Ἁδριανον Σεβασ-

τον Ἱεροπολει-

των ἡ βουλη και

ἐτους αʹ

Ἱεροπολειτων ἡ βουλη και ὁ δημος ἐπι λογ[ιστ]-

ου̣ Κλ. Μαισωλεινου ἐπι πρυτανεων των περι Α[ὐρ. Λο?]-

Οὐαλεριανον, τον ἐπιφανεσ-

τατον Καισαρα, Ἱεροπολει-

των ἡ βουλη και ὁ δημος.

Ἱεροπολειτων

ἡ βουλη

ἔτους αʹ

Ἱεροπολειτῶν ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος, ἐπὶ λογ[ισ]-

τοῦ Κλ(αυδίου) Μαισωλείνου(?), ἐπὶ πρυτάνεων τῶν περὶ Α[ὐρ. Λο]-

Ἱερώνυμ-

ος Ἰερονύμ-

ου Γῇ Σωσά-

Ἱεροτέλης.

Ἱε[ροτέ]λης.

Ἱεροκλῆς.

Θεσμοφο(ρίου).

[Ἱ]ε̣ροκλεῦ(ς).

ἐπὶ Εἱροκλέ-

ου Ἱεροκλέου. Αἰνέα Κνί-

δ[ιον].

[Θε]σμοφο(ρίου).

Ἱεροκλε(ῦς).

Ἱεροτέλης.

Ἱεροκλεῦς.

τῶν καὶ τέκνων

Ἱεροδο[ύλ]ο[υ(?) κ]αὶ

— — —

νος διακό(νου)

Ἱεροσολ-

ύμων.

Θεύδωρος

Ἱεροκλῆς

Ἰμᾶ

ἐνδόξου Θεοτόκου

ἐν Ἱεροσολύμοις. ἐ-

τελεύτησεν μηνὶ

[Ἱε]ροτέλ[ης].

ἡ ἁγία πόλις Ἰερουσα[λήμ].

☩ ἐγὼ δὴ δ’ἔτος εἰκοστὸν ὄγδοον ἡνιοχήσας, ☩

Χριστοῦ διάκονος μεγάλου τε νεὼς Ἱεροσολύμων

πέπαυμε μόχθου βίου, ἀδικηθεὶς οὐκ ἀδικήσας,

Φιλοκλῆς Ἱεροκλέους Τροιζήνιος παρεγενήθην προσκυνῶν τὸν Σάραπιν.

[Φιλ]οκλῆς Σε[σώσ]τρι προσκυνῶν χαίρειν λέγω.

Φιλοκλῆς Ἱεροκλέους Τροιζήνιος παρεγενήθην προσκυνῶν τὸν Σάραπιν.

ἐπὶ τῆς Ἀβύδου πολιορκίας ἔτους ϛʹ Παυνὶ κηʹ.

Ἱε[ρ]οκλῆς

Φιλοξένου

χάτῃ ἀρχιλατόμοις καὶ λοιποῖς τεχνίταις ἀνενέωσα εἰς τὴν χάλασιν τῶν κι-

όνων Ἱεροσολύμων.

[— —]τις Φιλογένους.

[Ἱ]ε̣ροκλῆς, Μυρσίνη̣

ἀφίκοντο· Αὖξις

Ἱεροκλεῦς.

Ἱεροτέλης

Ἀγριάνιος.

Ἱερόκλ̣ια Ἱεροκαία ed.pr.

Ζοίλου

Ἱεροκλέους.

Ἱεροτέλευς.

Ἱεροκλεῦς. Zwei Stück.

Ἱεροτέλης. Zwei Stück.

ἐπὶ Ἱεροκλεῦς

Ἀναξάνδρου.

Ἰεροτέλε̣υ̣ς̣.

Μικύλιος Εὐέλθωνος

Ἱεροκλῆς Ἀριστοτίμου

καὶ γραμματεὺς βουλᾶς

βασιλέος ἁγε[μόνος]

Ἱέρωνος Ἱεροκλέος.

Συρακόσιοι θεοῖς πᾶσι.

ταῖς ∶ Εὐμενίδεσ(σ)ι ∶ τέλεον, καὶ το˜ˉι Διὶ ∶ το˜ˉι Μιλιχίοˉι το˜ˉι ∶ ἐν Μύσϙοˉ Μύσκου ∶ τέλεον ∶ τοῖς Τρ-

ιτοπατρεῦσι ∙ τοῖς ∙ μιαροῖς ℎόˉσπερ τοῖς ℎεˉρό̄εσ(σ)ι, ϝοῖνον ℎυπολℎεί-

ψας ∙ δι’ ὀρόφοˉ ∙ καὶ τᾶν μοιρᾶν ∙ τᾶν ἐνάταν ∙ κατακα-

[ℎ]έˉρο̄ισι θεοῖ[ς]

[—]․λ․[— — —].

ℎ̣έˉρο̄ισι θεοῖ[σι]

[—]γ̣υ̣․[— — —].

[— —] ℎ̣εˉρο̄ΐσι ἡρωΐσι θεο․[— —]

[— — ℎυ]β̣λα̣[ι(?)— —].

[Τυνδαρίδαις] ℎέροισι θεοῖ[ς ⏕]

[– μ’ ἀνέθ]εκε.

ταῖς ∶ Εὐμενίδεσι ∶ τέλεον, καὶ το͂ι Διὶ ∶ το͂ι Μιλιχίοι το͂ι ∶ ἐν Μύσϙο Μύσκου ∶ τέλεον ∶ τοῖς Τρ-

ιτοπατρεῦσι ∙ τοῖς ∙ μιαροῖς ℎόσπερ τοῖς ℎερόεσι, ϝοῖνον ℎυπολℎεί-

ψας ∙ δι’ ὀρόφο ∙ καὶ τᾶν μοιρᾶν ∙ τᾶν ἐνάταν ∙ κατακα-

Ἱεροκλέος.

Ἱεροκλέ-

ας.

Ἱεροκλῆς? Φ̣ερεκλῆς? ΣΚ

λαβέ με?

γλυκυτάτῃ

συμβίῳ ∙ Ἱε-

ρονίκῃ ∙ μνή-

μης ∙ χάριν.

Ἱεροκλῆς

Διφιλίδου

τα∙χ[θονίοις]·

Ἱερονε[ίκη ἔζη]-

σεν ἔτη [εἴκο]-

τε͂ι Ἀππίαι

ἐν το͂ι ℎερό-

δο ἀγρο͂ι.

ἐν το͂ι

ℎερόδο

ἀγρο͂ι· ὀ

Ἱε[ροκλ]εῦς(?).

[— —]Λ̣ΕΥ̣

[— —]Σ [Ἱεροκ]λ̣εῦ̣|ς(?).