Μελίτωνος

καὶ ἐκγόνων.

[Μ]ε̣λιτίνη Μηνοφάνου, γυ-

[νὴ δὲ Ἀπ]ο̣λλωνίου.

ουσα τάδ’ οὕτως· | Μῆτε[ρ]

Μελιτίνη, θρῆνον λίπε,

παῦε γόο̣ιο, | ψυχῆς μνησ[α]-

[— — — —]αν τέκνοιο δα[— — —]

[— — —]ος Μελιτίνης ΕΛ[— — —]

[— — —]ηεν ἔπος τοιόνδε· [— — —] |

Ἀπελλῆς καὶ Μητρόθεμις οἱ Κλεανακτίδου

τὴν θήτην Μελίτειαν Λυσανίου

ἐκτροφῆς ἕνεκεν καὶ φιλοστοργίας τῆς ἑαυτῶν.

τῆς θυσίας καὶ τοῦ ἀγῶνος καὶ τῆς

πανηγύρεως Μελίτειαν, θυγατέρα

Ἀπελλείους τοῦ Λυσανίου Ἰλιέως,

Μελίτη.

ὁ καὶ Ἱερονείκης.

Μελιτίνη Μελττίνη Ἀσκληπιάδου.

χαῖρε.

Λευκίῳ Φαδίῳ Κρίσπῳ

καὶ Μελιτίνῃ Ἀλεξά-

νδρου τῦς τοῖς γονῖσιν

Μελῖτις Ἰθάρῳ τῷ

πατρὶ καὶ [ ]σχε̣ τῇ

ἀγ̣[αθῇ τύχῃ].

Τι(βερίαν) Κλ(αυδίαν) Μελιτίνην,

ἱερασαμένην τῆς Νι-

ἐκγόνην Τι(βερίου) Κλ(αυδίου) Κλήμεντος κα̣[ὶ ․․]

․․․σίας Μελι[τί]ο[υ, — — —]ικὸν συντε[λέσα]-

σαν καὶ ἐκ προγόνων ἱέρειαν.

θεὸν Ἁδριανόν

Φλ. Μελιτίνη.

πόλεως vac. ἐτίμησεν

Φλ. Μελιτίνην, γυναῖκα

Φλ. Μητροδώρου πρυτά-

— — —ωνίδης θρεπτὸς Ἑρμογένου τοῦ Δημ̣— — —

— — —έας θρε[π]τὸς Μελιτίνης — — —

[— — — θρε]πτὸς Μηνοφίλ[ου] τοῦ Ἀθη̣[ν— — —]

[Θηβ]α̣ΐ[δο]ς

— — —ς Μελίτων[ος]

[Καδμ]η̣ΐδος̣

μνημεῖον κατεσκεύασεν

Μελιτίνη γυνὴ αὐτοῦ ἐ❦-

κ τῶν ἰδίων αὐτοῦ. ἐχαίρετε χαίρετε.

[Π]ώλλα Ἀτέλλια Μελιτίνη χαῖρε.

Λουτάτιος Λουκίου

Μελίτων Τειμάρχου

Σαβεῖνος Καριστανίου

ἡ σορὸς

Φλ(αβίας) Μελιτίνης.

Ἀμμία Μελίτωνος Ἡλίῳ

Λερβηνῷ Λαιρβηνῷ / Λερμηνῷ καὶ Μητρὶ εὐ-

Ἑρμοκλῆς Εὐτύχου

Μελίτων Δαδωντος

Ἰμαν Σισίνου.

Μελιτίνη Μη-

νογένους Διὶ

μῶ ἑαυτῶ καὶ

Μελιτίνη τῆ

γυναικὶ ζῶν

Λώκιος Μελίτωνι καὶ Τα-

τιανῶ ἀδελφοῖς ὠθονιοπ-

θέντων Ἑρμαγένους τοῦ

Μελίτωνος καὶ Μνησιθέ-

ου τοῦ Φαινίππου καὶ Ἀρτε-

On the capital: Μελίτωνος τοῦ ἀρχιτέ[κτονος].

τὸ μνημεῖον Θεογέ-

νους καὶ Μελίτωνος

τῶν Καπίτωνος·

Ζωτικοῦ ἐπιτρό-

που, υἱοῦ τοῦ Μελί-

τωνος.

[Ἐ]λ[π]ὶς Μελίτων[ος] τῷ ἰδίῳ ἀνδρὶ

κατεσκεύασεν τὸ ἡρῷον καὶ τὸν κατ’ αὐτοῦ βωμόν· ἐφ’ ᾧ αὐτὴ ἡ Ἐλπὶς

κηδευθήσεται καὶ Εὐτύχης καὶ Μελίτων, καὶ εἴ τινα ἄλλον βουληθῇ κηδε[ῦσ]αι

ζῶσα ἡ Ἐλπίς· μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν αὐτῆς οὐδενὶ ἐξέσται τεθῆ[ν]αι ἑτέρῳ

Ἄτταλος Ἀρτεμιδώρου,

Μελίτων Κώκου,

Σισίνης Μενεστράτου,

Δημητρείος Ἀππᾶ,

Ἀλέξανδρος Μελίτωνος Λονγεῖνος,

Διόδωρος Ξανθίππου Γεῖνος,

Πάπας Ἀμφικάτου,

Μελίτων Μελίτωνος,

Ἀλέξανρος Τειμοθέου,

ἡ σορὸς Π(οπλίου) Αἰλ(ίου) Παμφίλου, ἐν ᾗ κεκήδευ-

ται Μελτίνη Μελιτίνη ἡ γυνὴ αὐτοῦ, κηδευθήσε-

ται δὲ καὶ αὐτός.

Σωσί[μ]ου Ἀτορ[ι]ανοῦ(?) καὶ

Αὐρη(λίας) Μελτήνης Μελιτίνη ἱερείης τῆς

κρατίστης βουλῆς /////

ἡ σορὸς καὶ τὸ βαθρικὸν καὶ τὸ ὑποκείμενον θέμα

Αὐρηλίας Μελιτίνης Παμφίλου τοῦ Βοίσκου,

ἐν ᾗ κεκήδευται ὁ ἀνὴρ αὐτὴς Τατ[ιανὸς τοῦ] Κυρη-

ἡ σορὸς καὶ ὁ περὶ αὐτὴν τόπος Φλ(αβίας) Μελιτίνης

Ῥουφιανῆς.

ἐν ᾗ κεκήδευται αὐτὸς ὁ Ζώσιμος, κηδευθήσεται δὲ κ(αὶ) ἡ γυνὴ

αὐτοῦ Αὐρ(ηλία) Μελιτίνη ΜΕΛΠΙΝΗ κα[ὶ] τὰ τέκνα αὐτῶν Αὐρ(ήλιος) Μένανδρος καὶ

Μερτινιανὸς Μελιτινιανός? καὶ Ζώσιμος καὶ Τατιανός ΤΑΠΑΝΟΣ, ἑτέρῳ δὲ οὐδενὶ

ἐξέσται κηδευθῆναι ἢ κηδεῦσε· εἰ δὲ μὴ καί τις παρ’ αὐτὸ

Μελτίνῃ Μελιτίνῃ, Δαμᾶ γυναικί, τὸ συνγε-

%⁸¹νι%⁸¹κὸν vac.

Μελτίνη Μελιτίνη ἡ-

ρωεὶς ἡρωὶς πα-

τωνι α ἀδελφῷ κα-

ὶ Μελίτε[ι]α ἀνδρὶ ἰδί-

ῳ σὺν τέκνοις Στρ-

❦ ❦

[Μ]ελυ̣τίν̣[η] Μελιτίνη Σούσου

[Ἀ]σκλᾷ τῷ ἑαυτῆς

[Μέν]ανδρος Σενεκίω-

[νος] Μελιτίνῃ γυναι-

[κὶ γ]λυκυτάτῃ συνζη-

Μ. Ἀλασσιηνὸς Ἰούλιος ζῶν ἑαυτῷ καὶ τῇ ἑαυτοῦ γυναικὶ [Φι(?)]λή[τῃ] Μελίτης κατεσκεύασεν. ἄλλος οὐ τεθήσετ[αι — — —].

Ἀσκληπιάδης Μέλτης Μελίτῃ καὶ σεαυτῷ μνήμης χάριν.

μνοτά[τη γερ]ουσία ἐτεί-

μησαν Μελιτίνην Ἀρτε-

μᾶ Νικήτου, κοσμίῳ βίῳ χρη-

Αὐρ(ηλία) Μελιτίνη Γαίου τ̣ὴν σωματοθήκην κατέ̣στ̣η-

σεν ἑαυτῆ καὶ τῶ τέκνω αὐτῆς Αὐρ(ηλίω) Αρτεμη καὶ τῆ θυ(γατρὶ) αὐτῆς Αὐρ(ηλία) Μελιτίνη

κ̣ὲ μηδενὶ ἐξέσται ἐπιθάψαι· εἰ δὲ μή, ἐκτείσει τῶ̣

καὶ Αὐρ(ηλία) Γῆ Ζωτικοῦ

καὶ Αὐρ(ηλία) Μελιτίνη·

ἑτέρω δὲ οὐδενὶ

Χάρης Μήνιδος Μάρμου

Μῆνις τρὶς Μελίτων[ος]

Νεικάδας δὶς Ἡρακλείδου

Κιδράμας τρίς

[Κ]αλλικλῆς Μήνιδος Μελίτωνος

Καλ(πούρνιος) ∙ Σοῦρνος Δάου

Μῆνις Καλλικλέους Μελίτωνος

Μῆνις τρὶς Κιβύρου

μησεν τὸν ὄχλον (δην.) νʹ·

Καλλικλῆς Μήνιδος Μελ[ί]-

τωνος ἐτίμησεν τὸν ὄ-

χλον (δην.) σʹ·

[σορὸν ἑαυτῷ]

καὶ γυναικὶ Μελι-

τίνῃ καὶ Κοιρίλλῃ

τῇ πενθερᾷ αὐτοῦ.

θ̣οῦ σείτου κʹ λ(ίτρας)

θέντων Μελίτωνος κα[ὶ]

Ῥω̣μανοῦ οἰκονομῶν

[— — — — — ἐπιμελη?]-

θέντων Μελίτωνος κα[ὶ]

Ῥωμανοῦ οἰκονόμων

Αὐρ(ήλιος) Ἐπιτύνχανος τὴν σωματοθήκην ἑαυτῷ καὶ τῇ γ̣υ̣[ναι]-

κὶ αὐτοῦ Μελιτίνῃ καὶ τοῖς τέκνοις· μετὰ δὲ τὴν θέσιν αὐτῶν οὐδε-

νὶ ἐξέσται ἀνῦ-

Ζωσίμη Μελιτίνη̣ς τὸ μνημῖον

κατεσκεύασα ἑαυτῇ κὲ ἀνδρί μου Εὐδόξῳ

[κὶ αὐτοῦ καὶ τ]έ̣[κ]ν̣οι̣ς καὶ Ῥωμανῷ

[․․6․․․] κ̣α̣ὶ γυναικὶ αὐτοῦ Μελιτίνῃ

[καὶ τέ]κ̣ν̣οι̣ς [αὐ]τ̣ῶν· ἑτέρῳ δὲ οὐ-

τὰ τὴν ἐμὴν ἀποβίωσιν

δούλας μου Μελιτινὴν

καὶ Εὐνοίαν, τὰς ἐξ Ἀρ-

☩ σωματωθίκη διαφέρουσα

Θωμᾶ Μελιτίου ἁγ̣ί̣ῳ ἐ̣ν̣ σ̣ὺ̣ν̣? θεῷ̣.

ΛΙΚΗ̣

Μελιτίου.

νιος τῇ

μητρὶ Με-

λιτίνῃ μν-

ήμης χάριν.

Μάξιμο-

ς Μελίτῃ τῇ

γυνεκὶ

προν Ἀλέξαν-

δρος Μελι-

τήνης ἵς εἱς

ἐνθάδε κῖμε μοῖ-

τῳ εἰδίῳ υ-

ἱῷ Μελίτω-

νι ἔστη-

[Μ]ελίτων

[χρ]ηστὲ

Πνυτάριν

Μελίτωνος

χρητή χρηστή, χε͂ρε.

Θεῷ Ὑψίστῳ

[Μ]ελίτων

Μελί-

[τω]νος.

Μελίτη

Ὀνησάνδρ̣[ο]υ̣ [τοῦ]

Σαμ̣[— — —]

Μελίτ̣[ω]νος

χρηστή, χαῖρε.

Σαπρεισει̣ Σαπρείσεα = Sapricia (Cumont)?

Μέλτωνα Μελίτωνα σύν-

βιον αὐτῆς

θη [․․․․․․]ος ἐκ τῶν τῆς πόλεως

διὰ ἐπιμ[ε]λητῶν Μελίτωνος Ἀπολλω-

νίδου το̣ῦ καὶ Νικάνορος καὶ Τιμάρχου

ἀγαθῇ τύχῃ.

Μελίτων Σω-

σιβίου Μαλλαί-

ενθα κατακιτει

Παπιας Μ[ελι]-

τωνος [ο Ι]-

σαυρι[ος]

καθο☩λικὴ ☩ ἐκκλη☩σία Μελιτίου π̣(ραι)π̣(οσίτου).

Δίδυμος ἐπαρχικὸς εὐχαριστῶν τῷ ἁγίῳ τόπῳ ἅμα Παρανίῳ καὶ Πανα-

Ἀσπιδᾶς Ἀπολλωνίου

Μελίτων Φιλοξένου

[— — —]․․τ̣ος

Ἀσπιδᾶς Ἀπολλωνίου

Μελίτων Φ̣ι̣λ̣οξένου

[— — — — — — —]τος

κ̣αʹ Τελεσὼ

Μελίτωνος

(ἐτῶν) λβʹ.

Πε[․․․]

[․․] Μελίτω-

[ν]ος (ἐτῶν) κ̣[․ʹ].

Λ(ούκιος) ∙ Κα[στρί]κιος ∙ Κυρ(είνα) ∙ Προύδηνς ∙ ἱππεὺς ∙ Ῥωμ(αίων) ∙ πρῶτος ∙ Μελιταίων

καὶ ∙ πάτρων ∙ ἄρξας ∙ καὶ ∙ ἀμφιπολεύσας ∙ θεῷ ∙ Αὐγούστῳ

Δόμνα ἔζησεν [ἔτη —ʹ],

μῆν(ας) ηʹ. Βόττος [καὶ Με]-

λιτίνη τέκνῳ γλ[υκυτάτῳ]

ἐπ[οίησαν].

ἀνιαρίζει Κολλύρα ταῖς προπόλοις τᾶς θεῶ

τὼς τρῖς χρυσέως, τὼς ἔλαβε Μελίτα

καὶ οὐκ ἀποδίδωτι. ἀνθείη τᾶι θεῶι

Μελιτίνη

ἣ καὶ Οὐρανία

Τ̣ι̣(βέριος) Κλ(αύδιος) Δημοσθένης

Μελιτίνῃ συνβίῳ

μνίας χάριν,

Θ(εοῖς) Δ(αίμοσιν).

Λ(ουκίῳ) ❦ Αἰλίῳ ∙ Μελιτίνῳ

τέκνῳ γλυκυτάτῳ ❦

ἔδοξε τῆι συγκλήτῳ καὶ τῶι δήμωι

τῶν Μελιταίων· ἐπειδὴ Δημή-

τριος Διοδότου Συρακόσιος δι-

νον εἶναι καὶ εὐεργέτην τοῦ δή-

μου τῶν Μελιταίων καὶ τοὺς ἐγ-

γόνους αὐτοῦ ἀρετῆς ἕνεκεν

Μελίτωνι ∙

παιδὶ ∙ ἀγαθῷ

Με∙λι∙τί∙ῳ ∙ μη∙τρὶ ∙ γλυκυ-

%⁸¹τά%⁸¹τῃ vacat

νου ἀρχιερέως, ὃς καὶ διάδοχος τῆς ἀρχιερωσύν[ης ἐγένετο ἀπεδείχθη — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

Καρτερίου τῆς καὶ Μελίτης καὶ Κλ(αυδίας) Εὐδοξίου τῆ[ς καὶ — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — τῆς δεῖνα τῆς]

καὶ Εὐφρονίου καὶ Κλ(αυδίας) Βάσσας τῆς καὶ Ἀλεξάνδ[ρας — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — —]

ἀνιαρίζει Κολλύρα ταῖς προπόλοις τᾶς θεῶ

τὼς τρῖς χρυσέως, τὼς ἔλαβε Μελίτα

καὶ οὐκ ἀποδίδωτι· ἀνθείη τᾶι θεῶι