Πίστος

Κομμαγηνός.

Αὐτοκράτορος Νέρουα Τραιανοῦ Καίσαρος Σεβαστοῦ Γερμανικοῦ ἐπαρ-

χείας Συρίας Φοινείκης Κομμαγηνῆς v3 ἡ βουλὴ καὶ ὁ δῆμος Τυρίων τῆς

ἱερᾶς καὶ ἀσύλου καὶ αὐτονόμου μητροπόλεως Φοινείκης καὶ τῶν κατὰ

[σαρ]ος Σεβαστοῦ Γερμανικοῦ Δακικοῦ ἐπαρ-

[χ]είας Συρίας Φοινείκης Κομμαγηνῆς Ἰου-

[λι]έων τῶν καὶ Λαοδικέων τῶν πρὸς θα-

ἐπαρχείας Συρίας Φοινείκης

Κομμαγηνῆς Τύρου·

τὴν ἀνάστασιν ποιησαμένου

μανικοῦ Δακικοῦ ἐπαρχείας Συρίας

Φοινείκης Κομμαγηνῆς Τύρου·

τὴν ἀνάστασιν ποιησαμένου τοῦ

Γερμανικοῦ Δακικοῦ Συρίας̣,

Φοινείκης Κομμαγήνης, σεπ̣[τέ]-

μουιρα ἐπουλώνουμ, φρᾶτρε[μ]

[ρίας Φρυγί]ας, πρεσβευτὴν καὶ ἀντιστράτη-

[γον ἐπαρχ]είας Συρίας Φοινίκης Κομμαγή-

[νης, πρεσβ]ευτὴν καὶ ἀντιστράτηγον ἐπαρ-

γνου Ἡρακλέους Ἄρεως ἐμῆς τε πα-

τρίδος παντρόφου Κομμαγηνῆς θεοπρε-

πῆ ταῦτα ἀγάλματα καθιδρυσάμην.

οὺς ἐκ Περσίδος τε καὶ Μακετίδος

γῆς Κομμαγηνῆς τε ἑστίας εἵλε-

ως εἰς πᾶσαν χάριν εὔχομαι δια-

Λαοδίκης θεᾶς Φιλαδέλφου

Κομμαγήνην τὴν ἑαυτοῦ

πατρίδα.

ταῦτα πράσ[σουσιν ἐγὼ πατρῴους πάντα]ς θεοὺς ἐκ Περσί-

δος τε καὶ [Μακετίδος γῆς Κομμαγηνῆς τ]ε ἑστίας εἵλεως

εἰς πᾶσαν χά[ριν εὔχομαι διαμένειν. ὅστ]ις τε [ἂ]ν βασιλεὺ[ς]

ταῦτα πράσ[σουσιν ἐγὼ πατρῴους πάντα]ς θεοὺς ἐκ Περσί-

δος τε καὶ Μ[ακετίδος γῆς Κομμαγηνῆς τ]ε ἑστίας εἵλεως

εἰς πᾶσαν χάρ[ιν εὔχομαι διαμένειν. ὅστ]ις τε ἂν βασιλεὺ[ς]

ταῦτα πράσ[σουσιν ἐγὼ πατρῴους πάντα]ς θεοὺς ἐκ Περσί-

δος τε καὶ Μ[ακετίδος γῆς Κομμαγηνῆς τ]ε ἑστίας εἵλεως

εἰς πᾶσαν χάρ[ιν εὔχομαι διαμένειν. v ὅστ]ις τε ἂν βασιλεὺ[ς]

[εἴ]λης Κομμαγην[ῶν].

[τὸ π]ροσκύνημα τοῦ κυρίου

Μαρίου εἱπέο(ς) ἱππέως ἄ̣λης

Κομμαγηνῆς τύρμης

καὶ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τῶν

[εἴ]λης Κομμαγην[ῶν].

[τὸ π]ροσκύνημα τοῦ κυρίου

δ[․․․ δε]κ̣ουρείων [․․]δ[․]

Κο̣[μμ]αγηνῶ(ν) καὶ τῶν [․․․]-

ηνων αὐτοῦ καὶ πάντ[ων]

θυγάτηρ

Κομμαγηνὴ ἄλυπε

χαῖρε.

ὑπὸ μοίρης | Ἑρμῆ

Κομμαγηνὸν ἔπος

φρασάτω τόδ’ ὁδείτης· |