οῦ(?).