[— — —]ρίου καὶ Νέωνος υἱῶν

Διοδωρ[— — —]

Ὀνησικλέα Διοδώρου

ἐπῶν καὶ κωμωδίας τῆς νέας

ἑτέρῳ δὲ μὴ ἐξὸν εἶναι τεθῆναι. ἐὰν δὲ τις ἀποξέη

ἢ ἀνοίξῃ, βαλέτω ἰς τὸν θησαυρὸν τοῦ Διὸς δ(ραχμὰς) ͵α καὶ ἰς τὴν Σε-

λήνην καὶ εἰς τὸν Ἥλιον ἀνὰ δ(ραχμὰς) ͵α καὶ ἔνοχος ἔστω ταῖς ἀραῖς

Μηνόδοτος Διὸς [Ιρ]διος HW

ἱερεὺς τοῦ ναοῦ τὴν

Μ. Αὐρ.

Αινγολας Διο-

γένους Ναν Λα-

[Διονύ]σῳ

[Καλλικ]άρπῳ

τὸν καὶ Ἄμαχιν,

ἱερέα Διονύσου,

τὸν υἱὸν τοῦ ἀξιολο-

λίων Ζοΐλου

καὶ Διογένους,

Ἰουδέων.

εὐνοίας ἕνεκεν.

ΘεοΝΔΕϹ Διον-

υσίου ἐποίεν(!).

Διόδω-

ρος Ῥο-

Διογένου Απ̣π̣α.

Σαώτας Ξενόθους [τὸν φίλον(?)]

Ξενόθουν Διονυ[σίου — — —].

Δυονίσιος Διονύσιος ἑαυ-

τῷ ζῶν τὴν

— — —τίου υἱοῦ Δυο[νισίου Διονυσίου — — —].

corona

Διογένης

․․․γου-

[Διο]γένου

Ἀππᾶ.

Διογέ-

νου Ἀππ[ᾶ].

Παπία Φερμίνας

ἱέρει̣α τῶν̣ Διοσκό-

ρον.

θήκη Διοδ[— —]

☩

[ἀρχιερεὺς μέγας]

[Διὸς Ζηνοφά]νης [Ζη]-

[νοφάνου?] τ̣οῦ Ζην[ο]-

φάνην Τεύκρου τοῦ Ζηνοφάνου

ἀρχιερέα μέγαν Διὸς Ὀλβίου ἀρετῆς

ἕνεκεν καὶ εὐνοίας ἧς ἔχων εἰς

Ταρκυάριος τοῦ Νάσου ἱε-

ρεὺς Διός.

νης Φλ(αβίου) Ἀρκαδίου κὲ Φλ(αβίου) Ὁνορίου τῶν ἐω[νίων] [Α]ὐγ(ούστων) τὸ πᾶν ἔργον

τὸ ὑπ̣[ὲρ] τ̣[ι]μ̣ῆς Διοκε̣σ̣α̣ρ̣έων ἐγ θεμελίου ἐπ̣ι̣κατεσσκευ[ά]σθη̣

ἄρχο[ν]τος τοῦ λανπρ(οτάτου) κ̣ὴ̣ θ̣αυμασιοτάτου κόμητος πρ[ώτου τάγ]μ(ατος)

τόνδε τοι, Ἀστέρι, βωμὸν

ἐγὼ θεράπων Διομήδης /

τει[μῶ]ν οἰχομένων κῦδος

menorah σωματοθίκη Ἀναστασίου καὶ Ἰακώ(βου)

καλιγαρίων υἱοὶ Διογένου τοῦ μ-

ακαρίου.

σωματοθήκη Διοδότας χαρισθέντα ἀπὸ

Χρυσίδος ἔχουσα υἱὸν ὀνόματι Κυριακὸν

Διοδότου.

☩ θ(ήκ)η Διοδώρου πρ(ε)σβυ(τέρου). ☩

☩ σωματοθήκη

Διοκλῆ υἱοῦ Παύλου

νομμοκλα(—) νομμοκλα(ρίου) = νομμολα(ρίου)? κ(αὶ) Ἰωάν-

κη διαφέρον-

τα Δοκλητιανοῦ Διοκλητιανοῦ

ἀρμενο-

λουτρὰ Διονυσίου χριστιανοῦ κλυρικοῦ κληρικοῦ.

𐆠 ἐνθάδε κῖται Ἰουλιανὴ ἡ γλυκυτάτ[η]. 𐆠

𐆠 Κοιρακοῦ ☩

Δισκουρίδου Διοσκουρίδου.

Θεοδό̣[του? λ]ανα̣ρίου

υἱοῦ Διονυσίου Κυρι-

κίων λαναρίου.

υἱῶ Δικλιτι-

ανοῦ Διοκλητιανοῦ. ☩

☩ θήκη Ἰοάννου Ἰωάννου [— —]

Διοκλ[— — — — — — — —]

ωάννου Ἰωάννου καὶ Θεωδό-

ρου Διοκλητιανοῦ

κ(αὶ) Ἰρίνης Εἰρήνης. ☩

Κώνωνος

Διωκεσαρέως Διοκαισαρεώς

τῆς Ἀετίου. ☩

Ἰουλιανῆς· οἶκον δὲ τοῦτον ἐδωρήσατό μοι

πατὴρ Διονύσιος, βάσκανος δέ τις ἀφήρπασεν

ἐγ βροτῶν, [— —] δὲ πόνους πατρὶ οἷα κληρονό-

Διογέ-

νου Μά-

☩ Γεωργίου

Δηωκαι[σ(αρέως)?] Διοκαισαρέως?

διακόνου.

Ση̣κέλου

Διογένους.

Διονύσῳ Καλλι-

κάρπῳ καὶ Δήμη-

τῆς ἐν Τά[γ]ες πωλουμ[ένης ἐ]ν τῷ φανερῷ τε προκηρυ-

χθίσης ἐπὶ ἰκανὸν χρόνο[ν] Διονυσόδωρος Θεαγ[έ]νους

ἀνὴρ ἐδήμων κὲ με[γίστας] δ[ωρεὰς(?) δ]εδωκὼς τῆι πατρίδι

ς ἐπίδοσιν ϛσʹ κὲ τῇ γ[ερ]ου[σ]ίᾳ ἐπιδόσεως ἑκάστῳ

αὐτῶν ἀνὰ ὀβολοὺ[ς ι]βʹ, τύχῃ ἀγαθῇ δεδόχθαι Δι-

ονυσόδωρον Θεαγέν[ους] ἄξιον ὄντα τῆς δηλουμέ-

νης ἱερωσύνης ἱερᾶσ[θαι] τῆς αὐτῆς θεοῦ. ἔτι κατε-

[ὁ δῆμος] ὁ [Ἱε]ροπ[ολ]ιτῶ[ν]

[Κλέων(?)]α Διονυσ[ί]ου τ[ὸ]ν συγ[γ]ενῆ

[καὶ φίλ]ον τοῦ βασιλ[έ]ως καὶ ἐπὶ τ[ι]-

δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ιβʹ, αὐτοκράτορι τὸ κβʹ, ὑπάτωι τὸ ϛι, τει-

μητῇ διὰ βίου, πατρὶ πατρίδος Διονύσωι Καλλικάρπωι Λούκιος

Οὐαλέριος Λουκίου υἱὸς Κολλείνα Νίγερ δημιουργήσας καὶ ἱερασάμενος

ἐτείμησεν

Πραξίαν Διογένους

ζήσαντα κοσμίως,

φιλοτειμηθείσης

εἰς αὐτὸν Διονυσίας

τῆς Ἀπολλωνίου τῆς

Διονύ[σῳ]

Καλ[λι]κά[ρπῳ καὶ]

Ἀντιοχέων ὁ δῆμος

Κύδωρον Διονυσίου Λαοδικέα

ἀρετῆς ἕνεκεν καὶ εὐνοίας

σαντας τὴν τῶν πολιτῶν εὔνοιαν διαλεχθῆναι περὶ τῶν σ[υ]μ-

φερόντων ἀμφοτέραις ταῖς πόλεσιν. ἡιρέθησαν Διονύσιος

Ἀλεξάνδρου, Μουσαῖος Νικολάου. vac.

λιος Σέλευκος ἱε[ρεὺς καὶ]

πατὴρ διὰ βίου Διὸς [Ἡλί]ου

ἀνεικήτου Μίθρα τὸν [․․]

μηνὸς

Δίου β.

Ἐρουλεῖο-

ηνὸς Ξανδ[ι]-

[κ]οῦ β. Διουνύσι[ος] Διονύσιος

Διοδότου Τ[υ]-

[αν]ε̣ὺς καὶ π․-

ἡ θυγάτηρ

Διοκλεῖ

τῶι πατρὶ

Διονύσιος ἑαυ-

τῷ ζῶν τὴν

Σουρβιν Ὀρέντου [ἱε]-

ρασάμενον Διιὸ[ς] Διὸς

καλῶς τε καί κο[σ]-

— — —οσωτος ἱερα-

[σ]ά̣μενον Διὸς μεγά-

λου καλῶς τε καὶ κοσ-

σεν Ἰα[μβίαν(?) — — —]

ἱερασά[μενον Διὸς]

[μεγάλου(?) καλῶς κτλ.]

Μαπειν Κιλλιτος τοῦ Κουνδι

ἱερασάμενον Διὸς Κεραυνίου̣

καλῶς καὶ κοσμίως ἀρετῆς ἕνε-

την Κιλ̣λ̣ιτος ἱερασάμε-

νον Διὸς μεγάλου καλῶς

τε καὶ κοσμίως ἀρετῆς ἕνε-

τέχνη·

Διονῦς

Ρωβω-

συμφέρον καὶ χρήσιμον συνκατασκευάζοντες καὶ κοινῆι καὶ ἰδίαι τῶν

πολιτῶν ἑκάστωι. Διὸ καὶ καλῶς ποήσετε καὶ αὐτοὶ πολιτευόμεν[οί]

τε κατὰ τρόπον καὶ τὰς θυσίας τὰς εἰθισμένας τῶι τε βασιλεῖ κ[αὶ]

Διονύσιος

Διονυσιοδώρῳ

τῷ υἱῷ μνήμης

Διὸς Σωτῆρος Χίων.

λιος Σέλευκος ἱε[ρεὺς καὶ]

Πατὴρ διὰ βίου Διὸς [Ἡλί]ου

ἀνεικήτου Μίθρα τὸν [βωμὸν]

δημαρχικῆς ἐξουσίας τὸ ιβʹ, αὐτοκράτορι τὸ κβʹ, ὑπάτωι τὸ ϛιʹ, τει-

μητῇ διὰ βίου, πατρὶ πατρίδος Διονύσωι Καλλικάρπωι Λούκιος

Οὐαλέριος Λουκίου υἱὸς Κολλείνα Νίγερ δημιουργήσας καὶ ἱερασάμενος

ἐπηκόῳ θεᾷ

Διοκλῆς Θεοδώρου

τοῦ Ἡλιοδώρου.

Διονίσις Ἀν-

τιοχεὺς θε[ᾷ]

σιν

Διὸς Σω[τ]ῆρος

Οὐρανίου ἀνέστησαν

[Δί]ων Διογένους

[τ]ὸ χαμοσόριον

Αὐρ(ηλία) Διο[νυσία(?) ἑ]-

αυτῇ κὲ [συν]-

Διονύσιος ἑαυ-

τῷ ζῶν τὴν

Περιτίου· Λαῖ-

ος Διογένους

Ἀσκλήπι τῇ γυ-

ηνὸς Αὐδ-

ναίου λʹ· Διο-

σκουρίδης

Ἀσκληπιά-

δης Διομᾶ

τῷ υἱῷ μν-

ου ηʹ· Ἀσκληπι-

άδης Διοδώρῳ

τῷ πατρὶ μν-

μηνὸς

Δίου βʹ·

Ἑρουλεῖο-

ἔτους ηλρʹ μ-

ηνὸς Δίου γʹ·

Νέστωρ Δί-

ηνὸς Ξανδ[ι]-

[κ]οῦ βʹ· Διουνύσιο̣[ς]

Διοδότου Τ[υ]-

[αν]εὺς καὶ π․

Ἱερώας Ἀγαθο-

κλέα καὶ Διο-

μήδην τοὺ-

Halbmond und Stern

Ἀττία Διο-

κλεία, ἡ ἀδ-

Διογᾶς Διοφ-

άντῳ τῷ ὑῷ

Halbmond und Stern

Διοφά-

ντῳ

Halbmond und Stern

Διόδοτος

Ἐλπίδι

[․․․․]ΙΝ

Διομήδη

Τ̣Λ̣Υ̣[․․․․]Ω̣

Κιπάρᾳ

Διοσκου-

ρίδης τῇ

Halbmond

Διόφαντος Μα-

τρώνᾳ τῇ γυναι-

Stern

Διόδωρος

Μηνοφίλῳ

Οὐαλερί-

ου τοῦ Δι-

ογένους

μνήμης

Μᾶρκος

Δ̣ιουμίσι-

ς Πρόκλος

Σάμβον

Διοσκουρί-

δου

Mondsichel zwischen zwei Sternen

Διογενὶς

Τίτων Τίτον

Διόφαντος

Ἡρακλείδου

ἔτους ϟθʹ·

Διοκλῆς

Διοκλέος

τὸν ἑαυτοῦ

[— — —]

ΙΙ Διογένης

Ματρώνᾳ

ἡ θυγάτηρ

Διοκλεῖ

τῶι πατρὶ

Διοκλῆς

Ῥόδωνι

ου̣ Κλ. Μαισωλεινου ἐπι πρυτανεων των περι Α[ὐρ. Λο?]-

υκειλ. Διοδωρον και Αὐρ. Μηνοφιλον και Φλ. Μιθρατω̣-

χμην ἐπιμεληθεντων Αὐρ. Ἀσκληπιαδου Ἀντιγο̣-

Δι[ονυσιος] Δ̣ι̣ο̣ν̣υ̣[σιου φυ??]-

σει βʹ, θεσει δε Ἰαζημιος το[υ]

ε̣ους, ὁ ἀτυχ̣-

ης π̣ατηρ̣, Διο-

δωρῳ τῳ υἱῳ

Τι. Κλαυδιανος

Διοδοτος και

Ἰ. Φ. Θεοφιλος

Κλαυδιος κα[ι]

Διογενη(ς) Κλα(υδιῳ) Διογεν(ει) τ[ῳ] πα-

τρι και μητρι