καὶ ἀρχιερέα διὰ [βί]ου τοῦ τε Διὸς

Διονύσι

Φιλοκράτου

Διονυσί[α]

Διοφάντου

χρηστή,

[ὁ ἀρχιερεὺς Ἀφρο]δίτης

Διονυσό[δωρος vv τὸν δεῖνα] Διονυσίου

Κινύραρ[χον, εὐεργέτην τοῦ δή]μου, φιλοτειμίας

[Διον]υσ[ιαν]ὸς(?)

[χ]ρηστέ, χαῖρε.

Διογενὶς

χρηστή,

Διονυσιανὲ

χρηστέ,

Διονύσι

χρηστέ,

Ἀπολλώνιε

Διονυσίου

χρηστέ, χαῖρε.

Δίου.

Διονύσιε

τρὶς Φίλωνος

Διον̣[ύσιε] Διον̣[υσία]

Πο[— — —]

[σα]ρος Γαΐου Αὐρηλίου

[Οὐ]αλερίου Διοκλητιανοῦ [Σεβαστ]-

[οῦ] (ἔτους) θʹ Καίσαρος

Θεμισταγόρα[ς]

καὶ Διοκλῆς

Τιμαγόρου.

[Θε]μ̣[ισταγόρας [Θεμ]ι̣[σταγόρας] καὶ]

Δ̣[ιο]κλῆς Τιμαγ̣[όρου]

εὐχήν.

Διον[εί]-

❦κου. [❦]

Διονεί-

[❦]κου. ❦

[Δι]ον̣[εί]-

[❦κου. ❦]

Δειωνυσ[ία(?)] Διονυσία

Ἀπολλωνίου

[— — — — — Ἀρισ]τώνακτος εἰς τὸν̣ [— — — — — —]

[τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυ]μπίου ἱεροδουλ[— — — — — —]

[— — — — — — —]ειν τοῦτο διατα[— — — — — — —]

[— — — — — — —] τῷ ἱερῷ τοῦ Διὸ̣[ς — — — — — —]

[— — — — — — — —]ς δέδωκα καὶ̣ [— — — — — — —]

Διό[δ]ωρε

χρηστέ, χαῖρε.

Πισίνα Διονυσίου.

[δεδόχθαι τῶι κοινῶι τῶν ἐν τ]ῶι κατὰ Κύπρον γραμματείωι περὶ τὸν

[Διόνυσον τεχνιτῶν στεφαν]ῶσαί τε Ἰσίδωρον καί, ἀποδεξαμένους

[αὐτοῦ τὴν εὔνοιαν, ἀναθεῖνα]ι εἰκόνα γραπτὴν ὁλοσώματον ἐν τῶι

Ἀντίοχος Φίλωνος Μιτυληναῖος (δραχμὰς) ρʹ

Διονύσιος Νικάνορος Λιμυρεὺς ὀψώνιον

Διόδοτος Ζηνοδότου Καδυανδεὺς ὀψώνιον

Τεισέας Φι̣[λάνο]ρ̣ος(?) Τλωεὺς ὀψώνιον

Διογένη[ς ․c.6․․]ς

τὴν αὑτο[ῦ] γ[υν]αῖκα

Ἀφροδίτηι Παφίαι·

Διόδωρος Λάμπωνος

Πηλουσιώτης Ἑρμογένην

τοῦ συγγενοῦς καὶ ὑπομνηματογράφου κ[α]ὶ τῶν κατὰ Κύπρον

περὶ τὸν Διόνυσον τεχνιτῶν φιλαγαθίας ἕνεκεν τῆς

εἰς ἑαυτήν.

τεύσαντα τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου καὶ ἠρχευκότα τῆς

πόλεως καὶ τῶν περὶ τὸν Διόνυσον καὶ θεοὺς Εὐεργέ-

τας τεχνιτῶν, τὸν γραμματέα τῆς πόλεως, γυμ̣[να]-

καὶ ἡγητορευκότων καὶ τῶν περὶ τὸν

Διόνυσον καὶ Θεοὺς Εὐεργέτας τεχνιτῶν,

εὐνοίας v χάριν.

Ἀφροδίτηι Παφ[ίαι]·

[․c.4․ιπ]π̣ος Στασικράτου τῶ[ν πε]ρὶ τὸν [Διόνυσον]

[καὶ Θε]οὺς Εὐεργέτας τεχνιτῶν, τὰ ἑ[αυτοῦ τέκνα]

[τὸν συγγενῆ τοῦ] β̣ασ̣[ιλ]έως̣, τὸν μαντιάρχην, καὶ τὸν ἀδελ[φὸ]ν

[τὸν δεῖνα, ἱερέα] Ἀφροδίτης καὶ Διὸς Πολιέος καὶ Ἥρας, φιλαγαθίας

[ἕνεκεν τῆς εἰς] ἑαυτούς.

Φιλοκράτους νεώτερος, κνεισευτ[ὴρ] κνισευτὴρ

Θεῶν Οὐρανίων καὶ Διὸς Λαβρα[νίου],

τὰς στοὰς εὐξάμενος.

Διονύσιο[ς]

Καρδιανό[ς].

Διομέδων.

Διομέδων.

Διομέδων.

Διομέδων.

Διομέ̣δων.

Διομέδων.

Διομέδων.

Δειωγένη Διογένη

Ἀρίστωνος

Διονύσι

[χ]ρηστέ,

Διοννυσιανή Διονυσιανή,

χε͂ρε χρηστή.

Διόσκορε

Θεμίσων[ος]

Διοφά-

ντου βου(λευτοῦ).

Διονύσι

Λεόντι

Διονυσία Φιλοκράτου.

Ἡγήσανδρε Διονυσ[ίου].

Νεικέρως Διογένου.

ἀσκείπωνι γονῆι γῆρας ἐρειδόμενοι,

Τερτία ἠδ’ ὁ τάλας Διονύσιος οὓς ἀτέκμαρτος

δεῖγμα Τύχη θνητοῖς θῆκεν ἀνωμαλιῶν̣·

Σώσανδρε

Διονείκου Διονίκου

χρηστέ, χαῖρε.

Διονυσὶ

χαῖρε.

πρεσβυτέρων ἀνέθη-

κεν τοῦ Διονύσου τ[ὸ πρό]-

σωπον εὐνοίας [ἕνεκεν]

[ἡ π]όλις

[Ἀ]πολλόδωρο̣ν Διονυσίου

πολιτικὸν σ[τρ]ατηγόν.

Διονύσιος Διδύ[μου]

ὑπο[γυμνασιαρχῶν(?)].

Διοκλῆς Ζήνωνος

γυμνασιαρχῶν

Διονύσι

χρηστὲ

Διονύσι

χρηστὲ

ἡ πόλις v Διονύσιον υἱὸν Διονυ-

σίου τοῦ Ἑρμίου δὶς ἄρξαντος,

Διὸς

Μειλιχίου.

[— — — — —]Ο̣Η̣Μ[— — —]

[— — Δι]οσκούρω[ν — —]

[— — — —]ΟΜΩ[— — — —]

[— —]Γ̣ΟΣ

Διογένους.

[․․․․]Τ̣Α̣[— — — — — — — — —]

Τ̣Ε̣ΑΝϹΙ υἱο̣[— — — — — — Διονύ]-

σιον(?) υἱὸν πρε̣[σβύτερον φιλαν]-

τῆ[ρο]ς καὶ τῶν τέκν̣[ων]

αὐτ̣[ο]ῦ Δίος Ἀσω․ων[—]

Ἐπιφανοῦς Κιλίκω̣[ν — —]

Διονεί-

❦κου. ❦

ἐπὶ Ἀρχιλαΐδα.

Διοσθύου.

Παναίτιον Πολυξένου Αἰνιᾶνα,

Διὸς Ὀρομπάτα ἱερέα, τὸν αὐτῆς ἄνδρα,

αὐτὴ καὶ τὰ παιδία.

[Γ(αΐου) Αὐρηλίου Οὐα]λ̣ε̣ρ̣ί̣ο̣υ̣

Διοκλ[ητιανοῦ Σεβαστοῦ]

καὶ ἐπὶ Αὐ[τ]οκρά-

[Δι]ονύσιε

[Δι]δύμου

Διονύσι[ος τὸ ἡρῷον ἔκτισεν ὑπὲρ]

Σήστη[ς τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ Κυ]-

τὸ ἄγαλμα ἰδίοις ἀναλώμασιν τῶι αὐτοῦ θεῶι, ἐφηβαρχοῦντος

Διονυσίου τοῦ Διονυσίου τοῦ καὶ Ἀπολλοδότου φιλοκαίσαρος.

Ἄδραστος Ἀδράστου φιλόκαισαρ καθιέρωσεν συνκαθιεροῦντος

[— — — — —]οις Διονύσιος εἰκόν’ ἀρίστου

[— — — Πα]φίας ὅστις ἀνεύρετ’ ἔδος.

ν̣δρου Αναξάνδρου.

Δι[ο]σθύου.

μενοῦ.

Δ̣[ιο]σ̣θ[ύο]υ(?).

Διοδότου.

Διοδό-

του.

Διοδό-

του.

Διοκλείας.

Διοκλείας.

Διοκλεί-

ας.

Διοκλε̣ί̣α̣[ς].

Διονύσιος.

Δίου.

Δ̣ίου.

Δίου.

Δῖος.

Δ̣ιονυσίου.

[Δι]οσκουρί̣[δα(?)].

[ἐπὶ Ἱππάρ]χου

[Διονυσί]ου. Κνί(διον).

[Διον]ύσιος.

ἀσ̣τ̣υ̣νομοῦ[ντος(?)]

Διονυσίου το[ῦ]

Ἀπημάν[του(?)]

Διονυσίου.

του.

Διοσθύου.

Διοδ̣[ό]του(?).

[Δ]ι̣οδό-

τ̣ο̣υ̣.

Δίου.

Δίου.

Δίου.

Διοεν[— —](?)

Κρατε[— —](?).

ἐπὶ [Διοκλ]ε̣ῦ̣ς(?)

Ξενοκλεῦς.

Δίου.

Διοκλεί(ας).

Διοκλείας(?)

Διοκ[λεί]α̣ς.