[ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τ]όπος Διοφάντου Λουκίου Βηρατίου [․]ΝΠ̣O-

[— — —,ἐν ᾗ κηδευθήσεται αὐ]τὸς κὲ ἡ γυνὴ αὐτοῦ Ἰουλία κὲ τὰ τέκνα αὐ-

[τὸ] μνημεῖον σὺν τῇ καμάρᾳ καὶ ὁ βωμὸς, ἐφ’ οὗ ἐπίκινται σοροὶ δύο Δοκιμηναὶ κατάγλυφοι Τι(βερίου) Κλ(αυδίου) Θαλάμου Ζηνοτρεφίδου, ἐν ᾗ μιᾷ σο-

ρῷ κεκήδευται Κλ(αύδιος) [Ζη]νοδοτηανὸς καὶ Κλ(αυδία) Ἀθηναὶς, τέκνα Κλ(αυδίου) Θαλάμου, καὶ ἐν τῇ ἑταίρᾳ σορῷ κηδευθήσαιται κηδευθήσεται αὐτὸς ὁ Θάλαμος καὶ Διογένης ὁ ὑὸς

αὐτοῦ, ἕτερος δὲ οὐδείς. οὔτε εἰς τὴν τῶν τέκνω(ν) αὐτοῦ σορὸν ἐπενβληθήσαιτ[αί] ἐπενβληθήσεταί τις οὔτε εἰς τὴν αὐτοῦ Θαλάμου. ἐὰν δέ τις τολμήσει παρὰ ταῦτά τι ποιῆσαι, εἰσοί-

Διὶ Μεγίστῳ τὸν ἀετὸν

Διόδωρος Θεοφίλους

στρατευόμενος.

ὁ δῆμος ὁ Ἱεραπολειτῶν

καὶ ὁ δῆμος ὁ Διονυσοπο[λειτῶν]

[καὶ] ὁ δῆ[μος] ὁ Βλαυνδέων

Παπίας βʹ τοῦ Στράτ[ω]-

νος ὁ καλούμενος Δι-

ογένης, ἀρχώνης ξυ[σ]-

τοῦ τὸ βʹ τὸν Ἡρακλέα χα-

λην λιθίνην καὶ στῆσαι ἐν τῶι

τοῦ Διὸς ἱ‵ε′ρῶι ἐμ Βάβα κώμηι καὶ

ἐν τῶι τοῦ Ἀπόλωνος Ἀπόλλωνος ἐν Κιδδίου

που καὶ σωτῆρι κατ’ ἐνιαυτὸν

ἐμ μὲν τῶι τοῦ Διὸς ἱερῶι βοῦν,

Λαχάρηι καὶ Βαν̣αβήλωι εὐεργέται[ς]

Reste von vier Kränzen

Κύδωρος Διονυσίου εἶπεν· ἐπειδὴ ἐκ πλ[ε]ί̣ονος [χρόν]ου δικῶν οὐ̣-

σ̣ῶν ἀδικάστων παρ’ ἡμῖν ὁ δῆμος ἔπε[μ]ψε πρεσβείαν πρὸς

νων στεφάνων τοῖς τε δικασταῖς καὶ τῶι γραμματεῖ

ἐν τῶι ἀγῶνι τῶν Διονυσίων, ὅταν [σ]υντελῶσι τὰς πρώτας vv

σπονδάς. καὶ ἵνα ἀναγραφῆι τὸ ψήφισμα εἰστήλην καὶ σταθῆι

αὐτὸ εἰς λεύκωμα θεῖναι ἐν τῶι Ἀρ[τέμιδο]ς θησαυρῶ̣[ι].

πρεσβευτὴς Κύδωρος Διονυσίου.

[— — —] Σωτῆιρι vac.

[— — —]ις Διογένους̣

[— — — Ἀ]σ̣κ̣ληπιά̣δ̣[ου]

λ̣[ι]στ̣ι̣κῆς μεγάλης σ[υν]ό̣δ̣ο̣υ τ̣[ῶν] ἀ̣π̣ὸ [τῆς οἰ]-

κουμένης πε̣ρὶ τὸν Διόνυσον καὶ Αὐτοκ̣ρ̣ά̣τ̣ο̣-

ρα Καίσαρα Τίτον Α̣ἴ̣λ̣ιον Ἁδριανὸν Ἀντωνῖ-

βοῦς ἕ̣[λικας, πάντων τούτων καὶ σὺ κρατήσεις]

καὶ πά[ντ’ ἔσται σοι, ὅσ’ ἐπερωτᾷς, σὺν Διὸς Ἑρμῇ].

vac. ϛϛ[ϛδʹ κϛʹ Διὸς Καταχθονίου. τρεῖς δ’ ὅταν ἑξεῖται, δύο τέσσαρα, χρησ]-

μὸς ὅδ̣’ [αὐδᾶ· ἡ πρᾶξις κωλύματ’ ἔχει μὴ σπεῦδε, ἀλλ’ ἀνάμεινον]·

ὑπὸ ἀρχιερέως καὶ στεφανηφόρου

Διοκλέους τοῦ Μητροφίλου.

παρ’ ἑαυτοῦ καὶ ἐπιδίδοντα ἐν εὐανγελίοις εὐψύχω[ς]

στρώσαντά τε παρ’ ἑαυτοῦ ἔνπροσθεν τοῦ Διὸς [λευ]-

κολίθῳ καὶ ἀλείψαντα τὴν πόλιν πάλιν παρ’ ἑαυτο[ῦ]

θὼς ἤασε αὐτῇ στεφανωτικὸν Πυθόδω-

ρος Διοτείμου (δην.) ͵γ, ἵνα στεφανοῦται ἐκ-

κ τῶν τόκων κατ’ ἐνιαυτόν· ❦ ὁμοίως καὶ

☩ [σ]ορὸς Αὐρ(ηλίου) Διονυσίου ․Λ̣[— — —]

Γ̣․․ΑΥΡ̣ΕΙ․[— — —].

τῷ θέ[ματα Μ]ηδικὰ ἔ-

στιν Διονυσίου Λ(ουκίου) Φορ-

νίου Λαοδι-

Μᾶρκος Ῥού-

πο%⁸⁰υ καὶ Διο-

νύσειος ὑὸς

Ἀπολλώνιος

καὶ Διονύσιος συν-

τρόφῳ, ὑπὲρ τῶν

[ν]οσμεγάλου

Διοφάνης Τειμ-

[έ]ου ὑπέ[ρ τ]ε ἑαυ-

Διοφάνης

Τατᾶ σ̣ὺν τ[ῇ]

[ἀγ]αθῆι̣ τύχηι̣.

Μάγνιον Διο-

νύσιον, ἱππι-

κὸν ἀπὸ στρατει-

ῶν, υἱὸν Μ. ∙ Αὐρ. ∙ Δι-

ονυσίου πρώτου

ἄρχοντος τὸ βʹ ∙ καὶ στε-

φανηφόρου, ∙ Μάγν[ι]-

[ο]ς Δ̣[ιονύσιος]

[ἀνέστησεν].

Διόδωρος Διο-

δώρου μετὰ α[ὐτ]-

Δαμᾶδος κα[ὶ]

Διοδώρου Διὶ Β[ρο]-

❦ντῶντι. ❦

[κτήσιδι] θυγατρὶ σὺν Αὐρ.

[Λουκια]νῷ Διοδώρῳ

— — —τη πατροβού-

[καὶ θεῶι] Δήμωι Ῥωμαίων Ἀσκληπιάδης Στρατονί-

[κου Διογ]ένης σεβαστοφάντης διὰ βίου καὶ ἱερεὺς

[τῶν πρ]ογεγραμμένων θεῶν κτλ.

Διοφάνης

Ἀρειδαίου

ωτηρίας,

Διονύσῳ

εὐχήν.

Μηνοθ-

ᾶς Διοφ-

άνους υἱ-

ῷ Διοφά-

νῃ Διὶ Βρο-

κὲ Ἀπολλώνι-

ος κὲ Διονύσιος

Τείμωνι συντρ[ό]-

να αὐτῶν Τείμαιο-

ς καὶ Διονύσιος κ-

αὶ Θεογένης πατ-

[— — — κ]ὲ οἱ μῦσται Διον-

[ύσῳ τῷ] ἐπ[ιφ]ανεῖ θεῷ.

[ν]έοι μύσται Διο̣[νύσῳ]

ἐπιφ̣ανεῖ θεῷ.

Ρ[— — —]ΟΠ[— — —]

[Δι]όδω[ρ]ος [κὲ — —]-

ος κ[ὲ Ἰ]ουλια[νὸς υἱ]-

οὶ Διοδ[ώ]ρου Ε— — —

[τῷ συ]ντ̣ρόφῳ Ρ— — —

Αὐρ. Διόδωρο-

ς μετὰ συνβί-

σὺν τοῖς τέκνοις Ὀ-

νησίμῳ καὶ Διομᾶ

καὶ Χρυσίῳ ὑπὲρ τῶν

κὲ Δαμᾶς πατὴρ κὲ Τατιον τεκοῦσα κὲ

Ἀπελλᾶς πάτρων κὲ Διομήδης πάτρ-

ων Βερονεικιανῷ γλυκυτάτῳ μνία-

δ̣[ομηκότα τὸ βουλευτήρ(?)]ιον, ἐπισκευάσαντα

[․]διαυ[․․․․․․ βαθ(?)]μοῖς τοῦ Διὸς Ὀλυμπίου η-

[․․․․․․․․] τε πάντα, τὴν τοῦ βίου εΙ[․․]

[․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․]π̣άτου Λευκίου Οὐλκακίου Τύλλου,

[․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․]ς Διοσιερίτου τῶι μεγίστας εἰς τὸν

[․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․]αι στέφανον, vac. Παῦλλος Φάβιος Μά-

τοῦ θεοῦ, τῆς δὲ Ἀσίας ἐψηφισμένης ἐν Σμύρνη[ι ἐπὶ ἀνθυ]πάτου

Λευκίου Οὐλκακίου Τύλλου, γραμμοτεύοντος Παπ[ίωνο]ς Διοσιερίτου,

τῶι μεγίστας εἰς τὸν θεὸν καθευρόντι τειμὰς εἶναι στέφανον,

τες Ῥωμαῖοι ἐτή-

μησαν Μύταν Διο-

κλέους ἱερέα Ῥώμης

τῶν ὑπὸ ἐπιμέλειαν Εὐμένου[ς]

Διονυσίου καὶ Ἰουλ. Δουβασσίωνο[ς]

κατὰ τῆς πόλεως ψήφισμα.

[Μηνό(?)φιλος Ἀττ]ά̣λου καὶ Φιλίσκος καὶ

[Διοκλῆς Διοκλ]έους Μητροπολῖτα[ι].

[C. Antis]tium C. f. Veterem

Μιθριδατιανόν, ἱερέα διὰ βίου

Διὸς Κελαινέως, ἐφηβαρχήσαντα

καὶ γυμνασιαρχήσαντα καὶ ἀγορα-

ἐπιμεληθέντων Παπίου Δείδα τοῦ Αἰδούχου καὶ Τυράννου Μύτα

καὶ Λουκίου Μουνατίου Ἄνθου καὶ Τρύφωνος Διογᾶ.

Διονύσιος Μενάνδρου Ἀμμίᾳ

τῇ γλυκυτάτῃ γυναικὶ καὶ αὑ-

Διονύσιος Μενάνδρου

Ἀμμίᾳ τῇ γλυκυτάτῃ

Τελέσφορος Διο-

γένους ἐποίησα

[Διονύσῳ] καὶ Αὐτοκράτορι Καίσαρι Τραιανῶι Ἁδριανῶι Ὀλυμπ[ίωι τὴν — — —]

[— — —]ιν καὶ τὴν στόαν ἐκ τῶν ἰδίων ἀνέθηκεν ․[— — —].

ρον ὑπὸ Μάνου Δάου

[ἡ]λιοδρόμου Διός, τρί-

τον Φοίβου ἀρχηγέτο[υ]

ντα ὑπὸ θεῶν ἀθανάτων ·

καθιέρωσαν αὐτὸν Διο-

γᾶς κὲ Ἐπιτύνχανος κὲ Τάτιο[ν]

ἀρχιερῖς ὁμά-

δελφοι Διογ-

ᾶς κὲ Ἐπιτύ-

[ὑπὸ τοῦ Πραξί]ου παρεκλήθη· λαχόντων δογματογράφων Πον[τικοῦ(?)]

[δὶς(?), Διο]φάντου Ἑκατέου τοῦ Ποντικοῦ, Ἀλεξάνδρου

[— — —]· ἐκυριώθη πρὸ τριῶν Νωνῶν Μαρτίων [Αὐτοκρά]-

ἡ προκεκριμένη τοῦ Μοξε-

ανῶν δήμου Διόκλεια,

[ἀ]ναστησάντων παρ’ ἑ-

[Γλύ]κων καὶ [Διο]νυσογένης [οἱ υἱ]οὶ Δήμαδο[ς κτλ.]

πεδίυς Ἀλεξά-

νδρῳ κὲ Διογέ-

νης(!).

αὐτοκράτορα καθιέρωσαν

πρῶτοι ἐκ τῶν ἰδίων Διον[ύ]-

σιος Διονυσίου τοῦ Μην[ο]-

φίλου καὶ Ἀσκληπιάδης Δη-

Γενέτορι, εἰσανγείλαν-

τος Ποπλίου Κ[λ.] Διον-

υσίου, συνέδρου τοῦ

[λ]ὴ καὶ ὁ νεωκόρ-

[ος] τ[οῦ Δ]ιὸς ἱερὸς

καὶ [ἄσυλ]ος [Α]ἰ[ζα]-

[Αὐτοκρά]τορι Καίσαρ[ι]

Διοκ[λητ]ιαν[ῷ] Σ[εβ]α[σ]τῷ Α[ὐρ. Εὔ]-

μηνος Μηνογένους Ἀ[πολ]-

[τῆς ἱερᾶς καὶ] ἀσύλου καὶ

[νεωκόρο]υ τοῦ Διὸς

[Αἰζανει]τῶν πόλεως

[στήσας ἀγῶνα πενταετηρικ]ὸν τῶν Σεβαστῶν νέων ὁμοβωμίων ἐ[κ] τῶν ἰδίων χρημάτων

[καὶ νεωκόρος τοῦ Διὸς δι]ὰ βίου καὶ Τιβερίου Κλαυδίου Καίσαρος Σεβαστοῦ Γερμανι-

[κοῦ τοῦ αὐτοκράτορος, θεοῦ σ]ωτῆρος καὶ εὐεργέτου διὰ βίου καὶ Τιβερίου Κλαυδίου Καί-

[δω]ρον Μηνοφίλου

[νεω]κόρον τοῦ Διὸς

[ἄνδ]ρ̣α φιλόπατριν

νος, νεωκό-

ρον τοῦ Διὸς

διὰ βίου, εἰρη-

[․․․․․․] Ὁρδεώνιον ΟΡΔΙΟΝΙΟΝ Ἀντιόχου, νε-

[ωκ]ό[ρ]ον τ̣οῦ̣ Δ̣ιὸς, ἄνδρ̣α κ̣αὶ ἀ̣-

[γαθ]ὸν καὶ φιλό[πα]-

πόλεως, ἱερατεύσαντα

δὶς τοῦ Διὸς καὶ πολλὰ

[φι]λοδοξήσαντα τῇ πα-

[ἡ β]ουλὴ καὶ ὁ δῆμος

[ἐτ]είμησεν Διομήδην

[Ἀσ]κλαπῶνος τοῦ καὶ

Ἀρτεμίδωρος Δι-

οκλῇ τέκνῳ μ-

νήμης χάριν.

Νινας Διοκλεῖ υἱῷ μν[ήμης] χάριν.

Αὐρ. Διόδωρ̣[ος]

μητρὶ Διοδώ[ρᾳ]

μνήμης χά[ριν].

Δάδης Διομήδῃ ὑῷ μ[νή]-

μης χάριν.

Τάτακος Διονυσίῳ υἱῷ μνήμης

χάριν.

Διονύσιος Διονυσί-

ῳ ὑῷ μνήμης ΧΩΜΜΕΛΗϹ [χάριν].

Ἑρμογένης καὶ Διονύσιος Ἑρμ̣[— — —]

πατρὶ μν[ήμης χά]ριν.

καὶ Αφφια Αφφιᾳ?

Διομᾶς Εὐφροσύνῃ θυγατρὶ μνήμης χάριν.

Τατιον Μητροδώρῳ ἀνδρὶ καὶ Μητρόδωρος καὶ Διονύσιος καὶ

Ἱκέσιος οἱ υἱοὶ πατρὶ μνήμης χάριν.

Διονύσιος καὶ Πασίων Αφιῳ τῇ ἰδίᾳ

μητρὶ μνήμης χάριν.

[Δ]ιονύσι[ος] Τρ[οφ]ί-

μῳ φιλτάτῳ

Μ̣ε[νέ]μαχος Διονυσίου.

Διονύσιος καὶ Ν[— — —].

ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος

ἐτείμησεν Διομήδην

Ἀσκλάπωνος τοῦ καὶ

χήσαντα καὶ στρατηγήσαντα ἐπι-

φανῶς καὶ ἱερατεύσαντα τοῦ Διὸς φι-

λοτίμως καὶ ἐν σιτοδείᾳ ἐπευωνί-

ἀγοραίαν ἄγοντος Κορνηλίου Λατινιανοῦ καὶ

ἱερέα τοῦ Διὸς διὰ βίου καὶ πρύτανιν

καὶ ἀγωνοθέτην τῶν μεγάλων πεν-

ους τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἀγωνοθέτου

τῶν Δείων καὶ ἱερέως Διονύσου

διὰ βίου.

ἔτους τμβʹ Διοκλῆς

Ζήνωνος vac.

ἱεραιω-

σύνης ἱερεωσύνης Διο-

νύσου Ἀπ-

Διονύσις̣

τὴν ἐνοχὴ-

ἐτίμησεν ὁ δῆμος Θιουντέων Θε[ό]-

τιμον Θεοτίμου τοῦ Διοδώρου

τὸν ἱερέαν στήλῃ καὶ στεφάνῳ.

Εἰού(λιος) Διονύσιος

ἀπὸ χιλιαρχιῶ-

ΔΙΟΝΥΦΙ[— — —] Διονυσι[—]?.

Διονῦ Φι[— — —].

Διονύσιος Ἀλκίμου

Ἐνεαπηγείτης Διὶ

ἀγαθῆι τύχηι. ❦

Διομᾶς καὶ Εὐτύχη-

ς λατύποι.

Διόδωρος κ(αὶ) Δανάη ἐσσ-

τεφάνωσαν ἐστεφάνωσαν τὸν ἑαυ-

σαν τὸ βέννος

Διὸς Βροντῶντος.

Διονύσῳ Καθηγεμόνι

οἱ μύσται ἀνέθηκαν·

Τ. Φλάουιος Φορτουνᾶτος

Διονύσιος Μενάνδρου ἱερεῖς·

[Τ.] Φλάουιος Φορτουνᾶτος νεώτερ(ος)

Μένανδ̣ρ̣ο̣ς Δ̣ι̣ο̣[νυσίου]

— — —

ἔτους σνηʹ, μη(νὸς) Δίου γʹ· Ἀντίοχος κ(αὶ)

Αφιον Ἀμμίᾳ τέκνῳ γλυκυτάτῳ

Διογένη̣[ς ․․․․․․]-

νος Διὶ Ἀνπ̣[ελείτῃ]

Καρικὸς Δι-

ονυσίου ὑ-

πὲρ ἑαυτοῦ

καθηγεμόνι Διονύσῳ

Γ. Ἀμβείβιος Φρουγιανὸς

Διονύσι[(ο)ς ὑπὲρ τῶν ἰδίων]

Ὁσί[ῳ (κὲ) Δικέῳ Δικαίῳ εὐχήν].

Παπίας καὶ Διογένι-

α ὑπὲρ τῶν ἰδίων πά-

Διονύσιος καὶ Τατεις καὶ Γάειος καὶ Ἄλκιμο[ς]

ἐτείμησαν τοὺς ἑαυτῶν γονεῖς Δωρόθεον.

Φιλέτερος κὲ Τρόφιμος κὲ Διογᾶς [— — —]ρ̣ος

Διογᾷ πατρὶ κὲ Φαύστῃ μητρὶ ἔτι ζῶσῃ

ἐποίησαν μνήμης χάριν. ὃς ἄν προσάξξι

πέσοιτο συνφοραῖς.

ἐνθάδε κῖται Διογᾶς σοφὸς

ἀνὴρ ἡδὺς ἅπα-

[συνκλητ]ικὸς — — —

[— — — Δι]ογενι-

[ανῷ συνκλ]ητι

[Διον]ύσειος ζῶν

[κὲ φρο]νῶν ἑαυτῷ

Αὐρ(ήλιος) Καρικὸ[ς] Διογένου μητρ[ὶ]

Καλλι[— — — κὲ θυγ]ατρὶ Διογενε̣[ίᾳ]

[γλ]υκ[υ]τάτοι[ς μν]ήμ[ης] χάριν.

Ἀπολλωνία ἀνδρὶ καὶ υἱῷ μ-

νήμης χάριν. Διογένε̣ια̣

πατρὶ καὶ ἀδελφῷ μνήμ-