Βοῦλος ἐποίει

Μελίτας.

πολίτας ἰὼν ἁμὸς αὐτός τε κα[ὶ τ]ὰ τέκ[να αὐ]τῶ Ἐρασ[ιφῶ]ν [καὶ]

Τιμῶναξ καὶ θυγάτηρ Μελίτα. [καλῶς ὦν π]οιησεῖτε φροντίδ-

δοντες ὁπᾶι εἴ τίς κα ἀδικῇ α[ὐτώς, κω]λύηται ὑφ’ ὑμίων [καὶ κοι]-

[— — —]․ΤΑ [Μέλι]τ̣τα? [Μέλ]ι̣τα?.

Ἱκεσίου, κατὰ θυγατροποΐα[ν —]

Μελι[τ]αίνης? καὶ Ἀπολλωνία[ς —]

Λ(ούκιος) ∙ Κα[στρί]κιος ∙ Κυρ(είνα) ∙ Προύδηνς ∙ ἱππεὺς ∙ Ῥωμ(αίων) ∙ πρῶτος ∙ Μελιταίων

καὶ ∙ πάτρων ∙ ἄρξας ∙ καὶ ∙ ἀμφιπολεύσας ∙ θεῷ ∙ Αὐγούστῳ

ἀνιαρίζει Κολλύρα ταῖς προπόλοις τᾶς θεῶ

τὼς τρῖς χρυσέως, τὼς ἔλαβε Μελίτα

καὶ οὐκ ἀποδίδωτι. ἀνθείη τᾶι θεῶι

ἔδοξε τῆι συγκλήτῳ καὶ τῶι δήμωι

τῶν Μελιταίων· ἐπειδὴ Δημή-

τριος Διοδότου Συρακόσιος δι-

νον εἶναι καὶ εὐεργέτην τοῦ δή-

μου τῶν Μελιταίων καὶ τοὺς ἐγ-

γόνους αὐτοῦ ἀρετῆς ἕνεκεν

ἀνιαρίζει Κολλύρα ταῖς προπόλοις τᾶς θεῶ

τὼς τρῖς χρυσέως, τὼς ἔλαβε Μελίτα

καὶ οὐκ ἀποδίδωτι· ἀνθείη τᾶι θεῶι