εἴκοσιν ἕξ·

ἐπὶ Διομέδοντος ἐν τῶι πολέμωι

τῶι πρὸς τοὺς Γαλάτας γ[ενομένωι]

[τη]γῶν καὶ φυλάρχων τῶμ με-

[τὰ] Ἑρμοδίκου τοῦ Διονυσίου

[καὶ] τῶμ μετ’ Ἀριστολόχου τοῦ

[Θη]σέως τοῦ Ὀνήτορος ἐμισ-

[θώ]σατο Τεῦκρος Διοδότου

τὸμ πύργον

[τ]εσσεράκοντα· ἔγγυος

[Διο]ν̣υσόδοτος τ[οῦ — — — ]

όχου.

Διον-

υσί-

κου.

Διοδό-

του.

Διογένους κὲ Ρούφου

Καισαγαρεως καὶ Βαχίου

Ἀριστίων Ἀριστίωνος

Διονύσιος Ἀριστίωνος

Ἀρτεμίδωρος Κλειμάνδρου

Θεόκριτος Θεοκρίτου

Ἀρχέβιος Ἀρχεβίου τοῦ Διονυσίου

Ἀρτέμων Ἀρτέμωνος

Ἀγίας Δημητρίου

Διονύσιος Διονυσίου

καὶ ἐπαγωγοί· Διονύσιος Σωτῆρος

Διονύσιος Σωκράτου

Ποσειδῶνι καὶ Ἀφροδείτῃ Ποντίᾳ

Θεόδοτος Θεοδότου,

Διονύσιος Εἰσάρχου,

Κτησίβιος Ἑρμώνακτος,

[ὑπὲρ ]

[Ἀπολ]λωνίο[υ τ]οῦ Διοφ[άντου]

[ ]ος καὶ [ ]

Δαμαγόρας Φιλίσκου,

Διοκλῆς Εὐάνδρου

Μελάνιππος

[τ]ο̣ῦ Κυζ̣ικηνῶν

[Δι]ογένης Ἀττάλου

․․․ο̣ς Θεοχάρου

Διονυσίου τοῦ

Κανδιονος.

τοῦ Νουμηνίου.

Διονυσίου

τοῦ Βακχίου.

τ ἀνδρὶ Γ. Κορρτίῳ Δομίνῳ παρὰ Χαιρέ-

ου τοῦ Διογένους· τοῖς δὲ λοιποῖς

ἀπαγορεύω· [εἰ] δέ τις τολμήσει

ὃ κατεσκεύασεν αὐτῇ

Διονύσιος Ἀπολλωνίου

ὁ ἀνὴρ καὶ ἑαυτῷ

Διονύσιε Μήνιδος

χαῖρε, καὶ Κλέανδρε

ὑπόμνημα Διοκλείας

καὶ Συμφέροντος τοῦ

Διόγνιος

τοῦ Διογνήτου

Ἀθηναίου.

Ἀσκληπιάδης

Διοθέμιδος

χαῖρε.

Χρυσίον γυνὴ Διοδώρου

υἱὸς Μενεκράτης χαίρετε.

․․ΡΙΑ․․ΩΛΛΑ Διότιμος Ἀγαθημέρου(?)

Ἀγαθημέρου Ἀγαθημέρου

ὑπόμνημα Ποτάμωνος τοῦ Ἀλεξάνδρου

ὃ κατεσκεύασεν αὐτῷ ἀδελφὸς Διονύσιος Ἀλεξάνδρου.

Διονυσίου

τοῦ Διονυσίο[υ].

σῆμα δέ μοι τοῦτο ἐπόησε φιλίης χάριν ἐνθάδε Οὐνίων,

οὔνομα δ’ ἦν μοι τὸ πρὶν Διονύσιος,

Ἀπρηνῶν δ’ ἀνεθρέψατο γαῖα·

Διονυσοδώρου τοῦ

Πυθέου.

"Διονυσόδωρε χαῖρε"· "καὶ σύ γε, ὦ φίλε·

τὸ νῦν ἔχον γείνωσκέ με ὧδε κείμενον,

Αἰείλιος Εἰολιανὸς Λεωνᾶς

Ἄτιος Διομήδης

Ἀρχέδημος Ἀρχεδήμου

τάνδε Διὸς δμαθεῖσαν ἐν ὠδίνεσσι κεραυνῷ,

καλλίκομον Κάδμου παῖδα καὶ Ἁρμονίης,

Ἀμφίων καὶ Ζῆθε, Διὸς σκυλακεύματα, Δίρκην

κτείνατε τάνδ’ ὀλέτιν ματέρος Ἀντιόπας,

μάργε καὶ ἀφροσύνῃ μεμεθυσμένε, τίπτε βιαίως

εἰς εὐνὰς ἐτράπης τᾶς Διὸς εὐνέτιδος;

ὅς σε δὴ αἵματι φῦρσε κατάξια, θηρσὶ δὲ βορρὰν

Διονύσιος Ἡροδότου

[μ]ισθωσάμενος Προθύμου

Μηνόδωρος βʹ

Διονύσιος Μενεμάχου

Διοκλῆς βʹ

Μ. Οὔλ(πιος) Ἀντώνιος Θάλλος

Διόδ[ω]ρε

Δάου χαῖρε.

]ης συμβ[ίου

Διο

Κλέωνος [τοῦ Τληπο]λέμο[υ]

Διονυσίας τῆς Ἄρχοντος.

Διοκλῆς

Ἀπόλλωνι Βα-

[ὑπό]μνημα Δ̣ι̣ο̣γ̣[ένους]

[ὃ κα]τεσκεύασεν Εὐτύ[χης]

Ζεὺς Χαλάζιος Σώζω̣[ν].

ἐ̣πὶ Δ̣ιον[υσί]ου

Relief

Διονυσόδωρος [

Διοκλῆς Μενε[

Χιωνὶς Χιόνο[ς]

Μενίσκος Ἀλυπήτου

Διόφαντος Μνησιμάχου

Ἀπόλλωνι καὶ Ἀρτέμι[δι]

ἱερώμενος] Κόρης τῆς Σωτείρας

Ποσειδῶνι κ]αὶ Διονύσῳ.

Πάτρωνος τοῦ

Διογένου

καὶ Ἀριστονείκης

χαῖρε.

Διονύσιε

Τιμολάου

Ἀπολλώνιε Διογένους

χαῖρε.

[ — — — Διονυ]σ̣ίο̣υ̣ ὁ καὶ Πατερίων [ — — — ]

χαῖρε.

Μίκη Θρασέου, γυνὴ

δὲ Διογένου· χαῖρε.

Θεοδώρα Δι-

οδώρῳ τῷ ἰδί-

ῳ ἀνδρὶ ἐπύ-

Ἀγά[θ]ων Διονυσίου Διοσκόροις κατ’ εὐχήν.

οἱ δὲ ἐπιστήσαντες Βαββᾳ, τῷ υἱιῷ καὶ ἀνδρὶ καὶ

γονεῖσιν υἱοὶ Διομήδης καὶ Ἀπολλώνιος, θυ-

γάτηρ Νία, γανβρὸς Ἀπολλώνιος Χαρμίδου.

ὑπόμνημα

Διονυσίας Διονυσίου ὃ κα-

τεσκέβασεν κατεσκεύασεν αὐτῇ Μηνό-

Πρωταγορίδ[η]ς Ἑκαταίου

φρουραρχήσα[ς ἐ]πὶ Διὸς ἱππαρ[χέω]

Ἀπόλλωνι καὶ Ἀσκληπιῶι

Μανικὼν Διοδώρου καὶ [

Διωδω Ε Μανικώντως [

ος χαῖρε.

Διονύσιε

Μειδίου

χαῖρε.

Θέων Διονυσίου

χαῖρε.

Μόσσχιον

Διοδώρου

χαῖρε.

[ — —]ηνίου τοῦ Διονυσίου.

δὲ καὶ στήλην [λε]υκὴ[ν λιθ]είαν πρὸ τοῦ γυμνασίου ἐν τῆι κατασκευ-

αζομένηι στοᾷ [τῷ δήμ]ωι ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Διονυσίου τοῦ

Οἰνιάδου ἐκ τοῦ ἰδίου βίου ἐφ’ ἣν ἐν τῆι συντελουμένῃ ὑπὸ τοῦ δή-

Μενάνδρου

τοῦ Διονυσίου.

[ ]άγοντα τὴν κώμην ἀϊδίῳ·

[ Δ]ιονυσίου ἐπανγειλάμενον

[ Α ]Μ ἀϊδίῳ·

[ ]ν Διοκ̣λ̣έ̣ους ἐπανγειλά-

[μενον] Α̣ Μ̣ ἀϊδίῳ·

[μενο]ν ἀϊδίῳ·

[ ]ον Διοκλέους ποήσαντ[α]

[τὸ πρόσω]π̣ον καὶ ἡμεροπόσιον ἀϊδί[ῳ]·

[νγειλάμ]ενον Α Μ ἀϊδίῳ·

[Διονυσ]ι̣όδοτον Ἀλεξάν-

[δρου πο]ήσαντα γλωσσόκο-

Διόδωρε

Διονυσίου χαῖρε.

Μηδεῖος καὶ Διόδωρος

οἱ Ἀδάμαντος Ἀπόλλωνι

Δημήτριος Ὀρέστου μετὰ τῆς μητρὸς

καὶ τῶν ἀδελφῶν Διονύσωι Ἀττου-

κ̣λίου εὐχήν.

Ἀπολλώνιε

Διονυσίου

χαῖρε.

Διονύσιε

Ἀσκληπιάδου

ΑΡΙ․․․ΟΣΓΗΑΔΕΣ

Ζωσίμη Διοκλήους, γυνὴ

δὲ Πτολεμαίου, χαῖρε.

Τάδου το[ῦ]

Διονυσίου.

Διόδωρε Μιδᾶδος χαῖρε.

Μελέαγρος Ἀρισταγόρου

Ἀντίπατρος Διοπείθου

Μενεκράτης Ἀπολλωνίου

Μηνόδωρος Διονυσίου

Μηνόφιλος Μειδίου

Πρόξενος Ξεινιάδου

Διονύσιος Προξένου

Διονύσιος Εὐξένου

Ἀσκληπιόδωρος Εὐξένου

Διόδωρος ἐποίησεν oder ähnlich.

Διὸς ἀρετῇ ἀρητῇ.

Ἀπολλώνιος καὶ Θυόδοτος

Διοδώρῳ καὶ Μοσσχίῳ Μοσχίῳ τοῖς γονέουσιν γονεύουσιν

Relief

Πολύβιος Διογένους Ἰουλίᾳ

τῇ ἑαυτῇ γυναικὶ μνήμης χάριν.

Relief

Μανικῶν Τιμοθέου καὶ γυνὴ Μηνίας· υἱοὶ Διοφά[νης καὶ] Ἀσκληπιό-

δωρος, θυγάτηρ Λουδί̣μ̣α·

Relief

[θυγ]άτηρ Ἀφφία, υἱὸς Διονύσιος, ἀνὴρ Μητρόδωρος

[γλυ]κεροὶ Διονύσιος καὶ Κλεοπάτρα· ὑγιαίνε[τε].

Relief

λων̣[ίου] κατὰ ἐπιταγὴν

Διὸς Κερσού̣λ̣-

λου τὸν κεί̣-

[ — — — κα]τεσκέβασα τὸ

[μνημεῖον] τῇ γυναικί μου Διο-

[κλείᾳ καὶ] τέκνοις μου κα[ὶ]

[ησε]ν καὶ Μάρκῳ Ἀσκληπ[ι]άδ[ου καὶ]

[Διογ]ενίδ̣ι Μάρκου τοῖς πάπποις

[καὶ] Ἀντιπατρίδι Ἐ̣π̣ιτ[ί]μου [καὶ]

] καὶ τῶν τέκνων αὐτοῦ

] Αὐρ(ήλιος) Διόφαντος ἀπελεύθερος

... Text unvollständig. ...

]ΙΑΚΟΥΝ τεῦξαν Τ[ ]-

]ετου Διογέν[— — —

τόδε σῆμα

καὶ τήνδ’ Ἀργείην Διὸς αἰγιόχοι[ο] σ[ύνευνον]

εἵσατ’ Ἀριστείδης ἐν δαπέδοις [Ἀπίοις].

Ὀνήσιμος Διοδό-

του Γερμηνὸς Δι-

οδότῳ Γλυκίνης

Γερμηνῷ καὶ Μοσ-

Μάρκον Αὐρ.

Διογένην γʹ

Γερμηνὸν ἀγω-

δωρος καὶ Αὐρ(ηλία) Μόσχιν τῷ̣ [γλυ]-

κυτάτῳ τέκνῳ· Αὐρ(ήλιος) Διόστρα[τος]

καὶ Αὐρ. Εὐτυχησὼ συντρό[φῳ]

Διονύσου.

[Δ]ιογένης σὺμ Ἐλπίδι

[τ]ῇ γυναικὶ Ἀπφίῳ τῇ

Ἀπολλ[ό]δοτος Δι[ο]-

στράτου ἀγωνοθετήσας

Πανδήμεια ὑπὲρ Διοστρά-

του υἱοῦ.

σὺν Χρυσαρίῳ

τῇ μητρὶ Διογέ-

νῃ τῷ πατρὶ μνή-

ἁ μήτηρ Τ̣ύ̣-

χη, | Διογέν[ης κα]-

σίγνητος [

πλήσαντα μίτον αὐ-

τίκα μοιρῶν ᾧ Διο-

νύσεις γενέτης καὶ

έστησα τὸ μνῆμα Ἀπφί-

ᾳ Διοδώρου τῇ γυναικί μ-

ου καὶ Ἀλεξάνδρῳ τῷ

νὸν Μητρόδωρον

ἱερέα Διὸς Ὀλυμπί-

ου καὶ πρῶτον ἄρ-

ὁ δῆμος

Μητρόδωρον Διο-

πείθους ἔπαρχον

δος, σωτῆρα καὶ κτίσ-

την Διόδωρος Ἀλε-

λεξάνδρου Ἀλεξάνδρου ἀνέστη-

[το]ς Ἀγαθό[πο]-

[δος] Δ̣ιοδώ[ρου].

τὰ τῶν τέκνων Μηνοφίλου [ἅ]-

μα τοῖσδε κατοιχομένο[ις Διοδ]-

ώρῳ καὶ Δημοκράτῳ μνήμ[ης]

κυτάτῃ γυναι-

κὶ Διοδώρᾳ μνή-

μης χάριν.

ανός, ὁ λαμπρότατο̣[ς],

τοῦ Διὸς τὸν ἀνδριάντ[α].

κράτου, [ Μεν]ε̣κράτου,

Μενάν[δρου τοῦ ]ο̣νος, Διο-

κλέος [τοῦ ]․․․ Λευκί-

Διὶ Ὠφελίῳ

κ̣αὶ Διονύσῳ

Π̣ο̣τ̣[άμω]ν̣ Φ[—

Ἀρτεμίδωρος

Διοστράτου σὺν

τῆι συμβίωι Τίτθ[ᾳ]

σθένους καὶ Ἀρτε-

μιδώρου καὶ Διο-

στράτου τὴν Μη-

Αὐρηλία Διοδ-

δώρα ζήσα-

[ ]ρου Σο[— — —]

[ ] Διὸς Κ[ερσούλλου]

[ ]ΟΠΟΛΥ[— — — ]

ως Ἁδριανῶν ἀνέσ-

τησεν τὸν Διόνυ-

σον ἐκ τῶν ἰδίων·

[— — ἱε]ροῖς(?) το[— — —]

[— — — Δ]ιον[υσ(?)— — — —]

Διόδωρος Ἀριστογένους

γυμνασιαρχήσας Ἑρμεῖ.

ἡρώιδ․․

Διονυσοδωρο․