Ἀφροδ[ισία]

Σαδά[λα]

Θρᾶιτ[τα],

ἄνδρας πυ[γμήν]

Σαδάλας Τυράννου Ἀλεξανδρεύς

τὸ π[α]νκράτιον τῶν παίδων ἱερόν

ρῶσθαι ἀπὸ Ἔρωτος τοῦ Ἀντι-

πάτρου· βιʹ· Σαδάλας

καὶ Σωσύλα οἱ φάμενοι ἀπη-

Σ̣αδάλας Νικάνδρου

Στράτων Σαδάλα

Φιλίστα Σαδάλα γυνή.

Ζωΐλος Λυσανίου,

Τοΐτας Σαδάλου,

Κόϊντος Λυσιμάχου,

Σαδαλας

[Τ]ηρου.

πος Ἀριστείδου Ἀδραμυτηνός,

Μόσχος Διντα Βιζυηνός, Σαδα-

λας Μοκαπορεως ὁ καταστάμε-

νος στρατηγὸς ἐν Αρσηῳ, καὶ ἀπὸ

Βειθυς Αυλουζενεος κ[αὶ ․1-2․]ακετης Ἀσκα-

νίου καὶ Σκωρια[νὸς κα]ὶ Σαδαλας εὐ-

χήν.

[— — — — — — — — — — — —]Ι̣ΑΚ̣Ι̣ΑΝΣΛ̣[— —]

[— — — — — — —]Ι̣Ι̣τ̣ο̣ι̣ς Σαδαλαι ὥς κα δυνα-

[τὸν τ]ά̣χιστα· στεφανῶσαι δὲ αὐτὸν χρυσ[έ]-

vacat

ὁμολογία Σαδαλα καὶ Μεσσαμβριανῶν·

αἴ τινές κα ἐκπίπτωντι Μεσσαμβριανῶν

[ποτὶ τ]ὰ̣ν̣ Σαδαλα, ἀποδιδόντες τῶν ναύλ̣-

[λων — — — — στα]τ̣ῆ̣ρ̣α̣ς̣ κ̣α̣ὶ̣ ἡ̣μ̣ι̣στάτηρο̣-

Ἀσκληπίδου Ἡραιΐτης καθεσταμέ-

νος ὑπὸ βασιλέως Θρᾳκῶν Σαδαλου

στρατηγὸς ἐπὶ τῆς προσχώρου ἀνὴρ καλὸς

βασιλεὺς Κότυς βασιλέα Σαδάλα[ν]

καὶ βασίλισσαν Πολεμοκράτειαν,

βασιλέα [Κ]ότυν

βασι[λέως Σα]δάλου

Ἡγε[— — Ἡγη[— —] Μεν]εσθέω[ς (vel sim.)]

υἱοῖς αὐτῆς Εβρυζελμει καὶ Τηρει

καὶ Σατοκωι καὶ Σαδαλαι καὶ τοῖς

[․c.3-5․]εσομένοις δεδόσθαι Ἐπιμένην

Ψυχάριον θυγάτηρ

Σαδάλα, χαῖρε.

Σαδάλα Σαδάλου,

χαῖρε.

καὶ Ἡδὺν Ἡδύον γυνὴ

Σαδάλου,

χαίρετε.

Λυσιμάχεια γυνὴ

Σαδάλα, χαῖρε.

Σαδάλα Σαδά-

λου [υἱέ], χαῖρε.

Πρώ[τ]ης [τ]ῆς Ἑλλ— —.

Σαδάλου.

Σαδάλας Ἀριστοδήμου

Ἀμμίαν Μαρσύου, τὴν γυ-

Σαδάλα[ς τὸν πατέρα]

Ἀριστόδ[ημον φιλοσ]-

Ἑκαταῖος Σαδάλου

Θρᾶιξ.

Πρεπέλαος Μητροδώρου

Δημήτριος Σαδάλου

Ὄλυμπος Μηνοφάνους

Μένανδρος[— — — —]

Δημήτριος Σα[δάλου(?)]

Διόφαντος Δ[η]μ[ητρίου(?)]

Σαδαλας

ἐπόησε.

Auf der linken Seite von unten nach oben:

Χρύσιον Σαδαλου,

γυνὴ δὲ Βακχίου,

Σαδα̣λ̣-

ας Οραι-

Εὐνόμου υἱ[ὸ]ς Ἱέρι[ο]ς καὶ

Σαδάλλας Σαρεδάθου

πιστοὶ τὸ φρούριον ἀναλοίσα-

δοῦ̣, Σαερος

Σ̣αδαλλοῦ̣

οἰκοδόμ̣η(σαν)

δουσαερος

Σαδαλλου

οἰκοδόμη(σεν)

Μαλεχάθη

Σαδάλλου,

ἀπαθανοῦσα

μνημῖον Σαμι-

☩ράββου Σαδάλ☩-

λου, διδασκάλ(ου),

Ὀγέζωνος ὁ καὶ Ἰωάν-

νου Σαδάλλου, διδασ-

κ(άλου), ἀποθανόντος με-

[ν δε]σ̣πότης. μ̣ν̣η̣μ̣ῖ̣ο̣ν̣

Σωφρονία Σα̣δ̣ά̣λ̣λ̣ο̣-

υ, ἀποθανούσης μετὰ̣

Σαδάλας

Κότυος,

Ἁρυώτης Ἀμεννέως ἀρχιστολιστὴς τῶν̣ εἰς τὸ ἄδυτον [εἰσπορευομένων(?)],

Λεόννατος Σαδά̣λου Θρᾶιξ ἱερατευ̣[κ]ὼς τὴν σύνοδ[ον],

Νουμήνιος Λυσιμάχου Ἡρακλεώτης ἱερατεύων τὴν [σύνοδον],

(ἔτους) ʹβ, Σαδαλᾶς

καὶ Θόας ἧκασι.