Αὐρ. χρετης̣

ὁ κε Διομη-

δης Ἰασονι-

Σα Μιρα Μος

Διονυσιου Σω-

κρατει τωι τρο-

δωρα

Αὐρ. Διογᾳ

τῳ γλυκυ-

Δημητριου νεωκορος

ὑπερ της Διοδωρου

Γορδιου του ἱερεως

Διοδοτω

ὁ πατ̣η̣ρ̣ β̣ι-

Διόδοτος Τικέρνου

Ἡλιάδιου Ἡλιάδου Ἀρούτῃ

τοῦ Κλ(αυδίου) Μαισωλείνου(?), ἐπὶ πρυτάνεων τῶν περὶ Α[ὐρ. Λο]-

υκείλ(ιον) Διόδωρον καὶ Αὐρ. Μηνόφιλον καὶ Φλ(άβιον) Μιθρατώ-

χμην, ἐπιμεληθέ̣ντων Αὐρ. Ἀσ̣κληπιᾶ καὶ Φλ(αβίου) Μιθρατι[α]-

ἐπὶ Διοκλητιαν[οῦ]

καὶ Μαξιμιανοῦ

Ἀκειλία Ψυχὴ Αἰλίῳ Διοδότῳ κυρίῳ τῶι ἀδρὶ ἀνδρὶ ἐποίησε τὸν τάφον.

On a pithos: Διογενει(αν—)(?).

Διογᾷ τῷ ἀγαθῷ̣ [․․․․ μη]δένα

ἀνοῖξαι καὶ κακ[ουργεῖν· α]ὐτὸ φυ-

ρωσις ἀποτεθησ[ε]ται ἐν τῇ

Ἀστάρτῃ· ἀγαθὲ Διογᾶ τῷ αἰῶ-

νι μν[η]μονεύῃ.

[θή]κη Δ[ιο]-

[δ]όρου Σ-

Ἀθηναίῳ τῷ ἀνδρὶ

καὶ Διογένῃ καὶ — —

— — —

ἀγαθῆι τύχηι.

ἔτους ζʹ, μηνὸς Δίου, ἐν Ανίσοις, ἐπὶ

δημιουργοῦ Παπου τοῦ Βαλασωπου

σίαι χειροτονίαν ὑπάρχειν αὐτὸν εὐεργέτην τοῦ

δήμου καὶ στεφανοῦσθαι ἔν τε τοῖς Διοσσωτηρίοις

καὶ Ἡρακλείοις καὶ ἐν ταῖς κατὰ μῆνα καὶ κατ’ ἐνιαυτὸν

ἐνδόξου μάρτυρος

Δίου παρασχεθέντες

παρὰ τοῦ εὐσεβεστά-

λεύκου

Διογενίᾳ Διογενίδ̣[ι]?

Παπίου ἀ-

Ἑρμογέ̣νη̣[ς]

Διογένους

Γύλλῃ τ[ῇ] θυ̣γ̣-

Ἁρπάλῳ, σ[υμβί]ου

Διονυσίου

πατρί, ∶∶ καὶ Ἀθηναΐδι Ἀ-

Διογένους /

Παπίας Κυρίᾳ

Αππας, Δῖος, Πυλάδ-

ης, Σωκράτης

Ἀπολλόδωρος Διοδώρου, Ἀρτεμίδωρος

[— — — — — — — — — — — — —]

Α̣ὐρήλιος Μᾶρκος

Διονυσίου εὐξάμε-

νος ὑπὲρ τῆς κληρου-

[— — — — — —]․․․․ω̣ν̣ Ἀ̣θηναίου, Διογένης Ἡρακλί-

[του, Ἀ]θ̣ήναιος γʹ, Ἡράκλειτος Ἀθηναίου, Δημήτρι-

Ἀθηνᾶι σωτείρηι καὶ ἐπηκόῳ Διόδοτος

Πλάτονος — θυγατριδοῦς Διοδότου βʹ τοῦ Ζηνοβίου

ἱερέως καὶ ἀπογόνου [ἱερέων — ἱερεὺς] γενό[με]ν̣ο̣ς

Διογένο̣υ̣.

Ἀκειλία Ψύχη Αἰλίῳ Δι-

οδότωι κυρίῳ τῶι ἀδρὶ ἐπόησε

τὸν τάφον.

Ἀθηναίῳ τῷ ἀνδρὶ

καὶ Διογένης καὶ Ἀπολ-

λώνιος Ἀθηναίῳ τῷ πα-

Διογᾷ τῷ ἀγαθῷ [ἀνδρί· μη]δένα

ἀνοῖξαι καὶ κακο̣[υργεῖν· α]ὐ̣τὸ φυ-

ρωσις ἀποτεθήσ̣[ε]ται ἐν τῇ

Ἀστάρτῃ. ἀγαθὲ Διογᾶ, τῷ αἰῶ-

νι μν[η]μονεύῃ.

κείονα ἑαυτῷ τε

καὶ Διογενίδι τῇ γυ-

ναικὶ καὶ Ἀ̣θηναίῳ

[κό]ῳ̣ Ἰ̣ούλ-

[ι]ο̣ς̣ Διογε-

[ν]ι̣ανὸς β(ενεφικιάριος)

Παννυχίδι Διογέ-

νους, Ἑρμῆς

Αὐρ(ήλιος) Διο[νύ]-

σιος Αὐ̣[ρ(ηλίᾳ)]

Κολεις Ἰσιδώρου

Ἀρσινόῃ Διοδότου

τῇ φιλάνδρῳ καὶ ἀ-

Μα ἡ καὶ Κλαυδία

καὶ Διόδοτος

καὶ Κολεις Κολει

Διογένης Νε-

άνθου Κο-

Ἀνο‵π′τηνὴ

Σπινινίου Δ-

ιονυσίῳ τῷ ἀ-

δελφῷ μν-

Δορυ̣ζίνθ̣ης Γ̣αΐου

ἱερεὺς Διὸς Με̣[γ]ίσ-

τ̣ου τῷ Διὶ τὸν̣ [β]ωμ-

δωρος

Διογένῃ

γλυκυτά-

Διόδοτος ὁ

κ̣αὶ Κ̣ύρ̣ι̣λλος

Δῖος,

Ἀπελ‵λα′ῖος,

Διοσ|κου Διοσκου(ριάδος) or Διοσκου(ρίων).

Διογένης

χρηστέ,

Διόδωρον Γλαύκου,

τὸγ γενόμενον ἱερέα

[Θ]εμισταγόρας

καὶ Διοκλῆς Τιμαγόρο̣υ̣.

Θεμισταγόρα[ς]

καὶ Διοκλῆς

οἱ Τιμαγόρου.

Πόντου καὶ Βειθυνίας, ἀνθύπατον

Κύπρου, διὰ προνοητοῦ Διονυσίου

τοῦ Τρύφωνος τοῦ Κράτητος

Διονύσιον Τιμοστράτου

ἱερέα γραμματεύσαντος

[— — — — —]λ̣ειν σῦκα τὰ γεινόμε[να ․․c.8․․․]ΙΙΙ ἀφαιρε[ῖν — — — —]

[— — — — — — — — —]ειν ἱερὰς το[ῦ Διὸς τοῦ Ὀλυ]μπίου· τὴν δ[ὲ — — —]

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — τὴν] δὲ λοιπὴν επε̣[— —]

[— — τοῦ δ]ήμου τοῦ Σαλα[μι]νίων καὶ ποι-

[— — π]αντὸς [— — — — —]ου Διοκρέον-

[τ— — — —]ους καὶ [το]ὺς προέδρους το

[— — — — — Ἀρισ(?)]τώνακτος εἰς τὸν̣ [— — — — —]

[τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυ]μπίου ἱεροδουλ[ο— — — — — —]

[— — — — — — — —]ειν τοῦτο διατα[χθὲν — — — —]

[— — — — — — — ἐν] τῷ ἱερῷ τοῦ Διὸ̣[ς — — — — —]

[— — — — — — — —]ς δέδωκα καὶ̣ [— — — — — — —]

[— — — —] Πλουτιάδου Ὑπαιπηνός

[— — Δι]ονυσίου Ἀντιοχεύς

[— — — —]ος Εὐβίοτος Εὐβιότου

[τ]ὸν Διόνυσον καὶ τὸ Ἰνδικὸν λεο[ντ]άριον Μ̣. Τίτ̣ι̣ος(?) Παντί-

σχεινος Ἀθηνίων ὁ ἰακ[χα]ῖος καὶ τεχνάρχης ἐκ τῶν ἰδίων

[— — —]α̣νο̣[— — — — —]

[— — —] Δ̣ιὸς Ι[— — — —]

[— — —]ς Φιλοκυ̣[— — —]

Ἴσι[δι(?)]

Διο̣[— — —]

Σε[— — —]

καὶ ἀρχιερέως, τὸ κοι[νὸν τῶν ἐν τῶι κατὰ]

Κύπρον γραμματε[ίωι περὶ τὸν Διόνυσον]

τεχνιτῶν.

νὸν τῶν ἐν τῶι κατὰ Κύπρον

γραμματείωι περὶ τὸν Διόνυ-

σον τεχνιτῶν εὐνοίας ἕνε-

[οἱ κατοι]κοῦντες στρατιωτικοὶ καὶ πολιτικοὶ

[Διον]ύσιον v Αἰγιβίου, τῶν φίλων, καὶ

[βα]σιλικὸν δικαστήν, τὸν γενόμενον πολιτικὸν

ἡ πόλις

[Διο]νύσιον Ἀρίστωνος.

vacat

[τὸ κ]ο̣[ινὸν] τῶν ἐν τῶι κατὰ Κύπρ[ον]

[γραμμα]τείωι περὶ τὸν Διόνυσον

[τ]εχ[νι]τ̣[ῶν Ν]ικαγ[ό]ραν Εὐπολέμου

[Δ]ιογένης Νουμ[η]νίου ὁ συ[γ]γενὴς

τῶν βασιλέων καὶ στρατηγὸς

〚γυμνασιαρ[χή]σα[ν]τα〛 v 〚τὸ ηʹ (ἔτος)〛

〚καὶ ἀρχιερέα διὰ [βί]ου τοῦ Διὸς〛

〚τοῦ Ὀλυμπίου καὶ τῶν Σεβαστῶν.〛

[— — — — — — — — — — — ]Ι̣ΟΝ

[— — — — — —] Διοσκουρίδης

[καὶ — — καὶ] Τίμων οἱ Διοδώρου

[τὸν ἑαυτῶ]ν εὐεργέτην.

[ἀ]νικήτου v οἱ Σαλαμινίων γυμνασίαρχοι v

Διόδωρος v Διοδώρου v ὁ ἀρχιερεὺς v

τῆς Κύπρου τοῦ Σεβαστο̣ῦ̣ Κ̣α̣ί̣σ̣α̣ρος v

Διογέννη γυμνασί-

αρχε χρηστὲ χαῖρε.

Διόδωρε

χρηστὲ

Μεν[— — —]

Διο[— — —]

[— — Διο]ν̣ύσιος καὶ [—]Ι[— —]

[— —]μ̣ων γένος π[— — — — —]

Διοφάν-

❦του. [❦]

Ἰουλ(ίου)

Διονυσι-

ανοῦ.

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —], ἀρχόντων Κρίτωνος κιθαρῳ[δοῦ — —],

[— — — — — — — — — — — — — ποιητοῦ σατύ]ρων, Διονυσίου ποιητοῦ τραγῳ[διῶν, — — —]

[— — — — — — — — — — — — — — — — — — — —] συναγωνιστοῦ τραγικοῦ, γραμ[ματεύοντος]

[τοῦ βασιλέως καὶ στρατηγ]οῦ καὶ ναυάρ[χου καὶ ἀρχιερέως τῆς νήσου],

[τὸ κοινὸν τῶν ἐν τῶι κ]ατὰ Πάφον γραμματείωι π̣ερ[ὶ τὸν Διόνυσον]

[καὶ θεοὺς Ἐπιφανεῖς(?) τεχ]νιτῶν, εὐεργεσίας ἕνεκεν τῆς εἰ[ς ἑαυτό]·

[— (annus, mensis, dies) — —], ἀρχόντων Κρίτωνος κιθαρωι[δοῦ],

[τοῦ δεῖνος ποιητοῦ σατύ]ρων, Διονυσίου ποιητοῦ τραγῳ-

[διῶν, οἰκονομοῦντος(?) τοῦ δεῖνος] συναγωνιστοῦ τραγικοῦ, γραμ-

[ἱερέως τοῦ δεῖνος (+ artistic profession?)], ἀρχόντων Κρίτωνος κιθαρωι[δοῦ],

[τοῦ δεῖνος ποιητοῦ σατύ]ρων, Διονυσίου ποιητοῦ τραγῳ-

[διῶν, ταμιεύοντος τοῦ δεῖνος] συναγωνιστοῦ τραγικοῦ, γραμ-

Διονεί-

κου. lilia tria

Ἀ̣πόλλω v καὶ τοὺς ἡμετέρους σωτῆρας

Διοσκούρους v καὶ τὴν κοινὴν τῆς νή̣σ̣ου

Βουλαίαν Ἑστίαν v καὶ θεοὺς θεάς τε τοὺ[ς]

[Ο]ἰνέας Ἕρμωνος Κ[— — — — — —]

Διόδωρος Διονυσίο[υ — — — — — — —]

Ἀντίφιλος Νεοπτολέ[μου — — — — —]

Διοτροφῆς

χρεστέ, χε͂ρειν.

Κλέων

Διονυσ[ίου]

Σιδών[ιος].

Διόνυσος

Διοδώρα

Διοδώρου

χρηστή,

Διότειμε v Διοτείμου

χρηστέ, v χαῖρε.

Διονύσιν [χρηστή],

μνήμη[ς χά]ριν.

Διογενὶς Διογένου τοῦ

Ποσειδίππου, ἡ γ‵υ′νὴ Παρ̣αμόνου,

Διοφάν-

❦του. ❦

Θεῷ Ὑψίστο

Διονύσιος̣

κ[— — —]-

ΓΡ̣(?)Ι̣ΤΟΥ τοῦ

Διο[σκ]ουρ̣ίδου

χρηστή, χ̣α̣ῖρε.

Διόσκορος

Μηνοδότου

Ἀρτεμᾶ κ[αὶ] Διογ̣[έ]-

νης Ἀρτεμᾶτος

Διογένης Διογέ-

νους χρηστέ, χαῖρε.

[α]ὐχένα ἐν ᾧ [προ]-

[σ]ω̣πον Διὸ̣[ς — —]

[—]ΔΗΝΥ[— — —]

Φιλοκράτη

Διοσκουρίδου

χρηστέ, χαῖρε.

Διο[ν]υσία(?)

χρησ[τή],

Διοτ̣ί̣μα(?) Να̣[— — —]

χρ̣η̣στή,

Διονυσία Πι-

θέροτος Πειθέροτος, γυνὴ

Διοσκορίδης

Ἀπολλονίου Ἀπολλωνίου

Διονύσιε

Διδύμου

Διονυσίου.

[Θρ(?)]α̣σωνία

[Διο(?)]δ̣ώρου

[χρησ]τή,

οὔτε ὁ ἔλεος ἄκριτος· ἐν χρόνοις τοίνυν

ἰνδ(ικτίωνος) ζ τοῦ τξε Διοκλητιανοῦ ἔτους γέγονεν

ἡ ἐξ ἡμετέρων ἁμαρτιῶν κατὰ τῆς νήσου

κ(αὶ) τοῦ ἁγίου πν(εύματο)ς, ἰνδ(ικτιῶνος) ιγ τοῦ τοα κατὰ

Διοκλητιανὸν ἔτους. ☩

[οὔτε ὁ ἔλεος ἄκρι]τος ∶ ἐν χρόνοις τοί[νυν]

[ἰνδ(ικτίωνος) ζ τοῦ τξε Διοκλη]τιανοῦ ἔτους γέγον[εν]

[ἡ ἐξ ἡμετέρων ἁμαρτ]ιῶν κατὰ τῆ[ς νήσου]

Διονύσι χρεσ-

τέ, χε͂ρε.

καλάθου μείμημα τρόπαιον

ἀνέστησα Τρύφων ἀλόχου Διονυσίας

εὐνοίας καὶ σωφροσύνης ἕνεκεν.

Διό-

νυσος.