Αὐρ. Διογενιανὸς Μ-

ητρὶ Φιλεῒ εὐχαρισ-

Τουαρσιου

Διοδότου

Νειουκα

ἐτείμησε[ν Μη]-

νόφιλον Διο[νυσί]-

ου, φύσει δὲ Ἰό[λλα],

[φυ(λῆς)] Ἀ[σ]κ[λη]π[ιάδος].

φ[υ(λῆς) Δι]ονυσιά[δος].

φυ(λῆς) Ἀσκληπι[άδος].

φυ(λῆς) Δι̣ονυσ̣ιάδος̣.

Δ̣ιόδωρος

Οδηνὸς Μητρὶ

τίου θιʹ. οἱ περὶ

τὸν Διόνυσον

[πο]δ̣άριοι Διονυ-

[σ— — —]

ων ποδαρίων ἐτείμησε

Δέσκυλον Διοφάντου,

ζήσαντα ἔτη μγʹ.

ἑαυτῶν μητέρα

Διομηδιανήν,

ζή(σασαν) ἔτ(η) νʹ.

ἔτ(ους) τγιʹ, μη(νὸς) Δίου ειʹ.

ἅπασι πιστὸς κ(αὶ) φί-

ἀνέστησεν ἐν Ἀριανδῳ ἰς ναὸν

Διὸς Ἀγοραίου vac. ἱερεὺς Ἀσκληπιοῦ.

ἔτους γʹ καὶ ϟ, μη(νὸς) Ὑπερ-

βερεταίου. Ἀπφῦς Δι-

οσκουρίδου καὶ Πέρ-

σις ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ

ῶν. Στρατόνεικος Εὐανγέ-

λου διὰ τὸ ἀγνοεῖν αὐτὸν Δι-

ὸς Διδυμείτου ἔκκοψε δρῦ-

ν, κὲ ἀναζητήσας ὁ θεὸς τὴν

Ἀρχέλαον̣

Διοδώρου.

[ώσαντα· Μεν]εκράτης τὸν πατέρα,

[․․․․․ τὸν] ἄ̣νδρα, Διοκλῆς τὸν

[․․․․․․․․․․]ιανὴ τὸν θρέψαντα

[ο]ν καὶ τὰ θρεπτὰ ἐτείμη-

[σε]ν τὸν θρέψαντα Διο-

[ν]ύ̣σε̣ι̣ος τὸν σύνγ̣ανβρ̣ον

φ[υλῆς Ἀ]σ[κληπιάδος(?)].

φ(υλῆς) Διονυσιά[δος].

φυ(λῆς) Ἀσκληπιάδος.

φυ(λῆς) Διονυσιάδος.

[φυλῆς Ἀσκληπιά(?)]δος.

Διονυσιάδος.

Ταμασα̣ιτηνῶ[ν].

ἔτους σπαʹ, μη(νὸς) Ἀπελ-

λαίου λʹ· Διόγνητος καὶ

Τροφίμη Διόγνητον

τὸν ἑαυτῶν υἱὸν ἐτεί̣-

α̣υτῆς ἄνδρα καὶ Ἀλέξα[νδρος]

καὶ Σωκράτης καὶ Διόδ[ωρος]

τὸν πατέρα καὶ Ῥόδων τὸν [․c.4․]

[τρ]ου ιζʹ· Αμμιον

[․․]μοκράτους Διό-

[δω]ρ̣ος Ἡρακλείδου

Μητρὸς Θεῶν καὶ Δι-

ὸς Βατηνοῦ Τύχην

καθιέρωσαν Ἀνδρό-

ἔτ(ους) σογʹ, μη(νὸς) Γορπιέου

λʹ, Διογένην Διογέ-

νου ἐτίμησαν

ἔτους τλγʹ, μη(νὸς) Δίου

ὀγδόῃ, ἐτείμησεν

ἔτ(ους) σπθʹ, μη(νὸς) Δύστρου θιʹ,

Διονύσιον Νεικομή-

δους ἐτείμησεν ἡ γει-

ἔτους σμαʹ, μη(νὸς)

Λώου ιγʹ, Διόδωρον

Ἀρτεμᾶ ἐτείμησε

ἔτους σνβʹ, μη(νὸς) Περει-

τίου ιθʹ, Διονύσιο-

ν Ἐπαφροδείτου

ἔτους ρξʹ, μη(νὸς) Πανήμου εκʹ,

v Διονύσιος Μηνοφίλου Μηνό-

φιλον Βευδινοῦ καὶ Τερτίαν

τοὺς ἑαυτοῦ γονῖς, Βάσσ̣[α Διο]-

νυσίου γυνὴ Μηνόφιλ[ον τὸν]

ἔτ(ους) σπϛʹ, μη(νὸς) Δείου πρ(οτέρᾳ), Διόφαν-

τος καὶ Ἰουλία ἐτείμη-

ἔτους σνʹ, μη(νὸς) Πανή-

μου ιʹ, Διονύσιον Δο-

μίτιον Ἀπφιον ἡ θυγ[ά]-

[α]ς ἡ γάλως, Ἐπάγαθος, Ζωσί-

[μ]η, Ἐλπὶς τὰ θρεπτά, Διονύσ[ι]-

[ο]ς τὴν νύνφην, Διόδωρος ὁ δε-

[ῖ]ο vac.

τὸν νέον εἰητῆρα

κασιγνήτη Διόφαν-

τον τείμησε στήλ-

μναστικοὶ ἐτείμησ-

αν Διόφαντον Διοφάν-

του τὸν νεανισκάρχη-

ἔτ(ους) σνεʹ, μη(νὸς) Ἀπ[ελλαίου]

ηʹ, Γλάφυρον Δ[ιογέ(?)]-

νους οἱ συνβιω̣[ταὶ τὸν]

[ἔ]τους σνʹ, μη(νὸς) Δίο[υ]

[ιʹ ἀ]πι(ούσῃ), Φιλέταιρον Λ. Ὀ-

πιαίου θιʹ, Ἀπολλώ-

νιον Διομήδους ἰ-

ατρὸν Ἄμμιον ἡ

[γ]υνὴ καὶ Διομή-

[δ]ης ὁ υἱὸς ἐτείμη-

ἐν τῶι θεάτρωι θαλλοῦ στεφάνωι ἐν τοῖς ἀχθησομένοις

Διονυσίοις προνοηθέντων τῆς ἀναγγελίας τοῦ τε

ἀγωνοθέτου καὶ τοῦ γραμματέως τοῦ δήμου, ἀναγράψαι

Ἀλέξανδρος Μηνοφίλου, Χάρης [— — —]-

νης Διογένου, Ἑρμογένης Ἀρτ[— — —]-

ρος Ἀπολλωνίου, Ἀπολλώνιος Μη[— — —]-

νην Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους τοῖς ὑπογεγραμμένοις·

εἰσανγειλάντων Μητροδώρου Κόνωνος καὶ Κλεινίου καὶ Μουσαίου καὶ Διονυσίου στρατηγῶν·

ἐπεὶ Γάϊος Ἰούλιος Καῖσαρ ὁ πρεσβύτατος τῶν τοῦ Σεβαστοῦ παίδων τὴν εὐκταιοτάτην

καὶ Γάϊον Καίσαρα τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἔκδικον τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀναστραφέντα ἁγνῶς καὶ πιστῶ[ς].

Ἡράκων Ἡράκωντος ὁ γυμνασίαρχος τῶν γερόντων καὶ Ἀπολλώνιος Διοδώρου τοῦ Ἑρμίππου Παταγας λογιστὴς εἶπ[ον]·

ἐπεὶ, τῆς ἀποπρεσβείας γενηθείσης ὑπὸ Μηνογένους τοῦ Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους τοῦ ἐν τῷ ἐξιό[ν]-

κουσιν χρόνοις· δεδόχθαι γενέσθαι καθ’ ὅ τι προγέγραπται.

Ἡράκων Ἡράκωντος ὁ γυμνασίαρχος καὶ Ἀπολλώνιος Διοδώρου τοῦ Ἑρμίππου Παταγας λογιστὴς [εἶπον]·

ἐπεὶ Μηνογένης Ἰσιδώρου τοῦ Μηνογένους ὁ ἐν τῷ ἐξιόντι ἔτει ἐκλογιστὴς τῆς πόλεως ἡμ[ῶν, ἀνὴρ]

ἔδοξεν τῇ βουλῇ περὶ ὧν ἰσήνγειλεν Χρυσόγονος Χρυσογόνου νεώτερος Οπινας, ὁ γραμματεὺς τοῦ δήμου

τὸ δεύτερον καὶ ἀντάρχων τῶν στρατηγῶν· ἐπιδὴ ἐπελθόντες οἱ ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ τε Πολιέως Διὸς

καὶ τῆς Ἀρτέμιδος οἰκοῦντες ἠτήσαντο εὐχαριστίας ἕνεκαν καὶ ὧν πεπόνθασιν εὖ ἐκ Μηνογένο[υς]

Ὑρκάνι[ο]ς· ἔδοξεν. ❦ Σεραπίων Φιλο[δ]ήμου Μ̣υ̣ρειναῖος· ἔδοξεν. ❦ [ὁ δεῖνα Τμωλείτης(?)· ἔδοξεν].

Διογένης Διογένους Τημνείτης· ἔ[δοξε]ν.

ἡ Διονυσιὰς φυλὴ τὴν

στοὰν καὶ τὴν ἐξέδραν

[ψήφισμα τῆς ἱερᾶς συνόδου· ἔδοξεν τοῖς ἀπὸ τῆς οἰκουμ]ένης περὶ τὸν Διόν[υσον καὶ]

[Αὐτοκράτορα Καίσαρα Τραϊανὸν Ἁδριανὸν Σεβαστόν, νέον Δι]ό̣νυσον, τεχνείταις [ἱερονείκαις]

[στεφανείταις καὶ τοῖς τούτων συναγωνισταῖς, εἰσηγησαμέου Λ]αβεῶνος τοῦ Δωροθέ[ου ․]ολ̣[․․]

... Ἁδριανῷ Καί-

σαρι, νέῳ Διονύσῳ ...

κρήνη μυστηρίῳ Ἄττει ἐνα̣[ντία ἀπόρρυ]-

τος εἰς τὸ Διός· συναγωγῆ[ς κρήνη —]·

κρήνη πρὸς τῷ Ὠδείῳ, (ἑκατοντά)χ(ους) γʹ· γ̣ [κρήνη —Name—]-

[ὁ] δῆμος ἐτίμησεν

[Διον]ύσιον Μηνᾶ τὸν καὶ Ξάνθιον [γυμνα]-

[σίαρχο]ν τῶν παίδων, Ἑρ[μεῖ καὶ]

crown

οἱ τοῦ Διὸς θεραπευταὶ τῶν εἰ[ς]

τὸ ἄδυτον εἰσπορευομένων καθι-

ὁ δῆμος Διομή[δην —c.8—]

ἄνδρα τε ἀγαθὸν γεν̣[όμενον]

ὁ δῆμος̣ [ἐτείμησεν]

Διογέ̣[νη —c.8—].

ὁ δῆμος.

Διογένης Μητροδώρου.

ἀρχιερέα τῆς Ἀσίας ναῶν τῶν ἐν Λυδία Σαρδιανῶν

καὶ ἱερέα μεγίστου Πολιέος Διὸς δίς, ἀρχιερέα

τῶν τρῖς κ(ὲ) ιʹ πόλεων καὶ στεφανηφόρον καὶ ἱερέα

[π]όλεων [καὶ ἀγωνοθέτην διὰ]

[βί]ου καὶ ἱε[ρέα Πολιέως Διὸς]

[κ]α̣ὶ δὶς στρ[ατηγὸν πρῶτον, καὶ]

[τῶν ἐ]π̣ὶ Κορ(νηλίου) Κου(ίντου)

Διογένους,

Σαρδιανῶν

τοῖς κυρίοις ἡμῶν

Γ(αίῳ) Οὐαλ(ερίω) Διοκλητιανῷ

κὲ Μ(άρκῳ) Αὐρ(ηλίῳ) Οὐαλερίῳ

Lydian: Nannaś Bakivalis Artimuλ.

Ναννας Διονυσικλέος Ἀρτέμιδι.

τοῦ Στρατίππου, ἱέρεια [τῆς Ἀρτ]έμιδος

Μόσχιον Διοφάντου τοῦ Διοφάν[τ]ου πλίνθα ιʹ.

ἐπὶ στε[φ]αν[η]φό[ρου]

[ἱέ]ρεια Ἀρτέμι[δος]

Μόσχιον Διο-

[φ]άντου πλίν[θα ιʹ].

πφιᾶ, μηνὸς πρώτου

ιϛʹ, Διονυσόδωρος Διονυ-

σοδώρου Ἀγαθοκλῆς

ἐπὶ στεφ[ανηφόρου]

Πολεμα[ίου, Διό(?)]-

[φ]αντος [τοῦ δεῖνος —]

ἐπὶ στεφανηφό[ρ]ου [Διοδό(?)]-

της Διοκλέους,

[μηνὸς — — —] δεκάτῃ,

ἐπὶ ἱερέως τῆς Ῥώμης Διονυσίου τοῦ Ἀθηναίου,

μηνὸς Ὑπερβερεταίου ιαʹ, Ἀρτεμίδωρος

[Γαΐ]ου Ἰουλίου Δ[—c.5—]-

[․․ο]υ τὸ βʹ, μη(νὸς) Λώου βιʹ, Δ[ιο]-

[μήδης Δι]ομήδο[υς].

[ἐπὶ ἱερέως τῆς Ῥώμ]ης Διοδώρου το[ῦ ․․]-

[—c.9—, μηνὸς Ἀ]π̣ελλαίου πέμπτ[ῃ ἀ]-

ἐπὶ Χρυσογόν[ου τοῦ]

[Δ]ιοφάντου Ο[πι]-

[να], μη(νὸς) Ὑπερβ[ερεταίου],

ἐπὶ Μηνοφίλου τοῦ Σωπάτρου, μηνὸς Ἀρτεμισίου ιηʹ, Ἀπολ[λώ]νιο[ς] Ἀπολ[λω]νίου Διονυσιάδος.

τοῦ αὐτοκρ[άτορος, μη]-

νὸς Δίου ϛʹ [ἀπιόντος, ἀ]-

πέθανε Πο[— —c.8— —]-

σκεύασεν τὸ μνημεῖον αὑ-

τῷ καὶ τοῖς τέκνοις καὶ Δι-

ομήδει ἐτῶν βʹ, μη(νῶν) θʹ.

Διονυσι(—).

Ἄφφιον Μηνοδότου,

γυνὴ δὲ Διογένου.

ἐπὶ ἱερέως Διοδώρο[υ τ]οῦ Νου-

μηνίου, Δύστρου ιϛʹ, Ἀ[λ]έξαν-

ἐπὶ Μόχλωνος, μηνὸς Δίου ιγʹ,

Ἀπολλώνιος Ἀλεξάνδρου

[σιν ὑ]μῖν καὶ οἱ πρεσβευταὶ περὶ τῶν αὐτῶν· ἔρρωσθε.

γνώμη βουλευτῶν· ἐπειδὴ Ἡλιόδωρος Διοδώρου τοῦ

Λέοντος πολλὰς καὶ μεγάλας χρείας παρείσχηται vac.

Διόδωρος κὲ Μελτίνη

κὲ Ἰουλιανὸς ὁ πάτρως

Ἀσιάδος τὸ μνημῖον κατεσκεύ-

ασεν ζῶν αὑτῷ καὶ Ἀντωνίᾳ Δι-

ογνήτου τῇ γεναμένῃ γυναι-

κὶ αὐτοῦ μόνῃ, ζησάσῃ κοσμί-

[λ]ις ∙ τὸ ἀλειπτήριον ἐκ θεμελίων σὺν παντὶ τῷ [λιθίνῳ κόσμῳ]

κατεσκεύασεν ἐπὶ ἀνθυπάτου Τ․〚—c.11-12—〛, ἐπιτροπεύοντος τῆς Ἀσ[ία]ς Δι-

ονυσίου τ[οῦ κρατί]στου, λογιστεύ[ο]ντος τῆς πόλεως [— —c.13— —]

[․․․․ το]ῦ κρατ[ίσ]του ἀνθυπάτου Ἑλλάδος. vac.

νίου, Ἀντίοχος Μενάνδρου,

Πύθεος Χάρητος, Ὄνασος Διογνή-

του, Μενεκράτης Μητροδώρου,

Μητρόδωρος Μενεκράτου, Ἀπελλι-

— — — Ἀντιόχου, Διονύσ̣[ιος̣] Ἀπ․-

[— — —, Ἀ]πολλώνιος Ἀρτε[μιδῴ]ρο[υ],

[ἔτους ․․․ʹ, μη(νὸς) Δα]ισίου ϛʹ.

[— —c.12— —]ς καὶ Διο-

[—c.8— Ἀσκλ]ηπιάδης

Αὐτοκράτορι Καίσαρι Οὐαλ(ερίῳ)

Διοκλητιανῷ εὐσ[εβεῖ] εὐτυχεῖ

ἀηττήτῳ Σεβαστῷ Γερμανικ[ῷ] μεγίστῳ,

Ζώσιμος Χάρ-

μου θεῷ Διο-

ν̣ύσῳ ἐπηκόῳ ❦

θεοῦ

Διονύσου.

ἔτους σοαʹ, μ(ηνὸς) Δίου. Ἀλέξανδ-

ρος Ἀμίαν τὴν γυνε͂καν καὶ Ὀ-

Φλ. ❦ Διομήδιαν.

τὸν υἱὸν ἐτείμησαν

καὶ Διονοισᾶς Διονυσᾶς τὸν ἀ-

δελφὸν ἐτείμησεν.

ὴν αὑτοῦ γυναῖκα καὶ Ἐλπὶς ἡ

μήτηρ αὐτῆς καὶ Διόφαντ-

ος ὁ πατὴρ καὶ Γαμικὸς ὁ σύ-

Μητρόφαντον Μειδίου

Μένανδρος καὶ Διοσ-

κουρίδης οἱ υἱοὶ αὐτοῦ

μη καὶ Ἐπικράτης, Ἑρμογέ-

νης, Διονύσιος οἱ πάτρως

καὶ Τατία καὶ Τατία αἱ νύμ-

τοῖς κυρίοις ἡμῶν Καίῳ Οὐαλερίῳ Διοκλητιανῷ

καὶ Αὐτοκράτορι Καίσαρι Μάρκῳ Οὐαλερίῳ Μαξ-

ἔτους σοβʹ, μη(νὸς) Δίου ειʹ.

Δαμοκράτης βʹ καὶ Ἀπ-

Αὐτοκράτο[ρ]α̣ς Καίσαρ(ας)

Γ. Οὐαλ(έριον) Διοκλητιανὸν

καὶ Αὐρ. Οὐ[α]λ(έριον) Μαξιμιανὸν

Αὐτοκράτορι Καίσαρι

Μ. Αὐρ. 〚Διοκλητι(ανῷ)〛 εὐσεβεῖ

εὐτυχεῖ ἀηττήτῳ Σεβ(αστῷ)

ἀγαθῇ τύχῃ.

Αὐτοκ(ράτορας) Καίσαρας Γ. Οὐαλέ(ριον) Διοκλητι[ανὸν]

κ(αὶ) Μ. Αὐρ(ήλιον) Οὐαλέ(ριον) Μαξιμιανὸν εὐσεβ(εῖς)

fulgur

Διὸς

Κεραυνίου

Διόφαντος

Μητρὶ Γ̣Ο//-

πρότατος δῆμος Αὐρήλ.

Ἀσκληπιάδην Διογένους

ἀγωνοθετήσαντα τοῦ Σωτῆ-

σαντα, σειτωνήσαντα, στρα-

τηγήσαντα, υἱὸν Αὐρ. Διογέ-

νους, ἀπὸ πασῶν ἀρχῶν καὶ

ἐτείμησεν

Διονύσιον Μενελάου, παῖδα,

πρῶτον ἀγωνοθέτην τῆς πρ[ώ]-

οἱ βαφε[ῖς ἐτείμησα̣ν(?)]

Μ. Ἰούλιον Διονύσι-

ον Ἀκυλιανόν, τὸν

ἀρχιερασάμενον, υἱὸν

Ἰουλ. Διονυσίου ἀσιάρ-

χου Περγαμηνῶν καὶ ἀ-

νην Καικιλιανὸν τὸν ἐκ πατέρων διὰ βίου

ἱερέα τοῦ Καθηγεμόνος Διονύσου καὶ ἀρχιε-

ρέα τῆς Ἀσίας καὶ τῆς πατρίδος κατὰ τὸ αὐτὸ

[κ]αὶ δὶς πρυτάνεως καὶ ἀρχιερέως καὶ ἱερέως

τοῦ Διονύσου καὶ Ἰουλ. Μηνογενίδος τῆς ἀνα-

θείσης τοὺς ξυστοὺς τῆι πατρίδι ἀγωνοθέτι-

ου παραδόξου καὶ Τ.

Φλ. Διομήδους Σμυρναί-

ου πανκρατιαστοῦ πα-

[νόν, τὸ]ν̣ ἱερέα τοῦ Κα-

[θηγεμ]ό̣νος Διονύσου

[καὶ ἀρ]χιερέα.

[Π]απίου, Λουκίου Ῥαμμίο[υ],

[Ἀ]νεικήτου Διομήδου[ς].

τὰ μεγάλα Ἀσκλήπεια

ὑπὸ ἐπιστάτην Διόφαν-

τον Εὐνόμου.

των Αὐρηλίου Τατιανοῦ

καὶ Διονυσίου βʹ τοῦ Πρα-

κ̣τικοῦ καὶ Λικιννίου Π[ρέ]-

τάλου τὴν Καλ[— —, γυναῖ]-

κα δὲ Διοφάντο[υ — — —]

Ἀπολλώνιος κ̣[αὶ — — —]-