Σχ|οινο— — —

ℎόρ[ος]

Σχοίν[․․]-

%⁸⁰?εο v?

Οἰνιάδες

Σχοινοκλε͂ς̣

Τολμαῖος

ων τεμενῶν, μηδὲ τὴν ὕλην ἄλλ%⁸⁰οσ’ ἢ τῶι χωρίωι· οἱ μισ[θω]-

σάμενοι τὸ Θεσμοφόριον καὶ τὸ τοῦ Σχοινοῦντος καὶ τ-

ἆλλα ἐννόμια τὴν μίσθω[σ]ιν καταθήσουσι τὴμ μὲν ἡμίσ-

Οἰνιάδες

Σχοινοκλε͂ς̣

Τολμαῖος

Σχοινο[— — —].

ωΐναις, ἐπὶ

Σχοίνωι Ἐρ-

χιᾶσι(ν), οἶς, ο-

Οἰνιάδες

Σχοινοκλε͂ς̣

Τολμαῖος

τὸν τ[οῦ] Ἀραίας. v (10) ἀπὸ τοῦ Ἀραίας ἐπὶ τὸν κορυφὸν τὸν ὑπὸ ταῖ Πέτρ-

αι· v (11) ἀπὸ τοῦ ὑπὸ τᾶι Πέτραι ἐπὶ τὸν κορυφὸν τὸν ἐπὶ τοῦ Σχοινοῦν-

τος· v (12) ἀπὸ τοῦ κορυφοῦ τοῦ ὑπὲρ τοῦ Σχοινοῦντος ἐπὶ τὸν κορυφὸ[ν]

τὸν κατὰ τὰν Εὐόργαν· v (13) ἀπὸ τοῦ κορυφοῦ τοῦ ὑπὲρ τᾶς Εὐόργας ἐ[πὶ]

Ἀφροδείτης Ἐνοπλίου̣

καὶ Ἀσκληπιοῦ Σχοινάτα ἐ[ν]

τῷ Ἕλει καὶ Ἀρτέμιδος Πα-

ἔφηβος Ῥουφινιανὸς

Νείκανδρος ὁ καὶ Σχοινᾶς.